In tegenstelling tot Castlefest was de Midwinterfair in het Archeon gelukkig geen ‘wet edition’. En hoewel het flink koud was, vroor het niet meer, dus eigenlijk hadden we behoorlijk geluk met het weer.

Mijn kostuum bleek warm genoeg, hoewel mijn voeten en vingers het wat moeilijker hadden met de kou. En ondanks dat ik er niet zo tevreden over was, heb ik toch nog behoorlijk wat complimentjes over mijn outfit gehad. Alleen de open kaproen bleef me irriteren, want ondanks dat ik ‘m had vastgespeld en m’n staart in de liripipe had gepropt, zakte hij gewoon met band en al af. Voor de volgende keer maak ik er eentje met knoopjes, die ik ook makkelijk af kan zetten als ik ergens naar binnen ga.

We hebben in ieder geval lekker kunnen spelen! Helemaal vlekkeloos ging het zeker niet, maar mensen vonden het leuk en we zijn vaak op de foto gezet (deze is met dank aan Ork).

We waren te gast bij Turning Wheel, een soort heksencoven, dus ik had gratis een toegangsbandje van hen gekregen. Halverwege de dag deden ze een Midwinterritueel dat wij muzikaal mochten begeleiden. Het was een heel mooi ritueel, met handen vasthouden, klankschalen, dingen in het vuur gooien en een wens doen, gezamenlijk kruidenwijn drinken en cake delen, etc. Maar het duurde wel anderhalf uur en aangezien Mark inmiddels ook was gearriveerd en ik ook nog even met hem een rondje over het terrein wilde maken, was het wel een beetje lang. Maar goed, ik heb weer flink wat inspiratie opgedaan voor als ik straks eens een ritualist wil gaan spelen op een LARP evenement!

Mijn doedelzak had wel flink te lijden onder de kou. Hij kraakte flink en soms was er even geen noot uit te krijgen. Aan het eind van de dag was hij zelfs een halve noot gezakt in toon! En de speelpijp van een doedelzak is nu eenmaal niet te stemmen, dus kon ik alleen mijn bourdonpijpen er op aanpassen en moest Ernic zijn draailier er op afstemmen.

Uiteindelijk zijn we er mee moeten ophouden omdat, ondanks de halve handschoentjes, mijn vingers zo koud waren dat ik de gaten in de speelpijp niet meer kon voelen. Maar ach, de fair was toen toch bijna afgelopen.

Wederom veel bekenden gespot en gesproken. Heel leuk als mensen nietsvermoedend langs komen lopen, een halve blik op je werpen, verder willen lopen en zich dan ineens realiseren dat ze de persoon onder dat kaproentje kennen! Alleen gaat terugzwaaien niet zo makkelijk als je aan het spelen bent.

Voor het eerst heb ik helemaal niets gekocht op een fair (eten en drinken niet meegerekend dan). Inmiddels ben ik zo ver dat ik de meeste dingen die er verkocht worden en die ik kan gebruiken, wel in huis heb. Maar wat ik op mijn lijstje had staan, werd gewoon niet verkocht: klompen, weefgetouw, boeken over weven, mooie faun-hoorntjes en nog een paar van die dingen. Ach ja, ik vind ze vast wel eens ergens.

Ik had alleen niet verwacht dat zo’n dagje buiten in de kou lopen zo vermoeiend kon zijn. Na afloop zijn we gelijk doorgereden naar de verjaardag van Gijs, maar rond half 9 voelde het alsof het al half 12 was en zijn we maar naar huis gegaan. Want dat was toch nog anderhalf uur rijden en ik had echt moeite om wakker te blijven. Maar ik heb me in ieder geval goed geamuseerd!