Category: Aankopen

De deur naar Wonderland

Mijn Alice in Wonderland-wc is nooit af. Maar zojuist heb ik hem wel weer een stukje verder gecompleteerd.

Toen ik de Alice in Wonderland-klok bestelde via Etsy, bestelde ik bij een andere verkoper gelijk een ander item mee waar ik ook al dik een jaar over aan het kwijlen was: een Alice in Wonderland-deurknop! Helemaal gemaakt naar het voorbeeld van de deurknop in Disney’s tekenfilm. En hij werkt nog echt ook, dus je kunt hem daadwerkelijk als deurknop gebruiken. Hoe gaaf is dat??

 

Nadat hij was gearriveerd, was ik iets minder enthousiast. Allereerst kon ik een klacht indienen bij PostNL, want de pakketbezorger had het pakje vanwege de importkosten rechtstreeks bij de Bruna achtergelaten, zonder mij daarover te verwittigen. Stel je voor dat je via Etsy ziet dat éindelijk je pakket wordt verzonden, dat het de weg van de US naar Nederland succesvol aflegt, dat de douane het hiep-hiep-hoera binnen 1 dag inklaart en dan… dat het bezorgd is. Terwijl jij niemand aan de deur hebt gehad. Geen idee wie de pakketdienst was die het pakje in Nederland bezorgde, en ik had alleen een Amerikaanse trackingcode van USPS. De verkoper kon het pakje niet verder volgen dan de grens. Succes ermee. Maar gelukkig slaagde mijn random bel-actie naar onze pakketbezorgbedrijven en kreeg ik uiteindelijk via PostNL toch te horen waar mijn pakje was gebleven.

Toen kwam frustratie 2: Amerikaans deurbeslag blijkt een compleet ander systeem te zijn dan het Nederlandse. Dus paste deze knop niet op mijn bestaande beslag. Weliswaar was het complete Amerikaanse systeem meegeleverd, maar dat kon ik ook niet zomaar in de deur zetten want dat was heel smal terwijl ik na verwijdering van het huidige systeem, een enorm gat in de deur zou overhouden. Meh. :-(

Maar ik zou ik niet zijn als ik niet bij de pakken neer zou gaan zitten. Wat waren mijn opties?

Ik kon een Nederlandse ronde deurknop kopen in ongeveer dezelfde tint en die onder het opzetstuk gebruiken. Maar je zit al snel op minimaal €60,- voor een draaiende deurknop, áls je er al eentje in precies de juiste vorm en tint vindt, en ik moest hem wel fysiek kunnen uitproberen om te kijken of hij onder het opzetstukje zou passen. Dat zou ook nog eens een hoop verzendkosten kunnen gaan kosten.

Misschien kon ik de binnenkant van de knop opvullen, zodat de Nederlandse metalen stift er toch in zou blijven haken? Maar waarmee dan? Purschuim of kit zou niet op kunnen tegen de continue kracht van het draaien.

Uiteindelijk heb ik een stukje metaal gevonden dat precies de speling tussen de opening in de knop en de metalen stift op kon vullen. Dat werkt ongeveer. Er waren nog diverse andere problemen die ik moest oplossen, waar ik jullie niet mee zal vervelen, maar het zit en werkt nu eindelijk. Dat er geen ruimte onder het opzetstukje was voor het slot, waardoor ik deze heb afgezaagd en het slot aan de binnenkant nu los zit, neem ik maar op de koop toe. Net als mijn vrees dat, omdat de knop redelijk stroef draait, de verf daar op den duur zal loslaten.

Maar hee, ik heb nu een heuse ingang naar Wonderland!

En om het helemaal af te maken, prijkt ook een sticker met het Witte Konijn en de tekst ‘Follow the White Rabbit’ op de deur. Zelf ontworpen en mijn allerliefste Zwusje heeft mijn ontwerpje omgezet in een vinylsticker! <3

En zo ziet het er samen uit:

Superleuk toch??

Victoriaanse markt

Via Facebook werd ik geattendeerd op de historische markt van de Meryton Society in Rhenen. Het zou een minibeursje met spulletjes uit de zeer brede periode 1600 tot 1900 worden, maar aangezien de Meryton Society zich richt op de Regency periode (begin 1800, net voor de Victoriaanse periode), zou daar de nadruk op liggen.

Er zouden ook lezingen en workshops georganiseerd worden. De twee die mijn aandacht trokken waren de lezingen over ‘dinner etiquette’ en ‘ball etiquette’, aangezien ik volgende week naar een Victoriaans bal mét diner ga!
Nou is het niet helemaal dezelfde periode, maar ik ga er vanuit dat de Regency-etiquette behoorlijk meer in de buurt van de Victoriaanse komt dan die van de 21e eeuw…

Uiteraard was het ook een goede gelegenheid om mijn kostuum weer eens uit de kast te trekken!

Aankleden was vanochtend nogal een uitdaging. Niet alleen omdat ik mezelf in mijn korset moest zien te snoeren, maar ook omdat Sammy moordneigingen kreeg bij het zien van de veters van mijn korset. En de veters van mijn laarzen. En zijn nagels daarna ook nog eens in mijn wuivende rok zette, iedere keer wanneer die langs kwam. Zucht.

Daarna kon ik uitproberen of ik me met hoepelrok en al in mijn Suzuki gepropt kreeg en of al die stof en metaaldraad het bedienen van de pedalen, pook en handrem niet onmogelijk maakte.

Uiteindelijk is het me toch gelukt om aangekleed en zonder ongelukken te arriveren op de markt. Wel opvallend: beide keren dat ik uitstapte bleef ik in mijn riem hangen. Ik vergat steeds dat ik die nog om had, omdat ik hem niet voelde zitten door het korset. :-D

De markt was nog iets kleiner dan ik had gevreesd, maar ik slaagde toch voor één van de twee items op mijn boodschappenlijstje: handschoenen. Ik had al eerder een paar gekocht, maar blijken helaas toch niet zo goed bij mijn jurk te staan. Deze sluiten dankzij de knoopjes ook veel beter aan bij de pols. Ze zijn wel wat lang, maar ik kan ze gewoon korter knippen.

Uiteraard bleven ook nog wat andere dingen aan mijn vingers plakken: een schattig schaartje en een houder voor een reticule (handtasje). Want ik heb nog een week om die te naaien (zucht).

De lezingen waren interessant en wat ik al wist van de baletiquette kwam overeen met wat daar verteld werd, dus ik ga er vanuit dat er niet bijzonder veel is gewijzigd in 50 jaar. Mode verandert een stuk sneller dan etiquette.

Ik had eigenlijk verwacht dat ik diverse bekenden tegen zou komen, want op Facebook hadden meerdere vrienden aangegeven ook te komen, en ook in kostuum. Maar ik trof alleen Jolanda en Alex, in burger. Tussen de lezingen door kon ik dus gezellig even bijkletsen.

Er waren sowieso lang niet zo veel mensen in kostuum als ik had verwacht! Volgens mij waren het hoofdzakelijk de mensen van de vereniging. En die waren dus in Regency-outfit. Ik was de enige in hoepelrok en viel behoorlijk op.

De hele dag door spraken mensen me even aan om te vertellen hoe mooi mijn outfit was en ik heb diverse visitekaartjes van verenigingen in mijn handen gedrukt gekregen. Eén dame zei dat ze even dacht dat ik een pop was: “Ik had je bijna aangeraakt!” :-P

Wel geruststellend om zo veel complimentjes te krijgen, want dit zijn natuurlijk re-enacters en ik ben maar een LARPer die zich slechts globaal in de kledingstijl heeft verdiept.

Ik voel me nu nog net een stukje meer voorbereid op mijn bal van volgende week, maar het wordt desondanks nog flink inlezen in alle familie-achtergronden, stambomen, statussen van en roddels over de personen die er aanwezig zullen zijn. Ach, zo’n evenement houdt je van de straat zullen we maar zeggen.

Alice in Wonderland klok

Waarom vind je iets mooi? Geen idee – sommige dingen die klikken gewoon. Deze Alice in Wonderland-klok vond ik al een jaar of wat geleden op Etsy. Hij is helemaal goed; zowel het type klok als de gekozen afbeeldingen als de kleurstelling. De Etsyshop heeft nog meer Alice-klokken, maar die waren het toch net niet. Deze wel.

Ik kocht hem niet omdat hij best duur was voor iets dat ik niet nodig heb (dat wil zeggen, in absolute zin – er zitten natuurlijk behoorlijk wat uren aan ontwerp en handwerk in) en verzendkosten vanuit de UK ook niet niks zijn.

Maar hij bleef in mijn achterhoofd zitten.

Toen ik mijn nieuwe huisje inrichtte, had ik ineens een plekje in mijn boekenkast waar deze klok wel heel mooi zou passen… Dus heb ik hem uiteindelijk toch maar besteld als cadeautje voor mezelf.

Gisteren arriveerde hij eindelijk en ik ben er echt helemaal blij mee! <3

Kijk eens hoe perfect hij past tussen al mijn boeken over Alice in Wonderland!

Rainbow fartin’ unicorns cadeautjes

Uiteraard moest er een peettantewaardig cadeau komen voor Josh’ doop en verjaardag. Nou heb ik altijd gegrapt dat ik niet de peettante zal worden die het kind ieder weekend mee naar een pretpark neemt, maar wel degene die met kerst een zelfgebreide kriebeltrui cadeau geeft. Die kriebeltrui zit momenteel niet in de planning, maar ik had wel nog een stukje stof van mijn eenhoornpyjama over…

Zwusje had al eens gehint dat ze wel iets van dat eenhoornstofje voor Josh wilde, alleen was ik er niet zeker van of ze dat nou oprecht meende of dat het sarcastisch bedoeld was. Want Zwusje houdt absoluut niet van roze. Josh wordt gekleed in stoere spijkerstof en cowboylaarsjes. Voorafgaand aan de bevalling heeft ze resoluut duidelijk gemaakt dat we niet met schattige frutselkleding aan hoefden te komen.

Toch zijn er inmiddels wat barstjes in die overtuiging te constateren. Zo kreeg Josh als eens een paasei-achtige decoratieband om het hoofd, omdat ze toch wat te vaak voor een jongetje werd aangezien. Een tijdje geleden postte Zwusje op FB dat ze voor zichzelf daadwerkelijk een roze blouse had gekocht. En als klap op de vuurpijl showde ze een paar dagen geleden foto’s van een blije Josh met… eenhoornsokken!! Grijze weliswaar, maar toch.

Maar goed, ongeacht dat alles komt het er op neer: als je niet wil dat je dochter in aanraking komt met rainbow farting unicorns (zoals Zwusje ze noemt), dan moet je mij domweg geen peettante maken. Dus: aan de naai! :-P

Het is de eerste keer dat ik kinderkleding heb genaaid en al dat gepriegel (wat zijn die mouwgaten belachelijk klein!) was wel even een uitdaging. Perfect genaaid is het ding dus zeker niet geworden. Maar het zat dan wel weer in een middag in elkaar.

Het lijfje is zoals je kunt zien gevoerd met matchende roze tricot.

Nu maar hopen dat het past, want ik weet dat Josh veel groter is dan gemiddeld voor haar leeftijd en maat 98 heeft, maar het is altijd maar afwachten of een willekeurig van een blog geplukt patroon een correcte pasvorm heeft. Voor de zekerheid heb ik het ding wat groter gemaakt, want gezien de snelheid van groeien van die kinderen, komt dat dan vanzelf wel goed. Ik hoop wel dat het hoofdgat groot genoeg is. Het is tricot, dus het stretcht, maar ik heb zoals gezegd geen enkele vorm van ervaring met hoe een kinderlijfje er uit ziet en wat de verhoudingen zijn, dus het is nog even fingers crossed.

En toen het af was, leek het toch best wel érg groot… Was het misschien toch maat 86 in plaats van 98 wat ze had? Argh. Ik heb werkelijk geen idee. Ik word nu nog steeds belachelijk gemaakt dat ik het geboortegewicht van Alice’s baby destijds op 8,5 kilo schatte. Weet ik veel. :-S

Ik heb er in ieder geval bewust een mouwloos jurkje van gemaakt, want afhankelijk van wanneer ze er in past, kan ze het of als zomerjurk aan, of met een longsleeve eronder.

 

Dat was de creatieve kant van het cadeau. Als peettante moet je natuurlijk ook aan de toekomst van de kleine helpen werken en dus wilde ik ook een financiële bijdrage doen. Maar alleen een envelopje is saai. En Josh had vast nog geen spaarpot.

Raad eens wat ik vond…?

Een regenboog-eenhoorn-spaarvarken met glittervleugels!! Hoe briljant is dat!! :-D

Die is dus gevuld en samen met het jurkje overhandigd. Ieder volgend jaar krijgt ze iets dat ze er bij kan doen. Fijne eerste verjaardag, Josh!

Overoptimalisatie

Bij mij moet alles zo optimaal mogelijk. Dat weten de meeste mensen die me kennen inmiddels wel. Maar laat ik eens een nader kijkje in mijn hoofd geven, om aan te tonen hoe extreem dat af en toe kan verlopen.

De casus: mijn buitenlamp. Ik vergeet structureel mijn buitenlamp aan te zetten en als ik er al aan denk, vergeet ik het om ‘m weer uit te zetten. Maar ik vind het ongezellig als mijn huis compleet donker is, zowel voor onverwachte aanbellers als wanneer ik zelf thuis kom. En het is ook wel handig om inbrekers de indruk te geven dat er iemand thuis is. Mijn vorige woning stond pal achter een lantaarnpaal dus daar was het nooit zo’n probleem, maar nu zit ik in een donker hoekje en kan ik mijn eigen sleutelgat soms niet eens meer vinden.

Gedachte 1: “Zal ik mijn huidige lamp vervangen door eentje met een bewegingssensor?”

Bedenking 1: “Nee, dan ziet je huis er van een afstandje nog steeds ongezellig uit. Of je moet hem zo gevoelig instellen dat hij iedere keer aanknipt wanneer een voorbijganger over de stoep loopt. En dat is superirritant. Bovendien helpt het niet tegen inbrekers.”

Gedachte 2: “Hee, er zijn ook lampen met schemersensor. Superhandig, dan gaat hij automatisch aan als het donker wordt!”

Bedenking 2: “Maar dat betekent dat hij de hele nacht aan blijft, totdat het ‘s ochtends weer licht wordt. Beetje zonde van de energie.”

Gedachte 3: “Oeh, ik zou mijn schakelaar binnen kunnen vervangen door een timerschakelaar! Dan kan ik de aan- en uit-tijdstippen vooraf programmeren!”

Bedenking 3: “Dan blijf je herprogrammeren, want het tijdstip van donker worden verandert continu gedurende het jaar.”

Gedachte 4: “Vet! Je blijkt tijdschakelaars met ‘astroverschuiving’ te hebben, die met dit probleem rekening houden! En die je daarnaast nog steeds handmatig kunt aan- of uitschakelen. Must have!!”

Okee cool, maar achter dat bedieningselement moet ook nog een basiselement voor in de inbouwdoos. Dus goed uitzoeken welk modelnummer daar bij matcht. En dan moet er ook nog een bijpassende centraalplaat over. Oh ja, en een afdekraam van hetzelfde merk.

Mooi, alles bij elkaar gematcht. Nou, welke webshop heeft deze alle vier samen het goedkoopst? Wel even rekening houdend met al dan niet gratis verzending, natuurlijk.

…en dan blijk ik ineens een halve dag googlen en €160,- verder. Well, that escalated quickly. Maar nu ik weet van deze perfect handige oplossing, kan ik natuurlijk nooit meer terug naar gewoon met de hand aan- en uitzetten. *Zucht*

Crowdfundcroquet

Orenda doet rare dingen met ons.

Omdat het evenement bijna een week duurt, zullen er ook veel rustige momenten zijn waarop we onszelf moeten vermaken zonder plot. Dus gelegenheid om te lezen of spelletjes te spelen. Wel periodecorrecte spelletjes natuurlijk, zoals schaken of croquet.

In de Facebookgroep werd gevraagd wie er ook alweer een croquetset had liggen. Eentje bleek echter stuk en de andere was ook een eenvoudig exemplaar. De meeste van die sets zijn bovendien voor kinderen gemaakt, dus met van die vrolijk gekleurde hamers, met veel te korte stokken voor volwassenen (okee, voor mij misschien niet. ;-) ).

Toch even snel op Marktplaats kijken. Wellicht staat daar nog een mooie houten set op voor weinig. Je weet maar nooit, toch?

En wat kom ik tegen… een authentieke Franse croquetset uit de periode 1880-1910! Helemaal compleet inclusief kist, met afbeelding van Victoriaanse mensen aan de binnenkant. Pas twee dagen geleden op de site gezet. Voor €100,- op te halen in Breda.

Argh! Dit kan toch geen toeval zijn? Dit is voorbestemd!

Must… resist… Want €100 is echt te veel geld voor een eenmalig spelletje, dat niet cruciaal is voor mijn personage.

Maar toch… hoe cool is dit??

Nee Lenny, af. Als het nou flamingo’s en egels waren, okee, maar dit is een gewone houten set.

Maar… maar…

Voordat ik het wist had ik de link in de Facebookgroep gegooid. Voordat ik het wist had ik voorgesteld om allemaal een tientje in te leggen en ‘m gezamenlijk te kopen. Voordat er twee uur voorbij waren, had ik het benodigde bedrag bij elkaar, plus een aanbod van iemand die in Breda woont om de set op te gaan halen.

Gelukkig, ik ben niet de enige. We’re all mad here. B-)

Nog mooier: met wat onderhandelen heb ik hem voor slechts €80 weten te krijgen en er doen zo veel mensen mee dat we er uiteindelijk maar €4,21 p.p. aan uit hoeven te geven.

En dus gaat volgende week een zware houten kist met houten ballen, houten hamers en metalen boogjes (en wat houtwormen) mee naar Frankrijk! Omdat het kan! :-D

Victoriaans handtasje

Jawel, lieve lezers: ook ik maak me wel eens ergens makkelijk vanaf. ;-) In dit geval een Victoriaans handtasje, om bij mijn Orenda en Dancing at the Darcy’s outfits te kunnen gebruiken. Mijn excuus: een verhuizing.

Victoriaanse handtasjes zijn er in allerlei vormen en maten, dus keus genoeg. De gehaakte en geborduurde exemplaren vind ik erg mooi, maar ik heb nu even geen tijd om mezelf haken te leren. Dus dan maar een andere variant. Zoals deze:

 

Een tijd geleden scoorde ik een Victoriaans ogend tasje bij de Claire’s (zo’n cheap-ass sieradenwinkeltje). Van synthetisch materiaal, maar de vorm en decoratie was op zich okee. Alleen de draagband was wel zeer duidelijk modern – in de Victoriaanse tijd had je geen schouderbanden, maar korte kettinkjes aan je handtasje.

 

Nou, dat was natuurlijk snel te fixen. Tornmesje en tangetje erbij gepakt, en hoppa, klaar!

Dit tasje is een mooie aanvulling op mijn reistas, waar veel meuk ik past. Deze kan ik dan gebruiken voor de kleine spulletjes.

Victoriaanse handschoenen

Lang leve Marktplaats!! Mijn Victoriaanse handschoenen voor Dancing at the Darcy’s zijn binnen! <3

Ze zijn niet officieel Victoriaans – de verkoopster had ze samen met een bijpassend modern tasje gekocht en wilde ze eigenlijk ook als set verkopen. (Het kostte enige onderhandeling, maar uiteindelijk kwam ik toch weg met alleen voor de handschoenen betalen. :-) ) Maar ze zijn volgens mij behoorlijk vergelijkbaar met wat ze rond 1865 droegen, als ik de omschrijvingen zo mag geloven.

Na wat onderzoek constateerde ik namelijk dat de meeste dameshandschoenen (voor bals) van dun leer waren en een lichte kleur hadden. Ze waren tot op of net over de polsen en soms gedecoreerd met borduursels. En heel belangrijk: ze moesten perfect passen!

Dat was dus een uitdaging. Want ten eerste zijn leren handschoenen erg duur. Nieuw betaal je er zo 50 euro voor. Dat vond ik te veel geld voor een accessoire dat ik 1 dag zou dragen.
Maar tweedehands kopen via Marktplaats brengt het pasvormprobleem: je moet maar net een paar in jouw maat vinden en eigenlijk moet je handschoenen uitproberen om zeker te weten dat ze goed passen.

De zoektocht duurde even en er werd flink wat heen en weer gemaild over vingerlengtes en knokkelomtrekken, maar uiteindelijk scoorde ik deze pretties voor slechts €10!

 

Ik schrok even toen ze arriveerden, want op de foto (en ook op mijn bovenste!) lijken ze wit. Maar ze blijken beige. Geen probleem, want witte handschoenen kwamen weliswaar vaak voor op bals, maar als ik mijn onderzoek mag geloven dan zijn andere lichte tinten ook prima.

Idealiter waren ze nog wat korter geweest en hadden ze drie van die stikselstreepjes over de rug lopen, maar dit is close enough.

En kijk eens hoe perfect ze passen!! Alsof ze voor me zijn gemaakt!

Ik ben helemaal blij. Nu maar hopen dat ze goed gaan matchen bij mijn jurk – waar ik nog steeds niet aan begonnen ben… :-)

Mocht je trouwens meer willen lezen over Victoriaanse handschoenen, dan raad ik onderstaande links aan:
http://www.victorianweb.org/art/costume/nunn12.html
https://www.geriwalton.com/glove-etiquette/
http://gwtwscrapbook.blogspot.nl/2010/09/crash-course-in-victorian-gloves.html

De sleutels!

Vandaag was het zo ver: de sleuteloverdracht van mijn nieuwe huis!

Eerst heb ik een rondje met de vorige eigenaren door het huis gedaan om te kijken of alles in orde was (yup, er moet echt enorm veel geverfd gaan worden…) en daarna reden we door naar de notaris om de boel officieel te maken.

Dus vanaf nu ben ik de bezitter van een eigen huis! (Nou ja, anderhalf huis eigenlijk. Ik hoop die resterende helft snel te verkopen…)

Dit nieuwe huis brengt overigens een hoop meer sleutels met zich mee dan mijn oude… :-O

En hoewel het huis niet ultiem schoon is opgeleverd, zijn de ex-eigenaars wel dermate georganiseerd dat ik een keurige klapper vol met handleidingen en garantiebewijzen meekreeg. Heel fijn!

Mijn hypotheekadviseur, die altijd erg betrokken is, was ook bij de ondertekening aanwezig en bracht zelfs een taartje voor me mee. Omnom!

Dus nu ga ik maar eens vieren dat ik er een enorme schuld bij heb! Euh… wacht… :-S

De nieuwe bank

Een aantal weken geleden bestelde ik een nieuwe bank, aangezien Mark de oude mee heeft gekregen. Levertijd: 8 tot 10 weken. De voorspelling van de meubelwinkel was dat hij 1 juli gereed zou zijn: net nadat ik de sleutel van mijn nieuwe huis zou hebben gekregen.

Donderdagavond kreeg ik een voicemail van de meubelwinkel: de bank stond klaar! Wanneer kon ik ‘m komen ophalen? (Want ze hebben geen bezorgservice; ze laden de boel voor je in een busje dat je dan een uur mag lenen om de bank zelf naar huis te rijden.)

Euh… wut? Da’s dik twee weken vroeger! Heel fijn dat ik niet meer geïmproviseerd hoef te zitten, maarre… hoe en wanneer ga ik dat ding nu ineens ophalen? Daar had ik natuurlijk nog niets voor geregeld.

In mijn eentje gaan was niet zo’n goed plan – weliswaar bestaat de bank uit drie delen, maar die door de deur naar binnen dragen is toch best een uitdaging. Dus moest ik iemand om een gunst gaan vragen.

Toen ik vrijdag gelijk de winkel belde om te informeren wanneer ik langs kon komen, bleek zaterdag niet echt een optie, omdat de woonwinkel die dag geen leenbusjes meer beschikbaar had, alleen nog aanhangers. En mijn Suzuki’tje heeft geen trekhaak. Dezelfde dag nog ophalen kon wel, vertelde de dame, er waren voor deze vrijdag nog busjes over.

Het was eigenlijk wel fijn om gelijk die bank in huis te hebben bedacht ik, want zaterdag zouden er weer kijkers komen. Dan konden ze beter inschatten hoe de woonkamer in te richten was, dus een grotere kans op verkoop.

Mjah… eh… hm… wie woont er bij mij in de buurt en kan ik zo gek krijgen om per direct met mij een bank op te gaan halen…? :-o

Mark bleek niet beschikbaar. Om Judith helemaal vanuit Arnhem of Mike vanuit Kessel te laten komen vond ik wat sneu, en als Rinske of Koen al tijd had om vanuit Malden te komen rijden, konden ze hun 3 jonge kinderen vast niet spontaan ergens onderbrengen.
Ik moet duidelijk meer vrienden in de nabije omgeving gaan regelen! :-P (Voor wie naar het oosten des lands wil verhuizen: ik heb nog een huis over. Special price for you! ;-) )

Uiteindelijk bleek Kees mijn redder in de nood! <3 Dus haalde ik hem op en reden we samen naar het magazijn. Met de bus naar huis rijden, boel thuis uitladen, plastic en karton verwijderen, onderdelen in elkaar haken en klaar!

Maar… toen hij eenmaal stond, was ik niet enthousiast. Het is niet de kleur die ik had gewild. Ik had meer bruin in gedachte. In ieder geval iets dat een stuk warmer is dan deze tint. :-(
(Op de foto is vanwege het slechte licht helaas niet heel goed te zien wat nou de kleur is, maar het is een soort grijs/beige.)

Het is ontzettend moeilijk kiezen van zo’n klein staaltje in de winkel. Ze hadden ook geen enkel meubelstuk staan met de stof die ik had uitgekozen, zodat ik beter kon beoordelen hoe het in het groot zou uitpakken. Sterker nog: zowat álle showmodellen in de winkel waren grijs, want dat is blijkbaar in de mode. De kleur die ik koos heet ‘dark beige’ en inderdaad, als je hem vergeleek met als dat grijs in de winkel, leek hij bruinig. Maar nou ik hem gecombineerd zie met mijn houten meubels, zit er toch nog veel te veel grijs in voor mijn smaak.

Niet dat ik beter een andere kleur had kunnen kiezen, want alle andere opties waren ook niks. De enige kleuren die ik ook mooi vond waren alleen voor open geweven stoffen, en daar worden Sammy en zijn nageltjes veel te blij van – dan heb ik na een jaar geen bekleding meer over.

Natuurlijk kan ik nog e.e.a. opleuken met kussentjes, maar als ik kussentjes kies die bij de rest van mijn meubels passen, dan passen ze niet goed bij de bank. En vice versa. En dekentjes of grand foulards erover is ook niet optimaal. Die blijf je recht trekken. Plus, ik wil gewoon een mooie bank zonder lapmiddelen!

Nog iets dat me tegen is gevallen: hij is veel harder dan mijn vorige bank. Als je de hele dag gelopen hebt door woonboulevards dan zit hij heerlijk: een goede steun in de rug en onder je billen, en ik kom daadwerkelijk met mijn voeten aan de grond. Maar nadat ik me een avondje in het hoekje had genesteld, kreeg ik toch best pijn in mijn kont. Terwijl ik niet eens voor de hardste vulling heb gekozen.

Volgens de verkoopster zal de bank in de loop van tijd vanzelf zachter worden, maar het is natuurlijk de vraag of hij net zo lekker gaat zitten als de vorige.

Dus nu ben ik een beetje sip. Zo’n bank is een behoorlijke uitgave, dus die vervang je niet zomaar weer binnen een jaar. Ik zit hier nog even aan vast. :-(