Category: Diversen

De tafelschikking: stoelendans of niet?

Mark en ik hebben even jullie mening nodig.

In eerste instantie dachten we beiden dat een tafelschikking op onze bruiloft suf was. Mensen moeten gewoon lekker gaan zitten waar ze willen; onze bruiloft moet zo veel mogelijk zonder verplichtingen zijn zodat mensen een leuke dag hebben.

Maar toen bedacht ik me dat we onze gasten zonder een tafelschikking wel eens minder happy zouden kunnen maken dan mét een tafelschikking.
Het idee van een tafelschikking is namelijk, dat je van tevoren nadenkt over wie je naast wie plaatst. Zodat de mensen die elkaar écht niets te vertellen hebben, niet met elkaar opgescheept zitten en je mensen met mogelijk gelijke interesses met elkaar kennis laat maken.

Dus dan toch maar een tafelschikking. Maar de volgende vraag is: op welke manier?

Mijn plan was om na iedere gang iedereen te laten wisselen van zitplaats. Want met tafels van maximaal 8 personen, en 26 daggasten, zouden wij anders maar met 6 mensen kunnen dineren en het lijkt me veel leuker om met zo veel mogelijk mensen aan tafel te zitten. Met 4 gangen kunnen we, op 2 personen na helaas, bij iedereen aan tafel zitten. Bovendien hebben onze gasten dan veel meer kans om andere gasten te ontmoeten, wat hopelijk een positieve werking heeft tegen de kliekjesvorming op het feest erna.

Mark wil liever een vaste tafelschikking, omdat het hem nogal chaotisch lijkt om mensen tussen iedere gang te laten wisselen. En hij niet alle door mij bedachte combinaties van mensen ziet zitten. Hij heeft liever een iets veiligere indeling, waarbij zo veel mogelijk mensen die elkaar al kennen bij elkaar zitten. Bovendien denkt hij dat de gasten ‘s middags genoeg mogelijkheid hebben om elkaar te leren kennen, omdat we een relaxed dagprogramma hebben.

Dus we gooien het hierbij in de groep: wat zou jullie het leukste lijken? Een vaste plek gedurende het hele diner met mensen die je (enigszins) kent, of steeds ergens anders en bij andere mensen zitten? Of misschien toch helemaal geen tafelschikking?

Kittens & kastelen

Gisteren gingen we alsnog even op bezoek bij ons lieve kleine nichtje voor haar verjaardag. Naast het lieve kleine nichtje waren en ook vier lieve kleine kittehs!!

Awwwwww!! Must… resist… must… not… take… home… :-S

(mocht iemand nog een kitten willen: ze zijn nog niet allemaal vergeven!)

Omdat het kasteel waar we gaan trouwen zowat bij hen om de hoek ligt, konden we het bezoekje mooi combineren met een afspraak om onze trouwdag te concretiseren. De vorige keer hadden we alleen een globaal draaiboek opgesteld, maar inmiddels weten we natuurlijk al veel meer details.

Hoewel het kasteel een rib uit ons lijf kost, zijn we echt heel blij met deze trouwlocatie! Wat een goede service bieden ze daar. Die mensen zijn natuurlijk helemaal ingesteld op huwelijken, dus alles is tot in de puntjes geregeld. Aankleding en tafeldecoratie is allemaal standaard inbegrepen en onze ceremoniemeester hoeft niet alles te gaan doen; ze vangen zelf de DJ, de taart etc. op en zij kunnen ook de muziek tijdens de ceremonie aanzetten. En er is ook heel veel mogelijk als je niet 100% ‘standaard’ bent in je planning :-)

Na afloop wilden we in het ernaast gelegen restaurant, dat ook de catering gaat verzorgen, gaan eten om te bepalen wat we op het menu willen hebben. Tsja, voorproeven is een hele zware taak… ;-)

We hadden niet gereserveerd en toen onze gastheer dat hoorde, stelde hij voor dat hij de reservering even voor ons zou doen, om teleurstelling te voorkomen. Nou, graag…
En toen we in het restaurant aankwamen, kregen we te horen dat het aperetiefje ons door het kasteel werd aangeboden. Super service toch??

Yay, weer een stapje verder in de voorbereidingen!!

Wiemere!

Yay, de eerste bijna-rijpe bosjes wiemere zijn gesignaleerd! Zouden we dit jaar dan eindelijk van ons struikje kunnen eten? Het enige trosje dat vorig jaar de rijping benaderde, werd namelijk in een oogwenk door de vogeltjes verorberd…

De uitnodigingen!

Het heeft even (nou ja… behoorlijk lang) geduurd, maar dan heb je ook wat: onze uitnodigingen zijn eindelijk klaar en op de bus gedaan!!

Als het goed is hebben de meesten hem inmiddels ontvangen, dus kan ik erover bloggen. Mocht je er geen hebben gekregen terwijl je wel een uitnodiging verwachtte: wacht nog even met boos worden, want een paar exemplaren worden nog persoonlijk overhandigd en van sommige mensen moeten we het adres nog even achterhalen.

Maar we hebben helaas ook keuzes moeten maken wat betreft de gastenlijst. Met een maximum zaalcapaciteit van 150 personen, moesten we flink schrappen. Dat vond ik eigenlijk wel de vervelendste klus van de bruiloftsvoorbereidingen. Onze ‘definitieve gastenlijst’ is naderhand zeker 15x alsnog gewijzigd :-S
Maar bij nader inzien is het maar goed ook dat er een absoluut maximum is, want als je gaat uitrekenen hoeveel tijd je hebt om bij te praten tijdens de feestavond, dan kom je nu al op hoogstens enkele minuten per persoon uit! Ai…

Anyway, de uitnodigingen dus! In eerste instantie wilde ik er niet al te veel moeite in stoppen. Maar ja, je weet hoe dat gaat…

Mijn lieve Zwusje is grafisch vormgeefster en vond het een eer om ons kaartje te ontwerpen.
Bij het maken van een moodboard, bedacht ik dat het leuk zou zijn om een foto van Zulay erop te zetten. Want het beestje kan helaas niet bij de bruiloft zijn en zo is ze toch nog een beetje onderdeel ervan :-)

Ork, die de fotografie tijdens de bruiloft gaat doen, was gelukkig ook wel te porren voor een katten-fotoshoot. Dat bleek nog een hele uitdaging, want poezebeesten doen natuurlijk nooit wat jij wil dat ze doen.

Ik had een aantal requisieten in elkaar geknutseld, zoals een hartvormig kussentje en een ereboog, en daarnaast nog wat dingetjes gekocht, zoals een boeketje en een gebakje.

Het hartvormige kussen had ik een tijdje voor de shoot al op de bank gelegd, zodat poes eraan kon wennen. En ja hoor, ze vond het heerlijk om erop te slapen! Maar helaas besloot ze op de dag zelf dat ze er niet meer op wilde. Ja, even erop staan om het snackje dat we erop hadden gelegd, te verorberen… maar liggen, ho maar.

Okee, volgende plan. Het ereboogje. In haar mandje wilde ze vast wel liggen, dus hadden we het boogje om haar mandje heen gezet. Maar hij wiebelde nogal en daar moest ze dus niets van hebben! Daarom probeerde Ork eerst een foto van het mandje met de boog te maken en daarna een foto van Zulay in haar mandje, om ze vervolgens samen te photoshoppen.

Poes bleek echter een ster in chagrijnig kijken.

Ook op haar ‘WTF”-houding had ze geoefend:

Alleen door het boogje vast te houden, konden we ervoor zorgen dat het boogje niet scheef stond en poes een actieve houding aannam. De vinger kon daarna wel weggephotoshopped worden.


Wat we ook probeerden, was samen met haar op de foto gaan. Maar gedraaide nekken zijn niet mooi en poes heeft best scherpe nageltjes :-P

Uiteindelijk hebben we poes wat rust gegund en haar gewoon op haar poef laten zitten. Daar hebben we vervolgens een boeketje en een setje ringen naast gelegd. Poes bleef onverstoorbaar zitten, dus daar hebben we flink wat mooie foto’s van gekregen, waarvan we uiteindelijk deze hebben gekozen voor op de kaart:

Wat overigens wel een groot succes was, was het slagroomgebakje dat ik speciaal voor haar had laten aanpassen bij de banketbakker. Het was geen enkel probleem om haar zo ver te krijgen om ervan te smikkelen :-D


Deze foto’s bleken wat minder geschikt om op de voorkant van de uitnodiging te plaatsen, maar ik vond ze wel erg leuk en dus wilde ik er eentje gebruiken als ‘grapje achteraf’ op de achterkant.

Ork is aan de slag gegaan met het bewerken van de plaatjes en mijn Zwusje heb ik daarna gillend gek gemaakt door steeds wijzigingen in haar ontwerp en in de tekst voor te stellen ( ;-) ).
Op een gegeven moment besloot ik dat het nu maar goed genoeg moest zijn, want anders waren we over een jaar nog bezig, en kon het ontwerp gedrukt worden via het werk van Marcel, mijn doedelzakdocent (die ook grafisch vormgever van beroep is). Met dit als prachtig resultaat:

Mooi he??

Vooral over de cadeautip heb ik lang moeten nadenken. Er zijn mensen die het onbeschoft vinden om om geld te vragen, of zelfs om het uberhaupt over een cadeau te hebben. Van de andere kant zijn er ook mensen die geen idee hebben wat ze moeten geven en twijfelen of gewoon geld geven niet stom gevonden wordt. En dan komt er nog eens bij dat wij al lang samenwonen en dus geen behoefte hebben aan twintig peper & zoutstelletjes, of een kamer vol bossen bloemen die staan te verwelken tijdens onze huwelijksreis…

Dus heb ik na lang hersenkraken het volgende cadeautip-gedichtje bedacht:

Jouw komst op de mooiste dag van ons leven
Is ons meer waard dan enig cadeau
Maar wil je toch iets geven
Dan kan het wellicht zo:  <tekening van spaarvarkentje met envelopje>

Het metrum is niet bepaald een poëtisch hoogstandje, maar hopelijk communiceert het duidelijk genoeg dat het ook prima is als je geen cadeau meeneemt of als je zelf wat bedenkt.

In dezelfde ‘niets moet’-gedachtengang hebben we erop gezet dat er geen dresscode is en iedereen gewoon moet aantrekken waar hij zich prettig in voelt. Of dat nou een net pak of een spijkerbroek is, wij vinden het vooral belangrijk dat iedereen een leuke avond heeft.

Het enige dat ik achteraf gezien anders gedaan zou hebben, is het papier. Ik ben uitgegaan van 250 grams papier, maar ik denk dat ik een volgende keer voor 300 grams zou gaan.
Voor de rest ben ik er heel blij mee!

Het vinden van geschikte enveloppen had ook nog heel wat voeten in de aarde, want eigenlijk zouden we het kaartje 15×15 centimeter maken. Maar zulke enveloppen zijn best moeilijk te vinden. En er was ook nog de vraag hoeveel millimeter speling we moesten incalculeren zodat een dubbel kaartje van 250 grams papier, in een 120 grams envelop zou passen. Na een hoop gegoogle en vergelijken (waarom kunnen webshops er niet gewoon de papierkwaliteit bij zetten en een fatsoenlijke foto plaatsen??), besloten we het kaartje maar gewoon 13,2×13,2 centimeter te maken en standaard 14×14 enveloppen te halen. Speling genoeg en probleem opgelost.

De uiteindelijke kosten:

  • Vormgeving: gratis door Zwusje
  • Fotografie: gratis door Ork
  • Drukken, snijden en rillen (vouwen): gratis door mijn doedelzakdocent
  • Papier: €31,03 voor 250 vellen (dik de helft is over, want ze hadden geen kleinere pakken, en de verzendkosten hadden ook nog lager gekund als ik er geen spoedbestelling van had gemaakt)
  • Enveloppen: €12,75 voor 110 stuks
  • Postzegels:  €38,22

Maakt zo’n €0,81 per uitnodiging, waarvan €0,49 voor de postzegel is. Nou, dat had toch een stuk slechter gekund – het verzenden was dus zelfs duurder dan het maken van de uitnodigingen :-D Super, al die lieve mensen die ons hebben geholpen! Nogmaals heel erg bedankt!

En nu zijn ze dus eindelijk de deur uit.

Aangezien poes heeft geholpen bij het inpakken (ze ging op de enveloppen zitten zodat ze niet weg konden waaien; behulpzaam he?), kan het zijn dat er hier en daar ook wat echte kattenharen tussen de uitnodigingen zitten. Maar dat versterkt de beleving alleen maar zullen we maar zeggen ;-)

Geslachtskenmerken

Het is best wel grappig om af en toe eens stil te staan bij de rolpatronen die ongemerkt in je relatie sluipen. Mark en ik hebben eigenlijk niet echt ‘mannentaken’ of ‘vrouwentaken’. Mark strijkt zijn eigen overhemden en ik zet het vuilnis buiten. Het enige rolbevestigende is misschien dat ik zijn losgelaten knopen weer aan zijn kleding moet vastnaaien.

Maar onze poetshulp is iets meer van de oude stempel. Als er iets gerepareerd moet worden (jaja, die wc-bril zit inderdaad al veel te lang los), spreekt ze Mark er op aan. Maar als er boodschappen gedaan moeten worden (die allesreiniger gaat wel hard sinds zij komt…), vraagt ze Mark om dat aan mij door te geven :-)

Toen we zaterdag graszoden gingen halen, was het ook erg leuk om de stelletjes voor ons te observeren.
Stel 1: keurig geklede dame (met witte broek) blijft in auto zitten toekijken, terwijl haar vent in kluskleding de graszoden in de aanhanger laadt.
Stel 2: in slobberige fleecetrui geklede vrouw trekt werkhandschoenen aan en helpt man bij het inladen
Wij: Mark kijkt toe terwijl ik de zoden in de achterbak kiep (tsja, schouderoperatie ondergaan, verontschuldigt hij zich bij de verkoper) :-D

Hoe is dat bij jullie? Hebben jullie typische mannentaken en vrouwentaken?

Goed, Beter, Best Bed!

Iedereen die dit blogje regelmatig leest, weet dat ik wel eens klaag over bedrijven… ik ben nogal kritisch. :-) Maar deze post wordt gewijd aan een bedrijf dat mij juist positief verraste: Beter Bed!

Gisteren mailde ik hun klantenservice:

Geachte heer, mevrouw,

In juni 2004 kochten wij bij u een lattenbodem (‘basic vl 080×200’, artikel 223101). Helaas is een van de plankjes doormidden gebroken. Kunnen wij dit plankje los bijbestellen?

Alvast bedankt voor uw reactie.

Ik had er niet veel vertrouwen in, want na 7 jaar is de garantie op die lattenbodem toch echt wel verlopen. Toen ik bij een klant van ons, die in de beddenhandel zit, het gebroken latje ter sprake bracht, zeiden ze dat ik beter een hele nieuwe bodem kon bestellen. En ik had al eens gegoogled, maar was nergens een site tegen gekomen waar je losse latjes kon kopen.

Maar vanochtend zat al de volgende reactie in mijn mailboxje:

Geachte mevrouw,

Hierbij bevestigen wij de ontvangst van uw e-mail. Naar aanleiding daarvan delen wij u het volgende mede.

Wij bieden u onze excuses aan voor het ongemak. Uw e-mail is in behandeling en wij zullen zo spoedig mogelijk een LAT TBV LATTENBODEM BASIC VLAK 080 kosteloos per post versturen naar <ons adres>.

Wij vertrouwen erop u met het bovenstaande voldoende te hebben geïnformeerd en wensen u veel slaapplezier.

Met vriendelijke groet,
Beter Bed BV

Customer Service

Da’s pas service! Ik ben helemaal blij verrast!

Instant gras

Yay, nu hebben we echt een mooie voortuin!!

Het leggen en op maat snijden van het gras was eigenlijk supersimpel. Ook het uitsnijden van de stepstones viel erg mee. Natuurlijk had ik die dingen ook gewoon op het gras neer kunnen leggen, maar mijn theorie is dat ik er op deze manier straks met de grasmaaier overheen kan rollen, zonder ze eerst allemaal te moeten verwijderen. Veel praktischer :-)

Nu maar hopen dat het niet dood gaat… Niet vergeten om het de komende tijd dagelijks heel veel water te geven.

We hadden nog een dikke vierkante meter gras over, wat we in de achtertuin hebben gelegd om de meest dode, zanderige, met paardebloem  overwoekerde stukjes aan het uiteinde van de tuin te vervangen. We hebben nu dus wel twee soorten gras naast elkaar liggen, wat een beetje raar uitziet. Maar het is wel weer een stukje groener. En ach, we kunnen altijd alsnog in de hele achtertuin nieuw gras leggen. Zo duur is het spul nou ook weer niet.

Voortuin verbetering

Na vorig jaar de achtertuin onder handen te hebben genomen, begon ik ook enthousiast aan de voortuin. Maar toen begon ineens de herfst, met bijpassend weerbeeld, en kwam het niet af.

De hele herfst en winter heeft onze voortuin dus half open gelegen. Ik ben helaas vergeten om een ‘voor’-foto te maken, dus voor degenen die het niet (meer) weten: het was oorspronkelijk een tuin die helemaal bedekt was met planten, maar hier en daar lagen wat grote grijze stoeptegels (dezelfde als die in het pad naar de voordeur). De vorige bewoners hebben er vast een patroon in gezien, maar ik heb het nooit kunnen ontdekken. Vorig jaar had ik al een begin gemaakt met het eruit sjouwen van die lelijke dingen, dus in het midden van de tuin zat een flinke kuil zand.

Maar sinds vandaag zijn we niet langer de schande van de buurt! Zoals waarschijnlijk 85% van de Nederlanders, hebben Mark en ik het paasweekende keihard gewerkt in de tuin. En zie hier, het resultaat:

Het lege deel waar de stepstones op liggen moet nog gras worden. Maar blijkbaar kun je niet even op en neer rijden naar het tuincentrum om graszoden te kopen, dat moet je bestellen. Gras zaaien gaan we niet doen; dat klinkt namelijk makkelijk, maar bleek nog behoorlijk bewerkelijk. En dan hebben we waarschijnlijk pas tegen het eind van de zomer een beetje gras.

Wat we vandaag en gisteren hebben gedaan, is alle tegels eruit gehaald, met stenen die over waren na het maken van de achtertuin, een paar borders gecreëerd (let ook op de verschillende stijlen borders :-) ), en de planten uit het midden omgeplant of verwijderd (zoals het opruimen van de vergeet-me-nietjes explosie door ze te groeperen in het bakje onder het raam). En toen het midden opgevuld met tuinaarde.
Daarnaast hebben we ook nog de achtertuin op orde gebracht: gras gemaaid, alle planten bijgesnoeid en de planten die de winter niet overleefd hadden, vervangen. Oh ja, en de toevoer van de fontein gefixt met behulp van een koppelstukje, bestaande uit een stuk van de tuinslang :-P .

Ik ben er alleen nog niet helemaal over uit of die stepstones te veel van het goede zijn. Gewoon gras is op zich ook leuk. Het oorspronkelijke idee was om wat stenen voor het raam te leggen voor het geval je de ramen moet lappen, zodat de ladder niet op de planten hoefde te staan. Maar op gras kun je een ladder ook prima neerzetten.

Wat vinden jullie?

CMS stress

Pfft… net op tijd klaar. Nou ja, klaar – de nieuwe website van Charm is gebruiksklaar. Nog niet perfect.

Eind deze maand zou ons contract bij het hostingbedrijf automatisch voor een jaar worden verlengd. Omdat ik getipt was over een goedkopere partij, wilde ik graag overstappen.

En toen kreeg ik het onzalige idee om deze overstap te combineren met een nieuwe website plus Content Management Systeem (CMS). Want, dacht ik in al mijn naïviteit, dat is heel handig! Dan kan ik namelijk op mijn gemakje het CMS installeren en de nieuwe website klaarzetten, en als we dan overgaan naar de nieuwe webhost, dan zien mensen gelijk de nieuwe website! Niet alleen veel mooier (want het design is nu gemaakt door een van onze leden, die daar daadwerkelijk voor gestudeerd heeft), maar ook praktischer bij bestuursoverdracht. Want dankzij het CMS hoeft mijn opvolger niet noodzakelijk veel te weten van HTML en dergelijke om de site aan te passen.

Over het CMS ‘Joomla’ had ik goede verhalen gehoord wat betreft gebruiksvriendelijkheid en zoekmachinevriendelijkheid, dus dat installeerde ik. En ik kreeg het design aangeleverd van Yvon, dus dat zou ik dan wel even implementeren en de content van de oude site overhevelen naar de nieuwe. Kon ik ook gelijk het forum updaten naar de nieuwste versie.

Dat bleek achteraf gezien een tikkeltje optimistisch.

Ik had namelijk totaal geen ervaring met Joomla (eigenlijk met geen enkel CMS). En dat gebruiksgemak liet toch sterk te wensen over…

Tutorials waren alleen in de uberbasic versie te vinden (‘wat is html en css?’) of in een versie die er vanuit ging dat je wel de basics van Joomla kende. Maar er was geen enkele site te vinden die mij eerst eens fatsoenlijk uitlegde wat het verschil was tussen components, plug-ins en modules. En hoe ik er voor zorgde dat de content in mijn vers gemaakte pagina verscheen.

Er werd aangeraden om vooral eerst te beginnen met een van de standaard templates en die langzaamaan te veranderen naar je eigen design. Maar dat was nou net niet wat ik wilde – ik wilde direct ons eigen design erin gooien! Jaja, noem me veeleisend, maar dat zullen toch wel meer mensen willen?

Pas achteraf kwam ik erachter dat versie 1.6, die ik geinstalleerd had, bovendien niet zo’n goede keuze was. Blijkbaar was die pas een paar maanden uit en alle o-zo-handige modules waarmee je ‘heel makkelijk’ (volgens de omschrijvingen) menu’s, fotosliders, nieuwsoverzichten en andere dingetjes kon toevoegen, waren nog niet beschikbaar in deze versie. Dus moest ik het doen met basic prutversies met beperkte opties, die wel al voor de nieuwe versie waren geschreven.

Daarnaast bleek de overgang van 1.5 naar 1.6 ongeveer vergelijkbaar te zijn met de overgang van de forumsoftware phpBB2 naar phpBB3. Degenen die die overstap hebben meegemaakt, weten wat een hel dat admin panel in de nieuwe versie is. Alsof ze alle usability richtlijnen hebben genegeerd en al het goede en logische van het vorige admin panel overboord hebben gegooid, gewoon om de gebruiker te pesten. Nou, hetzelfde idee had ik bij Joomla 1.6. Ik heb me suf zitten zoeken naar alle opties!

Voorbeeld:
Je kunt een artikel (stuk tekst) verwijderen nadat je ‘m hebt aangemaakt. Maar als je later een artikel wil toevoegen met dezelfde naam als die van een in het verleden verwijderde artikel, krijg je een foutmelding. Huh?
Wat bleek: verwijderen is niet echt verwijderen, het blijft bewaard voor het geval je je bedenkt. Je moet dus eerst de trash legen.
Hmpf, nou goed dan. Maar… hoe doe ik dat? Er was nergens een knopje ’empty trash’ te vinden.
De oplossing, na flink googlen: je moet in het overzicht van alle artikelen de artikelen filteren op status ‘trashed’. En dan verandert het knopje ‘delete’ in een knopje ’empty trash’. Je moet het even weten…
Dat soort geintjes hebben me zeker twee dagen extra gekost.

Maar goed, de website stond uiteindelijk. Toen moest ik alleen nog ‘even’ het forum overhevelen.

Effe huidige database exporteren. Hmm… wat zijn de inloggegevens eigenlijk? Daarvoor moest ik eerst de ex-webmaster benaderen.
Goed, database geëxporteerd. Database importeren op nieuwe locatie. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou:
1.) Time-outs bij het uploaden door te grote bestandsgrootte
2.) Error omdat de hoofdgebruiker van de nieuwe database anders was dan die van de oude database
3.) Error omdat de backup een nieuwe database probeerde te creëren terwijl ik die al handmatig had aangemaakt
4.) Error omdat de configuratiegegevens van het nieuwe forum niet overeenkwamen met de nieuwe database, aangezien ik die had moeten wijzigen om ‘m met de oude database overeen te laten komen
5.) Wel fora te zien, maar geen posts of gebruikers. Omdat de prefix van de nieuwe tables net iets anders bleek te zijn dan die van de oude.

Grr…. en zo ben je een volledige avond bezig met ‘even’ een database ex- en importeren.

Maar nu staat de basis in ieder geval. De komende weken mag ik de site nog verder gaan verbeteren en de nieuwe lay-out aan het forum gaan toevoegen. In ieder geval staat er een min of meer werkende site klaar als de domeinnaam over gaat naar de nieuwe server (morgen!).

Mag ik nu eindelijk  slapen? :-(

Geen stijl

Wat is het moeilijk om een goede bruidsstyliste te vinden! De meeste kappers en visagisten hebben geen (fatsoenlijke) website, laat staan voorbeeldfoto’s. Hoe weet ik dan wie goed is en kan doen wat ik in m’n hoofd heb? En degenen die wel een goede site hebben, zijn meestal superprofessionele organisaties met bijbehorende achterlijk hoge prijzen.

En dan heb je nog de tijdverspillende kneusjes.

Ik vroeg vorige week een offerte aan bij Studio Bellezza. Op het offerte aanvraagformulier moest ik onder andere mijn trouwdatum opgeven en wat ik wilde: kapsel, make-up en/of nagelstyling.

Dit weekend ontving ik per post de ‘offerte’. Het was een foldertje met daarin precies hetzelfde als wat ik al op de website had gelezen. Met daarbij een brief dat ze me graag even via de telefoon wilden spreken, omdat ze niet zomaar een offerte konden maken, maar ze eerst moesten weten wat ik precies wilde: kapsel, make-up en/of nagelstyling.
Ehm… dat had ik toch al doorgegeven??

Met de trouwdatum hadden ze wel iets gedaan: ze meldden blij dat deze nog beschikbaar was!

Uit het begin van de brief maakte ik op dat zij mij gingen bellen, maar het einde impliceerde dat ik hen moest bellen. Ik besloot maar gewoon af te wachten.

Maandagavond spraken ze mijn voicemail in. Dat ze graag even wilden babbelen over de offerte en de mogelijkheden. En dat ze ook een workshop hadden voor bruidjes. Echt heel leuk. Blablabla. Of ik even terug wilde bellen.

Dat deed ik.

“Ah, ja, we hebben u inderdaad een offerte gestuurd en uw voicemail ingesproken. Ik pak uw gegevens er even bij. Oh, ja, ik zie het al. Helaas kunnen we u niet helpen. Want op uw trouwdatum zijn al onze medewerkers op vakantie. Ja, jammer hè? Maar we wensen u een heel fijne dag!”

….wtf?? Hadden ze dat niet gelijk kunnen zeggen?? Eerst een standaard nutteloze folder opsturen waarin staat dat de dag nog beschikbaar is, dan me terug laten bellen om me dan pas te zeggen dat het niet kan. Lekker dan. Ik heb wel wat beters te doen met mijn tijd, mensen!

Ik dacht dat het voorbereiden van je huwelijk iets leuks moest zijn, maar op deze manier erger ik me er alleen maar aan  :mad:

Weet wellicht iemand nog een goede kapster en visagiste? Ik ben er klaar mee…