Naar de studio

Gisteren reden we naar een Belgisch dorpje ten zuiden van Luik om wat nummers van Androneda op te gaan nemen in de studio. We gaan nog geen hele cd maken hoor, maar het is wel fijn om wat nummers in fatsoenlijke kwaliteit te hebben, zodat we die voor promotie kunnen gebruiken.

We wisten niet helemaal wat we gingen aantreffen, want we hadden gereageerd op een oproepje op Facebook. De eigenaar van de studio, een hobbyist, wil namelijk wat bijleren en nodigde daarom folkbands uit om gratis langs te komen zodat hij wat kon gaan experimenteren met dat soort muziek. Nou zijn wij ook wel in voor een experimentje, en alvast ervaring opdoen met met z’n drietjes iets opnemen voor als we straks daadwerkelijk een cd gaan opnemen is sowieso nuttig. Bovendien: een mogelijkheid om gezellig iets samen te doen! Win-win!

Roadtrip!

Gelukkig kwamen we door de selectie (er bleken een hoop aanmeldingen te zijn binnengekomen, dus we voelden ons vereerd) en dus carpoolden we naar het verre zuiden, hopend dat we niet in een muffe bezemkast ofzo gepropt zouden gaan worden. Maar Kees bleek gelukkig een zeer gastvriendelijke en lieve man. Er was geen echte studio in zijn huis, maar zijn huis lag op een dermate rustige plek in de Ardennen dat de woonkamer prima kon fungeren als studio, in combinatie met het kamertje ernaast waar hij zijn mix-apparatuur en computer met software had staan.

We hadden vooraf bedacht dat we 3, wellicht 4 nummers in één dag konden proppen. Maar of dat daadwerkelijk ging lukken was natuurlijk van een hoop variabelen afhankelijk.

Het eerste nummer dat we opnamen liep voor geen meter. Het was allemaal even wennen (ik heb maar één keer eerder iets opgenomen en dat was allemaal huis-tuin-en-keukenwerk, en okee, dat momentje in een échte studio was te kort om echt mee te tellen). Bovendien was het een van onze langere nummers (meer dan 5 minuten), dus de kans dat er in die tijd één van ons een keer een foutje maakt, is veel groter. We wilden namelijk niet om-en-om met click-track onze partijen inspelen, maar met z’n drieën tegelijk muziek maken, omdat dat gewoon een veel levendigere dynamiek in het spel oplevert.

Op een gegeven moment snapten mijn vingers domweg echt niet meer hoe de melodie ook alweer ging (je kunt blijkbaar ook té veel nadenken en gefocust zijn, waardoor het alleen maar minder gaat) en toen hebben we het nummer maar aan de kant geschoven en zijn we met de andere drie nummers verder gegaan. Die gingen beter, al hebben we alles wel meermaals moeten opnemen totdat we ongeveer tevreden waren en zal er door Kees her en der nog wat uit de ene opname gevist en over de andere heen geplakt moeten worden. Hoe goed hem dat gaat lukken is afwachten, dus dat is wel spannend!

Tussen de nummers door zijn we goed verwend met cake, zelfgemaakte soep voor de lunch, een grote pan avondeten en huisgemaakte likeur, dus we kwamen niets tekort. Het haardvuurtje zorgde voor extra sfeer! (Al was het huis aan het begin van de dag nog erg koud, waardoor we allemaal last hadden van koude vingers – ook één van de redenen dat het eerste nummer niet zo soepel ging.)

Om 8 uur ‘s avonds togen we weer richting de Nederlandse grens en nu is het afwachten wat er binnen gaat komen. We hebben dus geen idee wat het kwaliteitsniveau gaat zijn van de opnames en de mix, al hebben we vooraf wel wat kunnen terugluisteren zodat we bv. zelf al konden aangeven welke microfoon we beter vonden klinken. Maar het eindresultaat wordt vast beter dan de opnames via telefoons van bezoekers die we nu hebben. :-) Bovendien was er een goede klik en heeft Kees ons niet alleen gelijk uitgenodigd om vaker langs te komen, maar hij gaat ons ook pluggen bij de lokale folkbal-organisatoren. Het was dus zeker een goed bestede dag die de reistijd waard was!

Gerelateerde posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.