Category: LARP en re-enactment

De inpak

Ietwat verdwaasd kijk ik om me heen. Is dat echt alles? Ik loop de lijst nog eens door. Ja hoor, dat is het.

Ik heb zojuist al mijn spullen voor Aon ingepakt. En wat een verschil met de vorige keren…

Aon was altijd het evenement waar we de meeste zooi heen sleepten. Behalve onze OC tent moest er een IC tent + inrichting voor Mark mee én een IC tent + inrichting voor mij, inclusief een hele shitload aan flesjes, ingrediënten, schedels en andere alchemie-meuk.

Voor Omen slepen we een IC-tent met chique spullen, kleden, zilverwerk en meer mee. En daar draag ik maar liefst 3 verschillende outfits op één weekend, gecombineerd met lastig inpakbare mega-hoeden.

Voor Emphebion heb ik een complete smidse-uitrusting nodig, wat onder meer een aambeeld, blaasbalg en haardvuur omvat. En het dikke winterkostuum, met opgevulde buik en baard, neemt ook behoorlijk wat plek in.

En dan hebben we het nog niet gehad over Drachenfest, waar kisten vol samuraispullen heen moesten, inclusief harnas, torii, draagstoel en andere meuk.

En nu… al mijn IC- én persoonlijke OC-spullen passen in één backpack. Behalve mijn zwaard en leren harnasje dan, en de OC tent met luchtbed die voor Mark en mij samen zijn. Maar voor de rest zit het er gewoon in. Ik zou nota bene met het OV kunnen gaan en alles nog meekrijgen!

Dan kijk ik naar wat Mark moet meenemen. In plaats van een ‘gewone’ IC tent gaat er nu een complete legertent mee, die op een aanhangwagen vervoerd moet worden. En tsja, als je binnenin zo veel ruimte hebt, dan moet je natuurlijk ook flink wat dingen meenemen voor de inrichting, want anders ziet het er zo kaal uit.

Volgens mij zit de auto zometeen dus net zo mudvol als anders en blijft Aon het meest zut-intensieve evenement. Nou ja.

Daar gaan we dan. Het weer is in ieder geval goed. Tot maandag!

http://www.alice-in-wonderland.net/weblog/2010/04/hoe-maak-ik-een-torii-uit-de-oude-doos/

Aon angst

Ik heb al een paar dagen een wat onbestemd gevoel over Aon, en inmiddels heb ik het nader gedefinieerd: ik zie een beetje op tegen het spelen van mijn karakter.

Mijn vorige karakter, vies oud kruidenvrouwtje Rawenda, heb ik inmiddels gedumpt omdat het niet leuk meer was om haar te spelen (geen plot kunnen vinden of krijgen en weinig contact met anderen hebben). Ik had al snel bedacht dat ik wel mijn oude karakter van Call of Heroes kon recyclen; een evenement waar ik maar 1x heen was gegaan. Het karakterconcept vond ik leuk maar het evenement zelf niet, en ik vond het zonde om niets meer met dat karakter en het kostuum te doen.

Dus ik ben enthousiast bezig geweest met het verder pimpen van mijn outfit en het regelen van haardecoratie.

Maar nu begin ik te twijfelen. Want ik ga een van huis weggelopen pubermeisje spelen, die zich veel stoerder voordoet dan ze eigenlijk is en zichzelf wil bewijzen op het slagveld om in de voetsporen van haar broer te treden. Maar bij nader inzien is Aon misschien wel een heel verkeerd evenement daarvoor. Ze gaan namelijk steeds meer af van de high fantasy en willen een kolonistendorp met heel duidelijke ambachten neerzetten. Niks geen grote epische slachtpartijen zoals op Omen. Het is ook niet meer Middeleeuws, het gaat richting koloniale tijdperk met veel chiquere en modernere kostuums dan wat ik aan ga hebben.

Nou ben ik dus bang dat mijn karakter daar helemaal niet op haar plaats is en ik weer weinig kan doen met mijn achtergrond, en me dus weer ga vervelen als er geen plot is vanuit de spelleiding. Iets wat ik haat, want ik vind dat je jezelf bezig moet kunnen houden.

En verder lijkt het me ook best moeilijk om pubermeisje te spelen. Hoewel ik qua lengte nog wel voor een puber door kan gaan, moet ik toegeven dat dat niet meer geldt voor mijn gezicht. Bovendien communiceert mijn kostuum toch vooral ‘ik ben epische vechter’, dus ik moet wel heel sterk spelen om mijn persoontje goed over te laten komen, zonder het een karikatuur te laten worden.

Wat ook niet helpt voor mijn zelfvertrouwen is dat ik niet tevreden ben hoe ik op Omen heb gespeeld. Ik ben eigenlijk veel te snel toegankelijker geworden naar anderen toe, dat had een moeizamer proces moeten zijn. En toen Mike zijn nieuwe poppetje introduceerde, heb ik me te veel laten leiden door mijn OC enthousiasme dat hij weer terug was in ons groepje, waardoor ik te makkelijk bereid was om hem als mijn persoonlijke beschermer aan te stellen. Met Aimée’s verleden zou ze een stuk wantrouwiger geweest moeten zijn!

Zucht. Waarom stel ik toch altijd zo’n hoge eisen aan mezelf? Het is verdorie een hobby… maar ik moet alles weer perfect doen. Ik kan niet eens voorpret hebben in plaats van zorgen. :-(

Omen 9

Eindelijk tijd om een blogpost te schrijven.

Vrijdagavond moesten we haasten om nog enigszins op tijd op het Omen terrein te zijn, aangezien Mark moest overwerken, en hadden we niet eens tijd om onze OC en IC tenten op te zetten voordat we het spel in gingen.
Zondagavond pas laat thuis omdat we met z’n allen nog pannenkoeken waren gaan eten, waarna natuurlijk ook nog alle zooi uitgeladen en de vuiligheid van ons af gedouched moest worden.
Maandagochtend gelijk weer aan het werk, waarbij we ‘s middags een teamuitje hadden, inclusief uitgebreid uit eten in Den Bosch, waardoor ik wederom pas laat thuis was en direct het bed in kon duiken.

Het huis is dus nog een complete puinhoop, de boodschappen zijn nog niet gedaan, er ligt een berg was te wachten waar je u tegen zegt, en ik voel me te moe om hard aan de slag te gaan. Kreun.

Maar het was dus leuk.

Na alle epische momenten en emotionele drama’s die jonkvrouwe Aimée afgelopen keren heeft moeten doormaken, was het nu de uitdaging voor mij om haar bitcherigheid enigszins in te tomen, zonder afbreuk te doen aan haar karakter. Ze kon gewoon niet meer verder gaan zoals eerst, ze moest zich op de een of andere manier aanpassen en enigszins bij de situatie neerleggen, aangezien Reinard & Co haar pijnlijk duidelijk hadden gemaakt dat ze er anders alleen voor zou staan. Maar ik vond het niet leuk en bovendien ook niet logisch om nu ineens een aardig mens van haar te maken, dus ik moest ergens een middenweg vinden.
Bij nader inzien heb ik haar nu wellicht iets te soft neergezet. Maar ik heb daardoor wel meer spel gehad met andere mensen, waardoor ik minder verveelmomenten tussendoor had dan normaal gesproken.

Maar ja, Omen blijft Omen, dus het plot bestaat vooral uit “De ondoden vallen aan! Vecht, vlucht of sterf!” en de rest moet je zelf doen. Ze zijn er zeker in geslaagd om het eng te maken, want iedere dag dacht ik wel een keer dat we nu echt allemaal dood zouden gaan. Maar omdat lang niet iedereen het ‘genezen worden en pijn hebben’ leuk uitspeelt, heb je als genezer het na een paar uur hechten, besjes en drankjes voeren en spreuken prevelen, ook wel een beetje gehad. Zeker op zondagmiddag had ik op een gegeven moment zoiets van: “Nou jongens, het is nu wel weer leuk geweest, laat het maar eens tijd uit zijn”.

Veel karakterontwikkeling heb ik niet doorgemaakt, en ik miste ook wel een beetje mijn emo-play nichtje Madeleine (Suus), die haar rol heeft omgegooid en iets totaal anders is gaan spelen waar Aimée zich niet bepaald in kan vinden. Ik heb nu dan ook geen after-LARP dip, omdat ik niet zo heftig in mijn rol zat als andere keren.

Desondanks bleek ik, toen ik begon met het opschrijven van al mijn leuke momenten, er ineens ontzettend veel op te kunnen noemen. Dus ik kijk toch met een behoorlijk goed gevoel terug op het evenement.

Oh ja, en de nieuwe tent was ook wel een succes, al was het erin hangen van de binnentent even puzzelen, hebben we er maar één nachtje in geslapen en was het stervenskoud…

Hoe ouder, hoe groter…

Het is één dag voor Omen; een LARP-evenement zonder slaapzalen. En Mark merkt op: “Oh, trouwens… we moeten nog een nieuwe tent kopen.”

“Ehm…. hoezo? We hebben toch een tent?”

“Ja… maar… de vorige keer dat ik hem gebruikte is één van de tentstokken gebroken, dus we kunnen ‘m niet meer opzetten…”

ARGH!!!

Gelukkig had ik m’n thuiswerkdag en kon ik wat schuiven met m’n uren, zodat we naar de tentenwinkel konden gaan.

Bij de Bever en Spac Sport hadden ze alleen van die claustrofobische rupsvormige trekkerstentjes, of tenten van formaat “ik ga op vakantie en neem mee: mijn hele schoonfamilie”, vanaf 800 euro (!).
Gelukkig werden we door een van de medewerkers doorverwezen naar een kampeerzaak in Schijndel. Aanrader!! Daar hebben ze een hele hal vol met tenten, die allemaal uitgeklapt zijn zodat je er ook in kunt om ze te testen. Dus kwamen we gelukkig toch met een geschikte tent thuis.

Ik moet jullie waarschuwen. Hij is groot. Hij is hoog. En hij is breed.

Want tsja, we worden ook een dagje ouder… en dan zie je toch steeds meer op tegen dat gekampeer… zeker als je niet eens kunt staan in je koepeltentje, terwijl je wel moet proberen je om te kleden in je harnas of jonkvrouwenjurk. En ‘s ochtends je tentje uitbranden omdat de zon er recht op staat en het ding voor geen meter ventileert.

Nu hebben we er dus eentje waar niet alleen ons tweepersoons luchtbed in past, maar waar ook een ruime, hoge voortent mét grondzeil aan vastzit. We hebben zelfs een logeerkamertje over…

Mark is in ieder geval blij, want voor hem geldt doorgaans bij het aanschaffen van spullen: “Hoe groter, hoe beter” (‘t is iets mannelijks denk ik).

Over een paar jaar komen we waarschijnlijk met een camper. Of we gaan alleen nog maar naar LARP’s met een overdekte slaapzaal. Want een hobby is leuk, maar het moet ook voor oudjes zoals wij doenbaar blijven natuurlijk…

Elf Fantasy Fair 2010: de buit

Met een specifiek boodschappenlijstje ging ik gisteren naar de Elf Fantasy Fair. Over twee weken is Omen en over vier weken Aon, en vooral voor mijn nieuwe karakter op Aon wilde ik graag nog wat kostuum-aanvullinkjes scoren.

Bijna direct na binnenkomst kon ik al twee zaken van mijn lijstje schrappen: een ‘middeleeuws’ schaartje (ik had er al een, maar na de recente grondige uitmesting, herindeling en herlabeling van alle LARP-spullen op zolder, is die nu officieel als ‘kwijt’ geregistreerd), en een basic, maar sierlijke leren hoofdband. De hoofdband was ik al eerder tegengekomen op Spiel, maar toen zaten er versieringen op die ik niet zo gepast vond. De verkoper vertelde me dat hij ook op de EFF zou gaan staan en dan een paar blanco exemplaren mee zou nemen. En blijkbaar heeft hij woord gehouden :-) .

EFF buit

Eigenlijk hebben we al veel tasjes voor aan de riem, maar die zijn allemaal niet bepaald historisch verantwoord. Dus ik wilde er ook nog een die ik bij mijn kirtle kan dragen. Deze zal ook wel niet periode-correct zijn, maar het lijkt er in ieder geval enigszins op.

Het rokje was nog een uitdaging. Eigenlijk wilde ik een hele korte, waarbij de nadruk vooral op de dik-leren riem aan de bovenkant lag en de suède stof eronder slechts een paar schuine lapjes waren. Want ik heb al een suède lap waar ik een rok van heb gemaakt, en ik wilde deze erover dragen om laagjes te creëren. Maar degene die ik mooi vond bleek € 119,- te kosten. Slik. Zucht. Nee, toch maar niet. Als het nou een hoofdbestanddeel van m’n kostuum zou zijn, okee, maar dit zou slechts een accessoire worden voor de extra mooi, dus dat vond ik toch weer een beetje veel geld.
Toen we richting de uitgang van de fair liepen, zag ik bij een standje ineens de rok op de foto hangen. De verkoopster riep gelijk dat hij nu maar € 50,- was in plaats van € 75,-, wat op het prijskaartje stond, aangezien de fair bijna voorbij was. Het was niet helemaal wat ik zocht, maar ik kan deze wel als hoofd-rok gaan dragen en dan met mijn lap de extra laagjes creëren.

Aan het eind van de dag zijn we nog lekker gaan uit eten met Suus, Gijs, Marije en Bas, die we op de fair ontmoet hadden. Het was dus weer een geslaagde zondag!

The Wild Hunt

the wild hunt filmposterNiet geheel verrassend meldde niemand zich aan om op een woensdag om vier uur ‘s middags naar Amsterdam te reizen om een film te gaan zien. Dus gingen Mark en ik gewoon gezellig met z’n tweetjes naar The Wild Hunt.

Het duurde even voordat we filmtheater Kriterion gevonden hadden, maar nog net op tijd kwamen we binnen om tussen alle artsy mensen een plekje te zoeken. Mark herkende vaag enkele LARPers in de zaal, maar niemand waar wij actief mee spelen.

Al snel ging het licht uit en begon de film. Vanwege gebrek aan ondertiteling in combinatie met mompelende acteurs waren de conversaties helaas niet altijd goed te volgen. En zoals bij een authentiek filmhuissfeertje past, hield de film er op een spannend moment even mee op. Maar dat mocht de pret niet drukken.

Nadat we, knipperend in het felle zonlicht, weer buiten stonden, vroeg ik me al af hoe ik deze film zou gaan omschrijven aan anderen. En eigenlijk weet ik het nog steeds niet.

Het is geen standaard Hollywood film.
Hij is zeker interessant en amusant om te kijken. Hij is niet supergoed, maar ook zeker niet slecht.
Hij gaat veel meer over LARP dan ik van tevoren dacht.
LARP wordt een beetje belachelijk gemaakt, maar niet op een vervelende manier, en niet door de filmmakers maar door een van de hoofdpersonen. Als LARPer kon ik er zelf regelmatig om lachen.
Er zaten ook veel herkenbare dingen in, zoals een wapencheck (en wapens herstellen met ducttape), geruzie over hoeveel hits iemand al dan niet genomen had, en prachtige kostuums die verstoord werden door een gekleurd evenementenbandje om de pols. We zagen het type speler dat met luide stem zijn eigen onzekerheden probeert te overschreeuwen en de loser-speler die eigenlijk niemand in zijn groepje wil hebben. Deze LARPers hadden overigens wel een heel extreem mooie omgeving en prachtig dorp om in te spelen, waar ik spontaan jaloers op werd!
Het einde is cru, maar past wel bij de uit de hand gelopen setting.
De vrouwelijke hoofdpersoon deed me helemaal niets en vond ik niet natuurlijk reageren op de situaties.

Hoe dan ook, de film gaf een mooi en enigszins verontrustend beeld van hoe makkelijk mensen door sociale druk en persoonlijke emoties, de grenzen van normaal geaccepteerd gedrag overschrijden. Want daar kwam het bij nader inzien op neer; het was eigenlijk geen uit de hand gelopen LARP-spel. De spelers kozen er namelijk bewust voor om te stoppen met LARPen en écht kwaad te gaan doen.

Het totaalgevoel over de film was in ieder geval positief. Ik ben blij dat ik hem heb gezien. Maar ik denk niet dat hij in de commerciële bioscopen gaat draaien.

Na afloop zijn we nog even een hapje gaan eten op het Waterlooplein. Met als hoofdgerecht een lekkere beenham, waarvan ik de botten stiekem in mijn servet heb gestopt en mee heb genomen. Komt vast van pas voor een volgend kostuum. Want ook al ben je in de ‘normale’ wereld, van binnen blijf je toch altijd LARPer, hè…

the wild hunt - screenshot

Charm XVIII

Wat heb ik me afgelopen weekend weer enorm vermaakt op Charm!

Mark en ik hadden al een tijdje geleden het karakterconcept ‘Drek & Sladder’ bedacht. Oorspronkelijk idee was om twee goblins te gaan spelen, die allerlei debiele acties uithaalden. Een echte fun-play rol dus. Ik was er alleen niet helemaal zeker van dat ik dit kon spelen. Dus besloot Mark om van Drek en Sladder een NPC-rol voor Charm te maken, als een soort playtest.

SladderHelaas kon Mark alleen in het begin van het evenement meedoen, want hij had te veel andere rollen en een spelleiderstaak om op zich te nemen. Vandaar dat ik Sladder net iets anders neer heb gezet dan oorspronkelijk de bedoeling was, namelijk als een soort schattige Gollum, die zwaar de underdog was binnen de Terrasaurus cultuur en overal straf voor kreeg als ze iets niet goed deed.

Het sloeg heel erg aan en ik heb enorm veel leuk spel gehad met de spelers. Voor degenen die toegang hebben: mijn leukste momenten staan op het Charm forum (ik herhaal ze hier niet, want voor niet-Charm spelers zijn ze volgens mij minder leuk).

Achteraf gezien was het heel goed dat het een NPC-rol was, want ik had dit niet een heel weekend full-time volgehouden. De hele tijd rennen, springen, zig-zaggen, gebukt lopen en met je hoofd bewegen is best wel vermoeiend! Maar als NPC kon ik me af en toe terugtrekken in het monsterhok om uit te rusten en nieuwe inspiratie op te doen.

Ook heb ik nog even een hogepriesteres van Morrigan mogen spelen. Ik werd hiervoor unaniem gekozen door mijn mede-NPC’s, doordat zij bij de toewijzing van rollen, als in een slechte komedie, allemaal tegelijk een stap ACHTERuit zetten terwijl ik nietsvermoedend bleef staan… Episch.

De locatie was echt super: niet alleen was hij overdekt zodat we ‘s ochtends niet ons tentje uitbrandden, maar hij was ook heel ruim, erg goed aangekleed voor een LARP-setting, en er was een mooi bos vlakbij. En niet het minste: je kon zowel buiten als binnen veilig vuur maken. Dat draagt toch altijd bij aan de gezelligheid, dus hebben we zaterdagavond  weer even lekker zitten zingen rondom het vuurtje.

Inmiddels heb ik alle groene schmink uit mijn poriën en oorschelpen weten te boenen (denk ik – ik heb in ieder geval nog geen commentaar gehad van mijn collega’s) en is mijn haar dankzij 2x wassen en een halve fles crèmespoeling eindelijk weer doorkambaar.

Eigenlijk ben ik niet eens zo heel brak. Vanwege de winter was het alweer veel te lang geleden dat ik gelarpt had en de afgelopen dagen heb ik behoorlijk was intensieve werk-dingen moeten doen, dus ik had dit weekendje echt even heel erg nodig. En het blijkt: ondank de respectievelijke 3,5 uur en 4,5 uur slaap op vrijdag- en zaterdagnacht, lijken de kringen onder mijn ogen eerder minder dan meer te zijn geworden…

Over twee weken weer!

Wie gaat er mee naar ‘The Wild Hunt’?

Al een tijdje geleden hoorde ik van een film over LARP, die binnenkort zou verschijnen. “The Wild Hunt” gaat over een meisje dat LARPt en haar niet-LARPende vriend, die het gevoel heeft dat hij haar kwijtraakt. Hij probeert haar terug te krijgen en gaat haar opzoeken tijdens een evenement. Maar dat evenement loopt langzaam maar zeker gruwelijk uit de hand omdat de grens tussen fantasie en realiteit vervaagt.

Als ik de recensies lees, is het een film die LARPers en hun hobby niet belachelijk probeert te maken, dus het lijkt me echt een intrigerende film om te gaan kijken. Maar het is een Canadese low-budget film en hij draait vooralsnog alleen in Canada en de US.

Maar… de komende dagen is er een filmfestival in Amsterdam, waar “The Wild Hunt” ook draait! Hij draait op 4 dagen, waarvan Mark en ik er maar op eentje kunnen, namelijk woensdag 21 april.

En nu de grote vraag: Wie wil er mee??

Let wel: de film draait al om 16.10 uur en dat is in Amsterdam, dus je moet wel vrij hebben of er vrij voor nemen. Kosten: € 8,50 per kaartje.

Wil je met ons mee? Laat het dan even weten via de comments, e-mail of telefoon. Graag uiterlijk vrijdag om 16.00 uur, want daarna ga ik kaartjes bestellen.

(voor degenen die geen vrij kunnen nemen en niet zelf een LARP-weekend hebben zoals wij: hij draait ook komende zaterdag)

Hierbij alvast de trailer:

Hoe maak ik een draagstoel – uit de oude doos

Hierbij deel 3 (de laatste) uit de serie ‘uit de oude doos’: “Hoe maak ik een draagstoel?”. Oorspronkelijke datum: juli 2008.

Toelichting: dankzij ondanks protesten van degene die erin moest, besloot ik een Japanse draagstoel te knutselen.

——————-

Inmiddels een beetje traditie… een stap voor stap verslag van mijn knutselprojectje voor dit jaar. Love it or hate it, maar de draagstoel komt er ;)

Eerst maar eens spullen ingeslagen bij de bouwmarkt:

draagstoel materiaal

Het was een moeilijke afweging tussen goedkoop, niet te zwaar, maar wel kwalitatief sterk genoeg. Vurenhout was lekker licht en niet duur, dus daar wordt het merendeel van gemaakt. Voor de dragende middenbalk heb ik hardhout genomen. Da’s wel duur, maar je wil niet dat het ding halverwege de heuvel doormidden breekt…

Mental note: de volgende keer vooraf nadenken over de fouten die je bij het vorige project had gemaakt. Zoals dat vurenhout van bouwmarkten niet noodzakelijk recht hoeft te zijn en je dat dus goed moet controleren voor aankoop. Zucht.

Vervolgens het geraamte van de onderkant in elkaar gezet – met één scheve balk…

draagstoel geraamte

…en de plaat erop vastzetten.

draagstoel bodemplaat

Dan me bedenken dat ik beter eerst alle gaten in de planken had kunnen boren voordat ik het geheel vastzette. Maar goed, achteraf bleek dit ook wel makkelijk te boren:

draagstoel boren

Bij het passen van de dragende balk erachter komen dat de balk aan de korte kant is en de draagstoel aan de lange kant, zodat de dragers continu tegen het houten ding aan gaan lopen.
Terug naar de bouwmarkt gegaan om een langere paal te halen en het hele onderstel weer uit elkaar gesloopt om hem wat in te korten. :(
Bij het weer in elkaar zetten maar gelijk de hoeken mooi afgerond:

draagstoel ingekorte versie

Ander voordeel: een korter zitvlak scheelt ook weer in gewicht.

Voor de zijbalken heb ik pvc-buis genomen. Ze hebben (in mijn constructie) namelijk geen dragende functie en zo scheelt het een hoop in gewicht. Door witte i.p.v. grijze te kopen, hoef ik ze niet eerst helemaal te gaan verven. Alleen die lettertjes moeten nog weg. Dus even op een onsubtiele manier eroverheen gekladderd (opruwen en ontvetten is te veel werk :roll: ):

buizen verven

Dakje op maat gezaagd en in elkaar gezet met een paar scharniertjes:

dakje

Ik constateer net een constructiefout… het was natuurlijk steviger geweest om twee scharniertjes helemaal aan de buitenkant vast te zetten :?

Rode repen stof uitgeknipt, inelkaar genaaid, binnenstebuiten gedraaid en met dubbelzijdige tape tegen de zijpalen geplakt. Resultaat: vier mooie zuurstokken :)

zuurstokken

Aangezien het de hele dag bleef regenen, maar ik geen zin had om te wachten, ben ik  de boel maar in de keuken gaan verven:

draagstoel verven

Dit is overigens wel keurig vooraf opgeschuurd :roll:

Na de derde laag verf en het verzuurstokken van de middenbalk, kon ik de onderdelen in elkaar rijgen door middel van touwen: touw gaat door een pvc-buis, dan door de opening in de balk onder het zitgedeelte, weer door de pvc-buis omhoog, en dan aan de draagbalk vastknopen. En dat dus voor iedere hoek.

De witte en rode in elkaar gedraaide touwen zijn niet echt functioneel, maar meer voor het idee dat je er niet uitvalt.

draagstoel af!

(kussens niet inbegrepen… ik neem aan dat we daar wel genoeg van hebben liggen)

Ik denk dat het onderstuk wel blank hout kan blijven. Nu nog bedenken hoe ik het dakje vast ga zetten, zodat het blijft liggen tijdens het gebruik, maar ook weer los kan in verband met vervoer.
En aangezien het geheel toch nog redelijk zwaar is geworden, ga ik kijken of ik aan de draagpaal twee dwarslatjes kan maken, zodat je het met 4 ipv 2 man kunt tillen. Inclusief schouderkussentjes, want anders gaan je schouders aan gort.

Ter vergelijking nog even mijn inspiratiebron:

draagstoel origineel

Hoe maak ik een samoerai harnas – uit de oude doos

Hierbij deel 2 uit de serie ‘uit de oude doos’: “Hoe maak ik een samoerai harnas?”. Oorspronkelijke datum: januari t/m juli 2006.

Toelichting: Als eerste van de Yoshida groep probeerde ik een samoerai harnas te maken. Hoewel er later betere materialen zijn bedacht, waaronder plastic van een speciekuip(!), was mijn vinyl (afkomstig van een oude rol vloerbedekking) niet eens zo slecht. Het model is later ook nog verder verbeterd, maar dit harnas heeft wel een beetje de basis kunnen leggen.

———————–

Vandaag heb ik maar eens een voorzichtig begin gemaakt met mijn harnas. Vinyl blijkt best wel goed materiaal te zijn om je harnas mee te maken! Zie hieronder hoe ik te werk ben gegaan:

Het begint met een korte schets op papier en grondig uitgewerkt plan in hoofd (het belangrijkste!). Vervolgens papieren mallen geknipt, op het vinyl gelegd en uitgeknipt:

patroondelen uit vinyl

Dan afgemeten waar de gaatjes moeten komen, met potlood de plaatsen aangemerkt en de gaatjes gemaakt met een gaatjestang:

gaatjes, gaatjes, en nog meer gaatjes

Even provisorisch wat plaatjes aan elkaar geveterd om te kijken of de afmetingen goed waren:

tijdelijk veteren

passen

Zoals je kunt zien zou het best nog eens ergens op kunnen gaan lijken. Natuurlijk moeten er nog meer stukjes onderaan komen, moeten er schouder-, arm- en bovenbeenstukken bij, moeten de zijkanten beter bevestigd worden, moet het bovenste plaatje wat ingekort worden, etc. etc.

Het veteren lijkt me geen obstakel, als je eenmaal het patroontje doorhebt gaat het heel snel. Wat wel tijdrovend en vervelend is, is het gaatjes maken in al die plaatjes. In de borstdelen zitten wel 40 gaatjes per stuk! Mijn handen liggen nu al open en dan moet ik dus nog de onderkanten verlengen en bovenbeen-, schouder- en bovenarmstukken maken… maar goed, we hebben tot de zomer.
Ik moet nog even afwachten hoe goed het spul te verven is, maar ik denk dat dat wel te doen is.

Conclusie over het vinyl:
* flexibiliteit………………prima
* knipbaarheid…………..prima
* doorboorbaarheid…….voldoende
* verfbaarheid…………..to be continued!

Op de markt vond ik veters op rol, in de kleuren van onze clan. Hiermee even provisorisch alle onderdelen aan elkaar geknoopt; straks hoort de boel wat strakker en rechter aan elkaar te zitten:

passen 2 passen 3

Zoals je ziet krijg je ‘r een behoorlijke buik van, maar da’s vast alleen maar indrukwekkend op het slagveld :wink:

Het onderste deel van de voorkant zal met alleen kruisjes worden geknoopt, het bovenste deel en de arm- en been-platen zullen vooral schuine parallelle steekjes worden.
Die onderste strook zal waarschijnlijk iets ingekort (of helemaal weggelaten) moeten worden, omdat je anders niet meer kunt buigen of zitten.

Inmiddels heb ik ook een begin gemaakt met de helm: ik kwam op het idee dat dat beruchte oranje WK-helmpje wel eens een goede basis kon zijn voor de samoerai-helm, aangezien die ook zo’n schuin klepje voorop heeft. Bovendien loopt de achterkant schuin af, zodat dit de plaatjes ondersteunt. Natuurlijk laat ik hem niet oranje, maar wordt hij ook zwart geverfd. De stickers met ‘Jetzt geht’s losssss’ heb ik er al vanaf gesloopt…

wk-helmpje

Het bleek absoluut nodig om de vorm voor de plaatjes eerst op papier uit te tekenen, aangezien ze krom geknipt moeten worden, willen ze mooi aansluiten op de helm.

malle helm

helm met plaatjes

Volgende stap: aangeven waar de plaatjes aan de helm vastgemaakt moeten worden en op deze plaatsen gaatjes boren.

gaten in de helm

Vervolgens werd het tijd voor de verf.

Eerst alle plaatjes (voor- én achterkant) en de helm opgeschuurd met een stukje schuurpapier. Daarna alles goed afgesopt met ammoniak-oplossing om de boel vet- en stofvrij te maken. Onder de kraan naspoelen met water en vervolgens de plaatjes enkele uren op de verwarming laten drogen (vinyl blijkt nogal wat water te absorberen).

Omdat ik al wat rampverhalen over het verven van vinyl had gehoord, heb ik besloten om het direct grondig aan te pakken en niet meteen de lak erop te gooien. Vandaar dat ik eerst 2 (!) lagen kunststofprimer heb aangebracht (dus 2x voor- én achterkant – 18 uur laten drogen per laag…) voordat ik de zwarte lak erop deed.

drogende plaatjesTip: zo’n verfrollertje werkt een stuk prettiger dan een haren verliezende kwast.

De binnenkant van het vinyl moest zelfs een tweede laag zwarte verf krijgen, omdat het dermate absorbeert dat er putjes in de grondverflaag gevallen waren en je na de eerste zwarte laag nog wat witte stipjes bleef zien. De bovenkant van het vinyl is na 1 laag zwarte verf wel goed.

Om de helm passend te krijgen heb ik er wat schuim in gelijmd:

schuim in de helm

Vervolgens het knoopwerk om de plaatjes aan de helm vast te krijgen.
Tip: doe een stukje tape om het uiteinde van je veter, want anders krijg je ‘m niet door de gaatjes en gaat hij helemaal rafelen.

Schrik niet, dat spook op de foto ben ik :shock: De foto’s waren erg donker geworden, dus ik heb met de brightness en het contrast moeten spelen om de helm een beetje zichtbaar te krijgen. :P

helm geveterd 1 helm geveterd 2

Na uren werk en 50 meter veter later, is het grootste deel eindelijk inelkaar geveterd. Er zijn nog wat stukjes die ik aan moet passen, maar dat is maar weinig. Pas als alles goed is ga ik de uitstekende koordjes wegwerken.

in elkaar geveterd 1 in elkaar geveterd 2

Ik ben wat teleurgesteld over de been-flapjes; die had ik breder moeten maken. Maar goed, het is te veel werk om dat opnieuw te gaan doen.

De helm heeft nu ook een touw gekregen, maar misschien moet ik hem langer maken, zodat ik zo’n lus onder m’n kin kan knopen.

Er moet ook nog een versiering op komen. Om deze stevig te houden, heb ik ‘m niet al te groot gemaakt en heb ik twee geel geverfde lagen vinyl op elkaar geplakt.  Voor het plakken nog aan één zijde een binder door twee gaatjes gehaald:

helmdecoratie

Door ook twee gaatjes in de helm te boren, kon ik het ding redelijk stabiel vastmaken.
Omdat de gele kleur veel te nep uitzag, heb ik hem weer overgeverfd met goudverf, wat een veel beter resultaat geeft:

helm met decoratie

Dan moest er ook nog een mempo (masker) bij komen.

Bij Puck’s Party Shop in Nijmegen vond ik voor €4,50 het volgende negermasker:

negermaskerIdeaal als basis, want:
– het is al zwart
– het heeft een brede neus in plaats van zo’n smalle westerse
– in tegenstelling tot alle andere maskers heeft het geen lachende mond
– het is niet van dat stinkende, vervormende rubber maar gewoon plastic

Na wat creatief knippen en kleuren met een zwarte permanent marker:

verknipt masker

Er moet nog wat aan gefinetuned worden, zoals bijvoorbeeld een grotere mond en wat decoratie met goudverf.

En er moeten nog van die keelbeschermings-lapjes onder komen te hangen. Die waren niet zo moeilijk: gewoon wat geronde stukjes vinyl met veters erdoorheen en dan een elastiek eraan:

keelbeschermer

De been- en armbeschermers kostten een stuk meer tijd, maar die zijn ook niet moeilijk te maken. Het zijn gewoon een aantal taps toelopende stukjes vinyl die ik op een stuk stof heb genaaid. De armstukjes hebben nog een extra lapje voor over de handrug gekregen, met daaraan een stuk elastiek zodat het aan de hand blijft zitten:

arm- en beenbeschermers

Verder heb ik er wat strookjes stof op genaaid om ze om m’n armen en benen vast te kunnen knopen:

armbeschermer

Ze vallen me eigenlijk een beetje tegen; ik had geen goed stof om ze op te naaien en er was geen stofjesmarkt hier vanwege de 4-daagse. Maar omdat ik het af wilde hebben heb ik maar gewoon iets gepakt wat we nog thuis hadden liggen. Bij nader inzien had ik de strookjes stof ook beter van dat lichte blauw kunnen maken i.p.v. het paars, maar goed. Dit is het minste stuk van het harnas, maar ik heb er dan ook het minste over nagedacht en had er het minste zin in :-P

Tot slot ben ik gaan zagen aan een standaard voor het geheel. Ik kan iedereen die een harnas afkrijgt (….!) aanraden om er een te maken, want het kost je maar 2 uurtjes en het harnas ziet er gewoon een stuk beter uit als je de helm enzo er ook op kunt zetten. Een patroon voor de standaard kun je hier vinden. Ik heb hiervoor een stuk MDF-plaat van 60 x 122 x 0,8 cm van de Gamma gebruikt (waar je bij nader inzien ook wel twee standaarden van kunt zagen).

Helaas ben ik niet zo goed met hout zagen, en ik vreesde dat het nogal een drama zou worden om de inkepingen groot genoeg, maar ook weer niet te groot te krijgen. Maar dat viel gelukkig allemaal erg mee. Het voordeel van dit model is, dat je ‘m weer uitelkaar kunt halen en hem dus makkelijk kunt vervoeren.

harnasstandaard onderdelen harnasstandaard in elkaar

En als je ten slotte alles samenvoegt, dan krijg je het volgende eindresultaat……

samurai harnas op standaard samurai harnas aan

Nu alleen nog wat kleine dingetjes tweaken, zoals een touwtje zodat de armstukken niet zo veel naar achteren vallen, en de klepjes op de helm (stukjes gebogen plastic, die gewoon aan de binnenkant tussen de touwtjes door gestoken zijn) versieren met goudverf.

Het blijkt alleen niet handig om er nog een koord omheen te binden om de schedes van de katana in te hangen. Ik denk dat ik dus beter met getrokken zwaarden naar het slagveld kan lopen, of op de een of andere manier een schede vast moet zien te veteren aan de andere touwtjes.

Oh enne…. WAAAARMMMM!!!!! Vooral dat masker is een drama, want al je adem condenseert aan de binnenkant. Laten we in de eindbash eervol vechten… maar vooral KORT! :shock: