Ik was een beetje bang dat ik me iets té veel had verheugd op Omen, toen ik die ochtend uit het raam keek en de bomen het bijna zag begeven onder de slagregens en windstoten. En dat terwijl ik snotverkouden was en mijn lymfeklieren behoorlijk pijnlijk aanvoelden. Ik zag Omen al helemaal (letterlijk) in het water vallen, want het hele weekend met je mooie jurken door de natte blubber ploeteren terwijl je de hele tijd je neus moet ophalen, is nou niet bepaald bevorderlijk voor het jonkvrouwengevoel.

Gelukkig viel de praktijk uiteindelijk mee. Het snotteren was vrijdagmiddag net voorbij en met de pijn en het verlies van mijn stem op zaterdag kon ik prima leven.
Dankzij mijn nieuwe dubbellaags fleecemantel bleef ik bovendien heerlijk warm.
En hoewel vrijdagavond twee riviertjes zich een weg door onze tent begonnen te banen, heeft Mark met wat andere dappere mannen een complete overstroming weten te voorkomen door een slotgrachtje rondom de tent te graven voor de afwatering.

Ook Mark’s besluit om dit keer de legertent mee te nemen, bleek een goede. Want we hebben heel veel binnen gezeten en zo hadden we voldoende ruimte voor spel en gasten. En…. een inloopklerenkast voor Aimée! \o/

Ter compensatie van het op moeten bouwen van een legertent hadden we de OC-tent thuis gelaten. Het is wel 40 minuten op en neer rijden, maar de extra nachtrust die je krijgt in je warme eigen bedje, vergeleken met een koude vochtige tent, compenseert dat ruimschoots.

Toch was ik vrijdagavond enigszins sip. In no-time waren mijn medespelers namelijk overtuigd dat mijn hertog eigenlijk een nare vampier was en dat er een snowflake’s chance in hell was dat ik ‘m nog een keer zou gaan ontmoeten. Jurk voor niets gemaakt dus. En als ik ‘m al zou dragen, zou hij waarschijnlijk toch compleet onder de modder komen te zitten met dit weer.

Maar… zaterdag klaarde het op! Halverwege de ochtend hield het op met regenen en konden we lekker buiten spelen. En wist ik koppig genoeg te zijn om de anderen wanhopend hun schouders op te laten halen over mijn voorkeuren.

En wat heb ik me goed vermaakt. De verhaalschrijvers hadden bedacht dat ik dit evenement maar overstelpt moest worden met belangstelling, want naast de hertog kwamen er ook nog een baron en een graaf om aandacht vragen!

Natuurlijk bleef ik bij mijn oorspronkelijke keuze – hertog is immers een hogere titel dan graaf of baron. En bovendien had hij zijn titel geërfd, terwijl de anderen ‘m hadden verdiend of gekocht.

Desondanks scoorde de baron wel punten, aangezien hij helemaal naar ons dorpje was gereisd om me aardbeien met slagroom te komen brengen (een vervolg dat de verhaalschrijvers hadden gegeven aan een lolletje dat ik had met Bertram (Sander) tijdens de special waar we een aantal weken eerder heen waren gegaan).

Het werd helemaal hilarisch toen ze alledrie tegelijk een feestje waar ik ook was, kwamen party-crashen en er flink wat verbale modder over en weer werd gegooid om de ander te overtroeven.

Er zijn zo veel nare dingen over de hertog gezegd, dat ik volgend evenement echt een privédetective zal moeten inschakelen om te achterhalen wat er al dan niet van waar is. Dat wordt dus nog leuk

Ook heb ik veel lol gehad met de gebruikelijke bezigheden. Mensen irriteren, mensen genezen, dat soort dingen.
Mijn mooie momenten staan op het Omenforum genoemd, maar ik ben bang dat ze een te hoog ‘you had to be there’-gehalte hebben om ze ook naar hier te kopiëren.

Ik was ook zeer tevreden met al onze ‘upgrades’. Naast de legertent en dus extra bewegingsruimte die we ditmaal hadden, en naast de nieuwe outfits van Mark en mij, had ik zoals gezegd ook een nieuw mandje met nieuwe operatiespullen, die flink zijn gebruikt. Voor de volgende keer moet ik nog een schort naaien om het compleet te maken. Dat redde ik voor dit evenement niet meer, maar je moet iets te wensen blijven hebben natuurlijk

Op Omen 14 zijn in ieder geval al mijn (OC) wensen uitgekomen. Omen was top!!