Mijn haar opsteken is een drama, maar voor de aankomende Victoriaanse evenementen is loshangend haar echt geen optie. Ik scoorde dus al wat nephaar, maar ik wil ook nog wat makkelijkere alternatieven hebben.
Nou was rond 1865 een haarnetje blijkbaar in. En een haarnetje is gelukkig heel makkelijk na te maken!
Uiteraard heb ik overwogen om het netje helemaal met de hand te maken – met losse reepjes stof, of door mezelf even te leren haken ( :-X ). Gelukkig bood Marktplaats.nl een makkelijkere oplossing: daar vond ik een kant-en-klaar haarnetje dat voldoende leek op een Victoriaans exemplaar wat betreft materiaal en knoopwerk, voor slechts €3,-. Blijkbaar dragen paardrijdsters deze dingen.
Toen hoefde ik alleen nog een meter zwart verlours lint erbij te kopen.
Lintje op hoofdomtrek afmeten en als cirkel vaststikken, strikje erop naaien…
…lint aan de rand van het haarnetje vaststikken (alleen op enkele tactisch gekozen plekken, anders stretcht het elastiek niet meer!) en je hebt een Victoriaans haarnetje!
Ik ben er alleen nog niet helemaal over uit of hij me staat. Destijds was het misschien hip, maar tegenwoordig associeren we een haarnetje toch met een oude vrouw. Bovendien zit alles nu wel héél plat en ik weet niet of ik mijn gezicht zo mooi vind. De dames op de afbeeldingen hebben nog een mooie rol haar aan weerszijden van hun hoofd, maar daar is mijn haar te dun voor, dus dan zou ik alsnog met nephaar moeten gaan werken.
Doordat het verlours niet meegeeft, blijkt het ook nog best lastig te zijn om hem netjes op te doen. Al je haar moet aan de achterkant eronder worden gepropt (ik had mijn haar in twee vlechten gedaan en met schuifjes aan mijn hoofd vastgepind, maar dan nog piept vanalles er onderuit) en aan de voorkant moet er een mooie platte scheiding blijven.
Nog even oefenen dus. En blijven rondkijken naar meer alternatieven.
Ik had een paardrijdende vriendin die daarvoor ook haarnetjes moest dragen, maar zij stopte haar haar los in het netje. Die van jou ziet er zo leeg uit, waarschijnlijk omdat je je haar eerst opgestoken hebt. Die vriendin draaide haar haar om haar hand en stopte het dan onder het netje, dan krijg je een mooie krul die het netje vult, zoals de dame op plaatje 1.
Nou… hoewel het netje inderdaad onderin gevuld kan worden en dat wellicht inderdaad mooier uit gaat zien, deden ze destijds hun haar niet los in het netje. Ik heb foto’s gezien van dames met opgestoken haar onder het netje. Maar ook losjes vastgespelde vlechten die wat hangen. Misschien is dat laatste een betere optie.
ik zou het opvullen met nephaar ( toko ) maar het haar zo uit je gezicht staat je juist goed, vind ik.
Dit is ook mijn nemesis, argh.
Ik denk dat t ook is dat je net niet plat en net niet grootsch haar hebt voorop. Ik zou t nog eens proberen als het nat is dan superplat te kammen voor, als dat wil met je haar.
Het is aan de zijkanten ook erg strak en recht naar achter terwijl je eigenlijk niet zoveel oor ziet op bv het plaatje (wat wel steeds meer ok was, maar toch nog wel Een Ding, bijna zoals enkels.) Dit kun je ook bereiken met nepvlechten trouwens als je eigen haar er geen zin in heeft en nephaar kun je zelfs vastnaaien aan je netje. Ik ben ook voor een sok/nette nepvlecht in je netje achter trouwens als je gaat voor de look op de foto.
Bumpits/hairlifters/hairfillers zijn ook een ding als je dun haar hebt, maar da is het makkelijke er wel een beetje af.
Een Victoriaanse ‘rat’ niet iets? Ik ben serieus aan het overwegen om van m’n eigen haar uit de borstel een ‘donut’ te maken zoals je ze ook kunt kopen in de winkel (maar die zijn dan van schuim en niet in mijn kleur). Dat deden Victoriaanse dames schijnbaar ook. Al die poofy krullen en rollen waren vaak gevuld met eigen haar.
Ik heb zowel moeilijk dun haar (met een irritante slag) als geverfd haar en zie dan maar eens een haarstukje in henna-rood te vinden! Arghel! (waar komt jouw haarstukje vandaan?)
Ik bewonder trouwens je toewijding en knutsel-woede voor Orenda en Darcy.
Dank voor de tips. Oren verbergen gaat wel helpen om de juiste look te creëren denk ik.
Brenda, ik heb inderdaad gelezen over dat eigen haar uit een borstel gebruiken, en heb serieus overwogen om ook te beginnen met sparen, maar volgens mij kost het wel een jaar voordat je een werkbare bos bijelkaar hebt…
Lees de ‘Kleine huis’ boeken er maar eens op na. Ergens in ik geloof ‘Stad op de prairie’ wordt er nog gesproken over het bedekken van de oren, of juist niet
Oh, het bewaren van haren wordt daar ook genoemd.