De planning was wat suboptimaal: vorig weekend naar de Dansstage en dit weekend naar het workshopweekend van Stichting Draailier & Doedelzak. Maar het was er niet minder leuk om!

Ik had wederom gekozen voor de workshop voor (ver)gevorde doedelzakspelers, want dat vind ik het meest interessant én we zouden les gaan krijgen van Toon van Mierlo, wat een van mijn favoriete doedelzakspelers is, plus hij geeft ook nog eens heel prettig les. Richard was ook weer mee en schoof bij dezelfde workshop aan. <3

Hoewel ik van iemand een vreemde blik kreeg (“Jij gaat toch zelf geen workshop meer volgen? Of kom je dit weekend les geven?”) kan ik echt nog enórm veel leren. De workshop was dan ook zeker nuttig. Onder andere om weer te oefenen met liedjes op gehoor aanleren. Dat gaat mij op zich okee af, maar er zijn soms onderdelen van een melodie die gewoon niet in mijn hoofd willen klikken en dan vind ik het fijn om even op de bladmuziek te kunnen spieken om de structuur van het nummer te begrijpen. (Oh, dat is een opmaat… nou snap ik de telling!) Ditmaal ging het ook over begeleiding bedenken voor een nummer, door met akkoorden te werken. En als ik nou ergens geen verstand van heb als melodie-instrumentspeler is het wel akkoorden, dus dat vond ik super waardevol! Fijn ook om te merken dat ik niet de enige leek in de groep was op dat gebied, want soms voelt dat wel zo.

Hoewel ik een vergevorderde doedelzakspeler ben, zit er een hoop niveauverschil binnen die categorie, want er is geen aanbod op hoger niveau, dus het is min of meer het eindstation als je aan het workshopweekend mee wil doen. Ik denk dat ik ongeveer in het midden van de groep zat. Het is wel een beetje pijnlijk om te horen dat sommige mensen na een paar jaar doedelzak spelen al die status bereiken, terwijl ik voor mijn gevoel niet zo heel had meer vooruitga. Als ik er meer tijd in zou stoppen zou ik zo veel meer kunnen leren! Hopelijk kan ik wat meer aandacht besteden aan muziek als ik na juni met mijn opleiding tot coupeuse ben gestopt.

Wat ook heel nuttig was, was de paneldiscussie waar je tijdens de borrel heen kon. Er waren diverse organisatoren van festivals uitgenodigd om te praten over ‘hoe word je als band geboekt’, oftewel we do’s en don’ts. Super initiatief!

Verder is het altijd enorm gezellig om al die bekende gezichten weer te zien! Lekker bijkletsen en in de avond samen balfolken. Al was het contrast qua dansvaardigheden wel een beetje groot na de dansstage van vorig weekend. Ik ben diverse malen onder de voet gedanst of gesandwiched tussen meerdere paren, dus heel veel heb ik niet gedanst. Ook qua sessie hebben we het beschaafd gehouden: met die van vrijdagavond hebben we meegedaan maar op zaterdag besloten we verstandig te zijn en (relatief) op tijd naar bed te gaan.

Het workshopweekend van volgend jaar staat alvast in de agenda! ^_^