Wauw, wat was het workshopweekend van Stichting Draailier & Doedelzak weer gaaf! Echt jammer dat het alweer voorbij is.

Zaterdag de hele dag cursus gehad. Ik had me, net als vorig jaar, ingeschreven voor de ‘gemiddelden’ groep. Degene die die cursus gaf, is een van de (zo niet DE) beste doedelzakspeelsters van Nederland, maar nog belangrijker: ze geeft ook heel prettig les.
Als je niet zo goed meekomt met de groep, neemt ze je apart voor wat individuele opdrachtjes. En als je wat sneller bent, krijg je aanvullende versieringen om aan het nummer toe te voegen of leer je er de tweede stem bij.

Vorig jaar had ik het echt nodig dat ze ruim de tijd nam om alle melodieën voor te spelen, zodat wij ze konden onthouden. Maar ik bleek tot mijn verbazing echt enórm vooruit te zijn gegaan ten opzichte van vorig jaar! Het op gehoor naspelen van melodieën ging me supergoed af en doordat ik niet meer hoefde te worstelen met de melodie, kon ik echt focussen op het perfectioneren van de versieringen en technieken. Waar het natuurlijk eigenlijk om gaat in zo’n workshop, want nieuwe liedjes leren kan ik thuis ook wel zelf.

Dus hoewel ik dit jaar tot de top van ons groepje hoorde (en misschien zelfs wel de beste was), had ik niet het idee dat ik de verkeerde cursus had gekozen. Misschien dat ik volgend jaar wel overstap naar de gevorderden, maar ik vond zo’n frustratieloze workshop toch wel prettig.
Ik ben in ieder geval blij dat de tweewekelijkse lessen hun vruchten afwerpen!

Desondanks was het ook voor mij lang niet altijd gemakkelijk. Die rappèls moeten eigenlijk nog sneller en als je vlak voor de uitvoering op zondag nog even een nieuw liedje leert, en ook nog de tweede stem, en vooruit Lenny, omdat het bij jou en je collega zo goed gaat, leer ik jullie ook even de derde stem en dan doen jullie die op de uitvoering, was het ook voor mij even zweten. Maar wel heel leuk en leerzaam!

Naast beter leren spelen en dingen op gehoor naspelen, heb ik inmiddels ook wat opgestoken over het onderhoud van mijn doedelzak. Sloeg hij vorig jaar ng dicht vanwege het vochtoverschot en het onbewust te hard drukken op de zak om mezelf tussen al het doedelgeweld te kunnen horen, nu heb ik na ieder dagdeel de doedelzak even uit elkaar gehaald zodat het vocht eruit kon. Bovendien had ik dit jaar aan oordopjes gedacht. Van 8 doedelzakken in één zaaltje word je namelijk niet heel blij Maar aangezien het weer super was, hebben we ook heel veel buiten gespeeld (hoewel de groep die een ander deel van de locatie had afgehuurd, daar volgens mij minder blij mee was…).
Leerpunt voor de volgende keer: lippenbalsem meenemen voor mijn arme uitgedroogde lipjes.

Ook het Balfolk bal op de zaterdagavond was weer super. Het was open voor iedereen, dus ik zag ook weer diverse bekende gezichten van mensen die niet aan een van de cursussen meededen.
Wederom nieuwe dansjes en technieken geleerd, door gewoon maar te doen en goed te volgen.

Ondanks de gigantische hoeveelheid input van die dag, voelde ik me eigenlijk helemaal niet moe. De sessiespelers gingen ook lekker lang door en Jolanda en ik waren de laatsten die de dansvloer verlieten. Helaas kende ik niet genoeg nummers om zelf mee te spelen, maar omdat ik de hele dag al gespeeld had, vond ik het helemaal niet erg om nu alleen maar te dansen. Bovendien zijn we op een gegeven moment nog even met z’n drieën buiten gaan zitten om op ons eigen tempo wat te musiceren.
Om 3 uur lagen we dan eindelijk moe maar voldaan in ons bedje!

Op zondag gingen de workshops verder en sloot iedere groep de dag af met een presentatie van enkele geleerde nummers.

Een zeer geslaagd weekend, met dermate weinig slaap dat het vandaag net lijkt alsof ik een LARP-evenement heb gehad. Helaas voor de productiviteit, maar lekker voor het nagenieten van de herinneringen