De afgelopen fairs ben ik steeds samen met Ernic muziek gaan maken. Maar dit weekend kon hij er niet bij zijn. Jammer, maar het leek me een uitstekende kans om weer eens als gewone shoppende bezoeker langs te gaan, met een compleet ander kostuum dan mijn muzikantenjurken. Ik had immers nog een boodschappenlijstje en verwachtte op de Elf Fantasy Fair in ieder geval voor een groot deel te kunnen slagen.
Dus trok ik mijn Dunja-outfit uit de kast. Die bleek wel wat frisjes, met blote onderarmen in die nare ijzige wind… Maar wie stoer wil zijn, moet kou lijden. Gelukkig werd het halverwege de middag wat warmer en was het heerlijk om in het zonnetje te lopen en naar al die mooie verklede mensen te kijken.
Dat wil zeggen, nadat ik eerst 20(!) minuten in de rij had gestaan om binnen te komen, terwijl het nota bene de rij was voor mensen die online al een ticket in de voorverkoop hadden besteld! Volgende keer koop ik ‘m wel ter plekke aan de kassa. Gaat een stuk sneller en bovendien hoef ik dan later op de dag niet nogmaals in de rij om een parkeerkaart te kopen (waarom kan dat niet online?).
Het is wel een tikje frustrerend: denk je zelf een behoorlijk leuk kostuum aan te hebben, en dan zie je al die fantastische outfits van anderen… No fair! Must have!
Zo heb ik alweer een nieuwe standaard gezet voor mijn volgende Aimée-jurk:
*kwijl*
Oh, en doedelzak spelen kan blijkbaar ook in deze vorm:
Ik vroeg ‘m nog waar hij zijn handgesneden doedelzak vandaan had, maar helaas knorde hij alleen maar terug…
Toen ik mezelf terugzag in spiegels, vond ik mijn hoofd toch eigenlijk wel een beetje kaal. Gek, dat was me nog niet eerder opgevallen, maar daar moest ik dan maar eens wat aan gaan toevoegen.
Pas toen ik weer richting de uitgang liep, realiseerde ik me ineens dat ik domweg een kostuumonderdeel was vergeten aan te trekken – normaal heb ik een leren bandje om mijn hoofd. Argh! Vandaar dus.
Stiekem baal ik daar dan behoorlijk van – het plaatje had er nog net iets beter uit kunnen zien.
Van de andere kant kon ik compenseren met Thom’s zwaard. Hij had me gevraagd om het bestelde wapen voor hem op te halen bij een kraampje, omdat hij er zelf niet was. En aangezien het wel werkte met mijn kostuum, liet ik mijn latex LARP-zwaard thuis en arriveerde ik met een lege zwaardhouder, zodat ik de rest van het evenement met een heus metalen wapen aan mijn riem kon rondlopen (bij het naar huis gaan er wel even een doekje en touwtje om gewikkeld, zodat ik geen boete zou krijgen van de pliesie vanwege het open en bloot dragen van een wapen – which reminds me by the way aan de openvallende mond van de man die langsliep toen ik vooraf, al compleet in kostuum, nog even in Nijmegen ging pinnen, en die alleen een langgerekt ‘wauw…’ kon uitbrengen :-D).
Ondanks alle concurrentie en het ontbrekende kostuumonderdeel, ben ik behoorlijk vaak op de foto gezet, en ben ik overladen met complimentjes. Zo’n dagje is dan best goed voor je ego, kan ik je vertellen.
Helaas kreeg ik maar van weinig fotografen een kaartje, dus dat wordt straks urenlang online speuren in de hoop mezelf ergens in al die fotoalbums terug te vinden.
Helaas kon ik niet alle items van mijn boodschappenlijstje afstrepen, maar scoorde ik wel het volgende:
– belletjes, die wat luider zijn en authentieker uitzien dan de exemplaren die ik nu als muzikante om mijn enkel draag
– metalen puntjes, om de uiteinden van koordjes af te werken (het enige dat nog ontbrak aan mijn historisch correcte kirtle)
– een hoge, smalle gesp, voor de riem van mijn nog te maken nieuwe jurk voor Aimée (yep, de plannen zijn al gesmeed)
Stomgenoeg kon ik het (wat ik dacht) simpelste item niet vinden: een nieuwe ketting die bij Aimée’s meest recente jurk past. Blijkbaar is het superlastig om een paarse hanger in de tint ‘royal purple’ te krijgen, met ook nog een goudkleurige in plaats van zilverkleurige rand en ketting erom. Ondanks de belachelijke hoeveelheid kraampjes met sieraden.
Aimée is vast weer eens te kieskeurig
Na nog even lekker van het zonnetje en het uitzicht op andere mensen te hebben genoten (ben zelfs een beetje verbrand onder mijn hals!) weer huiswaarts gereden, want ‘s avonds was er nog een folkbal in Nijmegen. Dus ook nog eens heerlijk gedanst die avond.
En nu even de voetjes omhoog en een dagje uitrusten.
6 Dagen later dan aangegeven, 3 dagen te laat voor het feest. De witte jurkjes hoefde ik dus niet eens meer te passen.
Twee van de bestelde artikelen zaten niet in de doos en bleken volgens mijn account geannuleerd te zijn, zonder dat ik daarover ben geïnformeerd.
Eenderde zag er anders uit dan op de afbeelding (in negatieve zin).
Twee jurkjes hoefde ik niet aan te trekken om te kunnen zien dat ze te groot waren.
Conclusie: alles weer retour.
Dat was dus voor het eerst en voor het laatst dat ik online kleding heb geshopt. Laat mij maar gewoon in de stad winkelen, dan zie ik gelijk vanaf de hanger of het potentieel heeft om me te passen / te staan en weet ik ook zeker dat het op voorraad is…
Toen poes net bij ons was, kochten we zo’n radiatorhangmat. Kon ze lekker tegen de verwarming aan slapen, dachten we.
Twee problemen:
1) De radiatorhangmat was te breed voor onze verwarming, ondanks het verstelbare mechanisme, en hing dus scheef
2) De kat wilde er niet in (uiteraard). Waarschijnlijk omdat de mat nogal diep doorzakte. Ze ligt liever in haar mandje op de poef die tegen de verwarming staat.
Zucht. Ding weer doorverkocht dus.
Inmiddels we zijn 3 jaar verder en nu zie ik poes ineens af en toe naast de verwarming op mijn kamer zitten. Ze heeft een mandje op mijn bureau, dat tegen de verwarming aan staat, maar blijkbaar is op de grond er tegenaan zitten nog net wat warmer. Hm. Misschien toch maar weer zo’n hangmat kopen dan?
Het probleem van onze zeer smalle verwarming en het doorhangende zakje blijft echter. Dus ging ik op zoek naar alternatieven.
Die vond ik voor slechts €4,- bij de Blokker: een klein wasrekje voor aan de radiator. De perfecte afmeting en precies op maat instelbaar.
Mandje van het bureau erop, en klaar!
Superstabiel en nog goedkoop ook. Nu maar hopen dat poes het ook wat vindt… (vast niet)
Nieuwe schoenen! Ik ging voor een paar lage gekleurde laarsjes en een paar hoge zwarte laarzen, beiden met een hak. Suus en Mark shopten mee, dus ik kon ze de grote verscheidenheid aan Nijmeegse schoenenzaken tonen. En ja, we hebben er best veel. En nee, jullie zijn afgehaakt voordat jullie ze allemaal hadden gezien
Hier kwam ik mee thuis:
Niet geheel volgens de specificaties, maar toch zijn de grijze weer eens wat anders dan zwart of bruin en combineren ze prima met een heleboel kleding.
De KNALRODE!! daarentegen zijn wat lastiger te matchen met mijn outfits, maar hee, ze staan wel heel gaaf. Ze kunnen vast wel onder een eenvoudig zwart rokje of jurkje. En zeg nou zelf, iedere vrouw moet toch gewoon een paar KNALRODE!! schoenen hebben?
Bijna al vanaf het moment dat ik bij mijn huidige werkgever startte, heb ik aangegeven dat ik niet goed achter mijn bureau zat. De HR-manager zou kijken wat hij eraan kon doen.
Ondanks herhaaldelijk zeuren heeft het een jaar(!) geduurd voordat ik eindelijk een passende bureaustoel kreeg. Tot die tijd heb ik het moeten doen met voetenbankjes en afgeknelde benen.
Ik dacht altijd dat stoelen niet laag genoeg konden voor mijn lengte, maar de bureaustoelenadviseur die uiteindelijk is langsgekomen, constateerde dat het eigenlijke probleem is, dat de zitting van de meeste stoelen te diep is voor mij, waardoor hij tot mijn knieholte komt en ik daar niet de noodzakelijke ruimte heb. Bovendien staan bij de gemiddelde stoel de armleuningen te ver uit elkaar.
Afgelopen half jaar heb ik wél op een fatsoenlijke stoel gezeten. En dat heb ik ook wel gemerkt aan mijn schouders.
Maar ja, nu ga ik dus weg. En heeft de investering van mijn baas niet heel veel rendement gehad.
Aangezien ik thuis ook geen goede stoel heb, stelde ik voor om ‘m over te nemen. Bedrijf geen schade, ik een goede stoel voor een relatief goede prijs. Want zo’n speciale stoel kun je als particulier niet zomaar aanschaffen.
De HR-manager vond het een goed idee. Maar ik schrok toch nog steeds van de prijs.
Hij rekende uit dat de prijs van de stoel neer zou komen op €390,-, rekening houdende met afschrijving over de afgelopen maanden en exclusief BTW. Maar ik mocht ‘m overnemen als ik instemde om over de komende maand geen onkosten- telefoon- en reiskostenvergoeding te laten uitbetalen, wat neerkomt op een bedrag van €345,-.
Da’s dus niet de nieuwprijs, maar in absolute zin ook niet bepaald goedkoop voor een bureaustoel. Ik had eigenlijk gehoopt dat ik ‘m voor minder kon overnemen, aangezien ze helemaal niets terug hadden gehad als ik niet met dit voorstel was gekomen.
Moet ik daar nou ook weer over gaan onderhandelen…? Ik ben er eigenlijk wel een beetje klaar mee, na die moeizame salarisonderhandelingen. :-S
Schrik!! Mijn laatste shopping spree bleek die in Milaan te zijn geweest… dat was oktober! Hoog tijd om weer eens de stad in te duiken.
Eigenlijk was ik vooral op zoek naar een hippe trui, maar daar kwam ik niet mee thuis. Ik vond er wel één, maar daar zat een vlek in en het was het laatste exemplaar. Het 17-jarige kassamiepje (“Hm… ik denk dat… er iets geels overheen is gegaan?” Ja, dat kan ik zelf ook wel zien…) beweerde dat die er echt wel uit ging in de was, maar ik had er mijn twijfels over, zeker omdat de trui van wol was en dus niet heet kon worden gewassen. Aangezien ze ook niets van de prijs af kon halen (“Nee, ik weet niet hoe dat moet en ik mag dat ook niet zomaar doen…”), heb ik het risico niet genomen.
Die puberverkoopstertjes zijn sowieso bloedirritant. Naast het feit dat ze absoluut niet met de klant meedenken, kunnen ze ook niet adviseren. Ik wilde weten of ze de grijze trui met vlek ook nog in wat flitsendere kleuren had. Ze had één andere kleur: donkerblauw. “Ja, deze vind ik echt een heel bijzondere kleur!” Meid, het is standaard donkerblauw. Niks bijzonders aan. “Hij staat je heel mooi hoor.” Rot op, dat donkerblauw moffelt de hele trui weg, terwijl het lichte grijs juist de speciale kraag en het bijzondere patroon erin laat uitkomen. Die donkerblauwe komt over alsof ik mezelf en de trui probeer te verbergen… Needless to say verliet ik de winkel zonder iets te kopen.
Desondanks was de trip naar de stad toch nog succesvol. In twee andere winkels vond ik het volgende:
Eindelijk een leren jasje waar ik met mijn schouders in pas! De mouwen zijn weliswaar iets te lang, maar die kan ik omslaan. Dit jasje is heel stoer en niet helemaal de stijl die ik normaal gesproken draag, maar hij staat wel heel leuk en het is weer eens wat anders. Prima te combineren met een donkere spijkerbroek.Shirtje van mijn inmiddels favoriete merk Desigual. Wel even oppassen dat ik niet te veel in dezelfde stijl ga aanschaffen. Dit shirtje moet je eigenlijk zien als ik ‘m aan heb, want hij valt erg flatteus met de puntige zijkanten.Lief vestje. Ik weet al een paar jurkjes waar die leuk bij staat.Het hoedje lijkt wellicht een beetje oubollig, maar hij staat heel schattig als ik ‘m opzet. Helaas past hij niet bij mijn winterjassen. Hm, misschien tijd voor een nieuwe jas…?
Maar wie mij een beetje kent, weet dat ik me niet zo snel bij dingen neerleg. Dus mailde ik 5 relatiegeschenkbedrukbedrijven met de vraag of ze niet toch, voor deze éne keer, een uitzondering wilden maken en mij een individueel exemplaar wilden verkopen.
Twee bedrijven reageerden niet.
Twee lieten weten dat een uitzondering helaas niet mogelijk was – ze kregen dagelijks dit soort verzoeken.
En de laatste… zei dat ze me best een sleutelhanger wilden toesturen!!
Dankjewel IGO-POST, die ‘m zelfs geheel gratis naar me stuurde terwijl ik had aangegeven dat ik bereid was ervoor te betalen!
(Het is wel even afwachten hoeveel spam ik ga ontvangen, nu ik in hun systeem sta – ik moest namelijk ook mijn telefoonnummer doorgeven… :-X )
Vanochtend schrok ik me lens: toen ik mijn fiets wilde afsluiten, bleek mijn sleutelhanger weer eens uit elkaar te zijn gevallen. Alle sleutels lagen los in mijn tas. Behalve de autosleutel – die kon ik nergens vinden…
De gloednieuwe autosleutel nog wel. We hadden er ooit twee, maar van de zomer verloor Mark zijn exemplaar en deden we samen met eentje. Want die dingen zijn achterlijk duur om bij te bestellen (zo rond de €125,-!). Maar dat was best wel onhandig (en eng – stel dat je je laatste sleutel ook nog kwijtraakt), dus een paar weken geleden kocht Mark toch maar een nieuw exemplaar. Degene die ik net was kwijtgeraakt dus.
Gromgromgrom…
De afdeling gevonden voorwerpen van de NS gebeld, omdat het mij het meest logisch leek, dat de sleutel uit mijn tas was gevallen toen ik mijn portemonnee uit hetzelfde vakje pakte, om in- of uit te checken. Helaas, niets gevonden.
Ook stuurde ik Mark een berichtje, meer voor de vorm dan vanwege hoop, of hij nog even bij onze schutting wilde kijken of de sleutel daar wellicht lag – want de laatste keer dat ik de bos in handen had gehad, was bij het afsluiten van de schuttingdeur.
Lo and behold… hij vond hem! Een behulpzame buur had ‘m blijkbaar gespot en op het muurtje van onze voortuin gelegd! Wat een opluchting.
Maar nu is het dus echt klaar met mijn sleutelbos. Ik had eerder geprobeerd om ‘m met een plakbandje te repareren, maar dat is blijkbaar geen oplossing.
Hoewel ik mijn oude vertrouwde sleutelbos al heb sinds 1996 (gratis gekregen van de Stichting Studentenhuisvesting Nijmegen, tijdens een open dag van de universiteit – best freebie evah), is het niet uit sentimenteel oogpunt dat ik ‘m nog niet heb weggegooid. Nee, hij is gewoon onwijs handig! Het is zo’n ding met een ringetje, dat je kunt opendraaien als je op het knopje aan de zijkant drukt. Zo kun je supersnel, en zonder je nagels te breken, even je fietssleutel eraan hangen of er weer uithalen:
En ik heb al vaker gezocht, maar zo’n ding vind ik dus nergens meer.
Aangezien ik ook niet weet of zoiets een bepaalde naam heeft, googlet het bovendien erg moeilijk.
Het enige dat ik tegenkom, is iets met een soort mini-karabijnhaakjes, of een ‘Free Key’-systeem. Die laatste klinkt op zich nog wel handig en misschien een goed alternatief. Wel in totaal €12,90 vanwege de verzendkosten, voor een metalen ringetje….
Iemand toevallig enig idee waar sleutelringen zoals in de foto te krijgen zijn? Of hoe dat heet?
Eindelijk, ze zijn binnen: mijn trippen! Nog op tijd voor mijn re-enactmentweekendje.
Daar heb ik ze overigens niet specifiek voor besteld; ik wilde ze sowieso graag hebben. Voor het Gebroeders van Limburg-festival, maar misschien ook voor Castlefest, aangezien dat de afgelopen jaren steeds onwijs verregend was en het wel prettig is om niet met je leren schoenen door de blubber te moeten baggeren (precies waar ze in de Middeleeuwen voor gebruikt werden dus, aangezien je met trippen over je schoenen een stukje boven de modder uitsteekt).
Ik vind het hout ook echt heel mooi!
Aan de voorkant waren ze iets te ruim zoals je ziet, maar ik heb twee extra gaatjes in het leer gemaakt en nu sluiten ze prima aan.
Let niet op mijn gewone sokken; ik pas met gebreide sokken helaas niet in deze schoenen, dus daar moet ik nog iets op verzinnen.
Het is wel even oefenen hoor, om erop te lopen. Het feit dat ze van hout zijn en niet flexibel is niet echt een probleem; het rolt door de klosjes eronder nog best aardig af, maar de puntjes voorop zijn een uitdaging. Bij het lopen tikken die namelijk de hele tijd tegen de grond aan.
Geen idee of dat kwaad kan en ik de trippen erdoor ga beschadigen of zelfs de punten erdoor kan afbreken. Er is natuurlijk weinig bewaard gebleven over de manier van lopen van Middeleeuwers… rolden zij hun voeten gewoon af, of klosten ze dan maar wat lomper rond?
Op zich zou ik ze wat in kunnen korten, aangezien mijn Middeleeuwse schoenen een minder lange punt hebben dan waar deze trippen in voorzien, maar dat is ten eerste zonde en ten tweede heb ik in de toekomst wellicht wel langere schoenen.
Mocht iemand ook trippen willen kopen (ik heb zelf best een tijdje moeten zoeken naar een mooi setje); ze komen van Widoeghe en waren behoorlijk betaalbaar (slechts €37,50). Op de site staan ze met alleen een leertje voorop, dus ik heb niet helemaal gekregen wat ik had besteld, maar eigenlijk ben ik hier wel blij mee want het loopt een stuk praktischer. Houd wel rekening met een paar weken levertijd, want het wordt pas gemaakt nadat je besteld hebt.
