Dit weekend was alweer de derde editie van balfolkfestival CaDansa!
De afgelopen twee jaar was ik slechts één dag geweest, maar ditmaal had ik kaartjes voor zowel de vrijdag, zaterdag als zondag. Inclusief 2 workshops op de zaterdag.
Eens tellen… vrijdag 6,5 uur dansen, zaterdag 2 x 2 uur workshop plus 10,5 uur dansen en dan op zondag nogmaals 6,5 uur dansen. Dat is… euh… héél veel calorieën verbranden en zeer pijnlijke voeten! Zaterdagavond zat ik er dus wel even doorheen. Niet alleen vanwege alle fysieke beweging, maar als je de avond ervoor pas om kwart voor 4 in je bed ligt en de dag erna om 11.00 uur weer een workshop hebt en tot 3 uur ‘s nachts doorgaat, is dat stiekem best zwaar. Maar al met al was het een heerlijk weekend!
Alle folkies samen creëert bovendien zo’n heerlijk sfeertje. Wat een fijne mensen zijn het toch. Zo kan een achtergelaten drankmuntje de hele avond op tafel blijven liggen, want niemand neemt het mee. Daarom ben ik ook niet bang dat er iets gebeurt met mijn onbewaakt rondslingerende handtasje.
De lokale bewoners van Duiven keken wel raar op van alle ‘hippies’ die ineens hun dorp kwamen bevolken. Die werden ineens geconfronteerd met groepjes mensen in rare kleding die zomaar buiten voor het gemeentehuis muziek gingen maken en dansen!
Blijkbaar heeft een kroegbezoeker die een blik kwam werpen in de danszaal, gezegd: “Ik heb altijd het gevoel dat ik moet presteren, en beter moet zijn dan anderen. Maar toen ik hier binnen liep viel dat allemaal van me af.”
En we zijn dan ook allemaal lekker onszelf. Heerlijk.
Het zijn de kleine dingetjes die het ‘m doen. De posters op de toiletten waar iedereen iets op kalkt. Het met ballonnen versierde plafond. De met krijt op de stoep aangegeven wandelroutes naar de locaties. De groepjes chillende en musicerende mensen in de zon. De mensen met briefjes op hun rug gespeld waarop staat dat ze nog een ritje naar huis zoeken. En de pret die afstraalt van alle groepen dansers, waar je zelf ook blij van wordt zelfs als je zelf niet meedanst.
Extra noemenswaardig zijn de momentjes in de ruimte met het open podium, waar regelmatig net zo goed werd gespeeld als op het hoofdpodium en een heerlijk intiem sfeertje werd gecreëerd waar ik echt even bij kon tanken met rustige dansjes. Of waar ik juist helemaal los kon dankzij danspartners die wel hielden van een experimentje!
En dan waren er dus nog de workshops. ‘s Ochtends deed ik een dansworkshop die eigenlijk bestond uit heel veel mini-workshopjes. ‘s Middags volgde ik de workshop ‘zang en body percussie’. Dus zingen, maar ook ritme creëren door op je borst en bovenbenen te trommelen en met je vingers te knippen.
We leerden een Balkan-liedje, waarvan ik initieel dacht dat ik dit noooooit ging leren in twee uur. Een onbegrijpelijke tekst, voor niet-Balkangetrainde oren bijzondere noten in de melodie, en tijdens het zingen ook nog op een bepaald ritme een specifieke volgorde van klapjes op jezelf moeten doen – argh! :-S Maar toch lukte het, doordat het in kleine brokjes werd opgeknipt.
Aan het eind van de workshop werden we samengevoegd met de Balkan-samenspelgroep, die met hun instrumenten hetzelfde nummer hadden geleerd. En konden we voor alle andere aanwezigen nog even een demootje geven. Superleuk!
Ik heb me uitstekend geamuseerd en genoten van al die fijne danspartners. Heerlijk om weer te kunnen dansen met bekenden, maar ook heerlijk om zo veel goede nieuwe danspartners te ontmoeten. Niet alleen uit Nederland, maar ook Frankrijk, Portugal, Italië, Polen en weet ik waar ze allemaal vandaan kwamen!
Maar nu is het weer voorbij. En is het stiekem wel erg stil om me heen… 
(Alle foto’s met dank aan Ork)
Het was inderdaad heel fijn en jullie optreden van de workshop was super gaaf!
Het balkan-liedje is de “Rumelaj”, voor zover ik weet is het zigeuner. De bijbehorende dans is heerlijk om te doen.
En nogmaals heel erg bedankt voor de heerlijke dansjes met jou in de open podium zaal
Mijn schoonouders wonen in Duiven en die hadden inderdaad al opgemerkt dat er “van die alternatief geklede mensen rondliepen.”
Ik zie dat het voorgaande jaren in Utrecht is geweest, is dit tijdelijk in Duiven geweest of gaat dat vaker gebeuren? Want het is natuurlijk wel lekker dichtbij.
@Brenda: En het was leuk jou ook weer eens in het echt te zien in plaats van alleen als reageerder op mijn blog
@Wim: Hoort er een dans bij? Valt me tegen dat niemand die heeft ingezet dan!
En ik dans graag nog eens zo’n fijne walsjes met je.
@Maaike: Haha, subtiel verwoord
De locatie in Utrecht heeft andere beheerders gekregen en die staan het niet meer toe dat we tot laat in de nacht doorgaan helaas. Aangezien het gebouw in Duiven gesloopt gaat worden, moeten we volgend jaar waarschijnlijk weer ergens anders heen.
Er hoort bijna altijd een dans bij echte volksmuziek en zeker op de Balkan. Ik heb tijdens jullie uitvoering wel degelijk gedanst in een hoekje van de zaal. Er was precies één mevrouw die *bijna* mee ging doen. Balfolkies houden niet van nieuwe dingen/dansen.