“Goedemiddag, met de Nationale Ombudsman.”

“Goedemiddag, ik wou graag een klacht indienen over de gemeente Neder-Betuwe.”

“Hmm… gemeente Neder-Betuwe? Dan mogen wij die klacht helaas niet in behandeling nemen. Zij hebben namelijk een eigen ombudscommissie.”

“Huh? Is dat wel onafhankelijk dan?”

“Ja hoor, ze zitten soms in hetzelfde gebouw enzo, maar ze zijn gewoon onafhankelijk! Hier is het nummer: (…).”

“Okee, dankuwel.”

[…]

“Met de gemeente Neder-Betuwe, afdeling klant contact center.”

“Euh… ik bel voor jullie ombudscommissie… hebben zij een eigen nummer?”

“Ombudscommissie? Die ken ik niet… ik ga even voor u zoeken.”

“…”

“Mevrouw? Volgens mij moet u gewoon de Nationale Ombudsman hebben hoor.”

“Die stuurden me juist naar hier”

“Oh. Dan ga ik nog even zoeken.”

“…”

“Mevrouw? Ik heb hier wel twee mensen die intern bezwaarprocedures enzo afhandelen.”

“Nou, ik heb de bezwaarprocedure al doorlopen. En er was mij verteld dat er een onafhankelijke commissie zou zijn.”

“Hm. Nogmaals een momentje alstublieft.”

“…”

“Mevrouw, ik zie op onze site wel dat we een ombudscommissie zouden moeten hebben, maar niet wie of waar dat is. En het enige telefoonnummer dat ik heb gevonden, verwijst naar het nationale nummer in Den Haag. Ik weet eigenlijk ook niet hoe ik u verder kan helpen…. Misschien kunt u een e-mail sturen naar ons algemene e-mail adres ter attentie van de ombudscommissie…?”

Grommerdegrommerdegrom… hoezo ontmoedigingsbeleid ten aanzien van klachten??

Maar het werd nog erger. Zelf  vond ik namelijk wél wat op hun site: de Verordening gemeentelijke ombudscommissie Neder-Betuwe van 17 mei 2005. Lang leve de Wet Openbaarheid Bestuur.

[…] Op 1 januari 2006 treedt de Wet Extern Klachtrecht in werking. In tegenstelling tot eerdere berichten blijft de mogelijkheid bestaan om een lokale onafhankelijke ombudscommissie te vormen. De huidige situatie in de vorm van de commissie voor de bezwaarschriften, die tevens functioneert als externe klachtinstantie, kan dus gehandhaafd blijven. Wel is via de wet geregeld dat de secretaris van de commissie niet in dienst mag zijn van het bestuursorgaan waartegen de klacht is gericht.

Ons College heeft de voor- en nadelen van de keuzemogelijkheden op basis van de Wet Extern Klachtrecht afgewogen en is tot de conclusie gekomen, dat de huidige structuur in de vorm van een commissie bezwaarschriften, die tevens functioneert als lokale ombudscommissie gehandhaafd kan blijven.
Daarnaast zijn wij benaderd door de gemeente Buren met het verzoek om voor wat betreft de secretarisfunctie van de ombudscommissie te komen tot een uitwisseling van beide functionarissen. Deze mogelijkheid biedt een oplossing voor het probleem dat de secretaris van de ombudscommissie niet in dienst mag zijn van het bestuursorgaan waartegen de klacht is gericht. […]

Oftewel: hun bezwaarcommissie is de ombudscommissie, alleen met een andere secretaris, om via slinkse wijze  aan de wet te kunnen voldoen zonder er zelf last van te hebben!
Dus dien ik feitelijk mijn klacht twee keer bij dezelfde persoon in. Onafhankelijkheid, my ass….

Blijkbaar dachten sommige ambtenaren daar gelukkig zelf ook zo over:

De commissie bezwaarschriften is geïnformeerd over het standpunt van ons college via toezending van het concept-raadsvoorstel en gevraagd met een voorstel te komen over de invulling van de functie van voorzitter en plaatsvervangend-voorzitter. Eén van de huidige leden van de commissie bezwaarschriften heeft daarbij aangegeven, dat zij niet deel wil nemen in gemeentelijke ombudscommissie. Zij is van mening dat de onafhankelijkheid van de gemeentelijke ombudscommissie in combinatie met de commissie bezwaarschriften onvoldoende gewaarborgd is.

De grote vraag is: en nu? Ik kan moeilijk een klacht indienen bij de ombudscommissie over de onafhankelijkheid van de ombudscommissie…

Mark suggereerde al Radar, Kassa of een dergelijk programma. Misschien toch maar eens een briefje schrijven. Ze mogen dan misschien aan de letter van de wet voldoen, maar er bestaat ook nog zoiets als in de geest van de wet handelen.

Wie weet wat voor beerput er open gaat als er eens goed in het beleid van die gemeente wordt gewroet…

...TENERIFE!

Jawel, we hebben eindelijk wat gevonden!

In eerste instantie dacht ik bij Tenerife aan hordes luidruchtige toeristen, maar we hebben via Eliza was Here een plekje gevonden dat niet zo massaal is, maar juist heel rustig ligt en heel romantisch is. Ideaal voor een huwelijksreis!

We gaan wel een paar dagen langer dan oorspronkelijk gepland, want je kon maar minimaal 8 dagen gaan, maar volgens Mark kon hij nog wel een paar daagjes extra vrij regelen in de week erna.

Nu alleen nog iemand vinden die op de poes wil passen (ik weet nu al dat ik haar ga missen).

Ik ben weer eens boos over een Onrechtvaardigheid. Object van mijn boosheid is de gemeente Neder-Betuwe, die de ambtenaar van de burgelijke stand moeten leveren voor ons huwelijk. Ze zijn namelijk een stelletje ordinaire geldkloppers!

Wat is het geval? Ze vragen drie verschillende bedragen voor deze huwelijksvoltrekking:

– € 267,- voor trouwen op het gemeentehuis (op vrijdagen)
– € 400,- voor trouwen op een externe trouwlocatie
– € 562,- voor trouwen op kasteel Wijenburg.
Oftewel: trouwen in het kasteel kost € 162,- meer dan trouwen op een andere externe locatie!

Natuurlijk betaal je meer als je ergens anders dan op het gemeentehuis trouwt, want die ambtenaar is dan extra tijd kwijt aan reizen en aan benzine. Maar waarom trouwen op het kasteel meer kost dan op een andere locatie, was totaal onduidelijk. Want een van de andere externe trouwlocaties ligt in dezelfde plaats als het kasteel, dus de reisafstand naar het kasteel is niet langer dan anders.

Dus ik bellen om te vragen of ze dit kunnen verklaren. Krijg ik een of ander lulverhaal van een mevrouw bij Burgerzaken, over dat de ambtenaar meer tijd kwijt is aan het voorbereiden van praatjes voor stellen die op het kasteel trouwen, dan stellen die ergens anders trouwen. Want, was de redenatie, de mensen die op het kasteel trouwen die komen meestal van buiten de gemeente en die zijn hier dus niet bekend.

Wat een onzin, alsof een ambtenaar van de burgelijke stand iedereen in zijn gemeente persoonlijk kent… En al zou dat zo zijn, dan zouden ze een hoger tarief moeten rekenen aan iedereen die van buiten de gemeente komt in plaats van dit tarief te koppelen aan een locatie.

Daar liet ik het dus niet bij zitten, dus ik vroeg haar wie mij verder kon helpen. Ze verwees me naar de afdeling Financiën, want die hadden de leges vastgesteld. Dus ik stuur een mail naar deze afdeling, of zij me misschien een goede reden kunnen geven voor het verschil in kosten.

Geen reactie. Een paar dagen na het sturen van een herinneringsmailtje, krijg ik (per post en nog met strafport ook) een reactie, niet van de afdeling financiën, maar van dezelfde mevrouw van Burgerzaken die ik al aan de lijn had gehad, waarin me werd verteld dat de leges kostendekkend moeten zijn, dat de Raad in 2009 deze leges heeft vastgesteld volgens de verdeelsleutel 1 / 1,5 / 2, en dat de leges die ons in rekening gebracht worden, dus precies volgens dit besluit zijn berekend.

Ja duh, dat snap ik ook wel! Mijn vraag was waarom deze verdeelsleutel zo is vastgesteld!

Dus mailde ik opnieuw. Wederom geen reactie.

Inmiddels was mijn kookpunt al redelijk bereikt. Maar gelukkig is mijn vriendje woordvoerder en die weet precies hoe het in dat wereldje gaat. Dus hij adviseerde me om contact op te nemen met de perswoordvoerder, want deze mensen zijn wél geneigd om te reageren, zeker als ik dreig naar de Nationale Ombudsman te stappen.

En ja hoor, ditmaal wel direct een keurige reactie (en per e-mail), dat hij er achteraan zou gaan.

Vandaag kreeg ik het antwoord. Hij zei dat ten eerste de huidige tarieven voor trouwen in het stadhuis, niet kostendekkend zijn. En dat ze ervoor gekozen hebben om de kosten voor trouwen op een andere locatie, hoger te maken, zodat alles gemiddeld genomen wél kostendekkend is.

Ten tweede was de keuze voor het rekenen van meer geld voor het kasteel subjectief. Er was in het besluit geen reden hiervoor opgenomen door de raad.

Maar, stelde hij, het is redelijk normaal om voor producten een verschillend tarief te rekenen, als de ‘belevingswaarde’ verschillend is. Oftewel: we betalen meer, omdat het kasteel een aantrekkelijkere locatie is dan de andere trouwlocaties. Hij durfde het ook nog met een voetbalwedstrijd te vergelijken: voor een wedstijd van Ajax betaal je meer dan voor een wedstrijd van FC Den Bosch.

Ja zeg, dankje de koekoek! Alsof de gemeente ‘aanvullende belevingswaarde’ levert! Het kasteel levert dat, en hen betalen we daar dan ook dik geld voor! De gemeente-ambtenaar doet precies hetzelfde trucje, zijn populariteit verandert niet. Ze liften dus eigenlijk gewoon mee op de dienstverlening van het kasteel.

Afgezien daarvan: als de leges voor trouwen op het gemeentehuis te laag zijn, dan moet je die ophogen, en niet stellen die ergens anders trouwen dubbel naaien.

En bovendien: een gemeente hoort er toch te zijn voor de burger? Het is toch geen commerciële organisatie?? Ik ben echt wel bereid om te betalen voor de kosten die ze voor me maken, maar dit is gewoon pure geldklopperij! En waarom? Because they can.

Vandaag ontving ik per post de nota, waaronder stond dat ik 6 weken had om bezwaar te maken tegen deze beslissing. Dus het bezwaarschrift is vandaag op de post gegaan.

Niet dat ik veel hoop heb dat ik in het gelijk word gesteld. Ik bereid me er dan ook maar op voor om de Nationale Ombudsman in te schakelen. Dit kan toch niet?? Stelletje ^&$#&*#…..

Bah, gisteravond voelt als een compleet verprutste avond. En dat terwijl hij zo lekker begon.

Suus was Mark overdag gezelschap komen houden en had ‘s avonds voor ons gekookt, zodat ik dat niet ook hoefde te doen. Echt superlief! Het was heerlijk om bij thuiskomst op de bank te kunnen ploffen en eerst eens een half uur uitgebreid met de poes te kunnen knuffelen, voordat ik andere dingen aan m’n hoofd kreeg. Nogmaals bedankt, Suus!

Maar daarna ging ze naar huis en besloot ik op zoek te gaan naar een huwelijksreis. Daar was ik al eerder mee bezig geweest, maar ik had nog niets concreets kunnen vinden. Maar ook vanavond lukte het voor geen meter.

Ik snap niet dat mensen voorpret kunnen hebben bij het uitzoeken van een vakantie. Ik vind het namelijk een verschrikkelijke klus!

Ten eerste zijn er veel te veel opties. Ik ben zo iemand die normaal gesproken alle opties met elkaar vergelijkt, voordat ik een keuze maak. Maar dat lukt hierbij niet, want het zijn er gewoon te veel! Zodat ik bij het beslissen altijd een stemmetje in m’n hoofd blijf houden dat zegt: “Maar misschien was er ergens anders nog wel een veel beter hotel / betere aanbieding / betere … “.

Ten tweede wordt het zoeken je ook niet bepaald gemakkelijk gemaakt. Er zijn zo veel affiliate sites met eigenlijk hetzelfde aanbod, dat je moet weten welke de ‘hoofdsites’ zijn met wel unieke aanbiedingen. Gelukkig  weet ik dat door m’n werk wel. Maar dan moet je nog op de sites zelf gaan zoeken.

Meestal word je verplicht om eerst een land te kiezen. Maar wat als ik nou nog niet precies weet waar ik heen wil, en gewoon alle opties in een bepaalde reisperiode wil zien?

Die bepaalde reisperiode is ook gelijk het tweede probleem. Want die komt behoorlijk nauw: we willen de maandag na de bruiloft weg, en maximaal 6 dagen in verband met werk en de kat. Daar zijn niet zo heel veel mogelijkheden voor. Meestal kun je alleen grof zoeken en moet je de vakanties een voor een aanklikken om te kijken of die reisperiode mogelijk is. Die ene site die me wel specifiek op reisperiode liet zoeken, bleek achteraf alleen maar niet meer te boeken resultaten te hebben getoond. En bedankt, weer een uur van mijn leven verspild

En dan wil ik ook nog eens een beetje luxe hotel of appartement. Normaal gesproken vind ik een beetje ontberingen niet zo erg, maar nu is het wel onze huwelijksreis, dus wil ik ook lekker kunnen ontspannen. Met onder andere een uitgebreid ontbijtbuffet, in plaats van iedere ochtend saaie ranzige toast met jam (het welbekende ‘continental breakfast’… geen idee waarom dat zo genoemd wordt). Maar daar kun je dan weer niet op zoeken; alleen als je geluk hebt wordt het in de reviews genoemd.

En ja, die reviews… heel fijn dat ze er zijn, maar iedere keer blijkt weer dat dat mooie hotel op de foto toch niet zo mooi is als het lijkt. Natuurlijk zie ik zelf ook wel dat die kamers stiekem erg klein zijn, ook al zijn ze vanuit de hoek gefotografeerd. En dat ze een fish-eye lens gebruiken om hun pierebadje op een subtropisch zwemparadijs te laten lijken. Maar ook de hotels die na deze eerste grove fotoselectie overblijven, blijken je te proberen af te schepen met een beschimmelde budgetkamer met uitzicht op beton, in plaats van de geboekte kamer met zeezicht. Lang leve Zoover en Tripadvisor.

En dan moet je ook nog eens achterhalen of die touringoperators je niet op een nachtvlucht zetten, zodat je onuitgeslapen om 8 uur ‘s ochtends arriveert en vervolgens tot 3 uur ‘s middags mag wachten voordat je je hotelkamer in kunt om je op te frissen.

Bah. Waren er maar meer sites zoals Eliza was here. Die hebben de net wat mooiere, minder toeristische plekjes al voor je uitgezocht en je kunt er van op aan dat wat er op de foto staat, ook echt zo is. Maar daar zijn geen vakanties meer te vinden in de periode die wij willen en naar een land waar we nog niet geweest zijn. Tenzij we met eigen vervoer naar Italië gaan. Maar ik weet niet of ik zin heb in zo’n autorit.

Misschien kunnen we er zelf wel een vliegticket bij boeken.Dat betekent wel dat ik dan dus ook nog eens al die ticketwebsites moet gaan doorspitten.

Misschien moeten we maar gewoon lekker thuisblijven