Wat een superleuk uitje hadden we gisteren weer met ons Heksengodinnenclubje! <3 We zijn een workshop zilverklei gaan doen, in een supersfeervol ateliertje (met houtkachel!) in een achtertuin in het bosrijke Radio Kootwijk.

Zilverklei is eigenlijk wat de naam al aangeeft: het is kleibaar zilver. Je maakt eerst een vorm van de klei (snel, want het wordt megasnel hard!), dan moet het drogen, dan kun je het her en der nog wat bijschuren, en dan gaat het in de oven.

Vervolgens poets je er met een staalborstel de witte laag af en dan heb je zilver!

Optioneel doe je daarna een soort zwartsel over je creatie heen, die je er met een sponsje weer globaal afschuurt, zodat er een donkere kleur in de groeven van je maaksel achterblijft. Of je gooit de boel in een polijstapparaat om het juist extra shiny te maken.

Heel belangrijk tijdens het werken is dat je genoeg snacks naar binnen werkt. Wij deden ons best om zo veel mogelijk pepernoten, chocolade, speculaaskoek, chips en groente-met-dip te verorberen en daarom zijn onze creaties zo goed gelukt.

Zo leuk dat we allemaal heel verschillende dingen hebben gemaakt!

Mijn ‘schroefdraad’-hanger is totaal niet geworden wat oorspronkelijk de bedoeling was, maar het was om het restantje klei op te maken in de resterende tijd. Bij nader inzien was er genoeg tijd over geweest om het opnieuw en wel goed te doen, maar ach.

Terwijl alles in de oven lag hebben we even een wandelingetje gemaakt door de omgeving, waar Judith hoopte ons ‘haar’ wisenten te kunnen showen, maar helaas heeft geen enkel wild beest zich laten zien. Ook niet op de heen- en terugweg in de auto overigens – op een duffe pony na, maar ik vrees dat die niet telt.

Ter afsluiting hebben we de kleine gaatjes die nog in onze maag zaten, gevuld in een pannenkoekenrestaurant. (Het wild aan de muur en op de borden vonden we ook niet tellen.)

Dat was dus weer een supergezellige én productieve dag! Wat fijn om zo’n goed gelukte, tastbare herinneringen aan een fijne vriendinnendag over te houden. En wat fijn dat deze keer helemaal niets ‘op gevoel’ hoefde en het lang niet zo stonk als tijdens de vorige workshop.