Ik had me heel erg verheugd op Castlefest. Lekker in het gras hangen met vrienden en naar muziek luisteren, shoppen en zelf muziek maken. Helaas is bijna alles letterlijk in het water gevallen. Hoewel het weerbericht deed vermoeden dat er af en toe een buitje zou vallen, heeft het bijna de hele dag aan een stuk door geregend. En behoorlijk hard ook

Dat betekende niet alleen dat het gras en alle andere dingen veel te nat waren om op te gaan zitten, maar ook dat het niet leuk was om een uur lang voor een podium te staan, en nog veel erger: dat ik nauwelijks doedelzak kon spelen.

Ik had met Ernic, die draailier speelt, afgesproken dat ik hem zou bellen zodra ik op het terrein was gearriveerd. Het duurde sowieso twee uur voordat we contact hadden, want communicatie verliep vooral via voicemail. Ik wilde niet gelijk op het open podium spelen, dus zijn we eerst even gaan ‘inspelen’ onder de beschutting van een tentdoek in het middeleeuwse kamp. Dat was heel leuk om te doen! Er bleven flink wat mensen staan luisteren en hoewel ik geen enkel stuk foutloos heb gespeeld, en bovendien vanwege de zenuwen continu vergat met de hoeveelste herhaling ik bezig was, bleken ze het nog mooi te vinden klinken ook

Dat was helaas de enige keer dat we samen gespeeld hebben, want op een gegeven moment wilde Ernic zijn draailier herstellen, omdat hij niet erg goed klonk, en vanaf dat moment heeft het alleen nog maar aan een stuk door geregend. Het open podium waar we op zouden spelen was ook fysiek gezien open, dus dat was echt geen optie. Van de andere kant hoorde ik dat het open podium niet veel meer was dan een grote houten doos om op te staan, op een onmogelijke plek waar niemand kon blijven staan om te luisteren omdat ze dan de looproute blokkeerden, dus misschien heb ik er niet heel veel aan gemist.

Hoewel ik graag vaker had willen spelen vond ik het toch erg gezellig. Mark en ik zouden samen met Yvonne, Mike en Dave gaan, maar ik ben nog nooit zo veel andere LARPers tegengekomen tijdens een evenement als gisteren! Dat was dus wel heel gezellig.

En qua shoppen heb ik ook wel een goeie buit binnen:

– Een mooie lap wol voor een warme, neutrale mantel die overal bij gedragen kan worden (in de aanbieding voor €5,- per meter – ze hadden nog veel meer mooie wol maar die was helaas €14,- per meter, wat ik toch net te duur vond).
– Historisch correcte schoenen voor de 15e eeuw (op de rubberen zool na dan) voor het Gebroeders van Limburg festival
– Leren touwtjes voor de leren tas die ik aan het maken ben om mijn doedelzak in te stoppen
– Een gargoyle voor in de tuin (want die had ik nog niet… )

Al met al dus toch nog een gezellige en leuke dag, alleen hadden we het rond etenstijd zo gehad met de regen en voelden mijn schoenen aan als een spons, dat we besloten niet te wachten op Omnia en maar gewoon naar huis te gaan. Jammer, want ik had Omnia graag willen zien, maar we waren voor de rest wel een beetje klaar met het evenement en anders hadden we nog 3 uur in de regen moeten wachten op het concert.

Ze komen vast nog wel weer een keertje in de schouwburg in Nijmegen, of op een ander festival. En over een paar weken krijg ik wat betreft samen muziek maken weer een herkansing op het Gebroeders van Limburg festival!