Lapjesquilt

Nadat ik diverse lockdown-concessies had gedaan bij het maken van het ladenkastje voor Josh en de Victoriaanse mantel voor mezelf, was ik er klaar mee. Nu wilde ik iets gaan maken wat ik 100% mooi vind, in plaats van te gaan voor second best omdat iets beters niet online te vinden was, te duur was, of omdat ik vond dat ik iets moest gebruiken wat ik al in huis had.

Omdat het (toen nog) winter was en ik veel thuis ben, mocht het iets knus worden voor in huis. Ik besloot een lapjesdeken te gaan maken. Als het ‘s nachts flink koud is, leg ik wel eens mijn tweede dekbed over me heen. De volgende ochtend belandt die dan in een prop aan mijn voeteneinde. Een dekbed zonder hoes ziet er niet zo knus uit, dus een mooie bij mijn slaapkamer passende deken kon ik wel gebruiken.

Dus toen startte de queeste voor het vinden van De Perfecte Lapjescombinatie!

Oorspronkelijk werden lapjesdekens gemaakt van reststofjes, zodat ook kleine restantjes van oude kleding en dergelijke zo veel mogelijk werden gerecycled om geld te besparen. En het is natuurlijk een leuk idee om je oude stofrestanten voor zo’n deken te gebruiken. Maar ondanks mijn uitpuilende kast, heb ik echt niet genoeg van het juiste type stof op voorraad! Ik heb amper fijne katoentjes met mooie print; het zijn meestal wat meer bijzondere en zwaardere stoffen voor kostuums. Of tricots – en stretchmateriaal is niet bepaald handig voor een project zoals dit. En al zou ik genoeg geweven katoen hebben liggen, dan wil dat nog niet zeggen dat alle restanten mooi met elkaar matchen.

Want ja, da’s wel een beetje het ding van een lapjesdeken: de ideale deken LIJKT een toevallige mix-n-match van restantjes die je nog had liggen, die willekeurig aan elkaar gestikt LIJKEN te zijn. Maar in werkelijkheid is het tegenwoordig natuurlijk een zorgvuldig gemaakte selectie, en een patroon dat heel bewust dusdanig is neergelegd dat er geen duidelijke herhaling in zit, maar het wel esthetisch plezant voor de ogen is. ;-)

Dus mocht ik van mezelf nieuwe stofjes kopen. De enige stof die ik hergebruikte waren twee tinten egaal blauwe lapjes die ik nog over had van onze trouwquilt, omdat die qua kleur heel goed bij de slaapkamer pasten.

Heb je enig idee hoe lastig het is om op basis van foto’s op je computermonitor te bepalen welke stofjes leuk met elkaar matchen?? Dat is echt volledig onmogelijk. Dat werd dus eerst stoffenstaaltjes bestellen bij verschillende webwinkels.

Na een lange zoektocht had ik dan éindelijk een selectie gemaakt. Maar toen ik alles wilde bestellen, bleken twee van de stofjes, waaronder mijn meest favoriete waar ik alle andere mee gematched had, uitverkocht te zijn. Eentje zou waarschijnlijk over een tijdje weer opnieuw op voorraad zijn, maar de andere, de essentiële, was volledig uit het assortiment. Raaaaahhhhh!!!

Wanhopig mailde ik de webwinkel, of ze niet nog ergens een restantje hadden liggen? Ik had immers maar een half metertje nodig. Maar ik kreeg geen reactie. Er zat dus niets anders op dan het proces van stalen bestellen en stofjes matchen, voort te zetten. Het kwam er uiteindelijk op neer dat ik niet bij twee, maar bij vier verschillende webwinkels stofjes bestelde – en dus per winkel verzendkosten kwijt was, soms voor slechts een half metertje stof.

Ook bij de webwinkel waar de twee stofjes uitverkocht waren, bestelde ik vast. Ik durfde niet met bestellen te wachten totdat dat ene stofje weer op voorraad was – stel je voor, straks was er dan weer iets anders uitverkocht! Dus betaalde ik daar ook 2x verzendkosten.

Daarna kreeg ik alsnog een reactie van die webwinkel: de stof waarbij stond dat ‘ie uit het assortiment was, kwam tóch weer terug! Victorie! Maar dat was dus wel de derde bestelling bij die winkel, oftewel wederom verzendkosten voor slechts een half metertje stof. :-S Maar hee, dit mocht een consessieloos projectje worden had ik met mezelf afgesproken. Dus f*ck die verzendkosten: ik bestel gewoon alles wat ik mooi vind!

Het hele proces van stof zoeken en kopen heeft me maar liefst 2 maanden gekost, en ik eindigde met 10 verschillende stofjes, terwijl ik vooraf had gedacht er maar zo’n 6 of wat nodig te hebben. Maar de deken is groot genoeg, en meer bleek ook beter in dit geval.

Lapjes ‘geheel willekeurig’ combineren. (En dit is waarom mijn hobbykamer zo’n groot vloeroppervlak heeft!)

Als tussenvoering koos ik voor wol. Lekker warm!

Het doorstikken van een lapjesdeken met tussenvoering en achterkant is nog best een uitdaging – met name het spul tussen de arm van je machine krijgen!

(Mocht je willen weten hoe ik deze lapjesquilt precies heb gemaakt: in mijn blog over de trouwquilt staat het uitvoerig uitgelegd, dat hoef ik hier niet te herhalen. :-) )

De achterkant maakte ik van een grote lap donkerblauw katoen, die ik ook voor enkele lapjes aan de voorkant en de randjes heb gebruikt. Een dingetje is wel dat stof doorgaans niet breder dan 150 meter is. Die quiltvoeringen kun je in grotere oppervlaktes krijgen, maar voor de stoffen achterkant heb ik twee stukken aan elkaar moeten stikken, waardoor je een naadje ziet lopen tussen de doorstiksels. Nou ja, het is maar de achterkant.

De voorkant:

En nu ligt hij lekker knus op bed. Laat de kou maar weer komen!

De tijd die ik aan het naaien van de quilt heb besteed heb ik niet bijgehouden, maar hij heeft me in totaal €141,41 gekost – €107,31 aan stof, voering en garen, en een whopping €34,10 aan verzendkosten. :-X
Normaal gesproken had ik nooit zoveel aan verzendkosten uitgegeven, maar hee – ongebruikelijke tijden vereisen ongebruikelijke beslissingen. Je moet jezelf ook gelukkig houden tijdens een lockdown, en dit project was weer erg leuk om te maken – en ik ben erg blij met het eindresultaat!

Omdat ik door de extra hoeveelheid ingekochte stofjes ook stof over heb, ga ik misschien nog wel bijpassende kussenslopen maken.

 

Gerelateerde posts

4 comments

  1. Ennasus says:

    Schitterend! Ik heb vroeger altijd quiltstofjes in een winkel verkocht. Mensen hadden geen idee, hoe ze stofjes konden combineren. Erg dankbaar dus…en inderdaad via een pcbeeld, bijna onmogelijk. Je uiteindelijke keuze vind ik erg mooi. Even een korte opmerking…een quilt doorstikken met de naaimachine? Je hebt er een stevigere draadsoort voor en bijbehorende naald…ik heb nog nooit gehoord dat men het met de machine doet ;) Juist zo’n deken, waar zoveel tijd in zat van jezelf…mag toch zichtbaar zijn, dat het niet machinaal gemaakt is? Het geeft meestal de finnishing touch.
    Liefs en tot hopelijk weer binnenkort

  2. Lenny says:

    Wel of niet met de machine is gewoon een keuze denk ik. Het stikken ging in ieder geval zonder problemen (behalve dan dat je een hoop stof onder je machine moet frotten). Het vastzetten van de randen aan de achterkant heb ik overigens wel met de hand gedaan.
    Oh, en mijn handstiksels zijn regelmatig mooier dan die met de machine. ;-)

  3. Annet says:

    Voor mij was het grootste probleem met het doorstikken van zo’n quilt niet zo zeer hoe je hem onder de vrije arm geduwd krijgt, maar meer dat je de rol die er dan ontstaat klem duwt tegen de muur en je vervolgens afvraagt waarom de machine niet meer vooruit lijkt te lopen.
    Hij is prachtig mooi geworden!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.