Degenen die wel eens naar de Google Analytics-statistieken van hun website kijken, hebben het waarschijnlijk al opgemerkt: al een tijdje vervuilen nare spammers je gegevens.

In de rapporten waarin je kunt zien vanuit welke sites bezoekers op een link naar jouw site klikten, staan ineens vreemde websites:

Op die sites staat echter helemaal geen link naar jouw website. Het is gewoon spam. Door in je statistieken te verschijnen, hopen de eigenaren van die sites dat je een kijkje gaat nemen op hun site (en dan uiteraard wat bestelt).

Heel frustrerend, want er is weinig tegen te doen. Je kunt deze bezoekers namelijk niet blokkeren. Niet alleen omdat je per bezoeker moet ingeven aan welke kenmerken deze moet voldoen, wil je hem kunnen blokkeren (waardoor je altijd achter de feiten aanloopt, want dat weet je pas nadat deze in je stats is verschenen), maar vooral omdat het helemaal geen bezoekers zijn! De spammers sturen namelijk rechtstreeks gegevens naar Google Analytics, zonder tussenkomst van je site. Dat het in jouw account wordt geregistreerd komt doordat ze het ID van jouw account meesturen. Dat ID kunnen ze gewoon van je website halen, maar ze kunnen het ook willekeurig genereren. Het maakt de spammers immers niet uit in welk account ze precies belanden, dus waarschijnlijk lopen ze gewoon alle ID’s in oplopende volgorde af.

Google heeft er tot nu toe geen oplossing voor. En dus moeten we er maar mee leren leven. Vooral lastig voor kleine websites met weinig bezoekers, want de spammers kunnen zomaar 60% van de statistieken uitmaken, waardoor die feitelijk waardeloos worden.

Recentelijk zag ik weer een nieuwe variant op bovengenoemde spam. Deze spammer spamt niet gewoon zijn domeinnaam in het verwijzingsrapport. Die spamt het rapport met ‘gebeurtenissen’ – een rapport dat niet vanzelf gevuld wordt met gegevens, en dus bij de meeste gebruikers leeg is omdat ze niet weten hoe ze dit moeten instellen. Dus wat heeft de spammer bedacht? In plaats van nepgegevens in het rapport te plaatsen, plaatsen ze er een reclameboodschap in:

“To use this feature visit: EVENT-TRACKING.COM”.

Briljant! Want mensen die geen idee hebben hoe ze dit rapport moeten gebruiken, en het rapport uit nieuwsgierigheid aanklikken, zien alleen dit staan en worden zo direct naar een partij gestuurd die hen kan helpen met het instellen van hun statisitiekenaccount. Tegen betaling uiteraard.

Ondanks alle frustraties over dit soort praktijken, moet ik als marketeer zijnde toch wel bewondering opbrengen voor deze ingeving…

Ik werk in de kelder van het bestuursgebouw. Gelukkig hebben we wel daglicht en zelfs uitzicht op een mooie binnentuin met vijver.

Die vijver was wel wat saai. Dus trok mijn collega op een gegeven moment de stoute schoenen aan en haalde een metalen zwaan bij de Action, die hij pontificaal in de vijver plantte.

Uiteraard kon ik toen niet achter blijven. Ik nam van thuis een rubberen eendje mee, dat ik op het water liet dobberen. Zo, nu had de zwaan een vriendje!

We hebben het zo onopvallend mogelijk gedaan, zodat de andere collega’s die op de vijver uitkijken geen idee hebben wie deze accessoires heeft geplaatst.

En uiteraard doet goed voorbeeld volgen.

De dag erna kwam er al een plantsoenbeheerder kijken. Tot onze grote schrik liep hij bijna gelijk naar het eendje toe. Maar in plaats van ‘m te verwijderen, zette hij hem op de rug van de zwaan.

En toen ik vanochtend op kantoor kwam, bleek dat de zwaan spontaan een zonnebril had gekregen…

Ben benieuwd wat er de komende dagen nog meer gaat worden uitgehaald met ons vijvertje.

 

[edit]

Muhahaha, zojuist schoof het raam van onze buren open en werd er een opblaasband naar buiten geflikkerd :’-D

Sorry, alleen geregistreerde bezoekers mogen deze post lezen.

Heb je al een account? Login
Heb je nog geen account en ben je een goede vriend van me, dan mag je een account aanvragen. Stuur me daartoe een mailtje ([email protected]).

Yes, ook bij de universiteit ben ik erin geslaagd de gebruikerstesten te introduceren!

Vandaag startte de eerste test bij afdeling Onderwijsmarketing, om te kijken of bachelorstudenten het onderdeel van onze website waar de masteropleidingen worden gepresenteerd, wel begrijpen.

Prachtig werk vind ik dit. Het is zo mooi om al die verschillende typen mensen door de site te zien navigeren. Van de stugge, nietszeggende doorklikker tot de nerveuze all-over-the-place opener van 20+ tabbladen.

En dan de inzichten die je krijgt. Zo kon niemand de opdracht ‘Zoek op wat andere studenten van deze masterstudie vinden’ voltooien. Weet je waarom niet? Die content was te vinden onder het menu-item ‘Testimonials’. En geen enkele respondent kende het woord ‘testimonial’… Fantastisch!

Er wordt op de universiteit dan ook een hoop jargon gebruikt. Toen ik er begon te werken riep ik al gelijk dat vast niemand weet wat de ‘Radboud Respository’ is. Maar nee, uiteráárd is dat voor iedereen duidelijk, zeiden mijn collega’s. In de universitaire wereld is het namelijk gemeengoed dat een repository een plek is waar je onderzoeken een stille dood sterven een database met wetenschappelijke publicaties is.
Ik geloof er geen hol van. Specifieke doelgroep of niet.

Vandaag werd gelukkig bewezen dat ook onze universitaire studenten lang niet al die typisch universitaire termen kennen. De helft van de respondenten had namelijk geen idéé wat een alumnus is. Ik bedoel maar.

Wat een mooie baan heb ik toch

Inmiddels werk ik dik een half jaar bij de universiteit. En wat een verschil was het met de beginperiode bij mijn vorige werkgever!

Ik voel me best wel op mijn plek hier. Zowel binnen de organisatie als geheel, als binnen mijn afdeling

De universiteit is echt een organisatie waar ik achter kan staan en trots op kan zijn. Ik voel me betrokken en ga graag naar bijeenkomsten zoals een kersttoespraak of de nieuwjaarsrede, zodat ik hoor wat er elders in de organisatie speelt. Want uiteraard worden hier niet alleen opleidingen aangeboden, maar wordt er o.a. ook een hoop belangrijk wetenschappelijk onderzoek gedaan en worden er oude collecties met documenten en naslagwerken beheerd. Het is best wel eens fijn om niet alleen commercieel bezig te zijn.

Dankzij mijn functie kom ik met behoorlijk veel organisatie-onderdelen in aanraking, omdat ze allemaal hun eigen sites hebben en daar wel wat advies bij kunnen gebruiken. Faculteiten, maar ook onderzoeksinstellingen en slechts deels aan de universiteit verbonden organisaties. Ik heb in het afgelopen jaar dus ook een heel groot deel van de organisatie leren kennen. Zo blijft het voor mij interessant, om te begeleiden bij het bereiken van die steeds wisselende doelstellingen.

Dat ik me thuisvoel komt natuurlijk voor een deel doordat ik de universiteit al kende vanuit studentperspectief. Maar het is ook gewoon fijn om me in een cultuur van ‘intelligente mensen’ te bevinden. Okee, niet iedereen heeft een universitaire opleiding afgerond, maar toch kun je merken dat de analytische insteek een grote rol speelt in het dagelijks werk. Er wordt nágedacht voordat er wordt gehandeld! Recentelijk deden we allemaal zo’n persoonlijkheidstest en iedereen binnen onze afdeling en ook velen van andere afdelingen binnen onze dienst, hadden de kleur ‘geel’, oftewel ‘analytisch’ flink aanwezig in hun profiel.

Wat ik ook heel erg fijn vind, is dat ik zo duidelijk word gewaardeerd. Steeds wanneer ik bij collega’s langs ben gegaan, krijg ik te horen hoe fijn het is dat er nu een échte expert beschikbaar is waar ze vragen aan kunnen stellen. En dat ik alles goed uitleg.
Dat er behoefte is aan mijn kennis blijkt ook uit het feit dat veel mensen actief naar me toe komen, nadat ze hebben gehoord dat er nu een adviseur beschikbaar is. Ik hoef niet alleen maar met mezelf te leuren. Toen ik nog bij Evident werkte, was iedereen weliswaar enthousiast over online marketing, maar ik slaagde er niet in om een voet tussen de deur te krijgen om daadwerkelijk te worden betrokken bij projecten. Dat is nu gelukkig heel anders.

Binnen mijn afdeling klikt het ook goed met de rest van het team. Ze hebben al lang door dat ik nogal direct uit de hoek kan komen, behoorlijk kritisch ben en niet zomaar genoegen neem met een half antwoord. Maar dat waarderen ze juist. En ze zijn waarschijnlijk wel wat gewend, aangezien mijn baas af en toe ook best een botte boer kan zijn in zijn communicatie. Wij kunnen elkaar dus prima hebben. Het is zo veel fijner samenwerken dan met mijn vorige manager….

Desondanks is mijn baan zeker niet perfect. Ik heb het namelijk nog lang niet druk genoeg. Ook al weten veel mensen me uit zichzelf te vinden en heb ik ook zelf mensen benaderd en veel werkzaamheden pro-actief opgepakt, er zijn nog steeds behoorlijk wat momenten waarop ik moet zoeken naar dingen om te doen.

Hopelijk trekt dat in de loop van tijd bij, maar eigenlijk vrees ik dat dat niet gaat gebeuren. Na een half jaar had ik het namelijk toch al wat drukker verwacht. Het optuigen van de basis (Google Analytics herinrichten, handleidingen schrijven, algemene presentaties en cursussen samenstellen), wat ik in mijn eentje kan doen, is namelijk inmiddels grotendeels gedaan. Nu resten vooral de begeleidende werkzaamheden, waar ik anderen voor nodig heb. En als die geen vragen hebben, en ik al een paar keer heb aangeklopt om mezelf te presenteren, wat dan?

Volgende maand stopt weliswaar mijn student-assistent, die me 2 dagen per week ondersteunt, maar die zit nu ook al bij mij te bedelen om werk dat ik hem niet kan geven zonder zelf helemaal niets meer te doen te hebben…

En er is nog een ander potentieel probleem: mijn functie is eigenlijk maar voor 3 jaar. Mijn afdeling heeft vorig jaar geld gekregen om 3 mensen voor 3 jaar aan te nemen, zodat ze de afdeling goed op poten kunnen zetten. Of er na die drie jaar nog budget voor mij en mijn collega’s kan worden uitgetrokken, is maar de vraag. Dan moet ik me wel heel onmisbaar hebben gemaakt. Dus wat dan, of wat als de werkdruk niet oploopt en 4 dagen per week echt te veel tijd blijkt om deze functie te vervullen?

Ik hoop dat ik hoe dan ook mijn carrière bij de universiteit kan voortzetten. Het is namelijk echt een werkgever waar ik lange tijd bij zou willen blijven. (En ja, dat het slechts 15 minuten fietsen is helpt daar ook bij )

Vooralsnog kan ik weinig anders doen dan afwachten, mezelf onder de aandacht blijven brengen en kijken hoe het loopt.

Sinds kort heeft de Nielsen Norman Group, oftewel de goeroes op het gebied van user experience (UX) en usability, een UX-certificering in het leven geroepen. Als je meerdere trainingen van hen hebt gevolgd, en een examen succesvol hebt afgelegd, mag je je ‘NN/g UX Certified’ noemen.

Aangezien ik in het verleden al meerdere keren aanwezig was geweest bij hun Usability Week, mocht ik die trainingen mee laten tellen voor de certificering en hoefde ik alleen nog het examen af te leggen. Het had wel nog wat voeten in de aarde, want ik was er in 2012 als ‘pers’ bij geweest, toen ik voor Frankwatching.com verslag deed van de week, en dat was blijkbaar niet geregistreerd. Maar gelukkig herinnerde een medewerker van NN/g mij nog (!) en telde deze week alsnog mee.

Vorige week legde ik met succes het examen af en vanochtend lag er een heus certificaat in mijn mailbox te wachten:

En ik sta nu officieel in het lijstje op hun site, als 11e Nederlander.

Het gaat natuurlijk vooral om de ‘prestigieuze’ naam die aan het certificaatje hangt, minder om de inhoud, maar toch… Leuk voor aan de muur op kantoor

Het is bij ons op de uni gebruikelijk om af en toe een nieuwe medewerker voor te stellen via de interne nieuwsbrief. Ik was een van de nieuwelingen die het verzoek kreeg om hiervoor een interviewtje te doen.

Prima. Niet omdat ik nou zo graag over mezelf vertel, maar in mijn functie is het belangrijk dat mensen weten dat ik er ben en waarvoor ze bij mij terecht kunnen. Dus laat maar komen, dat interview!

Naast vragen over mijn werk kreeg ik ook de vraag wat mijn hobby was. En bovendien wilden ze er het liefste een foto bij van mij in privé-sfeer, waarop te zien was wat die hobby dan was.
Mijn hobby? Nou… euh.. heb je even?

En dus pronkte ik enige tijd later met mijn foto in de nieuwsbrief – in Keltische outfit en met doedelzak over de schouder. Begeleid door een verhaaltje over LARP, reënactment, doedelzak spelen, naaien en een Alice in Wonderland website.

Ik heb er uiteraard een hoop reacties op gekregen (gelukkig allemaal positief), maar ook een aantal onverwachte. Zo’n nieuwsbrief blijkt namelijk ook de ideale manier om gigs te scoren! Inmiddels hebben al twee mensen mij gevraagd of ik niet ergens doedelzak wil komen spelen.

Het eerste verzoek was van een collega die een doedelzakspeler zocht voor het kerstoptreden van haar fanfare. Of ik er  Highland Cathedral kon komen spelen?
Ik moest haar dus wel even het verschil tussen Schotse doedelzak en Lage Landen doedelzak uitleggen, waarna ik haar heb doorverwezen naar bekenden die wél het juiste instrument daarvoor spelen.

Het tweede verzoek kwam vandaag van de secretaresse van het College van Bestuur. Of ik, eventueel met mijn duo, een kwartiertje wil komen spelen om de kerstlunch van ons cluster op te leuken?

Van de ene kant betwijfel ik of mijn collega’s daar nou echt op zitten te wachten, van de andere kant is het ook wel weer hilarisch als ze me een keer in middeleeuwse outfit zien tetteren. Gegarandeerd dat mensen die mij nog niet kenden, me vanaf dat moment gaan onthouden… Waarschijnlijk gaan we het dus nog gewoon doen ook.

Laten we zeggen dat mijn muzikale carrière en mijn professionele carrière elkaar ondersteunen

Van de week moest ik op mijn werk een presentatie geven over online marketing. De parameters waren op zijn zachtst gezegd nogal vaag: eerst kreeg ik te horen dat ik 2 uur de tijd had om een diepgaande workshop neer te zetten en er was ook budget om een externe spreker in te huren voor erbij. Geïnteresseerden konden zich zelf aanmelden.

Iets later werd het toch gereduceerd tot 1 uur. Of het alleen over online marketing in het algemeen kon gaan, ter inspiratie voor de aanwezigen? Die verplicht moesten komen opdagen als hun functie voldoende gerelateerd was.

Waarna ik vervolgens in onze nieuwsbrief moest lezen dat de presentatie 3 kwartier ging duren en over Google Analytics zou gaan. Vrije aanmelding. Zucht.

Ik had dus geen idee over wie de toehoorders van mijn presentatie zouden zijn, hoeveel mensen er zouden komen opdagen, en of men erg gefrustreerd zou zijn dat het toch over online marketing in het algemeen zou blijken te gaan in plaats van specifiek over webstatistieken. Heel fijn, voor een marketeer die probeert zich te richten op een doelgroep…

Om het mogelijke gebrek aan inhoudelijke aansluiting wat te verzachten, besloot ik er een leuk experimentje in te gooien, zodat ik gelijk iedereen z’n aandacht had.

Aangezien ik werk bij een universiteit, is het belang van marketing nog niet bij iedereen doorgedrongen. Ik merk dat veel mensen er toch een soort aversie tegen hebben, omdat ze het koppelen aan ‘commercieel’ en ‘opdringen’. Wij willen onze studies uiteraard niet hard verkopen, wij willen dat studenten de beste keuze maken – ook al is dat dan voor een opleiding aan een andere universiteit. (Niet alleen uit de goedheid van ons hart, maar universiteiten krijgen enkel betaald voor daadwerkelijk afgestudeerde studenten, dus je wil uitval zo veel mogelijk voorkomen.)

Maar dan moet je nog steeds je studies vermarkten. Als niemand weet wat je te bieden hebt, komt er ook niemand. En om dat door te laten dringen, kocht ik twee dezelfde zakken snoep en deed ik dat in twee bakken. De ene bak zette ik op een verhoginkje bij de ene ingang van de zaal. Zelf ging ik met de andere bak bij de andere ingang staan, en vroeg ik iedereen die naar binnen liep met een lieve glimlach of hij/zij een snoepje wilde.

Geheel volgens mijn verwachting werd bak A over het hoofd gezien en bak B compleet geplunderd door de nietsvermoedende respondenten. Dus toen mijn presentatie begon, kon ik triomfantelijk beide bakken omhoog houden en onweerlegbaar demonstreren dat het zichtbaar maken van je producten en diensten, en het actief onder de aandacht brengen ervan, ervoor zorgt dat meer mensen ze afnemen!

Want was er iets mis met de snoepjes in bak A? Nope. Die ‘studies’ waren net zo goed als die in de andere bak en men had er net zo veel behoefte aan. Bovendien had niemand het gevoel gehad dat hem de snoepjes werden opgedrongen.

Punt gemaakt. Boodschap overgebracht B-)

En achteraf kreeg ik ook nog eens veel complimentjes dat mijn voorbeelden zo inspirerend waren geweest en dat ze toch echt met online marketing aan de slag moesten. Yay, toch nog een succesvolle presentatie in elkaar weten te draaien, ondanks alle onzekerheid vooraf! Laat het werk nu maar binnenstromen…