Vandaag was een broodnodige uitbrakdag na Castlefest… het was heftig, maar ook fantastisch!

Het is precies 5 jaar geleden dat Ernic en ik een gelegenheid zochten om samen muziek te maken en op Castlefest uitkwamen. Dus dit was eigenlijk ons jubileumfestival! En wauw, wat zijn we stiekem een eind gekomen…

Voorheen kwamen we altijd als betalende bezoeker, maar inmiddels regelt Vana Events onze entree en campingkaartje en mogen we lekker backstage eten en drinken en naar het toilet (ja, lach maar, maar als jij daar een heel weekend loopt dan besef je wat een voorrecht het is om niet met alle andere bezoekers in de rij voor de wc te hoeven staan ).

Inmiddels worden we ook herkend! Door de medewerkers bij de ingang, die ons gewoon doorlaten ook al kunnen ze ons niet direct op de artiestenlijst vinden, omdat ze weten wie we zijn. Maar ook door bezoekers, die opmerken dat ze ons andere jaren ook zo leuk vonden.

En de eerste handtekeningen zijn gezet! Zaterdag kwamen er twee mensen naar me toe die vertelden de dag ervoor onze cd te hebben gekocht en nu wilden ze toch heel graag mijn handtekening er op…

Wat die cd betreft: ik had verwacht er maximaal 5 stuks per dag te verkopen, maar we hebben in totaal maar liefst 29(!) exemplaren verkocht!! Maar goed dat we tijdig een nieuwe voorraad hebben laten drukken, want anders hadden we er te weinig bij ons gehad! Dan heb ik het nog niet eens over alle donaties die in ons kistje zijn gegooid. En het waren niet eens voornamelijk drankmuntjes, van mensen die bij het naar huis gaan geen zin hadden ze om te wisselen.

Ook superleuk zijn alle mensen die ons hun eigen instrumenten komen showen. Van zelfgemaakt benen fluitje tot strohviool (ja, ik blijk daar nog best een eind op weg te kunnen spelen!) tot Poolse doedelzak.

We hebben enorm veel gespeeld – alle drie de dagen hebben we de complete ochtend bij de hoofdingang gespeeld en ook steeds een à twee uur aan het eind van de dag wanneer mensen weer naar huis gingen. En bovendien af en toe halverwege de middag. Hopelijk kunnen we ons vaste plekje, waar inmiddels structureel de hoofdingang is gemaakt, ook komende jaren behouden!

Desondanks ben ik ook genoeg toegekomen aan dingen voor mezelf doen. In tegenstelling tot vorig jaar heb ik mezelf niet voorbij gerend door te veel te willen, maar maximaal 2 bands per dag meegepikt om naar te luisteren en/of op te dansen.

Uiteraard is er ook loot gescoord: een lap rode wol, maar liefst 3 cd’s, een vilten tasje voor mijn nieuwe LARP-personage en een supermooi oorsierraad.

Het mooiste aan Castlefest blijft de fantastisch goede sfeer op het terrein. Niemand die vervelend doet, iedereen is gewoon lekker zichzelf. Desondanks vielen me twee dingen heel erg tegen. Ten eerste de rommel backstage. Blijkbaar is het heel moeilijk om je flesjes, bekers en bordjes na gebruik in de vuilniszak te gooien? Die arme vrijwilligers moesten continu het afval opruimen. Respect voor al die mensen die zich uit de naad hebben gewerkt om alles soepeltjes te laten verlopen hoor!

Ook de overlast op de camping viel me erg tegen. Officieel hoort het er vanaf 23.00 uur stil te zijn. Wil je verder feesten, dan is daar een speciaal stukje van de camping voor gereserveerd, waar een complete feesttent en loungeplekken zijn. Uiteraard begrijp ik dat een Castlefestcamping desondanks niet 100% stil is en dat hoeft ook niet. Maar er waren iedere nacht wel mensen die het nodig vonden om midden in de nacht te gaan schreeuwen en gillen tegen elkaar. Dat is gewoon asociaal en vind ik echt niet bij Castlefestgangers passen… Volgende keer niet alleen een slaapmaskertje tegen het licht, maar ook oordopjes tegen het geluid meenemen dus.

En nu verder met het zoeken naar foto- en videomateriaal van ons!