De nieuwste corona-versoepelingen zijn weliswaar nog niet ingegaan, maar dat heeft mij niet tegengehouden om gisteren flink te genieten op de Middeleeuwse kermis in Appelscha!
We waren initieel geboekt om te spelen op een weekend lang Stellingenfestival, waar De Soete Inval al 2x eerder had mogen optreden, maar het was dit jaar vanwege de maatregelen verkort tot een ééndaags evenement en omgedoopt tot ‘middeleeuwse kermis’ – want dan telde het als doorstroomlocatie en mocht het wel doorgaan. :’-) (Er was overigens geheel niets middeleeuws aan, want het was een mengelmoes van fantasy, balfolk, en diverse ondefinieerbare stijlen, maar dat mocht de pret niet drukken.)
Om eerlijk te zijn had ik vooraf echt totáál geen zin om er te gaan spelen. Ik voelde me namelijk ontzettend niet gewaardeerd.
Wanneer we ergens twee dagen optreden, bouwen we een middeleeuws ogend kampement op zodat we een uitvalsbasis hebben en ergens kunnen overnachten zonder uit de toon te vallen. Maar voor een eendaagsevenement gaan we natuurlijk niet al die moeite doen, want een tent is dan helemaal niet nodig. We waren er dan ook volledig vanuit gegaan dat we zondag niets hoefden op te bouwen. De organisatie dacht daar echter anders over. Die had ons speciaal geboekt omdat we ook een kampement hadden, dus voor de sfeer! Bovendien, ”muziek hebben we al genoeg”, werd ons te horen gegeven.
Euh, wut…? :-/
Er bleek intern en extern niet helemaal goed gecommuniceerd te zijn, waardoor er zonder mijn medeweten een offerte uit was gegaan voor toch een kampement, waar niet de juiste prijs voor was geboden, die toch ondertekend was geretourneerd, etc. etc. en uiteindelijk was er een hoop frustratie en kreeg ik het gevoel dat we alleen werden gevraagd om daar leuk voor de sfeer te gaan zitten, niet om muziek te maken. We werden ook niet eens voorgesteld op de Facebookpagina van het evenement, terwijl de andere muziekgroepen én kampementen wel zijn gepromoot.
Daar kwam nog eens bij dat het podiumprogramma de hele dag door supervol was gepland: ieder uur een optreden van drie kwartier, dus maar een kwartiertje geen versterkte muziek (maar wel soundcheck) tussendoor. Omdat wij op het plein in plaats van het podium moesten spelen, was ik bang dat er geen ruimte voor onze muziek zou zijn. De vorige keer dat we er waren was het ook al een probleem om een momentje te vinden tussen de podia door. Als muziekgroep kom je toch om muziek te maken, niet om decoratief te zijn. En de opmerking “muziek hebben we al genoeg” was mij echt in het verkeerde keelgat geschoten. Waarom boek je een muziekgroep als je al genoeg muziek hebt? Boek dan gewoon een groep die focust op het neerzetten van een mooi kampement! Ons kampement is helemaal niet bedoeld voor bezoekers; we demonstreren daar niks, dus behalve het plaatje heeft het geen meerwaarde voor anderen.
En dan was er nog de herinnering aan het dramatische terrein. Normaal gesproken staan we op gras, maar hier moesten we onze haringen in een plein timmeren en dat was de vorige keer absoluut niet bevallen (en ook niet goed gelukt).
Vandaar dat ik dus baalde als een stekker toen ik de dag ervoor mijn auto al stond in te laden, omdat ik ‘s ochtends om 6 uur op moest, aangezien ik 2 uur moest rijden om er te komen en ik er wel al om 9 uur moest zijn om die *&$@# tent voor openingstijd (11 uur) opgezet te kunnen hebben en klaar te kunnen staan in kostuum met gestemde instrumenten.
Maar hee – als je het ergste verwacht, dan kan het in praktijk alleen maar meevallen. En dat deed het gelukkig!
Okee, het opzetten van de tenten was nog steeds NIET leuk, maar ik had geleerd van het verleden en was dit jaar zo slim geweest om een metalen hamer mee te nemen in plaats van de gebruikelijke rubberen haringhamer. We haalden het nét om alles voor openingstijd klaar te hebben. En hoewel mijn tent ook nu weer schots en scheef stond omdat er een paadje onderdoor liep waar geen haringen in konden, maakte dat niet zo veel uit omdat ik er niet in hoefde te overnachten en het een stuk minder hard waaide dan de vorige keer.
Verder was het allerverste uiteinde van het plein nét ver genoeg weg van het podium en stond er een poffertjeskar mooi in de weg om het geluid te blokkeren, dus was er toch nog een plekje waar we muziek konden maken buiten de ombouwkwartiertjes. Was dat er niet geweest, dan hadden we wel flink gebaald, want dan hadden we de hele dag slechts één kwartiertje kunnen spelen – de organisatie had namelijk alle ombouwkwartiertjes in de podiumplanning toegewezen aan de rondlopende muzikanten (we waren niet de enige!) en wij hadden daar 2x een kwartier van toegekend gekregen, maar het laatste kwartier kwam bij nader inzien te vervallen omdat ze toch gezamenlijk de dag wilden afsluiten, oftewel met alle muzikanten samen slechts één liedje bij het podium spelen.
De mensen van de organisatie waren gelukkig ook weer heel vriendelijk, en de opkomst van bezoekers was enorm – het was duidelijk dat iedereen had uitgekeken naar weer eens een verzetje, en anderhalve meter afstand werd door niemand bewaard. Dus op de momenten dat we speelden, hadden we heel veel bekijks (beluisters) en dat was erg fijn.
Omdat we niet de hele dag door konden spelen en op het podium voornamelijk balfolkbands waren gepland, heb ik de kans gegrepen om me ook zo te vermaken. Omdat ik natuurlijk zowat iedereen ken, was het een superfijn weerzien van bekenden. Ik ben langzaam maar zeker mijn ‘bubbel’ aan het uitbreiden, dus ik heb een select aantal mensen heerlijk kunnen knuffelen, en ik heb zelfs voor het eerst sinds anderhalf jaar weer een paar dansjes gedaan! (Wel steeds met dezelfde partner hoor, het wisselen stel ik nog heel even uit totdat het officieel weer mag.) Dat was echt zó fijn!! <3
Ondanks de frustraties vooraf heb ik dus toch een superleuke dag gehad en een goed gevoel overgehouden aan het festival de kermis. En er is zo veel geld in ons visitekaartjesbakje gegooid door bezoekers, dat we daar wel de twee(!) haringentrekkers én hamer van kunnen vergoeden die gesneuveld zijn toen we aan het eind van de dag probeerden de haringen van onze tenten weer úít het plein te krijgen… :-X
Ribstof was achteraf gezien ook niet de juiste keuze, maar ze hadden wederom niks passenders in de stoffenzaak.
