Wat een eer – er is een stripje over mij gemaakt! 
Overigens sliep ik niet echt… ik had alleen mijn ogen dicht.
Collega Joost kwam vervolgens zeer sneaky naast me zitten en wilde dat net per sms aan me melden, toen ik mijn ogen opende en naast me keek. Betrapt! 
Nee meneer agent, ik zweer dat ik geen moord heb gepleegd in mijn achtertuin! Echt, het was een spuitbus met rode verf die in een onbewaakt moment geheel per ongeluk een zeer onfortuinlijke val maakte en met zijn metalen lichaampje preciés op de hoek van de stenen bak terechtkwam en toen lek raakte… :-X
En wat doe je vervolgens?
A) zo snel mogelijk de rommel opruimen voordat het nog meer in het terras trekt
B) eerst de camera halen om een foto voor op je blog te maken
Ach, het leven is een kwestie van prioriteiten stellen…
Ik maakte al eerder een handleiding om je nieuwe NS-kaart in gebruik te nemen. Inmiddels ben ik weer eens overgestapt op een nieuw NS-abonnement, geïntegreerd in een OV-chipkaart. Dus ik dacht: ik volg mijn eigen handleiding, zodat het nu wél in één keer goed en zo efficiënt mogelijk gaat.
I was wrong. Ze blijven manieren zoeken om ons het leven onmogelijk te maken. Tijd voor een korte update van de handleiding dus.
Toevoegen van een kaart in je OV-chipkaartaccount
Het lijkt zo simpel: voer het nummer en de einddatum van de kaart in. Maar helaas; foutmelding.
Een mailtje naar de klantenservice leverde een zinloos knip-en-plak-antwoord uit de FAQ op. Gelukkig kon iemand mij telefonisch wél helpen.
Wat blijkt: de NS zet tegenwoordig de einddatum van het abonnement op de kaart, terwijl je op de site de einddatum van de chipkaart moet invoeren.
“Hoe moet ik dan achter de einddatum van de kaart komen?” vroeg ik aan de medewerkster. “Dat kunt u niet”, antwoordde ze: “daarvoor moet u ons bellen.”
Goh, ik zal toch vast niet de enige met dit probleem zijn denk ik zo…
Maar goed, ik voegde eindelijk mijn kaart toe (noot van de medewerkster: vooral het veld voor je rekeningnummer niet invullen, want dan gaat het mis (??)).
Saldo controleren
Toen ik mijn oude kaart eruit wilde verwijderen, zag ik dat daar nog saldo op stond. Dus ik naar het NS-loket om dat over te laten zetten naar mijn nieuwe kaart (nee, natuurlijk kan dat niet digitaal).
De medewerkster van het loket liet me echter weten dat er geen saldo meer op de kaart stond. Blijkbaar een fout in mijn account.
En ja hoor, bij nadere bestudering bleek dat de datum van het saldo van een flinke tijd geleden was. Blijkbaar was er iets niet goed geupdated.
Dus ik weer mailen.
Of ik een screenshot kon opsturen van het saldo en de datum en kon toelichten hoeveel kaarten er in mijn account zaten? Natuurlijk kon ik dat.
Prompt kreeg ik van een andere medewerker (blijkbaar handelt iedere dag iemand anders de boel af), een standaard copy-paste-antwoord uit de FAQ.
Toen ben ik even boos geworden en hee, na een paar dagen werd ik zelfs gebeld door een medewerker!
De vriendelijke dame had onderzoek laten doen en lichtte me in over het fenomeen “verdwaalde transactie”. Blijkbaar een zeldzaamheid, maar ik had ‘m natuurlijk weer opgelopen.
Een verdwaalde transactie kan ontstaan als iemand heel snel na jou incheckt. Waardoor de transactie van iemand anders in jouw account komt. En dat had weer invloed op het getoonde saldo.
De oplossing: die is er niet. Je kunt alleen maar doorreizen met je kaart totdat je meer transacties hebt gemaakt met jouw kaart dan de persoon in kwestie had op het moment van zijn inchecken, waarna jouw saldo bovenaan de databaseregel staat en de verkeerde overrulet…
De enige mazzel is, dat het dus om mijn oude kaart gaat en niet mijn huidige. En als ik die nu uit mijn account flikker, schijn ik volgens de medewerkster wel het onterecht getoonde openstaande saldo teruggestort te krijgen op mijn rekening…
OV-chipkaart: Logischer kunnen we het niet maken. Makkelijker ook niet.
Hee, deze stonden daar gisteren nog niet… Wat gaat dat snel!
Bewonder overigens ook de prachtige oranje glasvezelkabel in de bloemloze hoek. Geheel onaangekondigd en zonder toestemming aangelegd. Op een dag kom je thuis na het werk en dan is gewoon een stuk van je border omgegraven… :-X
Het is weer eens zo ver. Nieuw NS-abonnement nodig, maar het ding is nog niet binnen terwijl de ingangsdatum al verstreken is. Het zal ook eens gebeuren dat ik mijn kaart op tijd heb…
Maar eens gebeld naar de NS. Nou ja, eerst gepoogd door de chatbot op de site te komen, omdat er nergens een klantenservicetelefoonnummer te vinden was. Die me tot 3x toe niet begreep en uiteindelijk toch een telefoonnummer spuide. Dat het verkeerde bleek, toen ik het belde, want vaste klanten moeten blijkbaar een ander nummer hebben.
Ik denk dat er wel wat beter kan aan die website…
Anyway, uiteindelijk sprak ik de juiste persoon. De (overigens zeer vriendelijke en behulpzame) dame keek in het systeem en zag dat er inderdaad iets mis was gegaan met mijn kaart. Meer specifiek, de pasfoto. Die ik al meerdere malen heb gebruikt voor een abbo en die al gewoon in hun systeem stond. Maar blijkbaar was er een systeemmigratie geweest en die was bij sommige klanten verkeerd gegaan. Mijn pasfoto stond nu 2x in het systeem, onder verschillende nummers, en daarom was de verwerking van mijn kaart gestopt (de productie, wil dat zeggen. De betaling hebben ze keurig geadministreerd want de eerste termijn hebben ze al lang geïnd…). En helaas, ze konden dat niet zelf signaleren, ze moesten wachten totdat de klant belde om dat te signaleren. Daarna konden ze er pas iets aan doen.
Daar kan ik echt met mijn pet niet bij… Iets met een ‘IF picture number occurs twice THEN alert’-query, maar ik zal wel weer te simpel denken…
De klantenservicemevrouw maakte excuses en beloofde direct een paar dagkaarten naar me op te sturen om de komende periode te overbruggen, plus een declaratieformulier voor de reeds gemaakte kosten.
Dus vandaag kreeg ik… tien ongestempelde dagkaarten binnen!
Ik mag hopen dat ik die niet allemaal nodig ga hebben. Ik reis maar 4 dagen per week en ik hoop wel voor half mei dat ding te hebben ontvangen!
Dus… nog iemand een dagkaart nodig?
Terug van wederom een heerlijk doedelzakworkshopweekend van stichting Draailier & Doedelzak. Ik heb niet zo veel geleerd, maar het was als vanouds supergezellig!
Dit jaar meldde ik me voor het eerst aan voor de ‘gevorderden’ groep. De vorige keren zat ik altijd in de middengroep, maar ik merkte op een gegeven moment dat ik steeds meer tot de top van die groep ging behoren, dus vroeg ik mijn docent of hij dacht dat ik de gevorderde groep aankon. En hij dacht van wel – mits ik extra hard oefende vantevoren 
En het was inderdaad heel goed te doen!
Ik merkte wel duidelijk niveauverschil – bij het voorstelrondje kwamen zinsdelen als ’20 jaar ervaring’ en ‘ik speel nu 35 jaar’ langs, maar gelukkig bleken deze mensen niet zo intimiderend als ze klonken
Ook een duidelijk verschil: het vermogen om een liedje op gehoor na te spelen. Toegegeven, onze docent pakte dat heel goed aan, maar desondanks denk ik dat in de middengroep, men er veel langer over had gedaan.
Wat wel resulteerde in het feit dat we dit weekend 7 (!) nieuwe deuntjes hebben geleerd. Voor mij een record. En eigenlijk niet iets waar ik op gehoopt had, want ik kom om nieuwe technieken e.d. te leren – liedjes kan ik thuis ook wel instuderen.
Maar deze docent had gewoon een berg leuk spul meegenomen en was van zins ons daar zo veel mogelijk van bij te brengen.
Toen we in de eerste ochtendsessie voor de lunch er al 2 nummers doorheen geramd hadden en hij ons vroeg wat we nu wilden gaan doen, informeerde ik voorzichtig wat het plan voor dit weekend was. Gingen we later nog iets met deze nummers doen, zoals uitbouwen, versieren en meerstemmig spelen? Maar nee, er was geen Plan.
En natuurlijk werd ik de rest van het weekend door de hele groep geplaagd met mijn behoefte aan Plan
Diverse mensen in mijn groep waren overigens dermate gevorderd, dat ze na het nummer een paar keer gespeeld te hebben, er zelf een tweede stem bij bedachten. Later als ik groot ben wil ik dat ook kunnen…
Er is dit weekend slechts één slachtoffer gevallen. Bij het oefenen van een bourree, besloot de docent dat we ook maar de daad bij de muziek moesten voegen en dus de dans moesten uitvoeren terwijl we speelden. Nou moet je weten dat je bij de bourree in twee rijen tegenover elkaar staat en regelmatig langs elkaar host om van plek te wisselen. Probeer dat eens in een krap lokaaltje met aan alle kanten van de dansers uitstekende pijpen… Juist. Het is een wonder dat er niemand is onthoofd of ontoogd en de enige verwonding een doormiddengebroken bourdonpijp was :-X
Zowel mijn docent als de docent van de gevorderde draailiergroep bleken enigszins prettig gestoord wanneer het op muziek aankwam. Zaterdagavond, voorafgaand aan het bal, gaven ze beiden een solo-optreden. Die mannen zijn dus zó goed, dat ze hun instrument van binnen en buiten kennen en alle piepjes en kraakjes die het ding maakt, gewoon inzetten in hun nummers! Zo had Matthias Loibner (draailier) nummers waarin hij allerlei klanken, gezoem en geklepper produceerde die dan iets uitbeeldden als ‘de wind en regen door de bomen’.
Mijn docent, Rémi Decker, had nummers zoals ‘De wanhopige herder’ met veel gekrijs en gepiep, een liedje over geiten die vermoord werden om als doedelzak te dienen, en ook iets waarbij het publiek ‘waaaauwaaauwaaauw’ moest zingen om een doedelzak na te bootsen, aangezien het verder een puur gezongen nummer was.
Aan het einde speelden ze als toegift samen een ter plekke geïmproviseerd nummer. Het eindigde in naar elkaar grommen. Ik bedoel maar…
Wij kregen dan ook o.a. een bijzonder nummer aangeleerd om aan het eind van het weekend uit te voeren voor de hele groep. Het was geïnspireerd op een reis naar Indonesië van de docent, waarbij hij een hele dag nutteloos in een bus vol kippen had gezeten. De gebruikte ‘techniek’: een korte stoot lucht geven, en tegelijkertijd met de hele hand snel op en neer langs alle gaten in de speelpijp vegen. Het effect: een soort kippengekakel… De foute kippengerelateerde woordgrapjes waren dit weekend dan ook niet van de lucht.
Sowieso ontstond er veel verbale hilariteit. Zoals het gebaar alsof je oordopjes uit je oren trok, steeds als iemand je niet verstond buiten de workshop om – want met 11 doedelzakken in één ruimte, droegen we die dingen de hele workshop door, maar hadden we nog steeds toeterende oren. En laten we het maar niet hebben over de gesprekken over nachtelijke afspraakjes in bezemkasten en groepskwakjes mosterd waar je kroket eens lekker doorheen werd gehaald. Anyway, vast een gevalletje ‘you had to be there’.
En dat zal ik volgend jaar weer zijn! Lang leve muziek maken, muziek luisteren, fijne dansjes op fijne liedjes doen en schommelen in de speeltuin!
Via via vernam ik dat er op de universiteit een studiedag over de middeleeuwen zou worden gegeven, met ‘feesten’ als thema. Dat was natuurlijk niet alleen interessant voor reënactment, maar ook voor LARP, aangezien ik op Omen een verwende jonkvrouw speel die regelmatig partijtjes heeft.
Het was sowieso erg leuk om weer op het universiteitsterrein te zijn. Er bleek enerzijds veel veranderd (waar is die grote gratis parkeerplaats heen, hoe komt dat gigantische bouwgat daar en waarom moet ik nu tien minuten verderop parkeren voor 10 euro??) maar anderzijds was het ook weer heerlijk vertrouwd om door de straatjes van de campus te lopen en in de mensa te lunchen.
De lezingen waren niet helemaal wat ik er van verwachtte. Ik had gehoopt dat er veel afbeeldingen zouden worden getoond en dat er verklaard zou worden wat je allemaal zag en wat er doorgaans op die feesten gebeurde. Maar bijna alle lezingen gingen gewoon over een bepaald onderwerp, van de oorsprong van een christelijke feestdag tot ongeluksdagen tot middeleeuwse versies van poeziealbums, waarbij er hier en daar soms gekunsteld een link werd gelegd met het thema van de dag.
Sommige lezingen interesseerden me echt niet, en die werden ook nog eens gegeven door wat stoffige mannen die een compleet uitgeschreven verhaal opdroegen.
Andere onderwerpen, hoewel niet geheel gerelateerd aan feesten, vond ik beter te pruimen en bijbehorende spekers waren meestal ook wat fruitiger en welbespraakter.
De dag voelde wel enigszins academisch elitair aan, met veel prof. dr.’s die aan het woord kwamen en dure woorden gebruikten.
Maar toch was het een leerzame dag. En een goed idee om die club in de gaten te houden, want waarschijnlijk organiseren ze nog wel meer.
Wat doe je als je acties en openingstijden zijn gewijzigd?
Gewoon doorstrepen en de folder alsnog rondbrengen natuurlijk. Opnieuw kopiëren kost geld!
:-X
