Vrijdagochtend moest ik even in het winkelcentrum zijn en liep ik langs een winkel waar een superschattig schommelbankje voor de deur stond. Hélemaal mijn stijl: van metaal met krullen en blaadjes en in de kleur groen. <3

Na wat te hebben gekwijld, ben ik doorgelopen, want het ding was bijna 200 euro, ik was met de fiets en kon hem niet meenemen, plus ik had al een tuinbankje en had dit exemplaar dus echt niet nodig.

Ik maakte er wel nog even een foto van.
Die ik de rest van de dag meermaals bekeek.
En eenmaal thuis checkte ik toch even hoe het bankje precies in mijn tuin zou staan.
Desondanks was ik trots op mezelf dat ik deze overbodige uitgave niet had gedaan.

Die avond had ik een etentje met Judith vanwege mijn coupeuse-examen van later die dag (waar ik overigens voor geslaagd ben – yay!). Ik liet haar de foto van het bankje zien. “Oh, gewoon kopen!” was haar reactie: “Boeien; je hebt het geld en je hebt het verdiend na al dat stressen voor je examen.” Ja, dat hielp dus niet, hè??  

Dus toen was al mijn zelfbeheersing weg en ben ik de dag erna teruggereden om hem alsnog te halen. Ik wist op dat moment nog niet eens of ik geslaagd was, en ik was vergeten dat ik mezelf voor de gedane inspanning op zich al had beloond met nieuwe hoedjes, maar ach.

Dus nu heb ik een nieuw schommelbankje!   <3