Category: Diversen

Praktijkdag fotografie

Vanwege de dansstage kon ik in februari niet bij de praktijkdag zijn, die als afsluiting van mijn fotografiecursus diende. Gelukkig mocht ik ‘m inhalen. Dus sloot ik vanochtend aan bij de deelnemers van de huidige cursusreeks.

Het leverde een hoop grappige situaties op, zo’n horde mensen met een camera die bijvoorbeeld allemaal tegelijk een langsrijdende auto (beweging) proberen te fotograferen. Er werd dan ook een hoop naar ons getoeterd en gefietsbeld.

fotograferen-3

Onze kleding is ook niet helemaal schoon gebleven…

fotograferen-2

Heel veel nieuws heb ik niet geleerd; het was vooral een herhaling van wat we al in de lessen hadden behandeld. Maar wel goed om het allemaal weer even op te halen.

Dit zijn een paar van mijn resultaten:

Een bewegende auto in een stilstaand beeld is maar saai, dus ik draai het gewoon om. ;-)
Een bewegende auto in een stilstaand beeld is maar saai, dus ik draai het gewoon om. ;-)
De kikkervisjes zwemmen in de wolken! (reflectie)
De kikkervisjes zwemmen in de wolken! (reflectie)
Poging tot spelen met lijnen. Moeten de doelpalen wel recht staan... :-S (De put zou ik er normaal gesproken afknippen, maar huiswerkopdrachten mogen nu eenmaal niet gephotoshopt worden).
Poging tot spelen met lijnen. Moeten de doelpalen wel recht staan… :-S (De put zou ik er normaal gesproken af knippen, maar huiswerkopdrachten mogen nu eenmaal niet gephotoshopt worden).
Je onderwerp uitlichten door deze tegen een heel lichte hemel te zetten.
Je onderwerp uitlichten door deze tegen een heel lichte hemel te zetten.
Scherpte-dieptewerking
Scherpte-dieptewerking
'Klein' madeliefje
‘Klein’ madeliefje. Stiekem komt mijn camera best dichtbij!

En als afsluiting, uiteraard, een groepsfoto!

(door Michael Basten, Fotocursus Snapshot)
(door Michael Basten, Fotocursus Snapshot)

Een oversociaal weekend

Er zijn van die weekenden dat ik me van vrijdag tot en met zondag in mijn werkkamertje terug kan trekken en alleen maar met mijn eigen dingen bezig kan zijn.

Er zijn ook van die weekenden dat dat niet het geval is.

Afgelopen vrijdag had ik een repetitie in Lekkerkerk. Lekker muziek maken met drie mensen voor een gelegenheidsbandje, dat we op verzoek van een vriend hebben samengesteld. Maar ja, dat kostte me natuurlijk wel meer dan de hele middag, zeker omdat Lekkerkerk niet om de hoek is.

Zaterdag reden we naar Utrecht, omdat Mark en Suus daar in een park samen hun verjaardagen vierden. Het verzoek aan alle gasten was om een dekentje en wat eten mee te nemen, zodat het een grote picknick kon worden.

Dat was erg gezellig! Iedereen kon lekker zijn ding doen: kletsen, sparren, spelletjes spelen of lekker rondrennen (de kinderen, niet Mark ;-) ). Wel een beetje frisjes nog helaas. Maar met een jas aan ging het best.

picknick

picknick2

Na thuiskomst was het snel eten en daarna omkleden voor weer een folkbal. Inmiddels heeft het Nijmeegse bal een nieuwe locatie. Ik was er nog niet eerder geweest, maar laat ik zeggen dat ik hoop dat ze gauw weer een andere locatie kunnen vinden.

Het was bij Brebl, wat op het industrieterrein ligt. Ten eerste was ik erg blij dat er nog wat daglicht was toen ik kwam aanrijden, want je weg vinden op dat industrieterrein is een drama en zeker als de weg ook nog eens open ligt. En na parkeren moet je vervolgens te voet verder en tussen alle fabrieksgebouwen op zoek naar de locatie. Geen prettige plek om te lopen en al helemaal niet als je niet weet waar je heen moet.

De danszaal was ook gewoon een oude fabrieksruimte. Ik hou sowieso niet van industrieel design – maak die plafonds nou maar gewoon dicht, ik hoef niet al die buizen te zien lopen. Maar ook de vloer was van beton, dus er moest een stukloper met talkpoeder op gelegd worden om er fatsoenlijk te kunnen dansen.

Er was ook iets vreemds met de akoestiek: het geluid kwam niet heel veel verder dan halverwege de zaal. Ik kon wel horen dat er muziek werd gespeeld en wat de maat was, of dat er ‘iets’ gezegd werd door de microfoon, maar de details vielen weg. Uitermate zonde als daar diverse live bands hun best staan te doen natuurlijk!

Desondanks was het weer een fijne avond met fijne dansjes. Wat dat betreft ben ik eigenlijk nooit teleurgesteld. :-)

Na het dansen bleven twee mede-folkies bij me slapen, dus wederom was het sociaal doen. Na het ontbijt schopte ik ze gauw weer de deur uit, want Kees stond alweer bijna voor de deur om samen te gaan naaien aan zijn Charm-kostuum. No rest for the wicked!

Ook dat was erg gezellig én productief! Gelukkig zat de boel snel in elkaar en kon Kees met een zo goed als af kostuumonderdeel weer naar huis.

En nu… ga ik even op de bank hangen met een bord friet. Want het is allemaal erg gezellig en leuk om te doen, met lieve, aardige mensen, maar voor een introvert als ik wordt zo’n weekend vol mensen toch al snel wat veel…

Lenny over en uit!

Op z’n retour

Voor degenen die zich afvragen hoe het staat met mijn fotostudio: de spullen zijn weer retour richting de winkel.

Ik kreeg het niet voor elkaar om genoeg licht te creëren. En mijn conclusie is dat het toch echt voor een groot deel aan de apparatuur ligt.

Ik sprak twee fotograferende vriendjes erover die me beiden min of meer hetzelfde zeiden: continu licht heeft nu eenmaal minder kracht dan flitslicht. Dus je zult flink wat lampen neer moeten zetten om genoeg lichtopbrengst te krijgen voor zo’n groot object als een paspop of een compleet persoon.

Ook was ik nog even binnengelopen bij Foto Verweij in Nijmegen. Daar namen ze wél fatsoenlijk de tijd voor me en vroegen ze wel door, in tegenstelling tot bij Kamera-Express – dus als ik weer wat wil kopen, weet ik in ieder geval waar. En ook daar zeiden ze hetzelfde: met flitsers is makkelijker de lichtopbrengst te krijgen die ik nodig heb.

Ook haalden ze een van mijn bezwaren daartegen weg: initieel is het inderdaad wat lastiger instellen (je ziet het eindresultaat immers pas na afdrukken, want de lampen gaan dan pas aan dus het is trial-and-error om je instellingen goed te zetten), maar als je eenmaal de juiste instellingen hebt, kun je die iedere keer weer gebruiken. Want de omstandigheden zijn steeds hetzelfde in je studio, dus het is een kwestie van alles steeds op dezelfde plek neerzetten.

Het enige probleem: ik heb een compactcamera. En daar zit geen onderdeel op dat ik aan de flitsers kan koppelen, zodat die afgaan zodra ik een foto neem. Dat betekent: als ik flitsers wil aanschaffen, zal ik ook een nieuwe camera moeten aanschaffen. En dan wordt het wel een heel duur geintje…

Dat was nou net niet de bedoeling. Ik heb best wat geld over voor een hobby, maar zoals al eerder gezegd is fotografie geen hobby op zich, maar een middel. En heb ik daar dan honderden euro’s voor over…?

Ik weet het niet. Ik ga het nog even laten bezinken.

Deponia

Mark en ik zochten iets leuks om samen te doen. Omdat we allebei erg veel lol hadden gehad met point-and-click adventures van LucasArts, zoals Monkey Island en Day of the Tentacle, doorzochten we het internet op vergelijkbare spellen. En we vonden: Deponia.

Deponia

Wat een briljant leuk spel is dat! Het is echt heel vergelijkbaar met Monkey Island, alleen is de humor net iets minder hilarisch. Maar ook hier heb je een soort anti-held in de hoofdrol en moet je allerlei gekke objecten verzamelen en combineren, om hem zijn doel te laten bereiken.

Er zijn blijkbaar in totaal 4 Deponia-spellen uitgebracht. Wij hebben via Steam een bundel gekocht waarin de eerste drie zitten. Het was in de aanbieding en kostte echt maar een paar euro! Maar ik had er met liefde meer geld aan uitgegeven, want we hebben al meerdere avonden lol ervan gehad.

Uiteraard zijn er altijd momenten dat je even vastzit. Waardoor je ‘s avonds in bed nog ligt te malen: “Hmm, wat zouden we eerst moeten doen: de papegaai weer tot leven wekken of de winkelbediende verdoven via de trechter…?” Of stuur je elkaar Whatsappjes zoals: “Idee! We moeten vaker de spuit in de rodeostier steken!!” XD

deponia-2

De gameplay is ook lekker eenvoudig. Gewoon platte graphics en geen moeilijk gestuur met 3D-werelden.

Overigens is momenteel deel 1 in de aanbieding, van €19,99 voor slechts €1,99. Dus geen enkele reden om ‘m niet uit te proberen als je van dit soort spellen houdt!

 

Lichtexperimenten

Gelukkig waren diverse mensen bereid me te helpen met mijn studiofrustraties. Uiteraard begrijp ik dat je via advies-op-afstand niet ineens alles kunt oplossen, maar eigenlijk wilde ik vooral horen of het aan mij lag of aan de apparatuur.

Want ik snap heel goed dat ik als beginner niet in een keer de perfecte belichtingsopstelling kan maken hoor. Maar het is erg frustrerend om vanalles zonder succes te proberen, omdat het eigenlijk aan je apparatuur blijkt te liggen.

Maar aangezien er niemand was die zei: “Oh, maar je hebt ook echt iets verkeerds aangeschaft voor wat je wil doen!”, ging ik gisteravond met nieuw hervonden moed weer aan de slag. Ik probeerde verschillende opstellingen, verschillende combinaties van alleen lamp / reflector / paraplu en verschillende hoeveelheden licht.

De meest bemoedigende conclusie was: de lampen hebben echt wel zin, want het wordt een stuk beter dan wanneer ik alleen het TL-licht van de zolder gebruik…

Alleen het TL-licht van de zolder
Alleen het TL-licht van de zolder
Belichting sterker van rechts dan van links
Belichting sterker van rechts dan van links
Belichting met paraplu's
Belichting met paraplu’s
Belichting met reflectors achter de lampen
Belichting met reflectors achter de lampen

Maar verder was het niet heel succesvol. Paraplu’s geven een mooier licht dan de reflectors, omdat ze minder schaduwen veroorzaken, maar ze leveren net te weinig licht op en moeten veel te dichtbij.

Ik constateerde vooral deze twee dingen:

  • Ik slaag er niet in een overal goed belichte, (bijna) schaduwloze opstelling te maken.
  • Ik krijg niet genoeg licht om mijn camera op een sluitertijd van korter dan 1/20 in te stellen.

Dat eerste ligt aan mij neem ik aan – daarvoor moet ik gewoon meer oefenen. Maar dat tweede… daarvan vermoed ik toch echt dat het niet aan mij ligt, maar dat ik te weinig lampkracht heb.

Voor het fotograferen van zo’n paspop is een lange sluitertijd niet erg. Maar ik zou het fijn vinden als ik af en toe mezelf zou kunnen fotograferen terwijl ik mijn kleding show. En ik sta niet zo netjes stil, dus dan krijg je misschien bewogen / onscherpe foto’s. (Afgezien van het feit dat het mooi belichten van een persoon nog een heel scala aanvullende vaardigheden vereist, want met de instellingen van hierboven werd mijn kop zwaar overbelicht… lekker lastig instellen als je niet op twee plekken tegelijk kunt zijn. :-S )

Ork adviseerde me om toch eens aan flitsers te gaan denken. Want die zijn een stuk krachtiger, dus dan heb je minder nodig om hetzelfde resultaat aan licht te krijgen (en minder loeigrote lampen om op te bergen…). Maar ja, als ik het instellen van continue lampen al een uitdaging vind, is het helemaal lastig om het effect van een flitser goed te krijgen.

Want weet je, het is zoals ik al zei toen ik aan de fotografiecursus begon: fotograferen is niet mijn hobby, ik wil mijn hobbies fotograferen. Normaal gesproken vind ik het leuk om dingen uit te zoeken zodat het precies is zoals ik het wil, maar dit zie ik als iets functioneels – dus moet het gewoon werken zonder gezeik! En dat is niet helemaal de juiste instelling bij fotografie vrees ik.

Dus moet ik verder gaan experimenteren. Eens kijken of ik een soort reflector in elkaar kan knutselen om te proberen het licht aan de zijkanten terug te kaatsen.

Ik heb twee weken de tijd, daarna mag ik de set niet meer terugsturen…

De artiestenregeling, kleine vergoedingsregeling en gageverklaring

Pff, het valt nog niet mee om als amateurmuzikant alles netjes volgens de regels te doen! Zeker niet aangezien de Belastingdienst niet bepaald duidelijk is over wat je als artiest zijnde moet doen. Alle uitleg is geschreven vanuit het perspectief van de opdrachtgever!

Nou zijn er diverse andere sites die het proberen uit te leggen, maar die zijn niet altijd even gestructureerd of volledig in hun uitleg, en bovendien gaan ze niet heel diep in op allerlei specifieke situaties die zich in praktijk kunnen voordoen. Dus bleef ik met een hoop vragen zitten.

Gelukkig heb ik een vriendin bij de Belastingdienst die via via wel antwoord kon krijgen op al mijn vragen. En omdat ik andere muzikanten in dezelfde situatie graag kopzorgen wil besparen, heb ik hieronder een samenvatting gemaakt.

Let op: dit is mijn eigen interpretatie van alle informatie en je kunt hier uiteraard geen rechten aan ontlenen. Verder is dit wat gold op het moment van schrijven, voor Nederlandse artiesten die optreden in Nederland. En ik ga alleen in op de kleine vergoedingsregeling, niet alle andere mogelijkheden die artiesten hebben om hun inkomsten te regelen!

[Update 16-06-2016: tekst aangepast, aangezien je blijkbaar geen facturen mag sturen als je van de KVR gebruikmaakt.]

[Update 11-03-2019: Ik heb een nieuwe, veel uitgebreidere post geschreven over de mogelijkheden voor muzikanten. Lees die in plaats van deze post!]

Wat is de Artiestenregeling?

De artiestenregeling houdt in dat wanneer je als artiest (muzikant, zanger, acteur, cabaretier, etc.) wordt ingehuurd door een opdrachtgever zonder een vast dienstverband te krijgen, dit door de overheid wordt gezien als een soort fictief tijdelijk dienstverband. Je bent vanuit de opdrachtgever gezien dus geen ondernemer die een factuur stuurt voor geleverde werkzaamheden, maar een tijdelijk medewerker die salaris ontvangt. De opdrachtgever moet daarom een salarisadministratie bijhouden en jou daarin opnemen. Hij geeft jouw inkomsten door aan de Belastingdienst en aan het eind van het jaar moet hij jou een jaaropgave sturen.

Dit houdt ook in dat je je inkomsten (‘gages’) moet laten ‘verlonen’, oftewel de opdrachtgever moet loonheffing en premies werknemersverzekeringen op je vergoeding inhouden en betalen aan de overheid.

Deze regeling geldt ook voor amateur/hobby-artiesten.

Als particulieren je inhuren voor privé-gelegenheden, dan geldt de artiestenregeling niet. (Zij hoeven geen loonadministratie te voeren en dus ook geen gageverklaring te krijgen.) Hieronder valt bijvoorbeeld spelen op iemand’s bruiloft. Verenigingen en stichtingen worden niet gezien als particulieren. Een groep vrienden die geen formeel samenwerkingsverband heeft, telt wel als particulier.

Wanneer je van de artiestenregeling gebruik maakt, stuur je dus geen facturen en hoef je ook niet met btw te werken. Je berekent deze niet door aan je opdrachtgevers, maar mag dus ook geen btw aftrekken van je uitgaven. (Let op: dit gaat enkel om het optreden. Als je cd’s verkoopt, heb je daarvoor mogelijk wel met btw te maken.)

Voor- en nadelen

In principe is de Artiestenregeling gunstig voor artiesten, aangezien het hen een hoop administratie scheelt, terwijl ze nog steeds gemaakte onkosten kunnen aftrekken van hun inkomsten.

Het nadeel voor mensen met een gewone baan naast hun artiestenwerk, kan zijn dat ze minder inkomsten overhouden. De betaalde loonbelasting wordt achteraf verrekend wanneer je je jaarlijkse belastingaangifte doet, maar de ingehouden sociale premies niet, dus die zou je dan dubbel betalen omdat deze ook al worden ingehouden door je andere werkgever – je bent dan dubbel verzekerd. Verder ben je voor de opdrachtgever duurder, omdat hij in totaal meer moet betalen dan het nettobedrag dat jij krijgt aan vergoeding.

Als je niet wil dat er loonheffing en premies van je gage worden ingehouden, kun je dat op meerdere manieren regelen. De kleine vergoedingsregeling (KVR) is vooral geschikt voor hobbybands die niet gericht zijn op winst maken en minstens net zo veel kosten hebben als inkomsten. Dankzij deze regeling heb je als band een minimale hoeveelheid administratie.

Krijg je veel meer dan €163.- p.p. aan inkomsten, dan kun je overwegen om gebruik te gaan maken van een kostenvergoedingsbeschikking, een stichting op te richten en met inhoudingsplichtigenverklaringen (IPV) te gaan werken, of zelfstandig ondernemer te worden en een verklaring arbeidsrelatie (VAR) te gebruiken [update: de VAR is een inmiddels verouderde regeling], waardoor je niet meer onder de artiestenregeling valt.

Hieronder ga ik alleen verder in op de kleine vergoedingsregeling.

De kleine vergoedingsregeling (KVR) en de gageverklaring

Door de opdrachtgever te vragen de kleine vergoedingsregeling toe te passen, moet hij nog wel een loonadministratie bijhouden, maar hoeft hij over maximaal €163,- van je gage geen loonbelasting en verzekeringspremies te rekenen. Men gaat er dan namelijk vanuit dat je ook €163,- aan kosten hebt gemaakt (ook al heb je in werkelijkheid voor dat specifieke optreden minder kosten gemaakt). Wel moet er afgedragen worden over het deel van de gage dat boven dat bedrag uitkomt.

De opdrachtgever mag alleen de kleine vergoedingsregeling toepassen wanneer de artiest daarom vraagt. Als dat het geval is, moet de artiest een gageverklaring invullen en daarop aangeven voor welk deel van de gage ze de kleine vergoedingsregeling willen laten toepassen. Dat kan de volledige gage (tot max. €163) zijn, maar desgewenst ook een lager deel van de gage.

Het maximum van €163 geldt per persoon, per dag. Dus als je meerdere optredens bij meerdere opdrachtgevers op 1 dag hebt, tellen al deze gages samen mee voor dit maximum.

Het invullen van de gageverklaring

De gageverklaring kan worden gedownload van de website van de Belastingdienst.

Een soloartiest hoeft alleen de voorkant van het formulier in te vullen. Als je als groep optreedt, moet je op de achterkant van het formulier de gegevens van iedere artiest afzonderlijk invullen. Iedere artiest moet dan op de achterzijde ook zijn handtekening zetten.

Verder geef je op de achterkant aan hoe de gage voor dit optreden per persoon verdeeld wordt. Het kan namelijk zijn dat enkele leden van je gezelschap een groter deel van de gage krijgen. Ook geef je per persoon aan voor welk deel van de gage de kleine vergoedingsregeling moet worden toegepast. Let op: de €163,- is een maximum per persoon, niet per groep.

Ook reiskosten moeten worden opgeteld bij het bedrag op de gageverklaring, tenzij je hier bonnetjes van kunt overleggen (bv. OV-kaartje, factuur van een huurauto). In het laatste geval zijn de reiskosten namelijk niet belast (de opdrachtgever hoeft er niets voor af te dragen) en hoeven ze niet op de gageverklaring.
Je moet zelf een kilometeradministratie aanleggen zodat je kunt aantonen de benzinekosten gemaakt te hebben. Je mag maximaal €0,19 per kilometer rekenen (en in je belastingaangifte opgeven) als kosten.

Als je alleen reiskosten vergoed krijgt, een tegoedbon ontvangt of als je een vergoeding in natura ontvangt, telt dit ook als inkomsten en moet hier ook een gageverklaring voor worden ingevuld. In het laatste geval vul je op de gageverklaring de waarde van de vergoeding in natura in.

Mocht je een totaalbedrag hebben afgesproken voor meerdere optredens, dan moet je toch voor ieder optreden een aparte gageverklaring invullen.

De gageverklaring moet aan de opdrachtgever worden afgegeven voordat je krijgt uitbetaald. De opdrachtgever moet officieel ook voorafgaand aan een optreden je identiteit controleren en een kopie van je identiteitsbewijs in zijn administratie opnemen. Neem dus ook altijd een kopie van je identiteitsbewijs mee en geef die samen met de gageverklaring af.

Let op: je mag dus achteraf geen factuur sturen aan je opdrachtgever, aangezien je een dienstverband bij hem hebt. Een gageverklaring moet je ook niet zien als alternatief voor de factuur, aangezien het bedrag hierop kan afwijken van de afgesproken vergoeding. Dit formulier is puur belastingtechnisch. Uitbetaling vindt plaats op basis van de gemaakte afspraken vooraf.

Belastingaangifte doen aan het eind van het jaar

Ook al speel je in een band en krijg je als groep een vergoeding; artiesten worden door de Belastingdienst als individu gezien. Ieder groepslid moet dus individueel belastingaangifte doen aan het eind van het jaar. (Vandaar dat alle leden van het gezelschap hun gegevens en individuele gage op de gageverklaring moeten invullen.)

Ook al word je door de opdrachtgever gezien als persoon in loondienst, zelf moet je je administratie wel doen alsof je een ondernemer bent: je kunt gemaakte onkosten namelijk aftrekken. Je moet je inkomsten en uitgaven dus noteren en aan het eind van het jaar opgeven aan de Belastingdienst, die over het verschil inkomstenbelasting berekent.

Bij het toepassen van de kleine vergoedingsregeling is men er vanuit gegaan dat je €163,- (of minder, als je een lager bedrag hebt opgegeven) per optreden aan kosten hebt gemaakt. Dat hoeft in werkelijkheid niet voor ieder optreden precies zo veel geweest te zijn, maar aan het eind van het jaar moet je in totaal wel minstens net zo veel kosten hebben gemaakt als het bedrag dat is toegepast via de kleine vergoedingsregeling. Je moet deze kosten ook kunnen aantonen, in de vorm van bonnetjes. Als dat niet het geval is, betaal je alsnog belasting over dit bedrag.

Al je kosten mogen worden opgeteld om aan het totale bedrag dat je dat jaar via gageverklaringen hebt opgegeven te komen, ook al zijn die kosten niet direct toe te schrijven aan een optreden (zoals drukkosten van een cd en hosting van de website).

Ook al je inkomsten reken je mee (naast gages, bv. ook opbrengst van cd-verkoop). Het is niet de bedoeling dat je het bedrag dat je via gageverklaringen hebt opgegeven, van je totaal aftrekt.

Het totaal aan inkomsten en kosten moet je op de aangifte opgeven onder het kopje ‘inkomsten/resultaat uit overige werkzaamheden’.

Optreden in het buitenland

Wat als je als Nederlandse band optreedt in het buitenland? In dat geval geldt de artiestenregeling niet meer en kun je dus ook geen gageverklaringen gebruiken. Per land gelden weer andere regels. Welke? Geen idee; dit is een extreem ingewikkeld verhaal en ik kom er zelf niet uit…

Wat ik er wel van heb begrepen:

Als je opdrachtgever een particulier in de EU is, moet jij btw betalen in het land waar je speelt en moet je dus daar een btw-nummer gaan aanvragen.

Als je opdrachtgever ondernemer in de EU is, hoef je geen je btw (omzetbelasting) op je factuur te zetten. Je moet dan de opdrachtgever vragen om zijn btw-nummer, dit controleren en dat nummer op je factuur vermelden met de opmerking ‘btw verlegd’. Je hoeft ook geen zogenaamde ‘opgaaf intracommunautaire prestaties’ in te vullen.

Als je opdrachtgever buiten de EU valt geldt weer wat anders.

Verder wordt er inkomstenbelasting ingehouden in het buitenland en moet je in Nederland nogmaals belasting betalen over je inkomen. Dat kun je soms dan weer met elkaar compenseren (maar alleen de inkomstenbelasting, niet de premie volksverzekeringen, behalve in België). In Duitsland en België hebben ze blijkbaar ook een soort van kleinevergoedingsregeling voor buitenlandse artiesten, waardoor bij een gage onder een bepaald bedrag, géén belasting wordt ingehouden.

Maar of je uberhaupt een factuur mag sturen als niet-zelfstandig ondernemer…? Mijn advies is: regel een accountant of verloningsbureau die deze administratieve hel voor je overneemt…

ZWUSJE ZWANGER!!!

Jaaaa ik mag het eindelijk vertellen: MIJN ALLERLIEFSTE ZWUSJE IS ZWANGER!!!!! \o/

*doet vreugdedansje*

Ja ja, ik hoor jullie al denken: “Maar jij hebt toch niks met kinderen?” Nee, maar nu gaat het om mijn zusje!! En da’s stiekem toch best anders…

Het is ook niet zo dat ik nu denk: “Hoera, ik word tante!” Ik ben vooral ontzettend blij voor mijn zusje dat ze krijgt wat ze al zo lang zo graag wil. Ik zal nooit die tante worden die iedere maand haar kleine nichtje of neefje meeneemt naar een pretpark. (Wel de tante die voor kerst een lelijke kriebeltrui breit, vrees ik. ;-) )

Maar dat ze me de afgelopen weken heeft gebombardeerd met appjes met echo-foto’s en verhalen over hoe ver haar parasietje / spruit (ja, de terminologie ontwikkelt mee) is en wat er allemaal met haar lichaam en hormonen gebeurt, vond ik dus juist superleuk. Van haar disclaimer “Minder zwangerschapsweetjes ontvangen? App ‘uit’ of ‘hetmagwelwatminder’ naar dit nummer” heb ik dus geen gebruik gemaakt. XD

Dus nu wordt het aftellen. En zo veel mogelijk uitvinden over het thema van de babykamer en vissen naar het geslacht en de naam, zodat ik er allemaal leuks voor kan gaan maken. :-)

babykamer
(foto door Zwusje zelf)

Foto-probeersels

De huiswerkopdracht voor afgelopen fotografieles was: ‘fotografeer je passie’. Ik was meteen gefrustreerd, want hoe kan ik mijn 500 hobbies nou in maximaal 3 foto’s uitdrukken?? Gisteravond bleek echter dat de passies van mijn mede-cursisten niet noodzakelijk net zo gevarieerd zijn. Dus worstelde ik me door een ellenlange slideshow van koters, maaltijden en skivakanties. En af en toe een willekeurig object zoals een brug, omdat ze blijkbaar echt niet wisten wat ze moesten fotograferen. Tsja.

Uiteindelijk mochten we aan de slag. De docent leerde ons een trucje: inzoomen terwijl je afdrukt. In combinatie met de juiste instellingen, zoals een hoge sluitertijd, levert dat mooie effecten op. We mochten het proberen op de muur waar een net van kerstlampjes tegenaan hing.

Mij lukte het niet.

“Oh”, zei de docent: “Dat kun jij inderdaad niet met je compactcamera. Die kan niet zoomen tijdens het afdrukken.”

*mutter*

Hm… wat nou als ik zelf de camera verplaats tijdens het afdrukken? En wat nou als ik ‘m ronddraai tijdens het afdrukken?

Nou, dat wordt dus best geinig: :-)

lichtjes

Oh ja, en dit waren twee van mijn huiswerkopdracht-foto’s. Best goed gelukt, al zeg ik het zelf! Misschien wordt het toch ooit nog wat met mij. :-)

mome-raths

kat

Voedingsadvies

Eerder deze week lag er een vodje papier in onze brievenbus. Of we mee wilden doen aan een enquête over ontbijt? Als dank konden we een gratis voedingsconsult krijgen.

Mark had het briefje al bijna weggegooid. Want we hebben een nee/ja-sticker en ook dit vond hij onder ‘reclame’ vallen. Maar mijn innerlijke wetenschapper vond het wel de moeite waard om even een kijkje te nemen. Bijdragen aan kennisontwikkeling is altijd goed, toch?

De enquête rammelde hier een daar een beetje. Zo was er de volgende vraag:

“Voelt u zich vitaal genoeg om te sporten?”
A: Nee, ik sport niet
B: Ja

Mjah… wat moet ik invullen als ik me wel vitaal genoeg ervoor voel, maar niet sport?

Verder werd alleen gevraagd naar welke sport ik deed. Nou, geen dus, maar zou je niet beter in het algemeen kunnen vragen hoeveel ik beweeg? Want ik fiets naar mijn werk en wandel in de lunchpauzes. Telt dat niet?

En zo waren er nog wat jeukende dingetjes, die ik allemaal in het opmerkingenveld plempte. Want hoe kun je nou een goed onderzoek doen als je manier van vragen stellen de resultaten beïnvloedt?

Eigenlijk had ik verwacht dat ik na het verzenden van het formulier, een soort van geautomatiseerd voedingsadvies per mail zou ontvangen als de beloofde tegenprestatie. Maar nee: na een half uur al ging de telefoon. Het was de voedingsconsultente.

Dank voor de feedback op de vragenlijst. Ik was de allereerste die er ooit iets over had gezegd. Maar ik had eigenlijk wel gelijk ja. (Goh, dat hoor ik vaker. :-P) En wanneer wilde ik langskomen voor het voedingsadvies?

Ik mocht dus daadwerkelijk gratis langskomen voor een kort consult! Dat had ik niet verwacht. Maar wel fijn, want sinds enige tijd zitten mijn broeken toch echt te strak, terwijl ik jaren lang hetzelfde gewicht heb gehad (ik draag zelfs nog kleren die ik in mijn studententijd kocht…).

Ik ben dan ook aan het denken hoe ik anders kan ontbijten en/of lunchen. Ik eet nu alleen brood, wat niet zo heel goed schijnt te zijn. Maar ik houd al niet van avondeten koken, dus laat staan dat ik nog eens extra in de keuken ga staan om ook de lunch voor de volgende dag voor te bereiden!

Minder zoet beleg eten is natuurlijk een goede eerste stap, maar te veel kaas is niet goed want daar zit ook weer vet in, en alleen vlees wordt op een gegeven moment ook saai. Oftewel: help, wat kan ik nou het beste doen?

Vandaag had ik het consult. Het bleek zo’n Herbalife-dame te zijn.

Na een kort vraaggesprekje over mijn eetgewoonten en gewenste gewicht (en de vraag: “Wie gun je nog meer een goed gewicht?” Oftewel: “Wie uit je vriendenkring mag ik spammen met mijn producten?” – Geen zorgen, ik heb niemand verraden), mocht ik op zo’n supersonische weegschaal gaan staan, die me helemaal doormat. Botmassa, spieren, vetpercentage, de hele riedel.

Ik ben altijd een beetje sceptisch richting dat soort apparaten. In hoeverre krijg je daar nou echt realistische gegevens uit? Maar de Herbalife-dame had er wel het volste vertrouwen in.

In ieder geval was de conclusie: vetpercentage te hoog (33%), spiermassa te laag (net geen 30%), buikomtrek te groot.

Tsja. Dat eerste en laatste vermoedde ik al. Ik ben de decemberkilo’s helaas nog niet kwijt. Ze zeggen wel eens dat je stofwisseling na je 30e begint te vertragen. Maar ik heb er pas last van sinds de twééde helft van mijn dertiger jaren. Inderdaad lukt het me nu niet meer om terug te komen op mijn normale gewicht door alleen maar een tijdje te stoppen met snoepen, wat ik eerst altijd deed.

Die spiermassa verbaasde me wel. Ik ben echt supersterk voor een vrouw, dus ik had verwacht dat die bij mij wel hoger dan gemiddeld zou zijn.

Maar daar moet ik dus aan gaan werken, volgens de consulente. Ze vertelde dat ik meer eiwitten moet gaan eten. Dan krijg ik vanzelf al meer spiermassa, en daardoor zal ik automatisch meer gaan verbranden.
Moet ik daar niet voor gaan sporten, wilde ik weten?
Niet per se, gaf ze aan. 80% Wordt beïnvloed door je voeding, maar 20% door beweging.

Hm. Ik wist het zo net nog niet. Maar goed.

Uiteraard volgde daarna de enthousiaste presentatie van Herbalife producten en hoe die konden helpen mijn voeding structureel aan te vullen met al het goede dat ik nodig heb, maar niet voldoende in ons huidige voedsel zit.

Gelukkig had ze al snel door dat ik niet zat te wachten op maaltijdvervangers en is ze niet opdringerig geworden. Ze kon me globaal vertellen wat ik moet eten om dan wel die voedingsstoffen binnen te krijgen, als ik normaal eten wil in plaats van Herbalife, maar heel specifiek antwoord op mijn vragen kon ik niet krijgen.

Omdat die paar kilo’s er toch echt af moeten, en ik toch van plan was naderhand gelijk naar de supermarkt te gaan, heb ik maar gelijk wat bulgur (als vervanging voor de pasta’s en rijst), bonen, muesli (zonder extra suikers) en yoghurt gehaald. We gaan het zien…

Scherpte-diepte experimenten

De huiswerkopdracht voor mijn fotgrafiecursus is deze week om te oefenen met scherpte-dieptewerking. Oftewel: of alles (ongeveer) scherp, of juist het onderwerp van je foto eruit tillen en de rest blurry maken. Dat valt nog niet mee…

Gelukkig heb ik een paar succesvolle exemplaren weten te schieten:

sneeuwklokje-dichtbij roze-bloemen-dichtbij

Maar verreweg de meeste zijn mislukt, omdat ik domweg geen idee heb wat ik aan het doen ben.

De theorie zegt: diafragma zo ver mogelijk open, en dan dichtbij gaan staan en inzoomen. Mjah, leuk, maar als ik inzoom én dichtbij ga staan, past de helft van de tijd mijn onderwerp niet meer in mijn schermpje, en de andere helft van de tijd weigert mijn camera om nog scherp te stellen… :-(

Eigenlijk had ik een foto van de kat willen maken, waarbij zijn kop heel mooi scherp is en de achtergrond (inclusief deel van zijn lijf) helemaal fuzzy. Sowieso een uitdaging omdat een kat nooit zo gaat zitten of liggen als jij wil. Alleen al daarom had ik maar een handjevol foto’s met een geslaagde compositie.

Onderstaande foto was de enige die globaal in de buurt kwam. De achtergrond is nog lang niet blurry genoeg (je ziet Mark nog liggen :-P) en ik heb hem moeten bewerken met Photoshop omdat hij veel te donker was geworden. Waardoor ik hem sowieso niet mag gebruiken als huiswerkopdracht.

kitteh

Nog zo veel te leren…. *zucht*