Mijn collega merkte onlangs op dat ze me regelmatig met mijn ogen ziet knijpen als ik naar een beeldscherm kijk. En waarempel – toen ik er op ging letten, merkte ik dat ik inderdaad behoorlijk vaak knijp. Vooral bij letters op een witte achtergrond. Dan is het scherm ook zo fel!
Ik heb al langer het vermoeden dat mijn ogen niet meer zo goed zijn als vroegah. Als ik na een werkdag moe op het station sta, moet ik soms even schudden met mijn hoofd om het bord boven het perron te kunnen lezen, want anders dansen de lettertjes voor mijn ogen. En als ik auto rijd, doe ik vaak het zonneklepje naar beneden, ook al schijnt de zon niet hard, omdat minder lichtinval van boven voorkomt dat ik de hele rit ga knijpen.
Mijn (brildragende) collega suggereerde dat ik misschien een getinte bril nodig had, speciaal voor beeldschermen enzo, om de felheid wat te verminderen.
Nou moest ik vandaag toch nog even de stad in om wat spulletjes te kopen, dus besloot ik om eens langs een brillenzaak te lopen en te informeren hoe zo’n meting nou in z’n werk gaat en of ik daar een afspraak voor nodig had.
(Toevallig liep ik onderweg naar de brillenzaak langs een schoenenwinkel. En ze hadden een geweldig paar laarsjes, in exact de kleur waar ik al jaren naar op zoek ben! Helaas waren ze €140,-. Belachelijk. Dus liet ik ze staan. Go me.)
De brillenwinkel was aan het andere eind van de stad, dus kon ik wat uitstelgedrag vertonen en deed ik eerst de andere boodschappen: een nieuw doosje met uitklapvakjes voor het vervoeren van mijn naaispulletjes, wat drogisterij-artikelen, knoopjes voor op een nieuw kostuum, en een nieuw handtasje (want mijn huidige valt écht uit elkaar).
(Tijdens de lunch bedacht ik me nogmaals hoe goed ik er aan had gedaan om de laarsjes te laten staan. Want voor een superleuk jurkje geef ik nog wel €100,- uit, maar kom, voor €140,- heb ik normaal 2 of 3 paar schoenen!
Ineens verscheen er een duiveltje op mijn schouder, dat opmerkte dat ik dat superleuke jurkje hooguit eens per jaar draag, terwijl ik die schoenen veel vaker aankan. Veel meer waar voor je geld dus.
Ik sloeg het duiveltje weg en liep verder.)
Vol goede moed liep ik enigszins naïef de brillenzaak binnen. Ik legde uit dat ik op het moment geen bril of lenzen droeg, maar vermoedde dat mijn ogen wellicht wat achteruit waren gegaan. Kon ik een afspraak maken voor een oogmeting?
De dame achter de balie maakte er weinig woorden aan vuil en plantte me direct achter een apparaat. Hoppa, kin in het bakkie leggen en vooruit kijken.
Ik zag eerst met mijn rechteroog een plaatje van een soort landingsbaan met een ballon aan het uiteinde. Hij werd vager, toen helderder, en toen weer vager. Ik vroeg me af of ik iets moest zeggen daarover. Maar voordat ik de kans had, verscheen het plaatje voor mijn linkeroog en gebeurde hetzelfde.
Een paar seconden later stond de mevrouw op en zei: “Ja, je moet een bril.”
Euh… wacht… hoe wat waar? Ik heb niet eens lettertjes voorgelezen??
Blijkbaar meet dat apparaat dus automatisch je afwijking. Lang leve de technologische vooruitgang.
Wat van mijn stuk gebracht vroeg ik wat er nu dan moest gebeuren.
Nou, nu kon ik een meting laten doen, zei de dame.
Een meting? Wat heb ik net dan gedaan…?
Er volgde niet echt een uitleg, dus hobbelde ik maar achter de mevrouw aan naar een apart kamertje.
Ah, daar waren de plaatjes met lettertjes.
Ik werd achter een ander apparaat gepositioneerd en er werden verschillende lenzen voor mijn ene, en vervolgens voor mijn andere oog gedraaid. Ik moest steeds de slechtste van de twee lenzen wegstemmen.
Het ging nogal snel, dus af en toe moest ik vragen of ze de eerste nog even kon terugzetten. En soms zag ik eigenlijk geen verschil tussen de lenzen. En omdat ik iedere keer dezelfde letters moest oplezen, wist ik het rijtje op een gegeven moment ook wel uit mijn hoofd….
Na de letters volgden de stipjes. Na de stipjes volgden een rood en een groen vlak met cijfers. Uiteindelijk bleef blijkbaar de beste lens over.
De mevrouw haalde het apparaat van mijn ogen en herhaalde: “Ja, je moet echt een bril. Je hebt rechts -0,75 <vakterm A> en -1 <vakterm B> en links heb je -1 <vakterm A> en -0,75 <vakterm B>.”
Zonder al te veel hoop vroeg ik of ik die bril dan misschien niet permanent op hoefde, maar bijvoorbeeld alleen bij het computeren? Nee dus.
En of ik ook lenzen kon? Dat kon dan wel, maar ze raadde me aan om te beginnen met een bril om mijn ogen aan de correctie te laten wennen, en later pas over te stappen naar lenzen.
En ze vertelde dat mijn ogen sneller zouden verslechteren als ik geen bril zou nemen, maar gewoon zo door zou blijven lopen.
Oh. En nu?
Nou, nu kon ik een montuur uitzoeken.
Oh.
Wacht even. Ik kwam hier binnen om te informeren over de planning van een oogmeting en nu moet ik ineens een montuur kiezen?
Ik trapte op de rem en vroeg of ik ook gewoon een uitdraai van de test mocht en later terug kon komen. Dat kon gelukkig.
Toen stond ik buiten met een nietszeggend papiertje in mijn hand:
Rechts:
Sfer: -0,75
Cyl: -1,00
As: 175
Add: 0,00
Visus: 1,20
H: 0
Prisma: 0,00
Pr: 0
Pd: 0,0
Hoogte: 0
Links:
Sfer: -1,00
Cyl: -0,75
As: 5
Add: 0,00
Visus: 1,20
H: 0
Prisma: 0,00
Pr: 0
Pd: 0,0
Hoogte: 0
Right.
Maar… help! Ik wil helemaal geen bril! Brillen staan mij niet. Ik heb een hoedjeshoofd – plant een willekeurig gedrocht op mijn hoofd en het staat leuk, maar zonnebrillen kopen is altijd een ramp. Met zo’n ding op mijn hoofd word ik vast veel minder lief. Zo’n zakelijke bitch ofzo. Of een suffige duts.
Wat nu? Is -1 <whatever> echt zo slecht of willen ze me gewoon iets aansmeren? Welk soort montuur denken jullie dat mij zou staan? En is er een goede brillenwinkel die jullie kunnen aanraden (want ik denk niet dat ik nog terug ga naar die Hans Anders zaak)?
(Als troost kocht ik alsnog de laarsjes:
Want als ik dan een lelijke kop krijg, heb ik in ieder geval nog mooie voeten)
