Ik organiseer al 15 jaar rond deze tijd van het jaar een filmdag. Het concept is dat we vanaf zondagmiddag tot en met zondagavond lui op/naast/voor de bank gaan hangen en films in een bepaald thema kijken. En heel veel snacks naar binnen stouwen. Een uitstekende bezigheid in de periode dat het weer slecht wordt en de mensen moe zijn. Ik had dan ook een hoop vrienden uitgenodigd die zich momenteel een beetje ‘meh’ voelen en wel een dagje dekenfort konden gebruiken.

Maar helaas, het animo voor de filmdag is al jaren tanende. De afgelopen keren zat ik ‘s middags steeds te duimen dat er in ieder geval íémand zou komen opdagen, wat niet zo heel leuk is. De trend was dat mensen niet meer al stipt om 13.00 uur arriveerden, maar steeds later op de dag kwamen binnenvallen. En ook steeds eerder weggingen. Waardoor we in plaats van 4 of zelfs 5 films, de laatste keren nog slechts 3 films konden kijken.

Voor de filmdag van gisteren had ik maar 4 definitieve aanmeldingen gehad en, naast een paar afmeldingen, voornamelijk geen enkele reactie of ‘oh leuk, ik houd het in gedachten’. Maar die laatste mensen zijn uiteindelijk allemaal niet gekomen en van de aanmelders zegde eentje ook nog ‘s ochtends af. De resterende drie mensen kwamen gedurende de dag een voor een binnendruppelen. En om 8 uur besloot men collectief dat het wel welletjes was geweest.

Dus hebben we ook nu maar 3 films gekeken: ‘Jaws’; met twee personen, ‘Muppets Treasure Island’; met 3 personen, en ‘Pirates of the Carribean’ (deel 1); met 4 personen. Het thema van dit jaar was namelijk ‘water’ en in praktijk werd dat toch vooral ‘zee’.

Ik had zelf alleen ‘Finding Nemo’ in die categorie op DVD, maar gelukkig hebben we tegenwoordig Netflix en heb ik ook een gratis proefabonnement op Disney+, dus er waren genoeg films om uit te kiezen.

Wat er ook genoeg aanwezig was, was snaai. We hebben voor de vorm nog een paar pizza’s laten bezorgen, maar eigenlijk was dat al te veel. *Burp*.

Ook Sammy heeft zich goed vermaakt. In het begin wist hij niet zo goed wat hij met de half verbouwde woonkamer en al die vreemde mensen aanmoest, en net als ik heeft hij nog steeds problemen met de overgang van de zomer- naar de wintertijd, maar uiteindelijk nestelde hij zich knus tussen ons in. En uiteraard probeerde hij af en toe wat snaai te confisceren.

Het was dus weer een gezellig en relaxed dagje, maar het einde van een lange traditie is helaas in zicht gekomen: deze 15e editie is wat mij betreft de laatste geweest.