Doedelzakworkshop & folkbal

Gisteren was een intensieve, maar heerlijke dag!

‘s Ochtends reed ik met Rinske en Marcel naar Zeist, voor de workshopdag van Stichting Draailier & Doedelzak. Ik had me opgegeven voor de workshop voor gevorderde doedelzakspelers, die door Willem Schot gegeven werd. Ik wilde heel graag een keertje les van hem hebben en ook het onderwerp van de workshop (omspelen/versieren van een melodie) klonk nuttig en interessant.

We waren met maar 5 deelnemers, dus dat was wel prettig. Niet alleen voor onze oren, maar ook omdat je wat rustiger aan kan doen.
Toch is het wel een beetje raar, om samen met je doedelzakleraar dezelfde workshop te volgen… :-)

workshop

Aan het eind van de middag reden we snel naar huis, want ‘s avonds was er weer een folkbal in Nijmegen. Even eten, omkleden, en hop weer door!

Uiteraard was ik eigenlijk bek-af na zo’n intensieve middag en normaal gesproken zou ik liever op de bank zijn blijven hangen. Maar ik weet dat ik van dansen juist energie krijg, dus het was geen enkel probleem om mezelf ervan te overtuigen om te gaan!

En inderdaad heb ik niet alleen weer heel veel fijne dansjes gedaan, maar ik heb ook zitten kwijlen vanwege het vioolspel van een van de muzikanten van het duo Les Bottines Artistiques – wauw, wat een techniek! Daar zit echt wel een conservatoriumopleiding achter ofzo. En je hoorde in hun muziek ook duidelijk klassieke invloeden.

Ik ben gisteravond ook nog gevraagd of ik niet secretaris wilde worden van Stichting Balfolkfabriek. Ik voelde me erg vereerd dat ze me graag wilden hebben, maar argh… ik ben net gestopt met re-enactment om wat meer tijd voor mijn huidige activiteiten te maken. Dus helaas was dat een nee. (Mocht iemand anders zich geroepen voelen… er is dus een vacature. :-) )

Na zo’n intensieve dag en twee nachten net iets te weinig slaap, ben ik nu wel een beetje brak. Terwijl ik zo meteen weer door moet naar een optreden met Tweedledum & Tweedledee. Hopen dat het in ieder geval droog blijft…

Filmopruiming

Net als vorige week keek ik zondagavond een aantal afleveringen van ‘Hoarders’, en net als vorige week werd ik geïnspireerd tot verder opruimen. Ditmaal moest de voorraad DVD’s en Blu-rays er aan geloven. Ik denk dat ik deze routine er in houd. :-P

Anyway, onderstaande exemplaren hebben we al dan niet met plezier bekeken, al dan niet meerdere keren, maar van allemaal vinden we het nu tijd dat ze een nieuwe eigenaar krijgen die er weer/meer plezier van kan hebben.

Alle films zijn €2,50 per stuk, behalve de reeks Police Academy-films (2 t/m 6): die zijn €7,- voor alle vijf samen.

Als je er een of meerdere wil, laat het dan even in een comment onder deze blogpost weten. NIET op Facebook, want dan gaat alles langs elkaar heen lopen. Wie het eerst komt, het eerst maalt namelijk.

Verdere regels: ophalen kan in Nijmegen, versturen kan tegen vergoeding van verzendkosten. Voor je bewaren tot we jou of een gezamenlijke vriend een keer zien kan ook, maar alléén als dat binnen nu en een maand is. De vorige keer zat ik een half jaar later nog steeds met een aantal boeken namelijk. ;-)

dvd1 dvd2 dvd3 dvd4 dvd5 dvd6 dvd7 dvd8 dvd9 dvd10 dvd11 dvd12 dvd13

IKEA-klus

Voor vandaag had ik geen specifieke plannen gemaakt. Dat zijn altijd de gevaarlijkste momenten…

Ik zat achter mijn computer en ergerde me voor de zoveelste maal aan de indeling van mijn bureau. Dat moest toch efficiënter kunnen? Via Google belandde ik op een mooi houten brievenbakje van de IKEA. Oh, dat zou ik goed kunnen gebruiken! Maar ja, om nou helemaal naar Duiven te rijden voor alleen een brievenbakje…

Ik liep naar zolder. Daar moest vast nog wel wat heringericht worden.

Oh ja, we moesten meer kostuumruimte hebben! Mark en ik hebben allebei een grote Ivar-stellingkast met kledingroede en daarnaast enkele ligplankjes, om onze kostuums op te bergen. Maar die puilen inmiddels uit. Eigenlijk moest er dus nog een derde hangkast komen. Ha, een excuus om naar de IKEA te gaan!

Aldus geschiedde.

Helaas pindakaas was het bij thuiskomst geen kwestie van ‘even snel in elkaar zetten’. Want ze verkochten die kledingroedes blijkbaar niet meer. :-(  En de enkele exemplaren die op Marktplaats.nl werden aangeboden, moesten allemaal in Utrecht en omstreken worden opgehaald. Er zat dus weinig anders op dan zelf wat in elkaar te timmeren.

Na flink wat gescheld en gevloek, en slechts één bloeduitstorting op mijn handpalm, zat het ding dan eindelijk erin. Hoera!

kast roede

Af en toe baal ik wel dat bij ons thuis de rolverdeling bepaald niet traditioneel is. Ik ga én bij de IKEA shoppen, én ik doe de timmerklusjes. Dat hebben andere vrouwen toch beter voor elkaar – die mogen alleen het shopgedeelte doen. :-/  Van de andere kant heb ik nu wel frietjes verdiend. Die ik Mark lekker laat halen, denk ik. ;-)

Oh ja, maar eerst nog even dat brievenbakje in elkaar zetten…

Idolum outfit

Heh, da’s wel weer een nieuw snelheidsrecord wat betreft kostuums maken… In 4,5 uur tijd was deze af!

Net als bij mijn peplos, was ook Mark’s kostuum voor Idolum vooral een kwestie van lappen vouwen en op tactische plaatsen vastzetten.

(Goede foto’s maken was dan wel weer erg lastig vanwege de felle zon die steeds op Mark viel, waar hij ook ging staan in de tuin. En ik heb hem maar niet gevraagd om de outfit op straat te gaan showen. ;-) )

romeinse-outfit1 fafafa

De meeste tijd ging zitten in het naaien van de wollen tuniek voor eronder. Die is puur bedoeld voor de warmte, want het evenement is in november. (Hopelijk heeft Mark tegen die tijd geschikte schoenen geregeld…)

Om de chiton te maken hoefde ik alleen de zijkanten van de lap dicht te naaien, de randen te zomen en de bovenkant met knoopjes vast te zetten. De stof is enigszins synthetisch, maar ik wilde per se een dunne stof die mooi geplooid kan worden.

Uiteindelijk valt de chiton helaas niet zo mooi in plooien als had gekund, omdat hij hier over nogal stugge wollen stof wordt gedragen. Op de foto komt de stof bovendien niet zo goed over, dus kijk maar naar de close-up.

knoopjes

De knoopjes zijn van plastic, maar dat merk je alleen als je ze vast hebt. (Ze zijn goudkleurig, maar op de foto lijken ze vreemdgenoeg zilverkleurig.) Er staat zelfs een Latijnse tekst op, dus ik vond ze uitermate geschikt. (Bonuspunten voor degene die me kan vertellen wat er nou precies staat – ik kom niet verder dan ‘koning Lodewijk’ en iets met ‘wereld’. :-P )

De toga was het allermakkelijkst: ik trok een stuk reststof uit de kast en knipte de rand recht af. Fibula erdoor steken bij de schouder en hop, je hebt een warme mantel! :-)

Bestede tijd: 4,5 uur
Kosten: €45,20 (3 meter wol voor €12,50 per meter. De lijntjesstof was ook zo lang, maar slechts €2,- per meter! De rode reststof heb ik niet meegeteld; die lag al jaren in de kast. Knoopjes waren €1,20.)

Bonbons maken met collega’s

Het was gisteren weer tijd voor ons jaarlijkse afdelingsuitje! Het plan was om met z’n allen een workshop bonbons maken te gaan volgen.

Nou waren we twee jaar geleden met een ander bedrijfsuitje al bij dezelfde organisatie langs geweest en hadden we o.a. een demonstratie gehad van hoe je bonbons maakt. Maar ditmaal mochten we het ook echt zelf gaan doen!

Eerst kregen we uitleg over hoe chocolade wordt gemaakt. Effe geduldig afwachten…

uitleg

…en dan lekker charmant onszelf verpakken in plastic schortjes en haarnetjes! :-D

selfie

Wij vonden dat de bebaarde mannen in ons team er ook eentje om de kin moesten, maar daar wilden ze niet aan. Flauw hoor.

We maakten twee soorten bonbons: met een crèmevulling (op te brengen met een spuitzak) en met marsepein- en caramelvulling. Die laatsten moesten we eerst met de hand sculpturen. Uiteraard ging ik voor de uitdaging en leerervaring en bedacht ik vreemde vormen en combinaties van vullingen, gewoon om te kijken hoe dat uit zou pakken.

vullen

gevormd

Toen kwam het moeilijkste klusje: de boel met een vorkje door een bak gesmolten chocolade halen, om er een laagje overheen te krijgen. Daar ben ik duidelijk niet voor in de wieg gelegd. De meeste collega’s slaagden er in de bonbons zonder al te veel te morsen, terug op het papier te krijgen, maar ik had overal druipers en spetters er omheen… (En op mezelf – m’n hele handen zaten onder en het was maar goed dat ik een schort aan had.)

chocoladelaag

Maar hee, ze zijn er vast niet minder lekker door. Voordat ze in het doosje konden, moest ik helaas wel her en der wat van de onderkant afbreken en ter plekke opeten (want weggooien is zonde). ;-)

doos-open

doosjes

Ik heb ze nog niet geproefd, want door al het proeven van de verschillende cacao-fasen tijdens de demonstratie en het snoepen tussendoor, zaten we al behoorlijk vol. En toen moesten we nog gaan eten… een 8-gangendiner!

Wat overigens luxer klinkt dan het was, want maar de helft van alle gangen waren echt lekker, maar het was wel heel gezellig met ons zootje ongeregeld. We blijven toch een groepje bijzondere mensen bij elkaar. Lekker direct en niet al te tactisch qua opmerkingen, zeker na een glaasje wijn of wat biertjes. :-)

Maar vandaag zitten we weer gewoon op kantoor en wordt er net als altijd weer hard gewerkt. Back to business!

Unhoarding

Vanavond bingewatchte ik 4 afleveringen ‘Extreme verzamelaars’ (over hoarders) achter elkaar. (Don’t judge – soms moeten mijn hersenen gewoon op nul, okee?) Daarna was ik spontaan geïnspireerd om mijn kledingkast uit te mesten…

En met resultaat: twee flinke stapels mogen weg. Er zit vanalles tussen: jurken, rokken, broeken, jasjes, blouses, shirts en een bikini. Gênant genoeg moesten drie broeken weg omdat ik ze écht niet meer dicht kreeg… en niet op slechts een paar centimeter na. :-S

kleding

Ook vond ik nog mijn hand- en beenbeschermers van jiu-jitsu. Die ga ik maar doneren aan mijn oude studentenvereniging, want ik ga ze echt niet meer gebruiken.

Maar dit ruimt wel heel lekker op!

kast

Ik heb alleen de wintertruien (links onderin) niet gedaan. Dat komt begin volgend jaar wel, nadat ik kan beoordelen of ik ze daadwerkelijk heb gedragen deze winter.

Peplos-problemen

Het is weer eens zo ver; ik heb kostuumstress.

Nu de playtest al een tijdje achter de rug is, komt het eerste officiële Idolum LARP-evenement er aan. Mark en ik gaan er heen als spelerspersonages, dus moeten er kostuums komen.

Nou dacht ik slim te zijn en voor de playtest alvast wat kostuumonderdelen te naaien, zodat ik dat later niet meer hoefde te doen. Maar ja, een playtest is er niet voor niets en inmiddels hebben ze de setting en regelset wat aangescherpt. Was er eerst nog weinig focus wat betreft kleding (‘ergens rond 500, laat-Romeins of vroeg-middeleeuws’), nu willen ze duidelijk meer richting Romeinse stijl. Terwijl de jurk die ik had gemaakt, vroeg-middeleeuws is.

Toch me maar weer even opnieuw gaan verdiepen in de kleding dus.

En dan blijk ik tegen een praktisch probleem aan te lopen. Want heel leuk, dat die Romeinen daar in hun middellandse zeeklimaat in togaatjes rondhobbelden, maar wij spelen het spelletje in Nederland. In friggin’ november. Als ik iets met blote armen of korte mouwen maak, of zo’n knielange tuniek voor Mark, dan vriezen we dood!

Ook de stofkeuze wordt daardoor beïnvloed, want om zo’n toga of chiton mooi geplooid te laten vallen, mag de stof niet al te dik zijn. Maar ook met thermokleding onder m’n kostuum, heb ik toch liever dikke wol, als we in de winter een heel weekend buiten gaan rondsjouwen!

Grom… wat nu?

Mark kan zich er niet druk om maken. “Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat”, orakelde hij vanochtend. Mjah, dat is niet echt mijn manier van werken. Maar er zit weinig anders op.

Okee, de jurk die ik al had gemaakt, blijft. Die is van dikke wol en heeft lange mouwen (dus warm), en is neutraal. En er overheen ga ik, zo goed en kwaad als het gaat, op z’n Romeins een ander stuk wol draperen.

Nou had ik nog een prachtige lap geruite wol liggen. Een jaar geleden gekocht omdat ik een excuus had weten te verzinnen om hem te kopen (gebruiken als afdekdeken voor re-enactment). En aangezien ik daarmee stop, kan hij nu een andere bestemming krijgen.

Gouden bling-klemmetjes erop genaaid, en hoppa, ik heb een kostuum!

chiton clips

Want zo’n peplos is gewoon een in twee richtingen gevouwen lap, die je bij de schouders vastspeldt. Niks aan te naaien! En het voordeel is dus, dat als ik het kostuum op een gegeven moment niet meer gebruik, ik alleen de klemmetjes eraf hoef te tornen, en dan weer een lap stof heb die ik kan hergebruiken!

Maar nu slaat de twijfel wéér toe. Want hoewel ik nog steeds verliefd ben op die ruitjeswol, doet hij meer Keltisch aan dan Romeins. En die riem die erom zit, is laat-middeleeuws. De re-enacter in mij vindt dit uiteraard écht niet kunnen… En de LARP-er in mij helpt ook niet bepaald mee, want die fluistert dat dit kostuum gevoelsmatig niet heel erg bij mijn personage, een oud-priesteres, past.

Whaa!! Ik word soms helemaal gek van mezelf!

Misschien moet ik eerst maar even aan het kostuum van Mark gaan beginnen en kijken hoe dat uitpakt. En daarna nog eens met een frisse blik naar mijn eigen outfit kijken.

Vanochtend heb ik in ieder geval een hoop mooi spul gescoord op de lapjesmarkt in Utrecht, dus ik kan gelijk aan de slag.

Gevonden voorwerpen

Ik constateer de laatste tijd een trend op Facebook die ik nogal zorgwekkend vind: het delen van gevonden voorwerpen in de hoop de eigenaar te achterhalen.

Natuurlijk zijn er mooie verhalen over hoe via deze weg iemand herenigd is met zijn spullen (vooral als het een ouwe knuffel van een schattig kindje is). Maar ik vermoed dat het in de meeste gevallen absoluut niet effectief is. (En over die gevallen hoor je dan weer niks.) En als het wel effectief was: hoe efficiënt was dat? Hoeveel mensen hebben onnodig dat bericht in hun tijdlijn gehad? (Ik las recentelijk een bericht waarbij iets na 500x delen(!) bij de rechtmatige eigenaar was beland…)

Als het een opvallend persoonlijk item is, is de kans inderdaad aanwezig dat iemand het herkent en aan de betreffende eigenaar linkt. Maar ik zie ook heel generieke dingen gedeeld worden, zoals een sleutelbos. Dan kun je dat bericht niet gericht doordelen, dan schiet je gewoon met hagel.

Stel dat iedereen het zo gaat doen. Niet alleen overspoelt je Facebook-tijdlijn dan met loze berichten, maar de kans dat iemand z’n spullen terugkrijgt wordt gewoon veel kleiner. Stel je voor dat jij degene bent die iets kwijt is. Wat doe je dan liever: navragen bij de gemeentelijke gevonden voorwerpen of politie of iemand het heeft afgegeven, of maar afwachten en hopen dat je het toevallig via social media langs ziet komen? En dan heb ik het nog niet over de deel-moeheid die op een gegeven moment bij mensen zal ontstaan.

En realiseren mensen zich eigenlijk wel dat lang niet iedereen een Facebook account heeft?

Bovendien hebben de gemeente en politie bepaalde bevoegdheden, zodat ze eigenaren kunnen opsporen. Ik heb namelijk ook gezien dat mensen een gevonden rijbewijs of bankpas delen! Terwijl de gemeente gewoon in de GBA kan kijken om het bijbehorende adres en telefoonnummer te achterhalen. En de bank in kwestie prima weet wie zijn rekeninghouders zijn, en de eigenaar gelijk gerust kan stellen dat hij niet hoeft te vrezen voor een leeggehaalde rekening.

bankpas1 rijbewijs

Er blijken zelfs serieus Facebookgroepen te zijn voor het herenigen van pasjes met de rechtmatige eigenaren… Je moet maar even weten dat je daar moet kijken als je iets kwijt bent. Het verliezen van een pasje is namelijk niet iets waar mensen een gewoonte van maken, zodat ze alle ins en outs weten over Facebookgroepen daarover.

Een tijdje geleden vond ik een mobiele telefoon op straat. Die heb ik gelijk bij het politiebureau afgegeven. De rechtmatige eigenaar bleek binnen een uur al een seintje te hebben gekregen dat haar telefoon was gevonden, hoorde ik toen ze me achteraf ervoor bedankte. Dat gaat toch prima zo?

En als je dan tóch per se een item op Facebook wil delen, denk dan even na over wie het moet zien. Als het gaat om een voorwerp dat in Maastricht is gevonden, hoeven je vrienden in Friesland of Noord-Holland dat echt niet te zien of te delen. Wist je dat Facebook een heel handige optie heeft voor het alleen posten voor je nabije omgeving?

fb

Gebruik het alsjeblieft!

Gemiste kans

Soms zit het mee en soms zit het tegen. En soms gebeurt dat allebei tegelijk.

De meevaller was, dat we eindelijk mochten komen spelen op het Mittelalterfest van klooster Graefenthal, dat komend weekend is! We proberen daar al een tijdje voet aan de grond te krijgen. We speelden er al eerder, en ook al eens op een baravond, maar dat wil nog niet zeggen dat we daarna automatisch voor alles worden uitgenodigd. Maar nu wilden ze ons dus hebben!

De tegenvaller was, dat ze vergeten waren ons dat te vertellen…

Ja echt dus. Afgelopen woensdag kreeg ik een berichtje van onze contactpersoon. “Even dubbelchecken: jullie zijn er dit weekend bij, toch?”
Euh, wij weten van niks??

Iemand anders van de organisatie had haar verteld dat ze ons had gesproken en dat het was geregeld. Maar of die persoon heeft ons met iemand anders verwisseld, of die is zwaar in de war, want wij hadden dus geen enkel bericht gehad.

Okee, snel even checken bij Ernic of die alsnog zou kunnen. Heel toevallig had ik namelijk nog niets gepland voor dit weekend. En dat tochtje naar de lapjesmarkt kon ik wel verzetten. Lo and behold: Ernic had alleen zondag al wat, dus zaterdag zouden we toch nog kunnen komen!

Dat legde ik aan onze contactpersoon voor en ik vertelde ook wat ons uurtarief is, aangezien we uiteraard niet gratis komen spelen. Ze zou even gaan kijken.

En dat was het laatste dat ik heb vernomen. Ondanks een herinnering, heb ik geen reactie meer terug gehad. Om 5 uur vanavond heb ik maar aangegeven dat we er vanuit gaan dat we morgen dus niet hoeven te komen opdraven…

Frustrerend, die communicatie. Alle partijen willen graag dat we er bij zijn, en dan gaat het nog niet door vanwege dit soort geneuzel. :-(

Websitezorgen

Pff… wat een stress over mijn website de afgelopen tijd. Het is ook echt Murphey’s Law: áls er iets mis gaat, dan is het altijd vlak voor Halloween, oftewel in mijn hoogseizoen. :-(

Het begon begin augustus. Van de ene op de andere dag had ik nog maar éénderde van mijn normale aantal bezoekers. Huh?

De volgende dag herstelde het zich. Mjah, glitch in the matrix. Of een tijdelijk probleempje met de server ofzo. Niks aan te doen.

Maar die dalingen bleven herhalen:

analytics

En ik zag het ook terug in dramatisch lage verkoopaantallen. Terwijl ik zelf geen downtime van de site kon constateren.

Ik kon het niet met zekerheid zeggen, maar het begon er op te lijken dat Google me gewoon af en toe uit zijn resultaten had gegooid! Raar, want ook bij het directe bezoek was er een mega-daling gemeten. Maar volgens Search Analytics in Webmastertools (voor de insiders) was er ook een flink dal in de zoekopdrachten.

Zou er een Google update geweest zijn? Maar waarom kelderde ik dan, ik heb toch een nette site? Zou het aan de bereikbaarheid van mijn server liggen? Die wil nogal eens traag zijn en dat wordt tegenwoordig steeds meer bestraft…

Volgens mijn host was er niks geks aan de hand met de server. Misschien veroorzaakte een andere site op die shared server incidenteel wat problemen, maar dat konden ze zo niet zeggen.

Ik upgrade voor de zekerheid naar een cloud hosting pakket. Ik heb twee maanden om het uit te proberen en kan altijd weer terug naar het goedkopere pakket (na Halloween…).

Een paar dagen later leken de bezoekersaantallen weer gestabiliseerd. Wat een opluchting! Maar lag het nou aan een stabielere server of niet…?

 

Helaas leken de verkopen niet echt aan te trekken.

Ineens kreeg ik een mailtje van een bezoeker: nadat ze producten in de winkelwagen had gelegd en op ‘check out’ klikte, werd ze (zoals het hoort) naar Amazon gestuurd, maar daar kreeg ze de melding dat haar winkelwagen leeg was.

Huh?? Na even proberen constateerde ik hetzelfde probleem. En na wat googlen bleek ik niet de enige te zijn die hier last van had: blijkbaar had een update van een andere plugin, de webshopplugin stuk gemaakt. Er was alleen nog geen update met bugfix beschikbaar. Argh!!

 

Rond diezelfde tijd merkte ik dat Amazon via de API extreem uitgebreide kortingsinfo met de productinfo mee aan het sturen was. Waar mijn paginalayout niet tegen kon, waardoor bepaalde productpagina’s ineens een heel vreemde lay-out kregen. Noez!!

 

En alsof dat nog niet erg genoeg was: vanochtend wilde ik mijn forum even checken op spammers. 404 Error. Wut…? Ook mijn site gaf een 404. En mijn weblog. En de Tweedledum & Tweedledee site. WTF??

Na inloggen op de FTP-server, bleken alle bestanden weg te zijn. ALLE BESTANDEN WAREN WEG! De databases waren er nog, maar de public_html-directory was leeg.

Gelukkig kon mijn host snel een backup van de vorige dag terugzetten, maar ze konden me niet vertellen wat er die nacht precies was gebeurd. Zij hielden het op een hacker.

Maar daar geloof ik niks van. Volgens de logs was de laatste entry voor de crash, die van een cron job. En er was ineens een restore-directory op mijn server verschenen. Een hacker maakt die niet aan.

Ook had ik twee dagen geleden de php-versie geupdated, want die liep wat achter. Daarna werkte alles gewoon goed. Maar nu zag ik dat die php-versie ineens weer wat teruggezet naar de vorige versie… en volgens de host hadden zij dat niet gedaan.

Hmm…

Een wilde theorie is, dat mijn backup-plugin de nieuwe php-versie niet aankon en in plaats van de boel te backuppen, alles heeft verwijderd. Een heel wilde theorie die nog steeds niet het terugzetten van de oude php-versie verklaart, maar ik heb anders echt geen idee. Voor de zekerheid heb ik mijn wachtwoord toch maar weer gewijzigd.

Het heeft me in ieder geval de hele ochtend gekost om alles weer werkend te krijgen en de boel te analyseren. Vanavond heb ik alle updates weer geinstalleerd én een nieuwe versie van mijn shop geinstalleerd, die toevallig vanavond was uitgekomen. En nu werkt het weer, inclusief de shopping cart.

Maar omdat ik niet weet wat er is gebeurd, is het fingers crossed houden in de hoop dat het niet ineens nogmaals gebeurd. Ik ben al een hoop inkomsten misgelopen en heb hier heel wat grijze haren door erbij gekregen. Flink veel werk hoor, een website runnen… :-(