Via Facebook zag ik een aankondiging dat er vandaag in de oude Honigfabriek een grote vlooienmarkt gehouden zou worden. Ideaal, want ik moest nog een mooie houten paal op standaard hebben.
Bij nazoek over de exacte openingstijden en kosten, bleek dat deze vlooienmarkt maar liefst iedere zaterdag én zondag in die fabriekshal te vinden is! Nooit geweten… Vandaag was wel extra speciaal, want vanwege een open dag in de fabriek vroegen ze geen entreeprijs. Dus hoppa, ik er heen.
Nou zit ik helemaal niet in de vlooienmarktenwereld, maar blijkbaar is dit echt een ding. Ik bedoel, twee dagen per week, iedere week?? En het type volk dat er staat is ook, nou ja, van een bepaald slag zullen we maar zeggen. Ik had in ieder geval het idee dat ik een beetje een vreemde eend in de bijt was, wandelend met mijn knalrode suède laarsjes door de gangetjes vol meuk, rotzooi en crap, muzikaal ondersteund door Hollandse smartlappen.
Bijzonder genoeg slaagde ik er wel in om precies te vinden waar ik voor kwam! Ik vond de houten standaard in de vorm van een kapotte kapstok. Waar de verkoper €15,- voor durfde te vragen…
Mijn afdingvaardigheden konden uiteraard niet op tegen zo’n doorgewinterde onderhandelaar die de hele dag niets anders doet, maar uiteindelijk kon ik hem voor €10,- mee naar buiten slepen.
Wat ik er mee ga doen, is nog even een verrassing. En nee, het blijft geen kapstok
Het is momenteel vette uitverkoop bij de kledingwinkels. Tijd om te shoppen dus!
De buit was helaas beperkt: twee basic shirtjes voor ergens onder en een jurkje. Maar dan wel een hippe Desigual-jurk!
Desigualkleding is altijd belachelijk duur. Deze jurk was oorspronkelijk €84,-. Daar zou ik hem niet voor gekocht hebben. Maar dankzij de uitverkoop was hij afgeprijsd naar €42,-. En hee, ik had nog een V&D VIP-kortingspas van 20% gekregen die deze week geldig was! Hoppa, terug naar €33,60. Vervolgens vooral niet vergeten dat ik nog een VVV-cadeaubon van €10,- had. Dus heeft het jurkje me uiteindelijk maar €23,60 gekost.
Met een flinke boodschappenlijst ging ik vanochtend de stad in en ik kwam met nog veel meer thuis!
Ik word er zo blij van, als ik onverwacht leuke/mooie/nuttige dingetjes vind!
Zo scoorde ik deze mooie handgemaakte aardewerken kan voor slechts €1,50 bij tweedehandswinkel Het Goed. Er had oorspronkelijk wijn in gezeten en ik hoefde alleen maar het etiket eraf te weken. Niet 100% historisch correct waarschijnlijk, maar close enough om ‘m voor re-enactment te gebruiken vind ik.
Idem voor de schattige houten garenklosjes, waar ik bij de Xenos (!) tegenaan liep. Je hoort ze waarschijnlijk te kopen voor het kant en het draad dat er omheen zat, maar het ging mij om wat er onder zat. De klosjes zijn een handig alternatief voor mijn plastic exemplaren, als ik tijdens een evenement iets van handwerk moet demonstreren en geen grote losse kluwen in de knoop zittend garen in mijn mand wil hebben. Echte middeleeuwse klosjes zagen er iets anders uit, maar deze zijn beter dan plastic en ze komen sowieso niet overduidelijk in het zicht te liggen.
Normaal gesproken ben ik niet zo’n fan van winkels zoals de Tiger Store, waar je voor maar een paar euro allerlei vrolijke maar nutteloze hebbedingetjes vindt. Maar nu vulde ik mijn mandje goed!
Ik vond er onder meer dit fantastisch mooie schaartje – voor slechts €3,-. Helemaal niets kitsch aan, toch?? Een half uur daarvoor stond ik namelijk nog in de naaimachinewinkel, waar ze stomtoevallig zo’n zelfde soort schaartje in een chique display hadden liggen. Natuurlijk ander materiaal en andere kwaliteit, maar toch… Ook met dit nagelschaartje kan ik prima mijn naaidraadjes doorknippen!
Ik scoorde in de winkel ook nog een nieuwe stressbal (ja, de oude is weer dringend aan vervanging toe). En dit schattige mini-theesetje van aardewerk kon ik voor €4,- écht niet laten liggen. het heeft in mijn kinderloze huis totaal geen nut, maar het vormt waarschijnlijk een leuke aanvulling op ons Alice in Wonderland-toilet.
Eigenlijk probeer ik minder spullen te krijgen. Maar ach, deze nemen niet zo veel plek in beslag, dus dan is het niet zo erg, toch? En het kostte ook geen drol.
Je hebt van die dingen… die zijn gewoon… dingesen. Met een verhaal, maar wel een onbekend verhaal.
Voor de kerstvakantie gingen onze evenement-organiserende collega’s hun (kleine) kantoorruimte opruimen. Voor een bepaald item hadden ze geen nut of plaats meer, dus werd die bij ons, in de grotere kantoorruimte, gedumpt. Heel fijn… wat moeten wij ermee?
Tijdens de kerst kreeg hij een guirlande met lichtjes omgehangen. Bij gebrek aan betere ophangmogelijkheid, want wij hebben nergens haakjes aan de muur. Maar nu na de feestdagen is hij weer kaal en staat hij ook bij ons in de weg.
Het is wel een heel intrigerend dinges. Niemand kan me namelijk vertellen waar het vandaan komt of waar het ooit voor gediend heeft. En zoiets bij het grof vuil zetten is ook weer zonde.
Ik stelde voor ‘m op Marktplaats.nl te gooien. Wie weet heeft iemand er nog wat aan. En ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat mensen er nog mee gaan doen. En of hij nog wat geld oplevert. Het is namelijk een behoorlijk solide beeld, die waait echt niet zomaar om en was vast best duur om te laten maken. En niet te vergeten: manshoog!!
Dus. Iemand die wil speculeren over waar dit dinges vandaan komt? Die wil brainstormen over de gebruiksmogelijkheden? Of een wedje wil maken hoeveel we er voor kunnen krijgen?
De volledige Marktplaats.nl-advertentie met meer foto’s (inclusief ernaast poserende collega die laat zien hoe hoog het ding is) vind je overigens hier: http://link.marktplaats.nl/m886298640
Nou, die verkoper is weliswaar een lambal, maar hij houdt zich in ieder geval aan zijn woord. Vandaag arriveerden alsnog de coifs voor Thom én het beloofde goedmaakcadeautje.
Het is een heel mooi laat-middeleeuws drinkglas:
Veel te fancy voor plebs zoals ik, maar er is vast wel een manier om het bezit van zo’n glas in mijn achtergrond te verwerken
Ondanks de slechte weersvoorspellingen gingen we gisteren vol goede moed naar de Midwinter Fair in het Archeon. Het is inmiddels namelijk echt traditie om daar muziek te gaan maken en altijd een supersfeervolle omgeving.
Ik had vooraf de organisatie gemaild of we dit jaar wellicht gratis naar binnen mochten in ruil voor ons optreden, maar helaas – net als de Elf Fantasy Fair hebben ze gewoon niks laten horen. Heel stom. Je mag van mij uiteraard gewoon ‘nee’ zeggen, maar helemaal niet reageren vind ik niet netjes. Maar goed.
‘s Ochtends was het behoorlijk koud en mijn doedelzak deed gelijk moeilijk. En het was best lastig om de gaten in de speelpijp goed te sluiten, omdat mijn vingers wat minder gevoelig waren geworden. Gelukkig werd het in de loop van de dag steeds warmer. Omdat de dag ook begon zonder regen, hebben we behoorlijk wat bezoekers kunnen verwelkomen in de buurt van de ingang.
We hadden ditmaal een goed plekje kunnen claimen in een open stal, waardoor we enigszins beschut stonden tegen de wind en vooral tegen de regen. Het scheelt zo veel als je niet bij ieder opkomend buitje je biezen moet pakken en moet rennen voor onderdak!
De fotogeniekheid van de achtergrond bleek een zeer goede bijkomstigheid te zijn. Behoorlijk wat fotografen hebben ons op de kiek gezet; blij met het licht en tevens het bordje ‘niet voeren’ dat naast ons op de muur hing en een ironische noot gaf aan onze aanwezigheid…
foto met dank aan Hans Splinter
Aan het eind van de dag ging het iets minder: mensen waren koud en moe en wilden gewoon zo snel mogelijk weer naar de uitgang, waardoor ze niet meer de tijd namen om even te blijven staan luisteren. Heel begrijpelijk, want wij stonden weliswaar droog, maar zij niet… Toen mijn bourdonpijp er op een gegeven moment ook de brui aan gaf en er niet meer dan een zielig geprut uit kwam, vonden we het ook mooi geweest.
Beste moment van de dag: toen een van de luisteraars vroeg of we ook cd’s hadden? Oh yeah, er is daadwerkelijk een afzetmarkt voor onze toekomstige koopwaar!!
Helaas moet hij nog heel even wachten; waarschijnlijk zijn ze pas in januari daadwerkelijk gereed voor de verkoop.
Ook erg leuk dat ik net als vorig jaar werd aangesproken door een bezoekster, omdat die mijn blog wel eens las en mijn outfits herkende…
Zelf heb ik tegen verwachting in een hele mooie buit binnengehaald toen ik ging shoppen tijdens onze speelpauze. Naast een mooie rode lap wol en een fibula voor het Keltische kostuum dat ik voor Ernic ga naaien, vond ik maar liefst twee in tin gegoten emblemen met een doedelzak erop!
Die met het varken (en de tekst ‘Laet knorren’ :-D) had ik al eens eerder gespot in een webshop, maar nooit besteld vanwege de onevenredig hoge verzendkosten. De andere, van het fabeldier, had ik nog nooit eerder gezien. Blijkbaar komt de afbeelding sterk overeen met een element uit een schilderij van Hiëronymus Bosch. Beide emblemen zijn vondsten uit Nederland (respectievelijk Utrecht en Amsterdam), dus heel geschikt voor mijn reënactment. Al is de periode waaruit die met het fabeldier stamt eigenlijk net iets te laat voor onze groep. Maar het varken, en sowieso al dit soort emblemen, werd wel tijdens onze periode gedragen en ik vind het een leuke nieuwe sub-hobby om op zoek te gaan naar exemplaren met een doedelzak erop.
Overigens is de symboliek erachter enigszins… twijfelachtig. Ten eerste kon een doedelzak bespelen (of muziek maken in het algemeen) in de middeleeuwen verwijzen naar een seksuele handeling. En die symboliek achter het doedelzak spelende varken mag duidelijk zijn: doedelzakspelers waren niet het meest gehoogachte type volk… van het spelen van niet-religieuze muziek, en vooral op zo’n lelijk instrument, ging je naar de hel!
But I shall wear them with pride…
Het was sowieso heel interessant om te luisteren naar de ambachtsman die ze had gemaakt. Hij wist er veel van en praatte overduidelijk graag – eenmaal begonnen, ging hij minstens een half uur door over alle achtergronden van zijn maaksels. Op verkopen was hij dan ook helemaal niet gericht – hij was eigenlijk verbaasd dat ik er een paar van wilde meenemen en had ook geen wisselgeld
Al met al een geslaagde dag. Hopelijk vinden we veel foto’s van onszelf terug!
Eindelijk! Mijn hoogsteigen reënactmenttent is binnen!!
Tot nu toe vond ik altijd onderkomen in de tent van Thom. Supergezellig en plek zat. En aangezien ik ook nog eens mijn ambacht onder zijn luifel mocht uitvoeren, was er niet echt een dringende reden om zelf een tent aan te schaffen. Maar toch… ik ben nu eenmaal graag zelfvoorzienend en onafhankelijk van anderen. Bovendien, als ik een keer met Ernic ga muziek maken op een meerdaags evenement, waarbij tussentijds heen en terug rijden niet handig is vanwege de afstand, is het fijn als we op het terrein kunnen blijven overnachten zonder een storende factor te zijn met zo’n synthetisch tentje. En een plekje hebben om onder te spelen, mocht het regenen. En tot slot de belangrijkste reden: ik wilde heel graag een luifel waaronder ik enigszins beschut zat tegen de wind.
De luifel van Thom is namelijk alleen een achterwand die doorloopt boven je hoofd. Je bent dus beschut tegen de regen (als je tactisch gaat zitten), maar als het flink waait dan word je nog steeds nat. En als het alleen hard waait, word je behoorlijk koud. Dus ik wilde een luifel die ook aan de zijkanten was afgesloten.
En als ik dan toch zelf een luifel ging aanschaffen… kon ik om eerdergenoemde redenen net zo goed gelijk een tent kopen. Want bij Matuls, een Poolse webshop, had ik een ideaal model gezien: een tent waar de luifel aan vastzat. Heel prettig, want als je een losse luifel naast je tent zet, heb je nog steeds allerlei tochtkieren. Bovendien is bij dit model ook de achterkant omhoog te zetten, zodat je een heel diepe, maar open luifel krijgt. En, omdat de luifel dus compleet losknoopbaar is, kun je er zelfs voor kiezen om alleen de tent of alleen de luifel (dan weliswaar met slechts één, of geen enkele, gesloten zijkant) op te zetten. (Beiden los opzetten kan zelfs ook, maar dan moet ik nog ergens een extra middenpaal vandaan halen.) Super flexibel!!
Nou was dit model gigantisch (7 bij 4 meter…) en dat was wel een beetje veel van het goede. Maar gelukkig was het ook mogelijk om een tent op maat te laten maken. Dus stuurde ik deze schets van een wat kleiner model en verzocht ik Tomasz, de eigenaar, om een offerte:
Ik vond het behoorlijk eng om daadwerkelijk de bestelling te plaatsen, want het ging uiteraard niet om een gering bedrag, terwijl ik de leverancier niet kende en je niet even met een knokploeg naar Polen rijdt als je wordt belazerd…
Uiteraard had ik wel gegoogled op de naam van het bedrijf en verschillende recensies gevonden. De ene klant was uitstekend tevreden, maar er waren er ook een paar die hem de huid vol scholden en aangaven dat het geleverde product niet aan de wensen voldeed. Tsja, maar was dat reden genoeg om niet te bestellen? Ontevreden klanten heb je namelijk altijd en dat zijn juist degenen die van zich laten horen. Het was in ieder geval een echt bedrijf dat daadwerkelijk spullen leverde. Dus ik besloot de gok te wagen.
Er ging wat heen en weer gemail aan vooraf (ik wilde 100% zeker weten dat er zou worden gemaakt wat ik wilde, zodat het niet net zo’n fiasco als mijn op maat gemaakte trouwjurk zou worden), maar ondanks wat zaken die lost in translation gingen en het feit dat hij continu maar op één vraag per mailtje antwoordde, zodat ik steeds de aanvullende vragen opnieuw moest stellen, begrepen we elkaar uiteindelijk en maakte ik het geld over.
De levertijd was supersnel: volgens Matuls zou de tent binnen een paar weken klaar moeten zijn. Perfect, want dan kon ik hem gelijk meenemen naar het Winterfestival in Appeltern – waar er ongetwijfeld een ijzige wind zou staan waar ik graag beschut van wilde zitten!
En jawel hoor: op 30 oktober, na slechts 3 weken, kreeg ik een mailtje dat de tent gereed was (Tomasz maakt deze blijkbaar niet zelf, maar bestelt ze bij een externe leverancier). Hij zou hem binnenkort opsturen.
Dus ik wachtte vol spanning. En wachtte. En wachtte.
Ik besloot maar eens te mailen.
Oh sorry, nee, hij was er nog niet aan toegekomen. Druk druk druk. Hij zou hem opsturen voordat hij naar een evenement in Frankrijk ging.
En ik wachtte nog langer.
Na wederom mailen bleek de boel nog steeds niet opgestuurd. De mailconversaties herhaalden zich: steeds beloofde hij de tent op te sturen, steeds moest hij later op mijn navraag antwoorden dat het toch nog niet was gebeurd omdat er iets tussen was gekomen.
Het Winterfestival naderde. En begon. En ik kon er zonder tent heen. De man had er verdorie langer over gedaan om het pakket op te sturen, dan het had gekost om de tent te fabriceren!! De lamtak
Na een boos mailtje (ik deed mijn best hem er niet al te veel verbaal van langs te geven – immers moest ik hem nog even te vriend houden voor het geval er iets mis was met de tent en ik hem nodig had om de boel te retourneren ofzo) gaf hij aan het erg vervelend te vinden. Echt excuses kreeg ik niet, hij bleef het erop gooien dat er van alles tussen was gekomen waar hij niets aan kon doen. Hij beloofde me wel een item uit zijn shop als cadeautje toe te sturen ter compensatie (ben benieuwd of dat ooit aankomt… waarschijnlijk hoor ik daar ook nooit meer iets van als ik er niet zelf achteraan zit).
Uiteindelijk arriveerde de tent dan toch. Uiteraard exact één dag ná het Winterfestival kreeg ik een belletje van het vervoersbedrijf: ze hadden een pakje uit Polen voor me en het was nogal zwaar (50 kilo). Wanneer was ik thuis voor bezorging?
Aangezien er nu toch geen haast meer bij was, liet ik het ze op mijn vrije vrijdag bezorgen. Gisteren kwamen ze aanrijden – met een steekwagen en pallet met het pakket erop. Ik vroeg of ze de boel gelijk naar de achtertuin konden rijden. Dat deden ze. Precies tot aan de schuttingdeur, want daar was een klein opstapje. Bam, pallet pontificaal in het gangpad neer en succes ermee hè? Want zij mochten niets tillen.
Euh… maar… oh.
En wacht, nemen jullie die pallet dan niet mee terug? Nope, ook dat niet.
Gelukkig leek de man toch wel wat medelijden met me te hebben en was hij na wat puppy eyes bereid om even te wachten totdat de pallet leeg gemaakt was, om deze gelijk weer mee terug te nemen.
Dus stond uiteindelijk de grote bezorgmeneer met zijn handen in zijn zakken te kijken hoe een klein meisje een pakket dat groter was dan zijzelf en bijna net zo veel woog, over een drempel en door de tuin probeerde te tillen. Grom. Gelukkig ben ik iemand die dat dan wel als een uitdaging kan zien en ben ik sterk genoeg om het daadwerkelijk voor elkaar te krijgen. (Desondanks note to self: nooit in mijn eentje proberen een lijk af te voeren. Trekt te veel aandacht.)
Anyway. Toen lag er dus een mummie onder het afdakje.
Vandaag keek ik Mark lief aan of hij me wilde helpen met het uitproberen van de tent. No way namelijk dat ik wacht tot het eerstvolgende reënactmentevenement – stel dat er iets niet goed aan is! Te korte palen bijvoorbeeld, wat Rinske en Koen al eens hebben meegemaakt…
Bovendien, het mogelijk in het donker en in de regen voor het eerst moeten opzetten van een tent is sowieso geen fijn vooruitzicht. Liever thuis even op je gemak kijken hoe de constructie in elkaar zit.
Dus openden we het bouwpakket.
Erg vervelend: de door Thom gevraagde coifs, die ik gelijk voor hem had meebesteld om verzendkosten te besparen, zaten er niet bij. Grommerdegrom… must… not… kill….
Ook bleek er geen handleiding bij te zitten. Wat niet zo’n ramp was, want ik heb inmiddels behoorlijk wat van dit soort tenten gezien en opgezet, dus kon ik met wat passen en meten wel uitvogelen wat de bedoeling was.
Met vereende inspanningen en enige mate van gevloek, wisten we te bewijzen dat deze enorme tent met zijn tweeën op te zetten is. Maar hebben we ook geleerd dat het met drie personen net iets praktischer is. En dat een kat niet telt als goede hulp… :-X
Tevens bleek onze achtertuin wat te klein. Oppervlakte was er net genoeg, maar vanwege de tegels konden we niet alle haringen in de grond slaan. Dus bond ik er maar een paar aan de schutting vast en accepteerde ik dat we het ding niet volledig strak konden opzetten. Het uitklappen van de luifel was al helemaal geen optie. Maar dat hoefde op zich ook niet; wat we hadden gerealiseerd was voldoende om te kunnen beoordelen dat de tent in orde was. En wat een opluchting was dat…
Tadaa, hier is hij dan:
De binnenkant in het deel met de luifel:
Het slaapgedeelte aan de andere kant:
100% Volgens specificaties is hij niet. Ten eerste zou de luifel volgens mijn tekening 3 meter moeten zijn en volgens mij is hij maar 2 meter breed. Verder staat op de foto op de webshop een tent afgebeeld waarbij de bovenpaal doorloopt tot in de luifel, terwijl hij bij mij na het slaapgedeelte ophoudt en ik de luifel alleen via scheerlijnen strak kan trekken.
Maar daar kan ik mee leven. Ik ga daar de tent niet voor terugsturen.
Waar ik heel blij mee ben, is dat het allemaal goed gebouwd is. De palen passen prima in elkaar. Het doek, de gaten en lusjes zien er stevig uit. De tent heeft onderaan tochtstroken dus daar is ook goed over nagedacht. En hij is hoog genoeg, zodat ik (en bezoekers die mijn ambacht van dichtbij willen bekijken) er rechtop in kunnen staan. De schuine hoek achter het slaapgedeelte is bovendien heel ruim, zodat ik er allerlei spullen kwijt kan en er nog steeds voldoende plek is voor twee luchtbedden.
Het enige dat ik nog even moet afwachten, is of de tent goed waterdicht is. Ik heb gekozen voor geïmpregneerde stof, dus dat zou wel moeten, maar je weet nooit.
Voorlopige conclusie: de producent van de tent is prima in orde. De tussenpersoon, Tomasz van Matuls, is geen oplichter maar wel een lambal die niet goed is in communiceren. Dus denk twee keer na of je bereid bent om 3x zo veel mail te sturen dan nodig zou moeten zijn, of je geen pro-activiteit in de communicatie kunt accepteren, en of je geen harde deadline hebt, voordat je er iets bestelt.
Nu moet ik alleen nog zelf een grondzeil maken. Kwestie van een plastic zeil een beetje op maat knippen en er met klittenband een stoffen doek op kleven, zodat het er niet te modern uit ziet en de doek wel wasbaar blijft. En ik ga denk ik een driehoekige wand maken, die ik achterin het slaapgedeelte, voor de schuine hoek kan ophangen. Zodat eventuele moderne spullen uit het zich blijven van bezoekers.
Jammer dat het nu winterstop is en het volgende reënactmentevenement nog even op zich laat wachten!
Zoals gezegd zijn we met Tweedledum & Tweedledee bezig om onze eigen cd te maken. Die gaan we dan (hopelijk) verkopen tijdens evenementen. Als marketingmeisje wil ik ze uiteraard mooi presenteren. En, praktisch als ik ben, als het even kan ook makkelijk meenemen. We leuren namelijk wat af tijdens zo’n weekend, met al onze instrumenten en aanverwante artikelen…
Via Markplaats.nl vond ik voor slechts €7,50 dit superleuke koffertje:
Perfect formaat en hij weegt nauwelijks wat (al lijkt hij op de foto wellicht best zwaar).
Het uiterlijk is niet middeleeuws, maar dat vind ik niet zo’n ramp. Aangezien er cd’s, visitekaartjes en hedendaags geld in komen te liggen, is dit een element dat sowieso nooit historisch verantwoord zal kunnen zijn. Dat moeten we maar accepteren tijdens middeleeuwse evenementen.
Om onze visitekaartjes en het geldbakje wat makkelijker zichtbaar en bereikbaar te krijgen, knutselde ik een inzetstukje ervoor. Van het hout van een oud wijnkistje, dat ik al eens eerder had gerecycled, want dat is lekker dun en licht hout.
Dan nog even een likje kersenhoutkleurige beits erover, zodat het mooi met het koffertje matcht:
Tadaa! Alsof het er altijd bij heeft gehoord, toch?
Onder het inzetstukje is nu ook een handige ruimte ontstaan waar we wat niet zo sfeervolle spulletjes kunnen wegmoffelen.
En zo ziet het eruit met cd’s, visitekaartjes en inkomsten:
Nu alleen nog wachten totdat onze eigen cd’s af zijn… duurt lang!!
Vanmiddag ontmoetten we Roland, Petra en Judith in Utrecht, om te brainstormen over ons nieuwe LARP-groepje. Werktitel ‘Nood breekt wet’.
Het is voor Mark en mij bedoeld als opvolger van onze Omen-personages, die na het voorjaarsevenement van hun welverdiende pensioen mogen gaan genieten. We hoeven de groep dus pas rond oktober 2015 operationeel te hebben. Maar goed ook, want gezien de plannen moet er een hoop geknutseld gaan worden…
Omdat diverse mensen ook nog stof moesten hebben voor hun nieuwe personages op Charm, lieten we de brainstorm voorafgaan door een bezoekje aan de lapjesmarkt. Ik hoefde niet per sé iets te hebben, maar er lag zo veel moois tussen dat ik toch met twee stofjes thuis ben gekomen…
Van de geruite wolblend kan ik een Keltisch kostuum voor Ernic maken, zodat we op bijvoorbeeld Keltfest niet half Keltisch, half middeleeuws erbij lopen maar Tweedledum & Tweedledee daadwerkelijk op elkaar afgestemd zijn.
Daarnaast een prachtige 100% wol met visgraatmotief, die ik voor reënactment zou kunnen gebruiken maar waar ik waarschijnlijk een semi-historisch correcte Vikingjurk van ga maken. Omdat er een vaag plan is om ooit op een LARP een groep Vikingen neer te gaan zetten, en ook al gaat dat niet door, Vikingkleding gewoon cool is en ik er ook mooie bandjes ter decoratie voor kan kaartweven.
Ik moet vaker in de herfst/winter gaan shoppen voor stof; dan ligt er zo veel mooier spul tussen dan in de lente en zomer!
Ik had me er al weken op verheugd: het uitmesten van de zolder. Klinkt misschien vreemd, maar ik kan daar heel blij van worden
Ik moest van mezelf wel wachten totdat de laatste spullen van Charm weg waren. De complete inboedel van de vereniging stond er al lang niet meer, maar ik had wel nog diverse kisten met secretarisspullen. Aangezien ik die afgelopen woensdag aan mijn opvolgster had overgedragen, was er nu weer plankruimte beschikbaar gekomen en hoefde ik geen rekening meer te houden met deze spullen bij de herinrichting.
Na een middag hard doorwerken is er niet alleen een complete vuilniszak aan meuk weggegooid, maar is ook de kist met spullen om weg te geven voor een rommelmarkt, overvol. En: we hebben bijna twee dozen vol met LARP-spul waar wellicht mijn lezertjes nog interesse in hebben.
Grappig genoeg hebben de afgelopen weken meer mensen in mijn vriendenkring hun huis uitgemest en de restanten op Facebook geplaatst, dus ik doe daar gewoon vrolijk aan mee! (Alleen dan wel op mijn blog).
De meeste spullen mogen gratis weg (of tegen een symbolische vergoeding of wederdienst, als je toch iets wil geven). Zie je iets leuks of iets dat je kunt gebruiken, meld het dan in de comments. Wie het eerst komt, het eerst maalt. Tenzij het een half jaar gaat duren voordat je het kunt ophalen / we het via via door kunnen geven, want ik heb geen zin om lang met het spul in huis te zitten Dus laat ook gelijk weten via welke weg ik het bij jou kan laten belanden.
[EDIT: doorgestreepte items zijn inmiddels vergeven]
Gratis spulletjes:
Groot aambeeld gemaakt van piepschuim, met een laag latex eroverheen (en stof, maar dat is wegveegbaar ).Buitenlamp. Moet aangesloten worden op het stroomnet. Er zit momenteel via een kroonsteentje een stekker aan gemonteerd. Het kan wat prutsen kosten om alle kabels in het bijbehorende kastje te krijgen.6 Bamboelampjes op zonne-energieGigantische metalen soeplepel, metalen weegschaal (kleine reparatie aan de kettingen noodzakelijk), metalen kannetje, metalen kandelaar voor smalle kaarsTwee plastic kaarsen op batterijen, twee setjes metalen bestek (vork, lepel, mes) in leren hoesje (uitzondering: hiervoor willen we graag minimaal 5,- per setje), bos metalen sleutels, bos metalen tools (alleen voor de show), houten katapult (elastiek moet worden vervangen), kompasBrede bruine leren riem met metalen ringen, neutrale zwarte leren riem, twee bruine suède riemtasjes, latex masker, latex hamer met kern (uiteinde is beschadigd, moet opnieuw gelatext worden)Gebreide kaproen en handgenaaide open kaproen van een soort synthetische nepwol en gevoerd met katoen (model is niet helemaal goed want het was mijn eerste poging en de stof is niet historisch correct, dus niet zo geschikt voor reënactment)Bruin shirt van een soort gebreide stof. Maat Lenny (let op: deze komt uit mijn beginperiode en is amateuristisch genaaid)Grijs schort met zakken en bijbehorend hoofdkapje met elastiek achterin. Gekregen naar aanleiding van Sanatorium.Groene outfit bestaande uit katoenen ondershirt en overtuniek van grove stof, met split achter. Gemaakt om onder de hieronder staande leren outfit te dragen, maar kan uiteraard ook los gedragen worden. Maatje Lenny. (let op: deze komt uit mijn beginperiode en is amateuristisch genaaid) (GERESERVEERDZelfgemaakt ‘pantser’ met bijbehorende arm- en beenbracers en pijlenkoker, gemaakt van (dun) bankleer en beschilderd met zilverkleurige verf. Maatje Lenny qua lengte, breedte is variabel. (GERESERVEERD)Twee sets bracers, de ene met metalen studs en de ander met gebrand motief, gemaakt door Mark. Ook dun bankleer.Zwarte, blonde en lichtgrijze pruik. De blonde heeft wat rode vegen. De grijze is ongebruikt (niet uit de verpakking geweest; nieuwprijs was €19,95).Pijlenkoker gemaakt van suèdine over vinyl, plus een verdwaalde pijl…Echte vleugels met veren. Ooit cadeau gekregen om er iets mee te knutselen, maar vind het toch iets te luguber om ermee aan de slag te gaan Mooi voor een hoofdtooi ofzo.Stoffen drakenknuffel met opening in de buik om bijvoorbeeld een portofoon in te doen. (Tsja, mijn kindje is inmiddels groot genoeg om het huis uit te gaan )
Voor de volgende spullen willen we graag een vergoeding:
Krukje bestaande uit 3 losse houten poten en een stuk leer met ingebrand motief, dat je er overheen kunt hangen. Het hout vertoont gebruikssporen, het leer is nog helemaal goed. Niet geschikt voor heel zware personen. Doe een leuk bod.
Squashracket, slechts 1x gebruikt. Minimumbod €15,-:
