Een collega vertelde onlangs dat hij BattleKart had gespeeld met vrienden. Oftewel: een soort van live Mario Kart, die vanwege copyright niet zo mag heten.  

Het idee is dat je in een hal gaat karten, en dat er dan op de vloer allerlei bonussen enzo worden geprojecteerd waar je overheen kunt rijden, zodat je deze bonussen tegen je tegenstanders kunt gebruiken. Waaronder de klassieke olievlek, een snelheidsboost, of raketten om je tegenstanders mee af te schieten. Degene die aan het eind van de tijdslimiet de meeste rondjes heeft gereden, is de winnaar.

Ik wist gelijk dat dat een uitje was voor de Wonderland Weirdo’s – en jawel, ze waren per direct net zo enhousiast als ik!  

Hoewel de site nogal onduidelijk was over hoe het nou precies in zijn werk ging, het online boekingssysteem niet werkte waardoor ik per mail moest proberen te reserveren, en er onverwachte enorme files waren waardoor 3 van de 5 Wonderland Weirdo’s te laat kwamen voor ons eerste slot, slaagden we er uiteindelijk toch in om afgelopen zaterdag drie rondjes BattleKart (nou ja, en blijkbaar ook ongevraagd enkele rondjes BattleSnake, al dan niet vergezeld van twee onbekende andere spelers – zoals ik al zei was de communicatie erg onduidelijk) te doen!

De karts bleken elektrisch te zijn en het track werd op de vloer geprojecteerd. Dat was veel fijner dan ‘echte’ karts, want ten eerste scheelt het een hoop kabaal en vieze uitlaatgassen, maar ook kon je zo veel ruiger rijden (de karts waren zo geprogrammeerd dat je automatisch flink afremde bij een dreigende botsing – wat ons niet ervan heeft weerhouden af en toe goed op elkaar in te rijden   ) en bovendien kon het track daardoor iedere ronde anders zijn.

Voordat jullie het vragen: uiteraard heb ik overwogen om als Princess Peach gekleed te komen. Maar ik had niet genoeg tijd om daar een outfit voor in elkaar te gooien.    Ik voelde me dan ook wel een beetje kaal zonder kostuum en requisieten… Maar dat heeft me er niet van weerhouden om het gaspedaal flink in te trappen. (Er was ook nog een ander pedaal, dat de rem geweest schijnt te zijn, maar die had ik niet nodig. Woohoo, driften!!!). En met succes, want hoewel ik niet iedere ronde won, won ik er wel genoeg om aan het eind van ieder spelslot bovenaan de ranglijst te eindigen.  
Dit is dan ook écht een spel voor mij en wat mij betreft had ik de hele middag gespeeld. Tot nu toe deden we steeds cooperatieve spellen, maar hier werd ik grondig competitief van. Afvuren die raketten! Droppen die olievlekken! Ha, so long, suckers!!!  

Maar uiteraard waren er achteraf no harsh feelings en sloten we de dag zoals gebruikelijk af met een etentje. Nom! Het was dus weer een zeer geslaagd uitje, en dat BattleKarten is wat mij betref voor herhaling vatbaar!