Gisteren met Mike, Yvonne en Dave naar Castlefest geweest. Voor degenenen die nog nooit geweest zijn, hierbij een impressie:

We hebben lekker relaxed langs de kraampjes geslenterd, muziek geluisterd en in het gras gehangen. En natuurlijk weer belachelijk veel bekenden tegengekomen.

In tegenstelling tot andere jaren heb ik ditmaal weinig geshopt. De buit bestaat slechts uit een ringetje, een kettinkje en een klein stenen beeldje. Inmiddels ken ik de meeste standhouders namelijk wel, en eigenlijk hebben ze ieder jaar hetzelfde. Dus een grondige inspectie van alle waren is niet meer noodzakelijk. Eerlijk gezegd heb ik in de loop van tijd ook wel genoeg LARP-zut bijelkaar verzameld… Maar je moet natuurlijk wel je opties open houden, want wie weet, staat er ineens iets bij waarvan je niet wist dat je het nodig had, maar op het moment dat je het ziet je het gewoon moet hebben

Andere jaren hebben we ook nooit zo relaxed de hele dag in het gras gelegen. Mark is niet zo van het rondlummelen, die heeft daar geen rust voor in z’n kont. Maar aangezien hij de hele week naar Drachenfest in Duitsland is, heeft hij die beproeving niet hoeven doorstaan.

Het eerste optreden dat we gezien hebben was van Rapalje. Dat is zo’n band die live echt veel beter uit de verf komt dan op cd. De laatste, waar iedereen voor kwam/bleef, was natuurlijk Omnia.

Ik heb geprobeerd wat filmpjes te maken, maar de disc van de camera was al snel vol en blijkbaar heb ik per ongeluk de wél gelukte filmpjes ipv de slechte gewist om plaats te maken voor nieuwe…
Daarbij moest ik de camera met de armen uitgestrekt boven m’n hoofd houden terwijl ik op m’n tenen stond, om uberhaupt het podium in beeld te kunnen krijgen. En dan maar hopen dat ik het apparaat de goede richting op hield. Want, ukkepuk die ik ben, is mijn uitzicht bij een concert normaal gesproken ongeveer dit:

Om de één of andere reden gaan de lange mensen ook altijd voor mij staan. Ik denk dat het ongeveer zo gaat: “Hee kijk, daar in de menigte is nog een opening, laat ik daar heengaan”. En dat blijkt dan geen opening te zijn, maar de plek waar ik sta. En dan blijven ze er toch maar.

Ach, ik heb me er al lang bij neergelegd dat ik puur voor de muziek naar concerten moet gaan en er niet op moet rekenen dat ik iets van de show meekrijg.

Tijdens het optreden van Omnia werd ook nog het wickerbeast in de hens gestoken, wat een mooi vuurtje opleverde. Nou ja, vuurtje… de fik kwam behoorlijk hoog:

Het werd dus ook nog goed warm. En het was al behoorlijk warm geweest die dag! We mogen de weergoden bedanken voor het tegenhouden van de regen en het aanleveren van wat bewolking, zodat we niet de hele dag in de brandende zon hebben hoeven staan. Want dan was ik nu vast zo rood geweest als een kreeft.

Volgend jaar zeker weer! Ik voel me dan ook zo ontzettend thuis op zo’n dagje tussen al die andere Middeleeuwen / fantasy freaks in kostuum…