Weten jullie nog dat ik een Labyrinth-deurklopper kocht? Het arme ding heeft vervolgens lang op zolder gelegen, omdat ik maar niet kon bedenken wat een goed plekje voor ‘m zou zijn.

Maar na een tijd begon er eindelijk een idee te rijpen: mijn binnendeuren waren niet optimaal geschikt voor dit gewicht, maar wat als ik ‘m nou op een buitendeur hing? Initieel overwoog ik om mijn schuttingdeur te vervangen, maar gezien de locatie daarvan ten opzichte van de schuurmuur zou de klopper dan in de weg zitten bij het open doen. Bovendien vertrouwde ik mijn eigen houtbewerkkunsten niet zo; ik was bang dat de door mij geproduceerde vervangende deur niet optimaal zou werken. Niet handig als ik frequent die deur moet gebruiken. Alternatief plan: een nieuwe deur maken!

Naast mijn huis heb ik namelijk een loos stukje grond. Ik heb het bestempeld als ‘rommelhoekje’: onkruid mag daar vrijelijk groeien, jaarlijks gooi ik er een hoop dorre bladeren neer en ook mijn egelhuisje staat daar, dus het is een plekje waar beestjes het zich comfortabel kunnen maken. Voorheen was het ook de doorgang voor Sammy, maar dat is inmiddels niet meer nodig. Dus wat als ik daar nou een deur zou maken voor die klopper? Dat oogde vast leuk en het ding zou niemand in de weg zitten.

Toen kreeg ik ook nog een vriendje die handig met hout is en die het erg leuk vond om me bij dit project te helpen!  
Kort na het bespreken van mijn plan kwam hij aanzetten met een prachtige deurklink en scharnieren, die hij van een oude schuur had gesalvaged toen hij vrienden hielp het betreffende bouwwerk in hun tuin af te breken. Die zouden perfect zijn voor mijn deur!

De deurklink bleek het helaas niet eens te zijn met ons plan. Wat we ook probeerden, hoeveel WD-40, kruipolie, boortjes of grof geweld we ook toepasten: we kregen de twee zijden niet van elkaar los.   Gelukkig waren de scharnieren wel te hergebruiken; die hoefden we alleen een beetje recht te buigen en schoon te maken.

We begonnen met de constructie van de deurpost, die gelijk als een pergola moet gaan fungeren.

Bij Richard thuis (waar hij goede apparatuur heeft staan) begonnen we aan de constructie van de deur zelf. Eerst werden de bij een lokale houthandel gehaalde planken op maat gezaagd met zijn cirkelzaag én door zijn vlak-/vandiktebank gehaald om ze mooi glad en gelijk te maken. Daarna konden er deuveltjes en lijm tussen.

Voor de stevigheid schroefden we er aan de achterkant een tweede laag planken tegenaan en daarna zaagden we de ronding aan de bovenkant van de deur.

Vervolgens moest de deur richting mijn huis. Euh, wacht… het ding was best groot geworden…
Maar gelukkig heb ik een car of holding en heb je een handrem niet nodig tijdens het rijden!  

Eenmaal thuis uitgeladen kon ik aan de schilder. Meerdere lagen beits gingen op het hout, en de scharnieren verfde ik zwart. Ik had namelijk mooi zwart metalen deurbeslag en siernagels bij een webshop gekocht. Die bleken ook zowat exact dezelfde scharnieren te hebben, in verschillende formaten! Aangezien ik de twee gekregen scharniertjes schattig vond, maar al dat hout én een klopper van een whopping 19 kilo samen stiekem best wel zwaar waren, leek het me een goed idee om een derde, wat groter exemplaar toe te voegen.

Vervolgens was het een kwestie van al het deurbeslag, de siernagels en de klopper tegen de deur schroeven en het geheel aan de pergola / deurpost monteren.
(Ik had gedacht dat het lastig zou zijn de scharnieren perfect recht te monteren zodat de deur soepel open zou zwaaien, maar nee, dat ging in één keer goed. Het was de grendel die voor flink wat gevloek zorgde – je hebt geen idee hoe nauw (pun intended) het komt om die perfect recht te monteren omdat ‘ie anders klemt!)

Hier is dan, na maanden af en aan eraan te hebben gewerkt, het epische eindresultaat!  

De pergola had ik gelijk na plaatsing gebeitst met beits die ik nog had liggen, maar ik vond ‘m te geel geworden. Dus had ik andere beits gekocht voor de deur, zodat die hopelijk donkerder bruin zou worden. Zucht. Het is echt onmogelijk om op basis van de verpakking in te schatten hoe de kleur gaat uitpakken op je hout.    Hopelijk kleurt het ding in de loop van tijd nog wat meer richting bruin.
Het weer en de zon zullen neem ik aan gaan helpen om de deur een wat meer verweerde look te gaan geven. En ik moet afwachten totdat de klimop die ik heb gestekt en daarna geplant, tot bovenaan is gekomen en de bovenkant van de pergola mooi gaat overwoekeren, net zoals op de schutting aan het gebeuren is (vandaar de flinke speling tussen de deur en de pergola – de hangende klimop moet niet het openen van de deur gaan belemmeren). Daarna gaat de deur pas écht zijn ultieme epische uiterlijk zoals bedoeld hebben.

Maar voor nu zijn we ook al echt superblij met het resultaat! Wel jammer dat ons leuke knutselproject nou ten einde is. Tijd voor een volgende…