De hete zomerdagen komen eraan! Dat betekent dat ik mijn ramen graag open wil zetten. En dat betekent dat er insecten mijn slaapkamer binnen gaan komen. En dat ik continu een oogje moet houden op Sammy, omdat die graag op de vensterbank in mijn hobbykamer ligt en dan naar buiten probeert te wandelen door het openstaande raam – waarna hij waarschijnlijk van de eerste verdieping naar beneden zal pleuren, gezien zijn gebrek aan gratie en het feit dat het vensterbankje buiten schuin afloopt.
Vorig jaar zomer had ik al geconstateerd dat dit geen optimale situatie was en dat een hor voor beide ruimtes erg handig zou zijn. Probleem: beide ramen hadden zo’n ouderwetse uitzetstang met gaatjes, die naar binnen steekt als je het raam open zet. Dus kon er geen hor in.
Ik had destijds al plannen zitten te maken over een hor met een gat erin voor die stang, maar dat schiet natuurlijk ook niet echt op. Dus had ik het maar even laten zitten. Recentelijk bedacht ik me dat ik die stang natuurlijk ook kon vervangen door zo’n modernere telescoopstang. Dan zou er wél een hor voor kunnen. Zo gezegd, zo gedaan.
Vervolgens verdiepte ik me in horren. Je had de makkelijke variant die met klittenband te bevestigen is, maar dan zit je de rest van het jaar tegen een randje klittenband rondom je raam aan te kijken. En je had de modulaire kunststof systemen, die je op maat zaagt en vervolgens in elkaar klikt. Totale prijs: zo’n €60,- per hor. Wat?? Belachelijk!
Daar kwam ook nog eens bij dat die kunststof latjes waarschijnlijk niet op mijn raam gingen passen, want die hebben uitstekende kantjes zodat de hor tegen je kozijn aan steunt. Aan de onderkant van mijn raam heb ik echter maar een paar millimeter speling. Dus deed ik wat ik altijd doe in die gevallen: zelf iets maken!
Het moest wel een dunne hor worden, want vanwege de sluitingen had ik maar 1 cm ruimte aan de binnenkant van het raam. Maar ik kon vast wel latjes vinden die dun genoeg waren. En jawel: een tochtje naar de bouwmarkt leverde me latjes, horrengaas en magneetsluitinkjes op.
De grootste uitdaging bij dit project was hoe ik de dunne latjes stevig in raamvorm aan elkaar ging krijgen. Op internet las ik de suggestie om aan beide zijden een stukje uit te zagen en ze dan over elkaar heen te leggen.
Toen gebeurde wat er iedere keer gebeurt als ik met hout probeer te werken: ik word geconfronteerd met mijn onvermogen om op de millimeter nauwkeurig of recht te zagen. Grom.
Ander plan, want dit ging niet mooi, noch stabiel worden. Ook omdat het latje te dun was om er in horizontale richting een spijker of schroef doorheen te jassen.
Ik overwoog om de zijkanten verstek te zagen en de schuine hoeken tegen elkaar aan te zetten. Maar dat zou waarschijnlijk net zo scheef worden als bovenstaande constructie. Dan maar gewoon een bovenkant op een zijkant en een schroef er doorheen.
Argh! Ik had keurig voorgeboord, maar het kopje van de schroef wilde niet in het hout verzinken. Op het laatste moment spleet dat ding het hout uit elkaar. 
Uiteindelijk ragde ik er maar gewoon een lange spijker in. Ik moet echt een keer in de leer bij iemand die hier verstand van heeft, want iedere keer als ik met hout werk loop ik tegen mijn eigen beperkingen aan.
Mijn pa heeft vroeger veel dingen voor ons getimmerd. Dat heb ik allemaal geobserveerd en ik mocht ook meehelpen – ik had zelfs mijn heuse eigen gereedschapssetje in kinderformaat! – maar ik kan me niet herinneren dat ik veel heb geleerd over constructies en dergelijke. Zo wel, dan is het niet blijven hangen. (Wat ik me wel herinner is zijn gevloek om de lades in mijn kast mooi passend te krijgen, dus ik heb onthouden dat zelf lades maken niet makkelijk is. 
)
Ach ja; gelukkig hoeven deze horren niet hufterproof te zijn; ik ben immers de enige die ze gebruikt.
Volgende stap: het uitmeten en op maat knippen van het horrengaas. Hee, dat lijkt op werken met stof, dit kan ik!
De uiteinden van het gaas vouwde ik om het raamwerk en bevestigde ik met een nietpistool. Idee: de wankele hoekjes extra verstevigen met een paar nietjes! Ha, dat hielp.
Om niet tegen een lelijke achterkant met nietjes aan te hoeven kijken, zou je nog een tweede raamwerk hier tegenaan kunnen zetten, zodat je het gaas ‘sandwicht’ tussen twee latjes. Maar omdat ik maar 1 cm ruimte in mijn kozijn heb, was dat geen optie. Ach, als er een hor in mijn raam zit ben ik meestal toch binnen en de buren gaan vast niet klagen dat ze nietjes in mijn hor zien zitten. 
Het kostte maar één extra tripje naar de bouwmarkt voordat beide horren klaar waren. (Zucht… dat de totale lengte aan zijkanten minder is dan de totale lengte aan gekochte latjes, wil niet zeggen dat je genoeg latjes hebt. Je gaat immers geen twee te kleine restdelen aan elkaar lijmen om één zijkant te maken. :-S )
Nieuwe uitdaging: het bevestigen van de magneetjes. Hoe moeilijk kan dat zijn? Nou…
Ik dacht: je zet dat metalen rondje met een schroefje vast aan het hor en het kunststof deel aan het kozijn. Maar het blijkt niet de bedoeling te zijn om dat metalen rondje vast te schroeven, want in het kunststof deel zit een uitstekende pinnetje dat in dat gat hoort te vallen. Hoe word ik dan geacht dat metalen rondje vast te zetten?? De instructie-afbeelding hielp ook niet veel. Wellicht dat het de bedoeling is dat je het vastlijmt? Maar lijm blijft nooit goed zitten als ik dat over horrengaas heen moet doen.
Ik heb het opgelost door het pinnetje domweg af te breken. Hoppa, nu kan ik er wel een schroef doorheen jassen.
Initieel dacht ik dat ik ook nog twee uitstekende schroefjes in de zijkanten van de horren zou moeten zetten, als een soort handvaten om de hor weer uit het kozijn te kunnen halen, maar dat bleek niet nodig. Omdat het bovenste latje in mijn kozijn dieper ligt dan de zijkanten, ligt de hor daar tegenaan. Dus kan ik de hor gewoon aan de bovenkant vastpakken en zo van de magneetjes af trekken.
Kijk, hoe mooi hij past! 
In totaal heeft dit project me €26,10 gekost. Eigenlijk had dat €29,45 moeten zijn – de kassajuf vergat een van de latjes te scannen en ik heb haar daar niet op geattendeerd… O:-) Maar hee, da’s dus slechts €13,05 per hor – een enorm stuk voordeliger dan 2x €60 voor een compleet zelfmaakpakket! Bovendien kan ik nu ook weer trots zijn op mezelf (nou ja, een beetje dan).
).
