We hadden al 2x eerder de eer om met Androneda te spelen op een verjaardagsbal bij Balfolk Zeist. Gisteravond mochten we voor een derde keer komen optreden ter gelegenheid van iemands verjaardag! Ditmaal vierde Gina haar nieuwe levensjaar door de dansers te trakteren op live muziek (normaal gesproken dansen ze daar op een digitale playlist).

Het spelen ging helaas wat minder optimaal dan vorige week in Amsterdam, maar we hebben ons er goed doorheen geslagen. Één van de uitdagingen die we onszelf hebben aangedaan is een gigue gecombineerd met een polka, die maar liefst dik 10 minuten duurt. Het is een flinke uitdaging om te onthouden waar in het liedje we zijn en wat we op welk moment moeten spelen. We plannen het spelen van dat nummer dan ook bewust als eerste nummer na de pauze in onze setlist, oftewel op een moment dat we weer uitgerust en fris zijn. Aan het eind van het optreden, toen we dus moe waren, stelde ik in een moment van verstandsverbijstering voor dat de jarig job toch nog even een allerlaatste nummer mocht kiezen uit de lijst van alle liedjes die we al hadden gespeeld, als echte afsluiter. Je wil immers toch iets speciaals doen voor de jarige. Uiteráárd koos ze die gigue… argh. En dat was bij ons optreden van vorige week dus óók al gebeurd! Ik denk dat ik de volgende keer erbij ga vermelden dat ze alles mogen kiezen, behalve die gigue.

Anyway, wat wel heel goed ging was dat de backdrop het spontaan weer goed deed! Het vergde maar één keertje rammelen aan een kabeltje en alle lampjes sprongen aan en ook nog eens in de juiste kleur! Nu weet ik dus niet of ik aan de bak moet om het ding te repareren, of dat ik het maar op de koop toe neem dat hij het af en toe wel, af en toe niet doet…

Wat ik wel moet doen, is nieuwe podiumoutfits naaien. Deze zaal was KOUD! In Amsterdam stond ik al een beetje te rillen, maar hier was het helemaal fris. Normaal gesproken is het heel heet bij een folkbal, maar als de zaal niet zo vol is, je zelf niet aan het dansen bent, er een deur open staat voor de ventilatie en het winter is, sta je als muzikant toch best wel te vernikkelen. En koude vingers spelen niet lekker. Eens kijken dus of ik, als ik binnenkort voor mijn opleiding weer wat dingen moet naaien ter oefening, ik wat langere kleding met dikkere stof kan fabriceren.

En dan zijn er nog de liedjes die we verder willen uitbreiden. We hadden vorige week al een nieuw nummer geïntroduceerd, gisteravond durfden we het aan om ook het tweede nieuwe nummer te spelen. Wel maar voor een deel, want het is een wals in 3 die op een gegeven moment een wals in 8 wordt en die overgang heb ik nog niet lekker in de vingers, dus dat komt later wel een keertje. Dankzij die extra nummers kunnen we inmiddels wel 2 uur vullen met ons repertoire (weliswaar inclusief een korte pauze), dus da’s fijn!

Het is ook heel bemoedigend om feedback van de dansers te krijgen. In Amsterdam kregen we al te horen dat het leuk is dat wij net wat ‘anders’ zijn en dat dat verfrissend is. En gisteravond zei iemand dat ze het leuk vond dat onze liedjes zo energiek zijn, in tegenstelling tot diverse bandjes die wat meer ingetogen nummers hebben. Blijkbaar hebben we inmiddels ook al onze eigen onderscheidende ‘sound’, wat wel belangrijk is. Hopelijk komen er volgend jaar nog veel meer optredens en kunnen we eindelijk de corona-pauze definitief achter ons laten!