Zowat bij ons om de hoek ligt kinderpretpark Tivoli. Aangezien wij nichtjes hebben van 2,5 en 5 jaar oud, de ideale leeftijd voor dat park, besloot ome Mark om ze een dagje mee uit te vragen.

Mamma, opa en oma gingen ook mee. Dus kon ook tante Lenny natuurlijk niet thuisblijven.

Gelukkig zijn mijn nichtjes hele lieve kindertjes, die zich goed kunnen gedragen. Durfal Elise wilde gelijk óveral in. Dus ook in de achtbaan. En tante Lenny moest mee!

En ook van die hele hoge springkussenglijbaan. De jongetjes die tot bovenaan geklommen waren keken een beetje angstig naar het toch wel heel ver wegge beneden, maar Elise niet – die stortte zich zonder nadenken naar onderen

Later op de dag perstte ik me met zowel Elise als Iris in een treintje, dat door “Boer Harm’s kippenfarm” reed. Vele lange (lange) minuten hoorden we het kippenlied aan. En daarna het hanenlied. En de vos zei dat we vooral terug moesten komen voor nóg een liedje. Nee dank u, meneer Vos, ik heb hierbij genoeg mechanische kakelende kippen gezien voor de rest van het jaar…

De kinderen vonden het allemaal geweldig en vele ijsjes en poffertjes werden naar binnen gewerkt.

Gelukkig waren we met meerdere volwassenen, zodat we om beurten achter de meiden aan konden hobbelen terwijl de anderen even konden zitten en uitblazen… En omdat oma en mamma veel meer ervaren zijn in samen plassen en luiers verschonen, lieten we deze ondankbare taak met liefde aan hen over

De dag werd afgesloten met een rondvaart op de pannenkoekenboot. Omnomnom; zo veel pannenkoeken eten als je wil, tijdens het uurtje varen op de Waal – en je mag ze nog zelf versieren ook! (Mjah, natuurlijk kunnen Smarties op een spekpannenkoek… waarom ook niet?)

En weet je wat het leuke is van kinderen? Op een gegeven moment worden ze moe en dan moeten ze op tijd naar bed, zodat je ook nog eens wat van je avond hebt.

Tante Lenny heeft haar best gedaan. Tante Lenny was vandaag een lieve tante. Tante Lenny over en sluiten. *crash*

Nu Mark terug is van Drachenfest, konden we eindelijk samen naar Brave!

Om de een of andere reden draaide hij alleen (nog?) overdag. Maar dat maakte gelukkig niet uit, aangezien we toch vakantie hebben.

We hebben ons goed vermaakt, ondanks dat het niet echt een heel memorabele film is. Er zitten leuke grappen in, maar het plot is helaas behoorlijk cliché: Schotse prinses moet trouwen, maar wil liever vrij zijn. Doet iets stoms, waardoor ze van haar moeder wordt gescheiden en uiteindelijk moeten ze zich met elkaars standpunten verzoenen om alles goed te laten komen.

Vooral het eerste deel van de film is lollig, wanneer de setting wordt geschetst en de personages worden geïntroduceerd. De prinses in de hoofdrol is heerlijk eigenwijs en ik heb ook goed gelachen om de lullige huwelijkskandidaten. De scène waarin alle clans met elkaar op de vuist gaan en moeder de koningin de clanleiders aan de oren terugsleept, is hilarisch!

Bovendien is het een prachtige film om te zien. Ik ben natuurlijk sowieso al weg van de Schots-geïnspireerde muziek (met doedelzakken!), maar ook de Schotse Highlands landschappen zijn heel mooi getekend.

Ik had er vooraf iets meer van verwacht, maar desondanks is het zeker geen afrader om te gaan kijken!

De afgelopen week heb ik maar weinig geblogd. Ik was namelijk bezig met een sociale inhaalslag.

Ik moet bekennen dat ik niet zo goed ben in afspreken met vrienden. Ik ben nogal een huismus en zit het liefste thuis aan te rommelen en te hobbyen. Als ik anderen zie, dan bij voorkeur in actief groepsverband, zoals een naaidagje, verjaardagsfeestje, filmdag, of oud-en-nieuw etentje. Is ook lekker efficiënt, zo spreek je een hoop mensen op één dag

Maar goed, niet iedereen blogt of leest mijn blog, dus dan is het ook wel fijn om af en toe gewoon af te spreken om bij te praten.

Ik constateerde recentelijk dat ik nogal achter lag met mijn bijpraatsessies. Dus mailde ik een aantal mensen die ik al lang niet meer had gesproken (sommigen voor het laatst op de bruiloft…) en toen had ik ineens twee weken achter elkaar een volle agenda!

Vorige week woensdag trapte ik af met een bezoekje aan Antonie in Den Bosch. Ik had zijn nieuwe huis nog nooit gezien, dus moest natuurlijk even rondgeleid worden.

Vorige week donderdag werd er vanuit het werk een afscheidsetentje voor een collega van onze afdeling georganiseerd. Lekker tapas eten. Gelukkig heb ik leuke collega’s en werd er goed gegeind. Ik waarschuwde ze nog dat ik eigenlijk geen wijn hoor te drinken voordat er eten in mijn maag zit en liet ze beloven dat alles wat ik die avond vertelde, onder ons zou blijven.
We hebben ook een nieuwe collega waar ik die avond eens wat beter kennis mee ging maken en natuurlijk kwam het gesprek op een gegeven moment op LARP en natuurlijk liet ik mijn webpagina met foto’s van mijn LARP-personages zien en natuurlijk werd mijn telefoon afgepakt en rondgedeeld en natuurlijk werd de pagina doorgemaild… errr… right. Gelukkig schaam ik me niet voor mijn hobby’s en heb ik mijn coming out op het werk al lang gehad

Zaterdag heerlijk met Kitty op het strand in Scheveningen uitgewaaid. Drie uur lang wandelen door de duinen en over het strand… pfff…. maar wel lekker! Toen we besloten te gaan wandelen, hoosde het buiten, maar een kwartiertje later was het droog en zijn we het, gewapend met een plu, toch maar gaan proberen. Die paraplu bleek helemaal niet nodig en op het strand was het zelfs zo warm dat ik mijn jas kon uittrekken!
We kwamen ook nog wat loslopende runderen tegen in de duinen:

Zondag waren we, ter compensatie voor het graven van de gaten, uitgenodigd bij Jaap en Marjolein voor een housewarming borrel.

Afgelopen dinsdag kletste ik bij met Peggy. Stom eigenlijk dat ik dat nog niet eerder had gedaan sinds ik in Utrecht werk, want zij woont op amper een kwartiertje fietsen van kantoor (nou ja, wanneer de brug over het kanaal niet is opgebroken dan).

Ook deze avond bleef ik lekker makkelijk in Utrecht, voor een etentje in een restaurantje dat nota bene om de hoek lag van het tentje waar ik twee dagen geleden met Peggy was gaan eten. Zo leer ik die buurt wel kennen!

Eigenlijk was het helemaal niet handig om nu zo veel sociale afspraakjes inclusief eten te plannen. Want ik zat begin vorige week ineens op de absolute gewichtsgrens van 60 kilo. Schrik! Ik had met mezelf afgesproken dat ik nooit meer mocht gaan wegen dan dat. Dus er gingen wel even alarmbelletjes af en moest er per direct iets aan gebeuren.

Ondanks alle eetdates heb ik het tot nu toch toe volgehouden om niet te snoepen en minder te eten (nee, niet echt lijnen). Ik ben weliswaar gaan uit eten, maar tapas is minder erg dan voorgerecht/hoofdgerecht/toetje-met-ijs-en-chocola en ook vanavond heb ik me ingehouden. Zelfs al was er een barbecue met heel veel heerlijke noms op de housewarming borrel, ik heb er alleen twee glazen water gedronken.
Moeilijk, maar ik zie het maar als een test van mijn wilskracht. Kan ik ook extra trots op mezelf zijn als het lukt!

Inmiddels is er anderhalve kilo af. Nog eenzelfde hoeveelheid te gaan en ik ben weer gerust…

Gisteren zijn Mark en ik lekker gaan uit eten bij hapjesrestaurant de Amuse. Feitelijk is het gewoon tapas, maar dan op z’n Nederlands. En natuurlijk was het veel te veel, maar wel lekker… *burp*

Na nog een ijsje te hebben gescoord, waggelden gingen we de bios in voor het vierde deel in de Ice Age serie: Continental Drift.

Het verhaal gaat erover dat de continenten beginnen te verschuiven, waardoor Manny, Sid en Diego van de andere dieren gescheiden raken. Terwijl ze terug proberen te komen, worden ze achterna gezeten door piraten.

Het is niet bepaald een zeer memorabele film, maar ondanks dat er al drie voorgangers zijn geweest, hebben de makers het nog steeds heel onderhoudend weten te maken en er leuke grappen in weten te stoppen. Scrat is ditmaal iets minder sterk, maar de vadsige zeehond (“Bellybomb!!”) is in zijn plaats hilarisch.

Je ziet ook dat de ontwikkelingen op animatiegebied steeds verder gaan. Moeilijk te animeren dingen zoals in de wind bewegende vacht en klotsend water, zagen er heel realistisch uit. En ook animatiefilms zijn erg leuk om in 3D te zien!

Conclusie: een leuke film als je een avondje lol wil hebben, maar als je ‘m mist, dan is het geen ramp.

(Ik kijk overigens erg uit naar Brave, die ook binnenkort in de bios te zien is!)

Afgelopen week zijn Menno en Dorine getrouwd en daarom gaven ze zaterdag een feestje.

De instructies op de uitnodiging: “Ons feest is met kampvuur, gras en een boerderij. Je kent dat wel. Gala-achtige kleding en pumps zijn niet handig. Dat dragen wij ook niet. Neem je instrument mee! Dan kunnen we samen spelen en dansen.”
Ah, dat ging dus leuk worden

Aldus toog ik zaterdagmiddag, gewapend met tentje, doedelzak, viool, kouw sjotel en slechts 3 paar schoenen, richting het hoge noorden des lands – dé plek waar men ouders heeft met een achtertuin ter grootte van een weiland en waar de dichtstbijzijnde buurman die zou kunnen klagen over geluidsoverlast, minimaal 2 kilometer verderop woont.

Ik had eigenlijk verwacht dat er voornamelijk balfolkers en muzikanten zouden zijn, maar het gezelschap was met o.a. familie en scouting padvinderij erbij behoorlijk gemêleerd. Er speelden weliswaar twee bandjes, maar helaas werd er maar heel weinig gedanst. Ook ik heb maar drie of vier dansjes gedaan op de hele dag (leerpuntje: een polka op teenslippers op een hobbelig grasveld is niet optimaal).

Vanwege de bands die continu zorgden voor de muzikale ondersteuning, heb ik ook niet de hele tijd muziek gemaakt, maar vooral geluisterd. Ik kende nauwelijks iets van hun repertoire, dus meespelen was sowieso moeilijk, maar later op de avond zijn we met een ander groepje wat gaan aanklooien en kon ik toch nog zowel mijn doedelzak als viool inzetten.

Echt leuk werd het ‘s avonds, toen het donker werd en de instrumenten aan de kant gingen om rond het kampvuur te gaan zitten. Want toen was het tijd voor zang!

Mijn liederenboek bleek een grote hit en ik heb veel inspiratie opgedaan voor nieuw repertoire om in het boek te plakken (waaronder alle vijf de varianten van ‘De Noordzee’ * ). We kregen zelfs de scouts padvinders aan het zingen, hoewel die op een gegeven moment kwamen eisen dat we overstapten naar Nederlandstalige nummers en André Hazes zijn intrede deed…

Pas om kwart over vier, toen nog maar een paar man rond het vuur hingen, vond ik het wel welletjes geweest en trok ook ik me terug voor de nacht.
Niet dat ik veel geslapen heb – hoewel het weer echt perfect was en ik alleen maar een vestje nodig had voor over mijn zomerjurk bij het kampvuur, was het slapen in een tentje toch nog wat frisjes. Bovendien ben ik gewend om kwart over 6 op te staan, dus als ik effectief 1 uur geslapen heb, dan is dat veel…

‘s Ochtends dus maar op tijd opgestaan en alvast begonnen met puin ruimen voordat het bruidspaar wakker was (die boven de keuken bleken te slapen en ik dus wakker heb gemaakt door het opruimen… oeps).
Alle gasten hadden hapjes meegenomen voor het buffet, en hoewel het heerlijk was, leek het de volgende ochtend alsof er een voedselbom was ontploft… :-X Maar al snel was de aardbei van de muren geveegd en de huzarensalade uit het orgel gepulkt en konden we ontbijten.

Nu brak thuis – ook de rest van de dag gaat niet erg productief worden vrees ik. Maar feestjes met muziek, dans, zang en kampvuur, daar mag men mij vaker voor uitnodigen!

* Op een gegeven moment hadden we ‘De Noordzee’ van Boudewijn de Groot gezongen en vroeg iemand naïef hoe het nummer heette. Vanaf dat moment noemden we alle nummers met obvious titel ‘De Noordzee’ 

Nijmegen is een oude stad; er hebben vroegah dus hopen Romeinen rondgebanjerd.
Direct bij ons om de hoek ligt het Kops Plateau, waar enkele jaren voor Christus een Romeins fort schijnt te hebben gestaan. De ideale plek dus om een Romeinenfestival te organiseren! (en helemaal ideaal voor ons, want we konden er te voet heen )

Naast een hoop kraampjes over archeologie en opgravingen in Nijmegen, lezingen, workshops en rondleidingen, waren er reënactors uit verschillende Europese landen die ambachten toonden, gladiatorenshows opvoerden (géén ingestudeerde gevechten!) en demonstraties gaven met legioenen en ruiters.

Aangezien plaatjes meer zeggen dan woorden: kijk zelf maar!

Gisteren was de bruiloft van Suus en Gijs. En wat hebben ze een mooie dag gehad!

Om twee uur ‘s middags werden we verwacht op het raadhuis te Wassenaar voor de ceremonie, maar we waren er al om half 1, zodat we ter plekke ergens konden lunchen. Want tja, Mark was getuige, dus die mocht natuurlijk écht niet te laat komen (en met dik anderhalf uur reistijd is er altijd kans op file).

Na de ceremonie konden we heerlijk buiten zitten in een theepavillioen onder het genot van een high tea. Nom!

Suus en Gijs hadden het bewust klein gehouden met slechts wat naaste familie en goede vrienden. Ook de rest van de bruiloft reflecteerde heel erg hoe zij zijn – en dat vind ik toch de mooiste bruiloften!

Ze hadden onder andere een erg origineel alternatief voor een gastenboek: iedereen bracht een steen voor hen mee ter herinnering aan hun komst. Het leuke is dan, dat er vanallerlei varianten worden meegenomen: van ruw tot bewerkt, van zelf gevonden tot al jarenlang in de familie… echt leuk!

En zelf waren ze een prachtig plaatje, met de ingevlochten pluiskrullen van Gijs en de bloemenkrans op Suus haar hoofd.
Helaas (nog) geen fotomateriaal voor bij deze post, want hoewel ze ons hadden gestimuleerd om vanuit ons eigen perspectief foto’s te nemen gedurende de dag, wil ik toch eerst netjes vragen of hun persoonlijke momentje wel via deze manier gedeeld mag worden. En vanzelfsprekend hebben ze op de dag na hun bruiloft wel wat anders te doen dan mijn mailtje beantwoorden
[Update: yay, toch al een foto!]

We waren erg vereerd dat we na de middag nog met hen mee mochten om met een handjevol mensen te dineren in hun favoriete restaurantje in Leiden (nadeel: nu ga ik komend weekend helemaal niet meer in die jurk passen… *burp*).

Na nog wat nakeuvelen op het terras, begon het kersverse echtpaar heel begrijpelijk wat te geeuwen, en hebben we ze bij hun hotel afgezet, waar ze de dag met z’n tweetjes konden afsluiten. Net op tijd denk ik, want op de terugweg naar Nijmegen reden we het onweer in.

Gelukkig was dit lieve paar hun prachtige dag gegund!

Zojuist met de hele schoonfamilie uit eten gegaan in een soort Chinees wokrestaurant.

Je kon vanalles op je bordje doen en dat ter plekke laten wokken. Maar er was ook genoeg voedsel om direct op te eten. Te veel eigenlijk… ik wilde meer in mijn maag stoppen dan er plek was!

Dat werden dus meerdere kleine gangen (naar het buffet):

1. Soep met kroepoek
2. Koud buffet: sushi en groenten
3. Warm frituurbuffet: aardappelballetjes, frietjes, koe loe yuk, minifrikandelletjes, miniloempiaatjes, etc.
4. Wok: kip met groenten
5. Fruit: mandarijntjes, meloen, lichee, ananas, perzik en meer
6. Toetje: chocoladetaart, slagroomsoesje, ijs

Niet bepaald logische combinaties allemaal, maar wel omnomnom :-9

Ook niet bepaald verstandig. Komend weekend moet ik namelijk in een jurk passen die 4 jaar geleden al aan de krappe kant was… ik denk dat ik voor de zekerheid maar een reservekostuum meeneem :-X

Normaal ben ik niet zo van de actiefilms zonder al te veel verhaal. Maar over the Avengers hoorde ik meerdere goede geluiden. En toen ik in een voorfilmpje Thor spotte, besloot ik definitief dat ik graag mee wilde gaan met Mark en Alice

We gingen naar de servicebioscoop in Uden, waar we Thor de film in 3D zagen.

Ik was pas 1x eerder in een servicebios geweest. Het concept klinkt leuk, maar van mij hoeft het niet zo. Mijn snacks regel ik wel voorafgaand aan de film en als iedereen dat doet, is het een stuk minder rumoerig in de zaal, waardoor je je beter op Thor de film kunt focussen.

De film gaat over diverse superhelden / personen met bovenmenselijke krachten, zoals Captain America en de Hulk, die op worden getrommeld om het op te nemen tegen een buitenaardse invasie, geleid door halfgod Loki (broertje van Thor – ken je klassieken).

Hoewel het dus geen bijster origineel plot is, was de film inderdaad prima vermakelijk! Naast explosies en slanke dames in leren pakjes voor de mannen, en Thor voor mij de vrouwen, zat er ook behoorlijk wat humor in en daardoor vele memorabele quotes. Met name de scène waarin de Hulk het opneemt tegen Loki was hilarisch:

Loki: (hoogdravend) “Enough! All of you are beneath me. I am a god, you dull creature, and I shall not be bullied—”
Hulk: *SPLUT SPLUT SPLUT SPLUT SPLUT* (laat Loki in krater achter)
Hulk: Puny god.

Dus mocht je naar de bios willen en zin hebben in een niet al te moeilijk verteerbare film, dan is dit een aanrader!