Het weer begint gelukkig beter te worden, dus nu wordt het ook fijner om even een rondje te gaan lopen. Desondanks merk ik dat ik dat te vaak niet doe. Op kantoor had ik een goede reden om in de lunchpauze te gaan wandelen: het was de enige manier om even weg te zijn van dat stomme gebouw en van collega’s. Maar nu ik thuiswerk is die behoefte er veel minder.

Ik merk dat het beter werkt als ik met een doel ga lopen. Even combineren met een boodschap, of het wegbrengen van het lege glas. Maar ja, daar heb je ook niet dagelijks iets van liggen. Dus bedacht ik een plan: wat als ik nou zwerfvuil zou gaan opruimen tijdens mijn wandelingen? Dan had ik een goede reden om even een ommetje te maken. En zo zou ik niet alleen mezelf helpen aan meer beweging en zonlicht, maar ook de natuur en mijn buurtgenoten!

Zo gezegd, zo gedaan. Ik meldde me eerst aan via Wijk-helden.nl – niet dat dat per se nodig is om vrijwillig afval op te rapen natuurlijk, maar via de gemeentelijke afvaldienst kun je blijkbaar zo’n handige knijper in bruikleen krijgen, plus gratis afvalzakken voor alles wat je opraapt, zodat je niet je eigen duur betaalde restafvalzakken daarmee hoeft te vullen. (Je kunt ook nog zo’n fluorescerend geel hesje erbij bestellen, maar no way dat ik met zo’n ding ga rondlopen…) En er is geen quotum wat je moet halen; je loopt gewoon zo veel of weinig als je zelf wil!

Vandaag trok ik vol goede moed de deur achter mij dicht, gewapend met afvalzak en knijper, met de intentie eerst maar eens een klein rondje door het parkje achter mijn huis te lopen.

Ik bleek het zwerfafvalprobleem iets onderschat te hebben. Na nog geen 100 meter afgelegd te hebben, was mijn pauze alweer voorbij, zat mijn afvalzak al voor driekwart vol, had ik kramp in mijn hand van het knijpen, en was ik al het geloof in de mensheid kwijt. :-/

Blijkbaar moet ik even een paar tochtjes investeren in het grondig schoon krijgen van de omgeving. Hopelijk kan ik daarna wél echt wat gaan rondlopen in plaats van om de 10cm stil te moeten blijven staan, en wordt het een kwestie van bijhouden.

(Hondenpoep is overigens ook een groot probleem – het was écht opletten om niet steeds in een dampende hoop op een grasveldje te stappen.)

Ik vermoed ook dat jullie binnenkort een ‘weirdest of’-post kunnen lezen, over wat de meest vage voorwerpen zijn die in mijn zak belandden. Alleen vandaag al trof ik, naast een hoop blikjes en flesjes en een (wonder boven wonder slechts één) mondkapje, een kapotte lampenkap en een gebroken fietsketting-beschermhoes aan.

Dit is trouwens echt een heel goede activiteit om met je kinderen te gaan doen! Ik doe het in mijn eentje, maar als je het met kinderen doet, dan kunnen ze via die site daar een zakcentje mee verdienen. Leuk voor hen en natuurlijk supereducatief om het probleem van zwerfafval duidelijk te maken!

 

Handig hoor, dat click & collect. Iets nodig bij de bouwmarkt? Gewoon online bestellen en een dag of wat later afhalen!

Mjah – mits je genoeg uitgeeft. Want bij de Gamma moet je blijkbaar minimaal voor €20 kopen om je spulletjes online te mogen click-en-collecten. Zelfs met de twee artikelen die ik nodig had, kwam ik niet aan dat bedrag. Zucht.

Dus kocht ik ook maar een nieuwe buitenlamp voor in de achtertuin. Degene die al aan mijn muur hing vond ik namelijk niet mooi, dat was de smaak van de vorige bewoners. Maar ja, hij viel amper op en ik had met mezelf afgesproken dat ik die alleen ging vervangen als er een reden toe was. Die reden had ik nu: ik moest iets bij de Gamma bestellen en ze hadden een lamp die ik wel mooi vond.

Toen ik mijn bestelling ophaalde lag er nog sneeuw, maar inmiddels is de temperatuur buiten lekker genoeg om te klussen, dus hij hangt! (Na wat gemopper over het feit dat er geen aardedraad uit de muur bleek te komen… :-S )

(Mocht de oude wel jouw stijl zijn – gratiesj af te halen in Nijmegen )

Okee, ik ben er klaar mee. Voorlopig laat ik niets meer doen aan mijn huis, want het gaat toch nooit zoals bedoeld.

Ik wist al een tijdje dat mijn spouwmuurisolatie niet meer optimaal was. Een warmtescan liet zien dat op sommige plekken warmte weglekte. Verschillende isolatiebedrijven hadden steekproefsgewijs gaatjes geboord in mijn muur en ontdekt dat het schuim dat erin zat, verpulverd was. Wat blijkbaar volgens verwachting was, want van het UF-schuim dat in de jaren ’80 populair was, is inmiddels bekend dat het na een tijdje begint te desintegreren.

Ik stond toen voor de moeilijke afweging hoe dit op te lossen: alles eruit laten halen en opnieuw laten vullen, of bij laten spuiten met een nieuw soort schuim? Het laatste was veel goedkoper, maar ik had er weinig vertrouwen in. Want het oude spul dat was blijven zitten, zou vast doorgaan met desintegreren, ook al beweerden de leveranciers anders. En het was nog niet eens gecertificeerd. Maar de eerste optie was twee keer zo duur. Dus liet ik het destijds even voor wat het was en besloot ik eerst andere dingen rondom mijn huis te regelen.

Maar inmiddels zijn we 2 jaar verder en heb ik alle overige isolatie-maatregelen al laten toepassen én zonnepanelen laten installeren. Ik wilde daarom aan het eind van 2020 toch ook nog even mijn spouwmuurisolatie laten vervangen, zodat ik gebruik kon maken van een subsidieregeling. Dat viel al in het water, doordat wegens corona de boel uitgesteld moest worden tot de eerste week van januari, net een week na de deadline voor het aanvragen van die subsidie. Grom. Nou ja, het was al in gang gezet, laat maar doorgaan.

Dus vandaag stonden twee medewerkers voor de deur om de oude isolatie eruit te blazen, en morgen het nieuwe, veel betere isolatiemateriaal, erin te spuiten.

Er werd wat geboord, er werden wat stenen uit de gevel verwijderd, maar niet veel. Ik zag ze vooral bezig met hun telefoon. Geen goed teken.

En inderdaad, even later klopten ze aan. Mevrouw, er was iets vreemds aan de hand!

Wat blijkt: het oude isolatieschuim was op heel veel plaatsen nog in zeer goede staat – dermate goed, dat ze het er niet in het geheel uit konden blazen. Wat ze totaal niet konden verklaren, want volgens hen kon je dit soort spul doorgaans na 10 jaar al afschrijven en desintegreerde het zodra je er naar keek. Aangezien het er in de jaren ’80 al in was gestopt, snapten ze dus niet hoe dit nog (deels) solide kon zijn. Sterker nog: de oude boorgaten in de muur waren kleiner dan de boorgaten die in de jaren ’80 werden gemaakt. Toen gebruikten ze blijkbaar bredere apparatuur dan nu. Op basis van de oude boorgaten vermoedden ze dat hier 6 jaar geleden nog aan was gewerkt. Was er wellicht ooit iets achteraf bijgespoten?

Nou nee, de vorige bewoners, die er tussen 1992 en 2017 hebben gewoond, hadden mij verzekerd nooit iets aan die muur te hebben gedaan. Stomtoevallig kwam de oud-bewoonster precies op dat moment met de hond langsgewandeld (ze woont nog steeds in dezelfde straat) en dus kon ze dat verhaal direct nogmaals bevestigen.

Verbazing alom en de isolatiemeneren stonden enigszins met de mond vol tanden.

Na overleg met het hoofdkantoor waren er twee opties: schuim bijspuiten (wat ik dus al eerder niet wilde, en waar zij zelf ook niet erg enthousiast over waren), of de boel weer dichtmetselen en over een paar jaar nogmaals kijken hoever het spul was vergaan. Er zat dus weinig anders op dan de boel maar te annuleren.

Superfrustrerend, want er zijn dus plekken in de muur die niet goed meer zijn, dus ik heb geen optimale isolatie. Maar om goede isolatie te kunnen laten aanbrengen, moet ik het eerst erger laten worden. Wellicht nog zeker een jaartje of 5, als het niet meer is. Snik.

Het is nu ook even afwachten hoe het bedrijf en ik het verder gaan oplossen. Zij hebben niet alleen al arbeid verricht, maar ook een apparaat gehuurd voor €500; kosten die ze sowieso moeten betalen aan een ander bedrijf dus. De medewerkers zeiden dat hun baas meestal zeer coulant was en dus hoop ik maar dat ze verder niets in rekening brengen, want ik ben er dus helemaal niets mee opgeschoten. (Gelukkig hebben ze de muur wel weer netjes dichtgemetseld achtergelaten.)

Zucht. Denk goed na voordat je aan een eigen huis begint dat niet verse nieuwbouw is, lieve lezertjes! :-S

Het is kerstochtend. Ik stap in de auto om naar mijn familie in Zuid-Limburg te rijden. En… de auto start niet.

Het probleem had ik al snel gediagnostiseerd: een lege accu. Tsja, ik ga bijna nergens meer heen, en blijkbaar is mijn wekelijkse tripje naar de supermarkt niet voldoende om het ding opgeladen te houden…

Gelukkig wist ik ook de oplossing voor het probleem, dus met mijn startkabels in de hand en mijn liefste glimlach op het gezicht belde ik aan bij de buren, met het verzoek hun auto even naast de mijne te zetten. Dat vonden ze geen probleem, en zo redde mijn buurman kerst. En de Sheep Wars.

Want ook al verzuchtten ma en ik de afgelopen jaren al enkele keren dat het steeds moeilijker werd om iets hilarisch te bedenken, dit jaar was het zó voor de hand liggend wat we konden doen, dat we het er verder niet over gehad hebben.   (Desondanks zou het zomaar voor het laatst kunnen zijn dat we traditioneel de schapen van hun kerststal in onze oorlog betrekken. Ik waarschuw de trouwe volgers van onze soap maar even. )

Uiteraard had ma ervoor gezorgd dat hun kerststal coronaproof was. Iedereen droeg een mondkapje of spatscherm, er was een looproute, en aangezien er al een herder op bezoek was, mochten de drie koningen niet allemaal langskomen.
Helaas waren de maatregelen voor de schaapjes te laat gekomen: die waren al ziek. Idem voor de os en de ezel.

Maar natuurlijk is er een andere reden dat die schapen ziek zijn geworden. Niks corona; het is allemaal een complot van Bill Gates, om onze tradities kapot te maken! Dus toen ze zich weer wat beter voelden, kwamen ze in actie!

Zo. Kerst is gered. B-)

Hoe het met mijn boek staat heb ik in mijn vorige blogje al beantwoord, dus wellicht is het nu tijd voor een update omtrent het asbestdrama.

Na 4 weken te hebben gewacht en echt geen enkel berichtje van welke verzekeraar dan ook te hebben ontvangen, kon ik wel met zekerheid stellen dat het schoorsteenveegbedrijf tegen me had gelogen en nooit een claim bij hun verzekering had ingediend. Dus toen was het aan mij om een eventuele volgende stap te zetten.

Informeren kan nooit kwaad, dus ik heb een betaalbare advocaat gezocht, de case voorgelegd tijdens een gratis eerste telefoongesprek, en gevraagd hoe sterk hij dacht dat ik zou staan. Hij bevestigde mijn vermoeden: zeer sterk. Garantie kan hij uiteraard niet geven, maar zoals ik al dacht is de zaak redelijk simpel: zij hebben schade gemaakt, zij hebben vooraf geen voorwaarden verstrekt of geïnformeerd naar de aanwezigheid van eventuele asbest, dus zij zijn verantwoordelijk.

Het enige ding is de kosten van de rechtszaak. Ik dacht in al mijn naïviteit dat als je wint, de tegenpartij de gemaakte kosten moet vergoeden. Nou nee dus. De overheid heeft in al haar wijsheid besloten dat het starten van een rechtszaak ontmoedigd moet worden, en daardoor krijg je maximaal €500 terug (plus de kosten voor het griffierecht en de deurwaarder).
Man, wat kan ik me daar over opwinden… Ik snap heel goed dat je niet wil dat het rechtssysteem voor iedere burenruzie over een boom of schutting wordt belast, maar ik zou toch geen duizenden euro’s kwijt moeten zijn om een bedrijf aan de wet te kunnen houden?? Voor de echt armlastigen is er een pro-deo-advocaat, maar er zijn vast een hoop mensen die tussen wal en schip vallen omdat ze net te veel verdienen voor een pro-deo-advocaat, en te weinig spaargeld hebben om zowel het bedrag van een schadepost als de juridische kosten te kunnen dragen. En ja, je kunt jezelf verzekeren, maar ik heb in het verleden een rechtsbijstandverzekering gehad en toen ik die een keer wilde gebruiken, claimden ze doodleuk dat die specifieke case niet onder de verzekering viel. Want je moet je tegen specifieke gevallen verzekeren: schade in het verkeer, problemen met een aankoop, problemen met je huis, ruzie met je werkgever… en als je niet de juiste module hebt afgesloten, dan heb je gewoon vette pech. Dus die heb ik destijds opgezegd en de uitgespaarde premie naar mijn spaarrekening verhuisd.

Ik ben dan ook in de gelukkige positie dat ik voldoende op mijn spaarrekening heb staan om het gevecht wel aan te kunnen. En zoals de advocaat al zei: als je niets doet ben je zeker weten al je geld kwijt, als je procedeert kun je in ieder geval een deel van je geld terugkrijgen. Hij schat de maximale totale kosten van de procedure namelijk op zo’n €1800-2000, dus als ik daarmee mijn €3300 aan schadevergoeding terugkrijg, krijg ik nog steeds effectief minimaal zo’n €2100 terug.

En het is inmiddels ook een beetje een principe-dingetje geworden: als ik ergens niet tegen kan, dan is het wel onrechtvaardigheid. De meeste mensen zouden zich laten ontmoedigen door zo’n hufter als die bedrijfseigenaar, en/of hebben geen zin in of geld voor een procedure. Nou, dan doe ik het wel, om een boodschap af te geven dat hij écht niet zomaar wegkomt met dit gedrag. Hopelijk beschermt dat andere klanten in de toekomst.

Dus heb ik de advocaat opdracht gegeven om aan mijn zaak te werken.

In eerste instantie heeft hij nogmaals een brief gestuurd, om hen te sommeren het schadebedrag (plus de kosten van mijn advocaat hiervoor) alsnog te betalen. Ik hoopte dat dat hen duidelijk zou maken dat het me écht menens is. Wellicht hoopten ze namelijk dat ik er toch geen rechtszaak van zou maken.

Maar de twee weken verstreken en er kwam nul reactie op de brief, en nul euro binnen op de rekening.

Dus nu vrees ik dat ze echt in hun eigen complottheorie zijn gaan geloven en denken dat ze van de rechter gelijk gaan krijgen als ze beweren dat ik dit allemaal met boze opzet heb gedaan om gratis asbestsanering te krijgen. Maar goed, aangezien dat niet waar is, kunnen ze daar natuurlijk onmogelijk bewijs voor aanleveren.

Afgelopen donderdag heb ik de advocaat dan ook opdracht gegeven om een dagvaarding de deur uit te doen.

Op 3 december wordt de zaak bij de rechtbank aangebracht. Dat is een formaliteit waar ik nog niet bij hoef te zijn. Het is het moment waarop de tegenpartij zich kan verweren. Als ze dat niet doen, dan gaat er nog een tijdje overheen (volgens mijn advocaat zitten ze daar bij de rechtbank alleen maar koffie te drinken namelijk… zijn mening over het tempo van de voortgang van juridische procedures was zeer duidelijk) en daarna doet de rechtbank een uitspraak. Als ze wel verweer indienen, komt er (ook na een tijdje) een moment waarop ik langs moet komen voor mondelinge behandeling van de zaak en kunnen zowel ik als de tegenpartij ons standpunt toelichten. Daarna gaat er weer een tijdje overheen en wordt er uitspraak gedaan. Al met al kan de hele procedure wel een half jaar gaan duren. Terwijl ik al sinds juli bezig ben met de schadeclaim.

Dit gaat dus weer iets zijn waar ik veel geduld voor moet hebben. Dat heb ik niet, maar hopelijk kan ik mijn energie in de tussentijd op leukere dingen richten. Eens kijken wat mijn volgende naaiproject wordt…

Een tijdje geleden schreef ik dat het schoorsteenveegbedrijf dat mijn ventilatiepijp stuk had gemaakt, had aangegeven dat ze mijn claim naar hun verzekering hadden doorgestuurd. Ik had daar mijn twijfels over, maar vooruit, fingers crossed.

Na twee weken had ik nog niets van hun verzekeraar gehoord. Volgens mij is twee weken een normale termijn om in ieder geval een bevestiging van ontvangst te sturen, dus mailde ik weer naar het schoorsteenveegbedrijf, en vroeg ze nogmaals om de contactgegevens van de verzekeraar zodat ik dit direct met de verzekeraar kon oppakken, en hen niet meer lastig hoefde te vallen.

Niet geheel verrassend ontving ik geen enkele reactie op mijn mail.

Dus belde ik hen vandaag op om er naar te vragen. Niet geheel verrassend was het een dramatisch gesprek.

De eigenaar die ik sprak, weigerde domweg om mij de contactgegevens, of zelfs maar de naam van de verzekeraar te geven. Sterker nog, vervolgens ging hij beweren dat ik een schandalig slecht mens was, omdat ik zou hebben geprobeerd hen te laten opdraaien voor de kosten van mijn asbestverwijdering!

Serieus: hij beweert dus echt dat ik hun bedrijf heb ingeschakeld, wetende dat mijn ventilatiepijp van asbest was, in de hoop dat zij het stuk zouden maken, zodat ik op hun kosten alle asbest uit mijn huis kon laten verwijderen! :-O

Hij beweert ook nog eens glashard dat ik heb toegegeven dat ik wist dat de pijp van asbest was. Wat natuurlijk absolute onzin is. En hij gaf aan dat hij zich er hard voor ging maken om alle kosten op mij te verhalen (welke kosten? die de verzekeraar uitbetaalt?) en dat hij mij ging aanklagen omdat ik zijn medewerker bewust in gevaar had gebracht met asbest.

Mocht het echt een rechtzaak worden dan is dit natuurlijk een belachelijke aanklacht. Wie gaat er nou iemand inhuren in de hoop dat hij schade maakt aan je huis? Bovendien, wat ik ook aan de telefoon heb proberen uit te leggen: ik heb er juist voor gekozen om niet alle asbest te laten verwijderen, omdat dat veel te veel gedoe zou worden (opnieuw betegelen en stucen van de toiletten en opnieuw aanbrengen van de plafonds) en in plaats daarvan de boel te laten coaten. En de wel bereikbare asbestbronnen die ik ook meteen heb laten verwijderen omdat de saneerder toch kwam, heb ik helemaal niet in rekening gebracht bij de schoorsteenveger, dat heb ik op eigen kosten laten doen. Maar er was echt geen speld tussen te krijgen, en hij heeft op een gegeven moment gewoon opgehangen.

Lekker dan. Het enige wat ik nu dus kan doen is afwachten. Afwachten of ik ooit iets van een verzekeraar ga horen en afwachten of ik een dagvaarding in de bus ga krijgen. Mijn vermoeden is dat ik van beide nooit meer iets hoor. En dat ik de schadepost van €3600 uit eigen zak mag betalen en dit bedrijf gewoon wegkomt met zijn tactiek om klanten af te schrikken met dreigementen, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven accepteren en schade te moeten vergoeden.

Dit herfstige weer triggert mijn neiging om mijn huisje winterklaar te maken. Natuurlijk heb ik de afgelopen tijd al heel veel verbeterd aan mijn huis, maar er is altijd íéts te doen (kamayaya-jippie-jippie-yee!).

Dus bracht ik op verschillende plekken kit aan tussen mijn zolderplafond en de muren, om wat tochtende kieren af te dichten. Ook verving ik eindelijk het door de zonnepaneelinstallateur opengesloopte plankje in mijn zoldermuur (het bleek gipsplaat waar overheen was behangen, en die was in stukjes gebroken). Er kwam ook behoorlijk wat tocht uit dat gat, en aangezien ik nog wat glaswol had liggen van het herstellen van de dakisolatie in mijn CV-ketelhok, heb ik dat gelijk aangevuld voordat ik de boel weer dichtschroefde (met een op maat gezaagd stukje restant van de plafondplaten B-) ).

(Ik trof in het oude isolatiemateriaal wel diverse muizenkeutels aan… kan dat kwaad? Is er een manier om in te schatten hoe oud ze zijn? :-S )

De voorraadkast herindelen is ook zo’n heerlijk herfstklusje, want het appelleert aan mijn hamsterneigingen.

Ook andere kasten werden uitgemest en heringedeeld. Waaronder mijn kledingkast. Ik had altijd moeite om mijn schone broeken netjes bovenop de stapel te leggen, omdat ik er nét niet goed bij kon. Het duurde drie jaar om me te bedenken dat ik natuurlijk ook nieuwe gaatjes in de muur kon boren om de plank een stukje lager te zetten…

En ik heb ook gelijk de zomerbroeken verruild voor de winterbroeken. Dus laat de koude periode maar komen!

Hebben jullie ook van die herfstneigingen?

Dus. Dat hele asbestdebacle en de aansprakelijkheidstelling van de schoorsteenveger. Murphy’s Law is uiteraard weer eens van toepassing. Serieus, ik heb af en toe het idee dat er iets of iemand probeert mij op de proef te stellen om te zien hoe volhardend ik ben. Waarom moet alles altijd een strijd zijn? Waarom kan geen enkel bedrijf goed functioneren??

Ik had dus een officiële brief opgesteld om dat schoorsteenveegbedrijf aansprakelijk te stellen. Allerlei rapporten, facturen, foto’s en andere bewijsstukken erbij gedaan. En aangetekend verzonden. Want als ik het per mail had gestuurd, hadden ze kunnen beweren dat ze het niet hadden ontvangen. En aangetekende post is bedoeld om te bewijzen dat dat wel het geval is, toch?

Toch…?

Donderdag de 10e ging het op de post. Vervolgens kon ik via Track & Trace zien dat PostNL het had proberen aan te bieden aan het bedrijf, maar dat ze gesloten waren op dat moment. Dus is het poststuk naar een afhaalpunt gegaan.

Na een week met gekruiste vingers te hebben afgewacht, heb ik nogmaals de status gechecked. Het was nog steeds niet afgehaald. En er stond dat het zaterdag de 19e zou worden geretourneerd als het dan nog steeds niet was afgehaald. Grommerdegrommerdegrom ende vloek: wat een k*ttactiek van dat bedrijf! Domweg je post niet ophalen om ergens onderuit te komen! Ik had gelijk de wetgeving erbij gepakt en gelukkig: de Hoge Raad had al een keer geoordeeld dat je post niet afhalen, terwijl bewezen kon worden dat hij was aangeboden, niet telde als ‘niet ontvangen’ en dat het het probleem van de geadresseerde was. Maar goed, feitelijk schoot ik daar niets mee op, want als ze niet daadwerkelijk de inhoud van de brief hadden gelezen, kon ik hoe dan ook naar mijn geld fluiten.

Na zaterdag de 19e was er vreemdgenoeg nog steeds geen wijziging in de Track & Trace-status. Er stond niet dat het alsnog was afgehaald, maar ook niet dat het was geretourneerd aan mij. En nu? Wellicht ging de Track & Trace maar tot het moment van aflevering bij het pakketpunt en traceerde hij niet de retourroute? Ik besloot maar even af te wachten totdat ik het poststuk daadwerkelijk terug in de bus had; dan had ik iig. een fysiek bewijsstuk van niet afhalen.

Maar ja, zondag en maandag komt geen post, dus moest ik wachten tot dinsdag.

Dinsdag kwam het poststuk ook niet retour. Zucht. Toch maar gebeld met PostNL. Die belden gelijk naar het pakketpunt, maar volgens het pakketpunt lag het poststuk daar niet. Euh, betekende dat dat het toch was afgehaald? Of dat het daar uberhaupt nooit was aangekomen? Of dat het inmiddels onderweg retour was? De PostNL-medewerkster wist het ook niet en ging een onderzoek voor me opstarten. Dat kon 3 dagen duren.

Grom. In de brief had ik het schoorsteenveegbedrijf een reactietermijn van twee weken gegeven. Daar waren nu nog maar 2 dagen van over. Ik besloot om alle stukken aan ze te mailen, met de mededeling dat de oorspronkelijke dagtekening van de brief nog steeds geldig was en de reactietermijn dus ook. Ik deed er een screenshot van de Track & Trace-status bij.

De dag erna (vandaag) had ik al gelijk een reactie van het schoorsteenveegbedrijf! Fijn, want dat was bewijs dat ze alles hadden ontvangen. Maar zij beweerden dat hen geen aangetekende brief was aangeboden. En ze beschuldigden mij ervan dat ik hen bewust pas één dag voor de deadline de stukken per mail had toegestuurd! (Must… Not… Kill…)

Zojuist kreeg ik ook een telefoontje van PostNL. De brief was terecht: hij had toch bij het pakketpunt gelegen. Ze hadden hem alleen over het hoofd gezien en niet op tijd geretourneerd. Positief is dus dat de post daadwerkelijk daar is aangekomen. Negatief is, dat ze op geen enkele manier kunnen bewijzen dat de bezorger bij de eerste aanbiedpoging een briefje in de bus heeft gedaan. En we weten allemaal hoe goed PostNL is met briefjes achterlaten….

Dus nu kan ik alleen maar een welles-nietes-spelletje gaan doen met het schoorsteenveegbedrijf. Ik kan aantonen via de Track & Trace dat PostNL is langsgeweest, zij kunnen blijven beweren dat ze geen briefje in de bus hebben gehad.

Uiteraard heb ik een klacht ingediend bij PostNL over de gang van zaken. Ik stuur toch *&$@ een brief aangetekend op omdat ik bewijs van aflevering wil hebben?? En dan flikken ze dit?? Ik krijg mijn geld terug, maar meer kunnen ze helaas niet doen. >:-(  Wijze les: als je een poststuk niet wil hebben, doe dan alsof je niet thuis bent en beweer dat je nooit een briefje in de bus hebt gehad. Een mooie loophole om onder een aangetekend stuk uit te komen.

Maar gelukkig is er ook positief nieuws: Ondanks de lulligdoenerij van het schoorsteenveegbedrijf in hun mail, en het nog steeds ontkennen van verantwoordelijkheid, schreven ze ook dat ze mijn claim hebben doorgestuurd naar hun verzekering. Hoezee! Als dat echt waar is en geen poging me aan het lijntje te houden (ze hebben mij (nog) niet, zoals verzocht, de contactgegevens van hun verzekeraar gegeven zodat ik zelf contact op kan nemen), dan is er daadwerkelijk kans dat ik de schade vergoed krijg!

Er is natuurlijk nog steeds kans dat de verzekeraar de claim afwijst, omdat het niet onder de polis valt en/of ze vinden dat het bedrijf dermate zelf schuldig is dat ze het niet willen vergoeden, maar ik ben in ieder geval al verder dan eerst, toen ze weigerden ook maar iets aan de verzekering door te geven.

Duimen jullie mee?

Een tijdje geleden vertelde ik jullie al over de schoorsteenveegactie die dramatisch mis was gegaan. In de tussentijd zijn er enorm veel ontwikkelingen geweest, maar ik wilde jullie niet vervelen met al deze verhalen totdat ik wist wat er nou daadwerkelijk aan de hand was en hoe het opgelost moest worden. Maar dit gaat nu dus wel een lange post worden.

Nadat de schoorsteenveger was vertrokken (hij had de naar beneden gevallen stukjes asbest zelf opgeruimd en meegenomen), heb ik contact opgenomen met wat asbestsaneringsbedrijven om te vragen wat het zou gaan kosten als ik het ventilatiekanaal aan de binnenkant zou laten herstellen of saneren, zodat ik kon besluiten of ik dat de moeite waard vond, of dat ik toch maar zou opteren voor ‘dichtpurren en nooit meer over hebben’. Maar dat bleek te makkelijk gedacht.

De asbestsaneringsbedrijven lieten me namelijk weten dat ze geen offerte konden opstellen zonder asbestinventarisatierapport. In zo’n rapport staat namelijk niet alleen wáár de asbest precies zit, maar ook wat voor type asbest het is, wat weer bepaalt op welke manier het verwijderd moet worden. Oh.

Dus weer een contactrondje gedaan langs bedrijven die zo’n rapport konden opstellen. Dat bleek op z’n minst dik €300 te gaan kosten!! Mopper, mopper… nou vooruit dan maar.

Dus kwam er een inspectiemeneer langs. Die inspectie verliep niet geheel volgens tevredenheid. Bij aankomst bleek hij ten eerste de verkeerde bouwtekeningen te hebben meegenomen: die van de buren. Toen hij naar de pijp van de afzuigkap in de keuken wilde kijken, moest er bovendien een mdf-plaat los. Okee, schroeven eruit. Maar vervolgens ging hij met zijn schroevendraaier in de schroefgaten porren om de plaat los te wippen! Wat overduidelijk niet ging werken, want de achterkant van de plaat steunde op de tegels tegen de muur. Dus hij had het ding moeten omhoogduwen in plaats van omlaag proberen te trekken. Dat snapte hij echter niet, dus hij heeft in íeder gat gepord, waardoor rondom ieder schroefgat stukjes van de plaat zijn afgebroken. Ik heb hem actief moeten vragen daar mee op te houden en gewoon de spotjes uit de plaat te trekken, en door die gaten te kijken. Grom.

Nou ja. Ik was op zich van plan daar verder geen woorden aan vuil te maken en het als ‘collateral damage’ af te schrijven, maar toen ontving ik, drie dagen later, het rapport.

Ten eerste stonden daar nog steeds de verkeerde bouwtekeningen in. En er was een onduidelijkheid in de beschrijving van al-dan-niet-asbest bij de schoorsteen. Maar nog erger: in het rapport stond dat er een verontreiniging in het toilet was geconstateerd, waardoor het advies was dit toilet niet meer te gebruiken totdat de boel gesaneerd was (en dat dit op korte termijn gedaan moest worden). Euh… pardon?! Had je me dat niet kunnen vertellen op het moment dat je vertrok?? Ik had dat toilet namelijk na zijn vertrek weer schoongemaakt en gewoon gebruikt!

Want doordat de inspecteur opnieuw het roostertje en het ventilatortje uit de ventilatieschacht had verwijderd voor de inspectie, was er opnieuw een hoop rommel in mijn toilet beland (sinds de schoorsteenveegactie bleef het blijkbaar naar beneden komen, alleen was het meeste gewoon blijven liggen op dat rooster en de ventilator, dat de schoorsteenveger er weer in had gezet nadat hij zijn vastgelopen werktuig gewoon verder de buis in had geduwd). Ik had echter alleen generieke donkerbruine rommel en een hoop vogelveren gezien, dus ik had het spul in al mijn naïviteit na zijn vertrek gewoon opgeruimd, er vanuit gaande dat het van het nest en de vogel kwam. Met de stofzuiger. Die ik daarna gebruikt heb om de rest van het huis mee schoon te maken. :-X Maar blijkbaar zaten er tussen die generieke rommel minieme restjes asbest (véél kleiner dan er de eerste keer naar beneden waren gevallen) en had ik daar dus niet aan mogen komen (net zoals de schoorsteenveger de restanten ook niet zelf had mogen meenemen, overigens). Mjah, weet ik veel hoe dat spul eruit ziet! Ik weet niets van asbest, daar betaal ik toch specialisten voor?! En als er een gevaarlijke situatie is ontstaan, dan hoor je daar de bewoner toch duidelijk over te informeren voor je vertrek??

Dus weer gebeld met iemand van het asbestinvenarisatiebedrijf om daarover, plus de andere zaken, mijn beklag te doen. Die reageerden totaal niet begripvol. Er zou wel een nieuwe versie van het rapport opgestuurd worden vanwege de fouten erin, maar volgens de inspecteur had hij mij wel degelijk verteld dat ik dat toilet niet mocht gebruiken. En die schade in de keuken, nou, hoe wisten zij dat dat niet al was voordat zij kwamen…?
Ik was laaiend, uiteraard. Ik weet heel goed wat mij al dan niet verteld is en ik stond er &*^%@ náást toen hij de schade veroorzaakte!! >:-(

Na een hoop heen en weer gebel en geruzie, heb ik uiteindelijk een deel van mijn geld teruggekregen. Dat was in ieder geval iets. (Overigens hoorde ik later dat de inspecteur in kwestie inmiddels langdurig ziek is gemeld – mijn asbestsaneringsbedrijf kon hem daardoor ook niet bereiken. Wat zegt je dat…?)

Maar toen was ik er nog niet. Doordat er officieel een asbestverontreiniging in mijn toilet was geconstateerd, stond ik nu in een ‘Landelijk Asbest VolgSysteem’. Oftewel: de gemeente kon daarin kijken en mij een boete geven als ik niet binnen afzienbare tijd de boel liet saneren en hen daar een officieel certificaat van kon overhandigen.

Wut??? Ik wilde alleen maar een offerte om te kijken of ik de boel wilde/kon laten repareren… :-S Maar blijkbaar had ik niet eens de keus om de boel gewoon dicht te stoppen! Of ik nu wilde of niet, ik moest hier iets mee. Nog meer grom. (Ruiken jullie hier ook iets van werkverschaffingsafspraken? Je moet een inspectie laten doen om een offerte voor sanering te kunnen krijgen, en als een inspectie is geweest, moet je verplicht saneren…)

Dus toen kwam de fase van offertes voor sanering opvragen. Uiteraard had iedereen een andere mening over wat er hoe moest gebeuren omdat de exacte situatie nog steeds niet duidelijk was, ondanks inspectierapport. Ik heb uiteindelijk maar contact opgenomen met de vorige bewoners om te achterhalen hoe die ventilatiekanalen nou precies door mijn woning liepen (want dat was nogal onduidelijk, en de vorige eigenaar had blijkbaar zelf wat van die kanalen verstopt achter mdf-platen), zodat ik zelf de experts kon informeren over wat ze (waarschijnlijk) tegen zouden gaan komen…

Conclusie: om de kanalen te verwijderen, moest er gebroken gaan worden in de muren en de verlaagde plafonds van de toiletten. Waardoor ook al het stucwerk en de tegels opnieuw aangebracht zouden moeten gaan worden. Argh!!!

Gelukkig kwam er één asbestsaneerder met een werkbare oplossing: in het CV-ketelhok op zolder een stuk bereikbare pijp weghalen en vervolgens van daaruit van bovenaf een soort coating aan de binnenkant van de beschadigde pijp aanbrengen, zodat er niet rommel naar beneden zou blijven vallen. En als ze toch alles open hadden liggen, konden ze vanuit die positie ook wel gelijk alles schoonmaken en de nesten en dode vogels aan beide kanten van de buizen weghalen. Inclusief de stok van de apparatuur van de schoorsteenveger die vast was komen te zitten, en nog steeds in het ventilatiekanaal stak (!).

Dat klonk als een dure, maar acceptabele optie, dus heb ik ze maar laten komen. En ik heb ze gelijk alle overige tijdens de inspectie gevonden, makkelijk bereikbare, asbest in mijn huis en garage laten weghalen (het plafond van het CV-ketelhok en een pijp in de garage – dat was ‘maar’ een paar honderd euro extra want de pijp was gewoon los te schroeven zonder breekwerk, en het CV-ketelhok moest vanwege de andere werkzaamheden toch al afgeplakt worden met een onderdrukcabine).

De resterende asbest die in de muren zit, moet helaas maar wachten totdat er ooit grondig verbouwd gaat worden. 

Gisteren hebben ze alle werkzaamheden uitgevoerd. Dus nu kan ik eindelijk, na weken, weer mijn toilet op de benedenverdieping gebruiken!

Maar ik ben er nog steeds niet. Het terugplaatsen van de ventilatoren en roostertjes kon ik makkelijk zelf, maar er moet een oplossing komen voor de nu openliggende ventilatiepijpen van de toiletten. Dat is helaas geen kwestie van een pvc-verbindingsbochtje erop klemmen, want het zijn dus rechthoekige uiteinden van asbestpijpen die weer opnieuw met elkaar moeten worden verbonden. Daar komt volgende week een mannetje voor langs.

Ook moet ik een nieuw stuk isolatiemateriaal tegen het plafond plaatsen, want dat moesten ze verwijderen omdat er asbest tegenaan was gekomen. En ik moet de zolderdeur opnieuw gaan verven, want die is beschadigd geraakt bij het plaatsen van de onderdrukcabine en douche. (Serieus, het kan me niet eens meer boeien… ik ben nu in de fase dat ik denk: “Ach, als dat alles is…”.)

En daarna begint nog het gevecht met het schoorsteenveegbedrijf om de kosten terug te krijgen (zo’n €3.650!). Dat natuurlijk weigert mee te werken. Ik dacht in wederom al mijn naïviteit dat we dat gewoon even via hun aansprakelijkheidsverzekering konden regelen – want dat hebben die bedrijven, toch? Want als jij tijdens werkzaamheden bij een klant schade veroorzaakt en je dat niet via je voorwaarden uitsluit, dan hoor je dat te vergoeden, ongeacht of het per ongeluk of expres ging, toch…?

Ik heb hen écht op een heel vriendelijke manier benaderd en het gewoon gebracht als ‘bedrijfsongevalletje, kan gebeuren, no hard feelings, regelen we gewoon even met de verzekering’. Niet dus. De bedrijfseigenaar gedroeg zich direct enorm hufterig. Op mijn mail werd niet gereageerd, en toen ik hem belde verklaarde hij doodleuk: “Mevrouw, u kunt mij wel iets opsturen, maar ik ga het niet aan de verzekering doorgeven. Nee. Ik doe er gewoon niets mee.” Lekker dan. Volgens hen zijn zij nergens verantwoordelijk voor en kan ik er in zakken. En wederom werd gesuggereerd dat de beschadiging er wellicht al was voordat de schoorsteenveger aan de slag ging. (Hoe krijg je Lenny woest…? >:-( ) Ik ga hen hoe dan ook een officiële brief sturen waarin ik hen aansprakelijk stel, maar daarna is het maar afwachten of ik nog iets van de gemaakte kosten terug ga zien. :’-( (Overigens heb ik hun rekening ook volledig moeten betalen. Dat is niet eens kwijtgescholden!)

In de tussentijd: heeft er iemand nog een restant dikke glaswol met folie liggen wat ik voor mijn plafond mag gebruiken…?

Momenteel heb ik 3 weken zomervakantie. Normaal gesproken kijk ik daar erg naar uit: eindelijk vanalles van mijn to-do list wegwerken en een hoop leuke dingen doen met vrienden. Maar ja. Dat leuke dingen doen valt uiteraard in het water en doordat ik al 4,5 maand ruim in mijn tijd zit, is die to-do list zeer goed te overzien.

Dus zit er weinig anders op dan me ertoe te zetten om ook die laatste overgebleven k*tklusjes te doen en dan maar te hopen dat ik me de overgebleven weken niet te pletter ga vervelen.

Rotklus #1: het opruimen van de schuur. Nou ja, niet echt opruimen, maar vooral beter indelen. De ‘voor’-foto zal waarschijnlijk door de meeste mensen makkelijk verward worden met de ‘na’-foto, omdat het sowieso al behoorlijk opgeruimd is voor een schuur.

Maar vooral de verfspullen stonden in de weg en sommige vaak benodigde spullen lagen op een moeilijk bereikbare plek. Dus dat heb ik opgelost. Ook hangen de grote tools nu keurig aan een haakje, zodat ze minder vloerruimte innemen.

En de belangrijkste verbetering: het vervangen van de lamp. Dat was eerst een lullig hangend peertje. Niet dat ik wil dat mijn schuur er als een VT-wonencatalogus uit gaat zien hoor, maar dit was gewoon gevaarlijk. Iedere keer als ik de ladder uit de schuur haalde moest ik uitkijken dat ik er niet het peertje mee aan gruzelementen sloeg.

Nu hangt het lampje dus een stukje hoger én is het peertje verpakt in een beschermende kap. (Maar waarom maken de ontwerpers van die dingen nou nooit een sleufje in de zijkant om de kabel door te voeren? Het is dat de balk niet breed genoeg is en de lamphouder sowieso een stukje uitsteekt. In welk universum is het handig om de kabel aan de onderkant van de houder uit te laten komen??)

Oh, en aangezien ik toch bezig was, heb ik ook maar gelijk 50 jaar aan spinrag van het plafond en de muren weggestofzuigerd. Zo. Op naar de volgende klus.