Afgelopen maandag waren Mark en ik twee jaar getrouwd. Dat moest natuurlijk gevierd worden. We besloten er een paar daagjes tussenuit te gaan, voor quality time met elkaar.
Mark boekte voor ons een hotelletje in het Brabantse Oosterhout. Waarom Oosterhout? Omdat we die als aanbieding via Hotelkamerveilingen.nl konden krijgen 
Voor ons zijn LARP-evenementen, reënactmentweekends en festivals een mentale vakantie. Wij hoeven niet zo nodig een week naar de zon om onze dagelijkse sores even te vergeten. Als wij op vakantie gaan, dan gaan we ergens naartoe om echt iets te ervaren, of, zoals nu, om domweg even uit de normale omgeving te zijn en min of meer gedwongen zijn samen iets te doen… want dat is nog best lastig voor elkaar te krijgen als je beide een zelfstandig type met eigen hobbies bent. En dan maakt het totaal niet uit waar we heen gaan, als het maar ergens anders met z’n tweetjes is.
Toen ik van Castlefest terugkwam, kwam het dus neer op tas uitpakken en gelijk weer inpakken om de dag erna te vertrekken…
Gelukkig vonden we het allebei wel best om maandag pas later op de dag te gaan, zodat ik nog even bij kon komen.
Na ingecheckt te hebben in het hotel, konden we dan ook gelijk door om diner te verorberen in een van de Oosterhoutse restaurantjes, die zeer gemakkelijk om de hoek lagen.
De avond werd gevuld met een bioscoopfilm: The Wolverine.
Het was geen hoogdravende film, maar dat verwachtten we ook niet. Gewoon lekkere onderhoudende actie.
Het grappige was, dat een groot deel van de film zich in Japan afspeelde en Logan (de hoofdpersoon) uiteraard onbewust de voeten trad met alle gebruiken en normen.
Als (ex-)spelers in een Japanse LARP-groep, zijn wij zelf inmiddels behoorlijk op de hoogte van wat wel en niet hoort in die cultuur, dus ‘oei’-den we hardop (als enigen in de zaal…) toen Logan zijn eetstokjes rechtop in z’n eetkommetje plantte en schaterden we het uit toen Logan zijn kimono als een kamerjas dichtknoopte.
De volgende dag stond eigenlijk een dagje Efteling op het programma, maar we bleken zo hard slaap in te moeten halen dat we pas wakker werden toen het hotel al geen ontbijt meer serveerde. Oeps… Dan de dagplanning maar omwisselen.
Dus reden we naar Breda om daar alsnog uitgebreid te ontbijten en lekker te gaan shoppen. Zelfs Mark heeft nieuwe kleren gekocht (na enige aanmoediging, hij is niet zo getraind in een hele middag lang shoppen als ik 
)
De buit:
Een lange zomerjurk (die ik uiteraard wel korter moet maken en ook moet innemen bij de coupenaden, maar omdat er nog wat werk voor me in zat kreeg ik wel 15% korting van de verkoopster), een lange rok om in te dansen, een kort broekje voor op een hete casual dag (hoezee, een van de weinig korte broekjes waar ik geen dikke reet in heb!) en een nieuw bruin horloge, omdat de oude écht versleten is.
‘s Avonds lieten we onze vermoeide voetjes lekker bijkomen in bad – onze suite (jawel) bleek namelijk een bubbelbad te hebben! En met de fles mede die ik had meegenomen werd het helemaal ontspannen.
De laatste dag werd dus alsnog Efteling. Bij nader inzien hadden we beter niet kunnen wisselen, want het heeft de hele dag door geregend. Maar we hebben ons er niet door uit het veld laten slaan.
Het voordeel is immers dat het een stuk minder druk is en er dus nauwelijks wachtrijen waren. Na dik een uur binnen hadden we er al 4 grote attracties op zitten! Hoe vaak gebeurt je dat?
Als eerste wilde ik gelijk in de nieuwste attracties, die erbij waren gekomen sinds mijn vorige bezoek: ‘de Vliegende Hollander’ en ‘Joris en de Draak’.
Ik wist dat Joris en de Draak een achtbaan is (maar niet dat die zo VET HARD gaat – whieieieie!), maar de Vliegende Hollander was een verrassing. En dan is het juist extra leuk als je in zo’n karretje wordt geplant en ineens hard bergaf gaat en zeiknat wordt gespetterd zodra je door het water gaat…
Dat nat worden (wat de Piraña alleen maar erger maakte) was niet zo’n probleem. Er was weliswaar geen zon om in op te drogen, maar door de gietende regen werden we sowieso wel nat
Eind van de middag vonden we het welletjes en eindigden we dag met een portie poffertjes.
Nu weer thuis op de bank met een knorrende poes. Want samen thuis zijn met het complete gezinnetje is ook heel fijn… <3
).
