Sorry, alleen geregistreerde bezoekers mogen deze post lezen.
Heb je al een account?
Login
Heb je nog geen account en ben je een goede vriend van me, dan mag je een account aanvragen. Stuur me daartoe een mailtje ([email protected]).
Met een aantal dure uitgaven voor de deur, besloot ik eens te kijken naar de mogelijkheden om mijn baas mee te laten betalen.
Vanwege het afschrijven van mijn ouwe trouwe vouwfietsje, bleek ik via het fietsplan van het werk met korting een nieuwe te kunnen krijgen. Mijn werkgever geeft ten eerste 13% korting op de aanschafprijs. Daarnaast kan ik het via inhouding op mijn salaris betalen, zodat ik 42% belastingvoordeel krijg. Zeker het overwegen waard, aangezien fietsen niet goedkoop zijn.
Verder was er de winstdeling over 2011. Die konden we laten uitkeren, maar in het kader van ‘leer meer over mobiele websites ontwikkelen’, konden we er ook voor kiezen om het brutobedrag in te zetten om een tablet of mobiele telefoon aan te schaffen.
Omdat ik er pas sinds september werk, was mijn bedrag aan winstdeling nou niet bepaald cashen: €111,-. En als de belasting er vanaf gaat, blijft er helemaal niks van over. Zonde, dus kan ik het beter als brutobedrag besteden.
Nou is my precioussss ook al twee jaar oud en begint hij de laatste weken wat kuren te vertonen. De aan-knop doet het niet meer goed, de batterij gaat wel erg snel leeg, en het slecht werkende touchscreen ben ik al veel langer zat. Maar omdat Vodafone geen goede aanbieding voor me had, was ik niet geneigd om over te stappen op een ander abonnement met gratis telefoon en zat ik nog even aan deze vast.
Zowel de Galaxy Nexus van Google/Samsung, als de HTC One, kosten rond de 550 euro – veel te veel. Maar via Studentmobiel.nl vond ik een aanbieding voor slechts 360 euro. En als er dan nog eens €111 vanaf gaat, wordt hij wél goedkoper dan een gratis telefoon i.c.m. een duurder abonnement!
Hopelijk kan ik die via het werk krijgen, want de HRM-manager moet het nu voor ons gaan regelen.
De vouwfiets mocht ik wel zelf aanschaffen. Het was even zoeken, want normaal gesproken koop ik alles via internet, maar dat werkte in dit geval niet. Een vouwfiets moet je echt eerst uitproberen voordat je ‘m koopt, omdat je moet weten of hij makkelijk vouwt en goed fietst. Dus was ik gebonden aan offline winkels. Die ook nog eens bij het Nationale Fietsplan aangesloten moesten zijn (dus geen Marktplaats, Blokker of Praxis).
Na een rondje bellen had ik 15 Nijmeegse fietshandelaren gehad, waarvan er slechts twee daadwerkelijk vouwfietsen in het assortiment bleken te hebben… Gisteren was ik bij één van de twee langs geweest, maar al die fietsen waren of te onhandig, of te zwaar.
Ik zag mijn geest al kruipen – hoe kon ik nou ooit een vouwfiets vinden die aan mijn criteria voldeed én bij een NFP fietshandelaar in de regio te krijgen was?
Vandaag ging ik bij de laatste optie langs: de Halfords. Wis en waarachtig… ze hadden een goede!!
Het is een Dahon Vitesse D7 geworden.
Ideaal zijn de streepjes op de zadelpen, zodat ik niet meer met een zogenaamd-watervaste-maar-niet-heus-stift hoef aan te geven hoe hoog ik het zadel moet instellen. En er zit een soort plastic hoesje om de ketting heen, zodat ik geen suffe broekklemmen meer om hoef en ik eindelijk met een lange jurk op de fiets kan. Hoezee!
Er zaten zelfs te veel opties op. Ik hoef geen ingebouwde verlichting en versnellingen – dat is alleen maar extra gewicht en kan alleen maar kapot bij al dat slepen, maar blijkbaar vind je tegenwoordig nauwelijks goede vouwfietsen zonder versnellingen. En als het licht stuk gaat, sloop ik het er wel af en vervang ik het door een lampje op batterijen, wat ik nu ook heb.
Vanwege al die extra’s was hij ook iets duurder dan ik eigenlijk wilde, maar hoe hoger het aankoopbedrag, hoe meer korting ik relatief krijg natuurlijk. Als ik het goed bereken, hoef ik uiteindelijk van de €600,- maar zo’n €300 te betalen!
Dankzij de flirtende medewerker in de winkel, die ik niet ouder dan 23 schatte (Hij begon! En hij ging zelfs door nadat ik mijn rijbewijs mét geboortedatum achter had moeten laten om een proefritje te maken – tsja), sleepte ik er ook nog een gratis slot en ventielverloopstukje uit. 
Dus: bedankt, baas, het scheelt mij een hoop geld!
Dan zit je op je werk uit te zoeken hoe het kan dat je in je webstatistieken een hoger aantal ‘Total Unique Searches’ hebt dan dat er ‘Visits with search’ zijn.
Dan beland je per ongeluk op een pagina uit de Google Developers website.
Dan blader je de pagina door en lees je… wait, wut?? 
(klikbaar:)
Sorry, alleen geregistreerde bezoekers mogen deze post lezen.
Heb je al een account?
Login
Heb je nog geen account en ben je een goede vriend van me, dan mag je een account aanvragen. Stuur me daartoe een mailtje ([email protected]).
Ik weet niet of het aan de organisatiecultuur ligt, maar in het half jaar dat ik hier werk, is er al 3x ergens een deurklink afgebroken.
Gelukkig heb ik niet alleen destructieve, maar ook creatieve collega’s en is een oplossing zo geregeld….
:-X
Ik was blij. Ik had mijn doelstellingen voor afgelopen half jaar voldoende gehaald, dus kreeg ik zoals bij indiensttreding beloofd, er €100,- bij op mijn maandsalaris.
Dat was mijn manager helaas vergeten door te geven aan PZ, dus toen ik vorige maand mijn loonstrookje binnenkreeg, moest ik daar even achteraan. Deze maand zou het er dan alsnog bij moeten staan.
Maar op het loonstrookje van deze maand, stond slechts €80,- extra. Huh?
Na enig zoekwerk (hoe ingewikkeld kun je een loonstrookje maken?) bleek dat er €100,- was toegevoegd aan mijn voltijdsloon. En aangezien ik maar 32 uur per week werk, blijft daar bij mijn part-time salaris maar 80% van over.
Ik voelde me natuurlijk behoorlijk genaaid. Er wordt je 100 beloofd terwijl je in praktijk maar 80 krijgt (en dan hebben we het nog niet over wat daar netto maar van overblijft…).
Maar ik had geen poot om op te staan. De PZ-meneer legde beleefd uit dat het normaal is dat werkgevers met voltijdssalarissen rekenen. En in de bevestigingsbrieven die ik daarover had gehad, stond inderdaad overal keurig bij dat het over het voltijdssalaris berekend zou worden.
Alleen had ik als onervaren part-timer daar nooit zo op gelet. Voor mij is ‘salaris’ namelijk gewoon dat wat je op je rekening krijgt gestort, en daarnaast heb je er nog een bruto-variant van, waar je werkgever allerlei dingen vanaf haalt.
Grom. Dit soort dingen vind ik nogal moeilijk te accepteren.
Dat wordt volgende keer beter op definities letten tijdens salarisonderhandelingen… :-/
Werkt het bij jullie ook zo, dat je beloofde salarisverhoging over je voltijdsalaris wordt berekend in plaats van je daadwerkelijke salaris?
Sow, dat was even een heftige week.
Ik mocht naar de Usability Week, van de Nielsen Norman Group (dé autoriteit op het gebied van usability), die in Amsterdam werd gehouden. Dat betekende een week lang inhoudelijke sessies over onderwerpen zoals de gebruiksvriendelijkheid van mobiele sites, apps en intranetten en hoe je user inferfaces ontwerpt. Maar het betekende ook nog veel vroeger opstaan dan ik gewoonlijk al doe en ook weer later thuiskomen, plus mijn vrije vrijdag inleveren. Sociaal leven en huishouden dus even op een laag pitje.
Ik moet er vandaag voor boeten, want hoewel ik het afgelopen week goed vol heb gehouden, zit nu alles dicht, heb ik hoofdpijn en keelpijn, en het gevoel dat ik nog wel een complete dag zou kunnen slapen. Maar dat heb ik er voor over.
De sessies waren erg interessant, hoewel ik wel merkte dat ik het meeste al lang weet. Da’s op zich een goed teken lijkt me.
Het is meer een leerzame conferentie dan dat hij bedoeld is om te netwerken. Ik heb dan ook niet heel veel nuttige contacten opgedaan. Wel diverse leuke gesprekken gehad met mensen.
Zo kwam ik nog een oud-collega tegen en ik vond het echt onwijs leuk om weer even bij te praten! Helaas was hij er maar één dag.
Er waren ook erg veel buitenlanders (Duitsers, Belgen, Britten, maar ook mensen helemaal vanuit Rusland) aanwezig. Yep, Italianen flirten altijd, ook al zijn ze rond de 40. En die (stiekem best wel leuke) Zweed heb ik toch maar teleurgesteld toen hij vroeg of ik na afloop nog even mee ging wat drinken
Als je de hele week Engels hoort en spreekt, is het best wel lastig om daarna weer in het Nederlands te gaan denken. Gek eigenlijk, hoe dat werkt.
En ik moet deze week even rustig aan gaan doen wat betreft eten. Want de lunches en tussendoortjes waren extreem luxe… Een soort tapashapjes voor een zelf samenstelbare lunch en tijdens iedere koffiepauze waren er wel snacks zoals muffins, appelgebak of andere noms te verkrijgen.
*Burp*…. ook mijn maag is tevreden 
Je ziet het zo vaak gebeuren: wanneer een concept goed aanslaat, gaan mensen het kopiëren in de hoop ook succesvol te zijn.
Amazon.com is een webwinkel die het heel erg goed doet, dus mijn klanten vragen me regelmatig of ze hun site niet op een bepaalde manier moeten inrichten, “want Amazon doet het ook zo”. Hetzelfde voor Bol.com.
Dan moet ik ze uitleggen dat iedere website anders is: ander product, andere doelgroep, andere insteek. Dus dat ze eerst moeten testen of het concept voor hen inderdaad wel werkt.
Hetzelfde zie je gebeuren in de tv-reclames. De koddige supermarktmanager van Albert Heijn is zo’n grote hit, dat volgens mij alle reclamemakers nu proberen om een aimabel persoon aan hun product te koppelen – en dan bij voorkeur een licht kalende kerel.
Vergelijk:
En ik weet zeker dat ik nog meer vergelijkbare personages langs heb zien komen. Ik kan er alleen even niet op komen welke commercials dat ook alweer waren.
Wie noemt er nog meer koddige kalende kerels uit recente tv-campagnes?
[edit] Met dank aan Jasper: de Suzuki-man:
Er zijn van die momenten waarop je gewoon keihard wil janken van frustratie. Waarbij het extra frustrerend is dat er zo goed als niemand is, die begrijpt waarom je gefrustreerd bent.
Ik moet een klant instructies geven hoe ze in Google Analytics kunnen meten hoeveel mensen zich aanmelden voor hun nieuwsbrief of voor een tijdschriftabonnement.
Dat is normaal gesproken heel simpel. Maar niet als er in de website allemaal rare constructies worden toegepast.
Dat betekent dat er heel veel verschillende aanpassingen moeten worden gedaan aan de code:
ARGH!
Eén van die dingen doorvoeren lukt prima. Maar alles samen zorgt voor een onnoemelijk complex geheel.
Er moet heel veel in javascript worden gedaan. Maar ik ben geen programmeur. En de programmeurs hebben geen verstand van Google Analytics, dus zal ik ze toch op de een of andere manier moeten uitleggen wat ze moeten doen om alles te laten werken. Terwijl ik niet 100% zeker weet of ik het goed heb gedaan. En het niet alleen mijn directe collega’s zijn, maar ook medewerkers van een derde partij, wat altijd al moeilijker communiceert.
Hen verwijzen naar de helpfile van Google, gaat niets oplossen. Want daar staan alleen de individuele situaties beschreven, niet het geval dat ik nu moet oplossen.
Waarom kunnen websites niet gewoon op een makkelijke manier gebouwd worden? :’-(
Ik ben inmiddels een half jaar bezig om intern te verkondigen hoe sites in elkaar gezet moeten worden om ze zoekmachinevriendelijk én makkelijk meetbaar te maken, maar ik heb natuurlijk ook te maken met alle in het verleden gebouwde websites. En je kunt bijna niet voorkomen dat klanten sommige onderdelen uitbesteden aan derde partijen, die er al helemaal geen verstand van hebben en met onmogelijke constructies komen.
Mag ik nu naar huis, alsjeblieft? :’-(
(En ja, ik weet dat jullie geen drol hebben begrepen van de geschetste situatie. Dat hoeft ook niet. Geloof me maar gewoon dat het heel, heel kut is. En reageer maar met: “Awww, wat vervelend voor je. Komt wel goed, schatje”.)
Het zal de meesten van jullie niet zijn ontgaan dat Vodafone problemen heeft met de dienstverlening, vanwege een brand. Ik heb er gelukkig nauwelijks iets van gemerkt.
Vodafone houdt netjes zijn klanten per mail op de hoogte van de voortgang. Prima. Maar als ik het mailtje van gisteren bekijk, dan is hun taalgebruik wel extreem formeel en technisch.
Een alinea uit de e-mail:
Het herstel van het netwerk neemt langer in beslag dan gehoopt. Dit komt mede door de complexiteit van de werkzaamheden. Onder andere omdat er op verschillende geografische locaties in het gehele land (Rotterdam, Groningen, Maastricht) door ingenieurs gewerkt wordt aan de configuratie van het netwerk. Het handmatig aansluiten van de zendmasten op de noodvoorzieningen vordert gestaag. Daarbij is extra complicerend dat zendmasten niet alleen handmatig aangesloten moeten worden, maar ook handmatig moeten worden ingesteld. Hierdoor is het mogelijk dat u ook problemen ervaart met de voicemailservice. Daarnaast is er aanhoudende filevorming op het netwerk waardoor u ook elders in binnen- of buitenland soms meerdere pogingen moet ondernemen om een gesprek of datasessie op te zetten, of om iemand te bereiken.
Daar heeft iemand duidelijk zijn best op gedaan. Jammer. Want dit soort taal is misschien gebruikelijk bij business-to-business woordvoering, maar volgens mij sluit het voor geen meter aan bij het leesniveau van de gemiddelde Henk en Ingrid.
En dan heb ik het nog helemaal niet over allochtonen, zoals onze schoonmaakster, die ons regelmatig komt vragen of ‘deze brief’ (sms) belangrijk is en wat ze er mee moet.
Als ik zulke taal op een website met heel Nederland als doelgroep zou zetten, zouden de rapen gaar zijn…
Misschien klinkt het minder professioneel, maar waarom kan het niet bijvoorbeeld zo:
Het repareren van het netwerk duurt langer dan we hoopten. Dit komt onder andere doordat er ingewikkelde werkzaamheden uitgevoerd moeten worden. Er wordt bijvoorbeeld op meerdere plaatsen tegelijk (Rotterdam, Groningen, Maastricht) gewerkt aan het instellen van het netwerk.
Het met de hand aansluiten van de zendmasten op de noodapparatuur schiet goed op. Maar omdat ze ook nog eens met de hand moeten worden ingesteld, duurt het extra lang. Uw voicemail werkt daarom misschien niet goed.
Ook maken veel mensen tegelijk gebruik van het deel van het netwerk dat nog wél werkt, waardoor het daarop extra druk wordt. Hierdoor moet u het soms meerdere keren proberen voordat u iemand kunt bellen, of gegevens binnen krijgt.
Wie kan ‘m nog verder versimpelen?