Category: Aankopen

Filmopruiming

Net als vorige week keek ik zondagavond een aantal afleveringen van ‘Hoarders’, en net als vorige week werd ik geïnspireerd tot verder opruimen. Ditmaal moest de voorraad DVD’s en Blu-rays er aan geloven. Ik denk dat ik deze routine er in houd. :-P

Anyway, onderstaande exemplaren hebben we al dan niet met plezier bekeken, al dan niet meerdere keren, maar van allemaal vinden we het nu tijd dat ze een nieuwe eigenaar krijgen die er weer/meer plezier van kan hebben.

Alle films zijn €2,50 per stuk, behalve de reeks Police Academy-films (2 t/m 6): die zijn €7,- voor alle vijf samen.

Als je er een of meerdere wil, laat het dan even in een comment onder deze blogpost weten. NIET op Facebook, want dan gaat alles langs elkaar heen lopen. Wie het eerst komt, het eerst maalt namelijk.

Verdere regels: ophalen kan in Nijmegen, versturen kan tegen vergoeding van verzendkosten. Voor je bewaren tot we jou of een gezamenlijke vriend een keer zien kan ook, maar alléén als dat binnen nu en een maand is. De vorige keer zat ik een half jaar later nog steeds met een aantal boeken namelijk. ;-)

dvd1 dvd2 dvd3 dvd4 dvd5 dvd6 dvd7 dvd8 dvd9 dvd10 dvd11 dvd12 dvd13

IKEA-klus

Voor vandaag had ik geen specifieke plannen gemaakt. Dat zijn altijd de gevaarlijkste momenten…

Ik zat achter mijn computer en ergerde me voor de zoveelste maal aan de indeling van mijn bureau. Dat moest toch efficiënter kunnen? Via Google belandde ik op een mooi houten brievenbakje van de IKEA. Oh, dat zou ik goed kunnen gebruiken! Maar ja, om nou helemaal naar Duiven te rijden voor alleen een brievenbakje…

Ik liep naar zolder. Daar moest vast nog wel wat heringericht worden.

Oh ja, we moesten meer kostuumruimte hebben! Mark en ik hebben allebei een grote Ivar-stellingkast met kledingroede en daarnaast enkele ligplankjes, om onze kostuums op te bergen. Maar die puilen inmiddels uit. Eigenlijk moest er dus nog een derde hangkast komen. Ha, een excuus om naar de IKEA te gaan!

Aldus geschiedde.

Helaas pindakaas was het bij thuiskomst geen kwestie van ‘even snel in elkaar zetten’. Want ze verkochten die kledingroedes blijkbaar niet meer. :-(  En de enkele exemplaren die op Marktplaats.nl werden aangeboden, moesten allemaal in Utrecht en omstreken worden opgehaald. Er zat dus weinig anders op dan zelf wat in elkaar te timmeren.

Na flink wat gescheld en gevloek, en slechts één bloeduitstorting op mijn handpalm, zat het ding dan eindelijk erin. Hoera!

kast roede

Af en toe baal ik wel dat bij ons thuis de rolverdeling bepaald niet traditioneel is. Ik ga én bij de IKEA shoppen, én ik doe de timmerklusjes. Dat hebben andere vrouwen toch beter voor elkaar – die mogen alleen het shopgedeelte doen. :-/  Van de andere kant heb ik nu wel frietjes verdiend. Die ik Mark lekker laat halen, denk ik. ;-)

Oh ja, maar eerst nog even dat brievenbakje in elkaar zetten…

Badpakjurk

De laatste tijd denk ik regelmatig na over zwemkleding. Uiteraard ten eerste door de boerkini-discussie. Boerkini’s zouden vrouwonderdrukkend zijn en bedreigend overkomen voor niet-moslims. Wat een onzin. Het item is juist bedoeld om vrouwen vrijheid te geven, en een fysieke uiting van je religie staat uiteraard niet gelijk aan een terroristische dreiging… (of vrees je soms ook voor een nieuwe kruistocht, iedere keer dat je een non ziet lopen?)

Daarnaast gaan we komend jaar met Orenda naar een locatie in Frankrijk, waar ook een zwembad bij is. Aangezien we in een Victoriaanse setting (1870) spelen, betekent dat: Victoriaanse zwemkleding dragen. Vandaar dat ik me aan het verdiepen ben in badpakken uit die tijd.

En wat blijkt: ook toen waren de vrouwen volledig ingepakt, net als nu moslima’s doen. Uit zedigheid, maar ook omdat een bruine huidskleur niet chique was en je dus zo veel mogelijk huid wilde bedekken tegen de zon.

Bathing-Suits

Uiteraard is je volledig moeten bedekken omdat het anders niet zedig is ten opzichte van mannen, niet bepaald prettig voor vrouwen, in welke tijd je ook leeft en welke religie je ook hebt. Want hee, het is warm en al die stof is verschrikkelijk onhandig als het nat wordt.

Maar zijn we inmiddels niet te veel naar het andere uiterste doorgeschoten? Bikini’s en broekjes die niet meer zijn dan miniscule driehoekjes stof aan touwtjes. Want het moet wel sexy zijn.

boerkini-strip

Wat overigens een ontzettend dubbele moraal is, want bikini’s zijn vaak zelfs kleiner dan ondergoed, maar en plein public in je slip en bh rondlopen is echt een no-no… Alleen maar omdat het een ander stofje is? Waar slaat dat dan eigenlijk op?

Daarnaast wordt er genoeg geklaagd over enorme mannenbierbuiken die over Speedo’s toornen. We vinden het lang niet altijd prettig om al het vel en de vetjes van iedereen te kunnen zien hangen! Waarom, oh waarom dragen we zulke onflatterende badkleding?

Wat vaak vergeten wordt, is dat heel veel vrouwen én mannen het helemaal niet prettig vinden om zichzelf in een badpak, zwembroek of bikini te moeten hijsen. Naast de mensen die andermans vetrollen, bierbuiken of striae niet willen zien, willen veel mensen dat zelf ook niet graag laten zien. Maar wat is het alternatief? Alle badkleding is immers nauwelijks verhullend. Ik kan me voorstellen dat veel mensen dan maar niet gaan zwemmen.

Hoewel ik het zwembad niet actief vermijd, ben ik ook één van die mensen die zich niet prettig voelt in een bikini, en in mindere mate een badpak. Want hoewel ik mijn naakte lichaam best mooi vind en me daar niet voor schaam, wordt het iets heel anders wanneer ik er een bikini of strak broekje overheen moet trekken. Dan zie je ineens overal bubbels, waar mijn lijf voorheen gewoon mooie vloeiende rondingen had. En met mijn korte lengte is een horizontale lijn over mijn buik gewoon niet flatterend (ik draag niet voor niets meer jurkjes dan rokken). Oh ja, en je moet ook nog hard je best doen om je bikinilijn bij te houden, want eruit piepende haartjes, dat kan natuurlijk écht niet… (ik zal hier maar niet beginnen over wat ik vind van de huidige sociale norm om je schaamstreek compleet te ontharen… dat is iets voor een aparte blogpost).

Dus hee, kunnen we niet gewoon ergens een middenweg vinden? Iets dragen wat praktisch genoeg is om in te zwemmen, maar waar je je niet volledig ongemakkelijk of lelijk in voelt?

En kijk nou eens waar ik recentelijk tegenaan liep: een ‘badpakjurk‘!

badpak

(ja sorry, slechte foto…)

Dit is dus een badpak, maar dan met een soort jurkje er vanaf de boezem tegenaan genaaid. Als ik het omhoog houd, zie je een gewoon badpak.

Hier ben ik blij mee. Het flatteert, het ondersteunt mijn boezem, het is niet te warm én ik kan er ongehinderd in zwemmen. Ideaal!!

Het is misschien een wat ongebruikelijk gezicht in het zwembad, en mensen gaan misschien denken dat ik me schaam voor mijn lichaam of preuts ben. Maar dat is het niet. Ik wil gewoon lekker zwemmen én iets dragen waar ik me mooi in voel. Net als dat ik mijn dagelijkse kleding met zorg afstem op mijn lichaamstype. Waarom zou je iets aantrekken waar je je lelijk in voelt? Draag toch gewoon wat bij je past!

Ik ben dus helemaal voorstander van méér alternatieve badkleding, zodat je kunt kiezen wat je prettig vindt. Of dat nou iets bloots, iets deels/lokaal verhullends, of iets compleet verhullends is. Of dat nou is omdat je jezelf er mooier in voelt, of omdat je er vanwege religieuze redenen voor kiest (al hoop ik dan wel dat je religie een eigen keuze was). Leve de revolutie! :-)

Schommel-ei

Ik heb de komende drie weken vakantie. En het is mooi weer. Maar ja, iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik niet zo goed ben in zitten en niks doen. Hoewel ik dat niet noodzakelijk een slechte eigenschap vind, wil ik toch proberen om af en toe eens wat relaxter aan te gaan doen.

Om mijn goede voornemen een vliegende start te geven, ondernam ik zaterdag een ritje naar het tuincentrum voor de aanschaf van een tuinstoel, waarbij je het voeteneinde omhoog kunt klappen zodat je ook lekker kunt liggen. Want wij hebben alleen zo’n sfeervol bistrotuinsetje – leuk om te zitten als je bv. gaat barbecueën, maar je kunt alleen rechtop zitten en na een kwartier heb je een stijve kont van de metalen zitting.

We hebben ook nog een hangmat, maar dat is een onding. Ik krijg er pijn in mijn rug van, je kunt niet veel van houding wisselen en als je er in ligt, kom je nergens bij om jezelf een zetje te geven zodat je gaat schommelen.

Met als gevolg dat áls ik al eens de behoefte voelde om even in de tuin te gaan zitten, ik al snel weer afhaakte.

Een tuinstoel dus. Maar dat bleek nog niet zo eenvoudig. Ze hadden een model met uitklapbaar voeteneind, maar zodra je dat deed, ging de rugleuning automatisch naar achteren. Niet handig. Twee andere modellen konden wel onafhankelijk ingesteld worden, maar zaten voor geen meter. En voor de rest hadden ze alleen ligstoelen die je niet ook als gewone stoel kon gebruiken, omdat het voeteneind altijd plat stond. Meh.

Toen zag ik hem. Het schommelei.

Even uitproberen… Ohhh perfect!!

Veel te duur uiteraard. Maar er was wel 20% korting op alle tuinmeubels. Desondanks was hij nog steeds erg duur. En enorm.

Ik belde Mark. Die haalde zijn schouders op en zei: “Als jij ‘m wil, moet je hem kopen, lieverd.” (Had ik iets anders verwacht?)

Ik stond nog steeds even in dubio. Maar toen bedacht ik me dat dit ding echt wel iets is dat mij uitnodigt tot relaxen – het hele idee achter de aankoop. En trouwens: normale tuinstoelen blijken óók belachelijk duur! :-S

Dus hoppakee, de boel in de auto geperst (ken nét) en thuis in elkaar gesleuteld. En nu… heerlijk genieten!

Dit ding is echt het beste van alle werelden: een tuinstoel, schommelstoel, schommel en hangmat in één. Superzachte kussens, laag genoeg om met mijn voeten bij de grond te komen, meerdere mogelijkheden om mezelf af te zetten en ik kan er zowel normaal als onderuit als opgekruld in zitten.

En het is effectief! Want ik heb zaterdag na het opbouwen gelijk buiten gezeten met een boek en maandagavond spontaan in m’n eentje (want Mark is een weekje weg) de barbecue aangezwengeld.

Laat het relaxen maar beginnen!

Alice in Wonderland-lamp

Zoals ik al schreef, had Zwusje tijdens de babyshower ook vast cadeautjes voor mijn verjaardag meegenomen. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar aangezien haar uitgerekende datum nogal dicht na mijn verjaardag ligt, zou het best kunnen dat ze het in augustus niet meer redt om langs te komen. Dus dan was deze dag toch best een goed alternatief. (Niet dat ik het krijgen van cadeautjes belangrijker vind dan haar aanwezigheid uiteraard. ;-) )

Ik kreeg ten eerste een retecoole Lego-mok! Vroeger kreeg ik altijd al Lego voor mijn verjaardag en het is nog steeds een uitstekend cadeau. :-P

Daarnaast kreeg ik een door schoonbroer zelfgemaakte lamp: van een stuk boomstronk, uitgesneden papier en epoxyhars, gecombineerd met ledjes. Hij is bezig met verschillende series van deze lampen voor de verkoop. Maar deze Alice in Wonderland-lamp had uiteraard mijn naam erop!

lamp-uit lamp-aan  lamp-licht

Is ‘ie niet geweldig mooi?? <3

Hij is het meest sfeervol in het pikkedonker, dus ik ga eens kijken of ik hem als nachtlampje op de slaapkamer kan inzetten. Mooi toch, als dit het laatste is dat je ziet voordat je in slaap valt?

En mocht je nu ook zo’n gave lamp willen, kijk dan eens in zijn Etsy-shop!

Little blue dress

Het is dan misschien geen geweldige zomer voor jurkjes, maar ik heb altijd het excuus dat ik ze bij folkbals kan dragen. Oftewel: nieuwe toevoeging aan mijn kledingkast gescoord! :-)

rps20160708_133442.jpg

Alice in Wonderland-paraplu!

Ik kreeg van de week de tip dat ze momenteel bij de Primark Alice in Wonderland-kleding verkopen. Nou ben ik absoluut geen fan van de Primark, maar wel van Alice in Wonderland, dus besloot ik toch maar even een kijkje te gaan nemen.

Dat bleek een teleurstelling. De shirts hadden ze bij de Nijmeegse vestiging in het geheel niet. Wel hadden ze pyjama’s. Maar die waren niet alleen erg kinderlijk (ook al waren ze verkrijgbaar in damesmaten), het was ook overduidelijk Primark-kwaliteit. Het stond voor geen meter. En ik ga niet iets dragen, alleen maar omdat het een Aliceprint heeft.

De halve sokjes waren wel grappig, maar die dingen draag ik nooit, dus ook die liet ik hangen.

Ik was al bijna weer naar buiten gestapt, toen mijn oog viel op een bak naast de uitgang. Hee, waren dat Disneyparaplu’s? Zouden ze ook…?

JA dus!

En nu heb ik een Alice in Wonderland-paraplu! OMG OMG OMG!! :-D

plu

De rest van de middag heb ik met een Cheshire Cat-brede glimlach rondgelopen. Beetje jammer alleen dat het net gestopt was met regenen… :-P

Uiteraard is deze paraplu ook heel kinderlijk. Maar een plu is toch net iets anders dan kleding. Hier mee rondlopen vind ik dan wel weer stijl hebben. ;-)

Onderbroekenlol

Spelers bedenken soms de meest hilarische dingen tijdens een LARP-evenement. De vorige Charm werd er een inventarisatie gemaakt van spullen die de reizigers nodig hadden om een bepaalde queeste op te lossen. Denk aan wapens, verband en proviand. Die lijst met benodigdheden zou dan aan een handelaar mee worden gegeven, die zou regelen dat op het evenement van afgelopen weekend, de gevraagde spullen werden geleverd.

Op de een of andere manier hebben enkele spelers (ik hoorde achteraf pas dat het o.a. Mark was…) het voor elkaar gekregen om ‘een haring’ en ’35 roze onderbroeken’ op de boodschappenlijst te laten noteren. Geen idee waarom ze dachten dat nodig te hebben, maar dit was natuurlijk veel te leuk om er niets mee te doen. :-D

Nou is ondergoed niet bepaald goedkoop, dus als je 35 slipjes in de winkel koopt, ben je een kapitaal kwijt. Dat gaat allemaal af van het budget voor echt nuttige requisieten en we blijven natuurlijk een vereniging zonder winstoogmerk en dus met beperkte middelen. Door de verhaalcommissie wordt dan ook regelmatig aan de figuranten gevraagd of zij niet nog iets thuis hebben liggen dat voor het spel gebruikt kan worden. Zo ook de oproep voor 35 roze onderbroeken.

Dat heeft natuurlijk niemand. Maar ik vond het echt zonde om het voorbij te laten gaan. Ik overwoog om zelf wat te gaan naaien van roze stof. Maar dat zou er dan toch een beetje sip uit gaan zien vreesde ik, of onevenredig veel tijd gaan kosten.

Toen herinnerde ik me dat er op loopafstand van de universiteit, een Hema outletstore zit. Hmmm… zouden die…?

Met gekruiste vingers ging ik er tijdens een lunchpauze heen en grabbelde ik door de bakken met afgeprijsde meuk. En jawel hoor: ze kwamen om in de (spuuglelijke) roze onderbroeken!

Hoewel ze allemaal flink afgeprijsd waren, waren de goedkoopste exemplaren helaas nog steeds €2,- per stuk. En €70,- voor een grapje is nog steeds niet grappig.

Dus trok ik de stoute schoenen aan en liep ik naar een medewerkster die er enigszins leidinggevend uitzag. Ik legde haar uit dat ik voor een evenement 35 roze onderbroeken nodig had, maar dat ik een maximaal budget van €10,- had (ik riep uiteraard maar wat – kijken hoe ver ik zou komen). En ik benadrukte dat ik vermoedde dat ze deze dingen echt niet aan de straatstenen kwijt zouden gaan raken, dus dan was €10,- er voor krijgen misschien beter dan weggooien?

En jawel hoor; ze stemde toe!! Ze liep met me mee naar de kassa en vertelde aan de kassajuffrouw dat ze maar gewoon 10 onderbroeken voor €1,- aan moest slaan, en liep toen weg.

De kassajuf deed braaf wat haar was opgedragen.

*Ding!* deed de kassa.

“Oh”, zei ze: “De kassa heeft zo te zien een korting toegepast: 3 slips voor de prijs van 2. Dat wordt dan €7,- alstublieft.”

Bwahahahaha! En zo had ik 35 roze onderbroeken voor slechts 7 euro! XD

onderbroekenstapel onderbroeken

(Jawel, zelfs mét hartjes erop! :-D )

Alleen al van de voorpret moest ik stuiteren. En ik kon het uiteraard niet laten om, eenmaal terug op kantoor, mijn aanwinst aan mijn collega’s te laten zien. Die er uiteraard niets van snapten en het maar hoofdschuddend aankeken.

Helaas heb ik afgelopen weekend niet de blik van de spelers kunnen zien toen de handelaar de stapel ondergoed aan hen overhandigde. Maar de resultaten waren wél zichtbaar. Die dingen bleven overal opduiken! Tussen de spullen in het monsterhok. Op het hoofd van diverse personen. En de spelers hebben zelfs enkele exemplaren in de mega-dromenvanger verwerkt, die ze moesten bouwen om het gat in de Droomwereld te dichten. Nadat de slipjes waren ingezegend door een priester. OMG!! XD

13240548_626578277494132_5153135822741901350_n dromenvanger

Hier gaan we ook gegarandeerd nog lang napret van beleven. Best bestede 7 euro evah! :-)

 

[edit: nu met net binnengekomen foto’s!]

Nieuwe hoedjes!

Woehoe, afgelopen re-enactmentweekend kon ik onze nieuwe hoedjes voor Tweedledum & Tweedledee ophalen! Vaste lezers van mijn blogje hebben waarschijnlijk onze nieuwe fantasy-kostuums al zien langskomen en daar moesten nog hoedjes bij.

Die had ik natuurlijk zelf kunnen maken. Maar hoeden maken is toch best iets anders dan naaien, want zo’n ronde naadloze vorm maak je niet zomaar. Ik wilde er ditmaal ook geen vinyl of andere harde meuk in hebben, zoals ik voor mijn jonkvrouwen-kostuums bij Omen heb gebruikt. Het moet namelijk echt comfortabel zitten om het muziek maken niet te hinderen. Vilten hoeden leken me geschikt, maar om nou helemaal te gaan leren vilten om alleen deze hoeden te gaan maken…

Okee, okee, normaal gesproken doe ik dat wel. Dan leer ik me gewoon een nieuwe vaardigheid aan omdat ik iets wil maken. Maar nu besefte ik wel dat wat ik in mijn hoofd had, geen beginnersklusje was. Uitbesteden dus aan een ervaren vilter!

Maar dan was er nog het andere dilemma: ik heb slechte ervaringen met uitbesteden. Denk alleen al aan mijn trouwjurkdebacle… Ik ben een veeleisende perfectionist en als er ook maar één detail niet precies is zoals ik het mooi vind, kan ik het hele ding niet mooi vinden. Dus hoe geef je iemand instructies zodat die persoon precies maakt wat jij mooi vindt? Dat kan bijna niet. Je moet gewoon vertrouwen hebben. En dat is erg lastig als je in het verleden al diverse malen bent teleurgesteld…

Maar na 5x zuchten, me 2x bedenken en 1x toch alvast zelf een beginnetje te hebben gewaagd, heb ik uiteindelijk toch de opdracht bij Giftig neergelegd. Die kende ik van evenementen en ik had in haar winkel regelmatig iets moois zien liggen. Uiteraard kreeg ze van mij wel een hele waslijst met eisen en richtte ik een compleet Pinterestboard voor haar in, zodat ze ook visuele voorbeelden had van dingen die ik mooi vond en me bij onze kostuums leken passen.

Volgende probleem: ik wist niet precies wat voor vorm hoed Ernic en mij zou staan! Hoeden moet je eigenlijk uitproberen. Dus wat voor model moest ik in vredesnaam gaan vragen? Het eerste plan was om eens bij haar langs te gaan om bestaande modellen uit te proberen en op basis daarvan, een eigen ontwerp te maken. Maar ze bleek in Groningen te wonen en Ernic zag het niet zo zitten om daarvoor ‘even’ op en neer te rijden. Bovendien had ze op dat moment weinig op voorraad.

Plan B dan maar: kijken naar vorm van de hoeden die ik al had liggen, en voor Ernic een papieren mock-up knutselen om de vorm te testen.

Uiteindelijk kwam daar, in combinatie met de afbeeldingen op Pinterest, een schets uit rollen:

schets-hoedjes

Met alle vingers die ik had, gekruist, stuurde ik die door aan Giftig.

En… ze heeft me niet teleurgesteld!! Dit zijn ze geworden:

hoedjes

Ook Ernic is er gelukkig blij mee.

In de close-up zie je hoe goed het haar gelukt is om de strepen en de kraaltjes op onze fantasy-kostuums terug te laten komen in de hoed. Het blauw en okergeel matchen ook behoorlijk goed met de kleuren van onze outfit.

wp-1462309299768.jpeg

tweedledum-tweedledee

Aanstaande zondag is ons eerste optreden waarbij we de nieuwe kostuums en hoedjes kunnen dragen. Ik heb er zin in!!

Krullende kandelaar

Ik bedacht me dat ik volledig vergeten ben om mijn recente aanwinst te showen! Dus hierbij alsnog.

Af en toe duik ik een tweedehandswinkeltje binnen. Doorgaans ligt er alleen meuk, maar zo heel af en toe zit er iets moois tussen. Ook ditmaal had ik geluk, want ik vond deze prachtige kandelaar!

kandelaar

Ik ben er twee maal kwijlend langs gelopen in de winkel en iedere keer zei ik tegen mezelf dat ik hem niet kon meenemen, want we hadden er geen ruimte voor. En dat klopt ook. Maar er is dan ook zo’n stemmetje dat zegt: “maar straks ga je een groter huis kopen en dan is er wél plek… en dan is je huis leeg… dus kun je beter nu vast een verzameling aanleggen van spullen die je écht mooi vindt, anders ga je het tegen die tijd weer opvullen met Ikea-rommel”. Tsja…

Dus de derde keer pakte ik hem toch maar op en liep ik ermee naar de kassa. De kassajuf keek jaloers. “Mooi is ‘ie hè? Als hij er aan het eind van de dag nog gestaan had, had ik ‘m zelf mee naar huis genomen…”
Vette pech voor de kassajuf. ;-)

Maar inderdaad, ik heb er eigenlijk geen plek voor, dus nu staat hij een beetje weggepropt in een hoekje naast de trap en komt hij niet tot zijn recht. (Al matcht hij wel weer grappig met het stoeltje – waar ik overigens ook eigenlijk geen plek voor had.)

Toch maar eens kijken voor een groter huis…