Tag: Tweedledum & Tweedledee

Heggerijdersfestival

Ik was vandaag weer eens een slechte dochter, want ik had een optreden gepland tijdens Moederdag… Maar hee, we waren drie kwart jaar geleden hier al voor gevraagd, wist ik veel dat dat op Moederdag viel! :-P

We stonden vandaag dus lekker te spelen op het Heggerijdersfestival in Velsen-Zuid. Ja, dat was filerijden tussen alle mensen die naar het strand wilden (of, aan het eind van de dag, weer terug naar huis wilden).

Dat strandweer heeft helaas wel een hoop bezoekers gescheeld, want het was veel te rustig op het festival. Van mensen die er vorig jaar ook stonden, hoorden we dat het toen een stuk drukker was dan vandaag.

Maar het mooie weer was voor ons heerlijk! Van tevoren was ik bang dat het véél te warm zou zijn om onze nieuwe kostuums en voornamelijk onze nieuwe vilten hoedjes te kunnen dragen. Gelukkig bleek dat erg mee te vallen, zo lang we in de schaduw bleven. We hebben zelfs onze capejes gedragen, gewoon omdat ze zo leuk zijn. :-)

heggerijders

Aangezien we van de organisatie hadden gehoord dat er balfolklessen gegeven zouden worden en men wellicht wel op onze muziek wilde dansen, hadden we een aantal nieuwe nummers toegevoegd aan ons repertoire. Uiteindelijk bleek dat niet nodig te zijn, maar het was voor ons wel een goede stok achter de deur om eens meer dansbare nummers in te studeren.

We hebben zelf ook maar gewoon meegedaan tijdens de dansuitleg! Wij konden toch niet tegelijkertijd spelen omdat dat misschien zou storen gezien het kleine formaat festivalterrein en ik kon als ervaren danser de nieuwelingen wat extra op weg helpen.

Foto door Hans Glaudemans
Foto door Hans Glaudemans

Wouter, die de dansuitleg muzikaal ondersteunde, is met zijn D-doedelzak ook nog even met ons mee komen spelen. Erg leuk! (En het is vast púúr toeval dat we juist op dat moment twee cd’s verkochten – de enige twee van die dag… :-| )

Nieuwe hoedjes!

Woehoe, afgelopen re-enactmentweekend kon ik onze nieuwe hoedjes voor Tweedledum & Tweedledee ophalen! Vaste lezers van mijn blogje hebben waarschijnlijk onze nieuwe fantasy-kostuums al zien langskomen en daar moesten nog hoedjes bij.

Die had ik natuurlijk zelf kunnen maken. Maar hoeden maken is toch best iets anders dan naaien, want zo’n ronde naadloze vorm maak je niet zomaar. Ik wilde er ditmaal ook geen vinyl of andere harde meuk in hebben, zoals ik voor mijn jonkvrouwen-kostuums bij Omen heb gebruikt. Het moet namelijk echt comfortabel zitten om het muziek maken niet te hinderen. Vilten hoeden leken me geschikt, maar om nou helemaal te gaan leren vilten om alleen deze hoeden te gaan maken…

Okee, okee, normaal gesproken doe ik dat wel. Dan leer ik me gewoon een nieuwe vaardigheid aan omdat ik iets wil maken. Maar nu besefte ik wel dat wat ik in mijn hoofd had, geen beginnersklusje was. Uitbesteden dus aan een ervaren vilter!

Maar dan was er nog het andere dilemma: ik heb slechte ervaringen met uitbesteden. Denk alleen al aan mijn trouwjurkdebacle… Ik ben een veeleisende perfectionist en als er ook maar één detail niet precies is zoals ik het mooi vind, kan ik het hele ding niet mooi vinden. Dus hoe geef je iemand instructies zodat die persoon precies maakt wat jij mooi vindt? Dat kan bijna niet. Je moet gewoon vertrouwen hebben. En dat is erg lastig als je in het verleden al diverse malen bent teleurgesteld…

Maar na 5x zuchten, me 2x bedenken en 1x toch alvast zelf een beginnetje te hebben gewaagd, heb ik uiteindelijk toch de opdracht bij Giftig neergelegd. Die kende ik van evenementen en ik had in haar winkel regelmatig iets moois zien liggen. Uiteraard kreeg ze van mij wel een hele waslijst met eisen en richtte ik een compleet Pinterestboard voor haar in, zodat ze ook visuele voorbeelden had van dingen die ik mooi vond en me bij onze kostuums leken passen.

Volgende probleem: ik wist niet precies wat voor vorm hoed Ernic en mij zou staan! Hoeden moet je eigenlijk uitproberen. Dus wat voor model moest ik in vredesnaam gaan vragen? Het eerste plan was om eens bij haar langs te gaan om bestaande modellen uit te proberen en op basis daarvan, een eigen ontwerp te maken. Maar ze bleek in Groningen te wonen en Ernic zag het niet zo zitten om daarvoor ‘even’ op en neer te rijden. Bovendien had ze op dat moment weinig op voorraad.

Plan B dan maar: kijken naar vorm van de hoeden die ik al had liggen, en voor Ernic een papieren mock-up knutselen om de vorm te testen.

Uiteindelijk kwam daar, in combinatie met de afbeeldingen op Pinterest, een schets uit rollen:

schets-hoedjes

Met alle vingers die ik had, gekruist, stuurde ik die door aan Giftig.

En… ze heeft me niet teleurgesteld!! Dit zijn ze geworden:

hoedjes

Ook Ernic is er gelukkig blij mee.

In de close-up zie je hoe goed het haar gelukt is om de strepen en de kraaltjes op onze fantasy-kostuums terug te laten komen in de hoed. Het blauw en okergeel matchen ook behoorlijk goed met de kleuren van onze outfit.

wp-1462309299768.jpeg

tweedledum-tweedledee

Aanstaande zondag is ons eerste optreden waarbij we de nieuwe kostuums en hoedjes kunnen dragen. Ik heb er zin in!!

Mi-parti cotehardie

Yay, weer een middeleeuwse jurk erbij! Deze is niet voor re-enactment bedoeld, maar voor Tweedledum & Tweedledee. Tijdens onze optredens in middeleeuwse setting droeg ik tot nu toe altijd de blauwe cotehardie die ik voor re-enactment had gemaakt. Maar die vond ik eigenlijk een beetje saai voor een artiest. Ik wilde liever zo’n tweekleurig model.

De wol had ik al een tijdje in de kast liggen, maar ja, aangezien ik al een bruikbare jurk had, had dit naaiproject weinig prioriteit. Totdat ik op een gegeven moment iets anders wilde gaan maken en me afvroeg in hoeverre ik de stof in mijn kast daarvoor kon gebruiken. Hm, ik moest wel zorgen dat ik genoeg overhield voor die jurk… Dus besloot ik het patroon voor de jurk vast uit te knippen, zodat ik die stof in ieder geval had gereserveerd.

En je weet hoe het gaat… als er zo’n half begonnen project op je werktafel ligt, dan jeukt dat. Dat moet gewoon af worden gemaakt!

Aldus geschiedde.

jurk2

(Argh! Gezicht zwaar overbelicht terwijl de rest wel goed is. Hoe kan dat nou weer? :-/ )

Het is een cotehardie, dus dat betekent: knoopjessluiting in het midden en in dit geval ook ‘streamers’ of ‘tippets’ van linnen die langs de ellebogen naar beneden hangen. Vreselijk onpraktisch als je ambachtsvrouw bent, maar voor een doedelzakspeelster lijkt het me wel een mooi effect geven.

mouw

Uiteraard is bijna alles weer met de hand gedaan: het open stikken van de naden, het zomen, het vastzetten van het beleg, het maken van de knoopjes, het afwerken van de knoopsgaten, etc.

naden2 naden knopen  knopen-beleg

Toen Ernic de stof zag, dacht hij dat het grijs was. Toen ik aan Mark vroeg welke kleur het was, zei hij ‘grijs/groen’. Ik vind hem echt overduidelijk groen, als ik ‘m ‘live’ zie. Maar op de foto’s wordt hij ook veel grijziger dan hij in werkelijkheid is. Bijzonder, hoe je kleuren op verschillende manieren kunt ervaren…

Bestede tijd: 29 uur (Een nieuw record – ik word steeds sneller! Dit is wel exclusief het tekenen van het patroon, want dat had ik al.)
Kosten: €31,- (16 euro voor 1 meter rode wol, 15 euro voor 1 meter groene wol. Het witte linnen was een restant van iets anders en naaigaren had ik ook nog. Ik vraag me nu wel af of ik goed heb geteld… het is namelijk best knap om zo’n lange jurk uit slechts 2 meter te halen…)

De artiestenregeling, kleine vergoedingsregeling en gageverklaring

Pff, het valt nog niet mee om als amateurmuzikant alles netjes volgens de regels te doen! Zeker niet aangezien de Belastingdienst niet bepaald duidelijk is over wat je als artiest zijnde moet doen. Alle uitleg is geschreven vanuit het perspectief van de opdrachtgever!

Nou zijn er diverse andere sites die het proberen uit te leggen, maar die zijn niet altijd even gestructureerd of volledig in hun uitleg, en bovendien gaan ze niet heel diep in op allerlei specifieke situaties die zich in praktijk kunnen voordoen. Dus bleef ik met een hoop vragen zitten.

Gelukkig heb ik een vriendin bij de Belastingdienst die via via wel antwoord kon krijgen op al mijn vragen. En omdat ik andere muzikanten in dezelfde situatie graag kopzorgen wil besparen, heb ik hieronder een samenvatting gemaakt.

Let op: dit is mijn eigen interpretatie van alle informatie en je kunt hier uiteraard geen rechten aan ontlenen. Verder is dit wat gold op het moment van schrijven, voor Nederlandse artiesten die optreden in Nederland. En ik ga alleen in op de kleine vergoedingsregeling, niet alle andere mogelijkheden die artiesten hebben om hun inkomsten te regelen!

[Update 16-06-2016: tekst aangepast, aangezien je blijkbaar geen facturen mag sturen als je van de KVR gebruikmaakt.]

[Update 11-03-2019: Ik heb een nieuwe, veel uitgebreidere post geschreven over de mogelijkheden voor muzikanten. Lees die in plaats van deze post!]

Wat is de Artiestenregeling?

De artiestenregeling houdt in dat wanneer je als artiest (muzikant, zanger, acteur, cabaretier, etc.) wordt ingehuurd door een opdrachtgever zonder een vast dienstverband te krijgen, dit door de overheid wordt gezien als een soort fictief tijdelijk dienstverband. Je bent vanuit de opdrachtgever gezien dus geen ondernemer die een factuur stuurt voor geleverde werkzaamheden, maar een tijdelijk medewerker die salaris ontvangt. De opdrachtgever moet daarom een salarisadministratie bijhouden en jou daarin opnemen. Hij geeft jouw inkomsten door aan de Belastingdienst en aan het eind van het jaar moet hij jou een jaaropgave sturen.

Dit houdt ook in dat je je inkomsten (‘gages’) moet laten ‘verlonen’, oftewel de opdrachtgever moet loonheffing en premies werknemersverzekeringen op je vergoeding inhouden en betalen aan de overheid.

Deze regeling geldt ook voor amateur/hobby-artiesten.

Als particulieren je inhuren voor privé-gelegenheden, dan geldt de artiestenregeling niet. (Zij hoeven geen loonadministratie te voeren en dus ook geen gageverklaring te krijgen.) Hieronder valt bijvoorbeeld spelen op iemand’s bruiloft. Verenigingen en stichtingen worden niet gezien als particulieren. Een groep vrienden die geen formeel samenwerkingsverband heeft, telt wel als particulier.

Wanneer je van de artiestenregeling gebruik maakt, stuur je dus geen facturen en hoef je ook niet met btw te werken. Je berekent deze niet door aan je opdrachtgevers, maar mag dus ook geen btw aftrekken van je uitgaven. (Let op: dit gaat enkel om het optreden. Als je cd’s verkoopt, heb je daarvoor mogelijk wel met btw te maken.)

Voor- en nadelen

In principe is de Artiestenregeling gunstig voor artiesten, aangezien het hen een hoop administratie scheelt, terwijl ze nog steeds gemaakte onkosten kunnen aftrekken van hun inkomsten.

Het nadeel voor mensen met een gewone baan naast hun artiestenwerk, kan zijn dat ze minder inkomsten overhouden. De betaalde loonbelasting wordt achteraf verrekend wanneer je je jaarlijkse belastingaangifte doet, maar de ingehouden sociale premies niet, dus die zou je dan dubbel betalen omdat deze ook al worden ingehouden door je andere werkgever – je bent dan dubbel verzekerd. Verder ben je voor de opdrachtgever duurder, omdat hij in totaal meer moet betalen dan het nettobedrag dat jij krijgt aan vergoeding.

Als je niet wil dat er loonheffing en premies van je gage worden ingehouden, kun je dat op meerdere manieren regelen. De kleine vergoedingsregeling (KVR) is vooral geschikt voor hobbybands die niet gericht zijn op winst maken en minstens net zo veel kosten hebben als inkomsten. Dankzij deze regeling heb je als band een minimale hoeveelheid administratie.

Krijg je veel meer dan €163.- p.p. aan inkomsten, dan kun je overwegen om gebruik te gaan maken van een kostenvergoedingsbeschikking, een stichting op te richten en met inhoudingsplichtigenverklaringen (IPV) te gaan werken, of zelfstandig ondernemer te worden en een verklaring arbeidsrelatie (VAR) te gebruiken [update: de VAR is een inmiddels verouderde regeling], waardoor je niet meer onder de artiestenregeling valt.

Hieronder ga ik alleen verder in op de kleine vergoedingsregeling.

De kleine vergoedingsregeling (KVR) en de gageverklaring

Door de opdrachtgever te vragen de kleine vergoedingsregeling toe te passen, moet hij nog wel een loonadministratie bijhouden, maar hoeft hij over maximaal €163,- van je gage geen loonbelasting en verzekeringspremies te rekenen. Men gaat er dan namelijk vanuit dat je ook €163,- aan kosten hebt gemaakt (ook al heb je in werkelijkheid voor dat specifieke optreden minder kosten gemaakt). Wel moet er afgedragen worden over het deel van de gage dat boven dat bedrag uitkomt.

De opdrachtgever mag alleen de kleine vergoedingsregeling toepassen wanneer de artiest daarom vraagt. Als dat het geval is, moet de artiest een gageverklaring invullen en daarop aangeven voor welk deel van de gage ze de kleine vergoedingsregeling willen laten toepassen. Dat kan de volledige gage (tot max. €163) zijn, maar desgewenst ook een lager deel van de gage.

Het maximum van €163 geldt per persoon, per dag. Dus als je meerdere optredens bij meerdere opdrachtgevers op 1 dag hebt, tellen al deze gages samen mee voor dit maximum.

Het invullen van de gageverklaring

De gageverklaring kan worden gedownload van de website van de Belastingdienst.

Een soloartiest hoeft alleen de voorkant van het formulier in te vullen. Als je als groep optreedt, moet je op de achterkant van het formulier de gegevens van iedere artiest afzonderlijk invullen. Iedere artiest moet dan op de achterzijde ook zijn handtekening zetten.

Verder geef je op de achterkant aan hoe de gage voor dit optreden per persoon verdeeld wordt. Het kan namelijk zijn dat enkele leden van je gezelschap een groter deel van de gage krijgen. Ook geef je per persoon aan voor welk deel van de gage de kleine vergoedingsregeling moet worden toegepast. Let op: de €163,- is een maximum per persoon, niet per groep.

Ook reiskosten moeten worden opgeteld bij het bedrag op de gageverklaring, tenzij je hier bonnetjes van kunt overleggen (bv. OV-kaartje, factuur van een huurauto). In het laatste geval zijn de reiskosten namelijk niet belast (de opdrachtgever hoeft er niets voor af te dragen) en hoeven ze niet op de gageverklaring.
Je moet zelf een kilometeradministratie aanleggen zodat je kunt aantonen de benzinekosten gemaakt te hebben. Je mag maximaal €0,19 per kilometer rekenen (en in je belastingaangifte opgeven) als kosten.

Als je alleen reiskosten vergoed krijgt, een tegoedbon ontvangt of als je een vergoeding in natura ontvangt, telt dit ook als inkomsten en moet hier ook een gageverklaring voor worden ingevuld. In het laatste geval vul je op de gageverklaring de waarde van de vergoeding in natura in.

Mocht je een totaalbedrag hebben afgesproken voor meerdere optredens, dan moet je toch voor ieder optreden een aparte gageverklaring invullen.

De gageverklaring moet aan de opdrachtgever worden afgegeven voordat je krijgt uitbetaald. De opdrachtgever moet officieel ook voorafgaand aan een optreden je identiteit controleren en een kopie van je identiteitsbewijs in zijn administratie opnemen. Neem dus ook altijd een kopie van je identiteitsbewijs mee en geef die samen met de gageverklaring af.

Let op: je mag dus achteraf geen factuur sturen aan je opdrachtgever, aangezien je een dienstverband bij hem hebt. Een gageverklaring moet je ook niet zien als alternatief voor de factuur, aangezien het bedrag hierop kan afwijken van de afgesproken vergoeding. Dit formulier is puur belastingtechnisch. Uitbetaling vindt plaats op basis van de gemaakte afspraken vooraf.

Belastingaangifte doen aan het eind van het jaar

Ook al speel je in een band en krijg je als groep een vergoeding; artiesten worden door de Belastingdienst als individu gezien. Ieder groepslid moet dus individueel belastingaangifte doen aan het eind van het jaar. (Vandaar dat alle leden van het gezelschap hun gegevens en individuele gage op de gageverklaring moeten invullen.)

Ook al word je door de opdrachtgever gezien als persoon in loondienst, zelf moet je je administratie wel doen alsof je een ondernemer bent: je kunt gemaakte onkosten namelijk aftrekken. Je moet je inkomsten en uitgaven dus noteren en aan het eind van het jaar opgeven aan de Belastingdienst, die over het verschil inkomstenbelasting berekent.

Bij het toepassen van de kleine vergoedingsregeling is men er vanuit gegaan dat je €163,- (of minder, als je een lager bedrag hebt opgegeven) per optreden aan kosten hebt gemaakt. Dat hoeft in werkelijkheid niet voor ieder optreden precies zo veel geweest te zijn, maar aan het eind van het jaar moet je in totaal wel minstens net zo veel kosten hebben gemaakt als het bedrag dat is toegepast via de kleine vergoedingsregeling. Je moet deze kosten ook kunnen aantonen, in de vorm van bonnetjes. Als dat niet het geval is, betaal je alsnog belasting over dit bedrag.

Al je kosten mogen worden opgeteld om aan het totale bedrag dat je dat jaar via gageverklaringen hebt opgegeven te komen, ook al zijn die kosten niet direct toe te schrijven aan een optreden (zoals drukkosten van een cd en hosting van de website).

Ook al je inkomsten reken je mee (naast gages, bv. ook opbrengst van cd-verkoop). Het is niet de bedoeling dat je het bedrag dat je via gageverklaringen hebt opgegeven, van je totaal aftrekt.

Het totaal aan inkomsten en kosten moet je op de aangifte opgeven onder het kopje ‘inkomsten/resultaat uit overige werkzaamheden’.

Optreden in het buitenland

Wat als je als Nederlandse band optreedt in het buitenland? In dat geval geldt de artiestenregeling niet meer en kun je dus ook geen gageverklaringen gebruiken. Per land gelden weer andere regels. Welke? Geen idee; dit is een extreem ingewikkeld verhaal en ik kom er zelf niet uit…

Wat ik er wel van heb begrepen:

Als je opdrachtgever een particulier in de EU is, moet jij btw betalen in het land waar je speelt en moet je dus daar een btw-nummer gaan aanvragen.

Als je opdrachtgever ondernemer in de EU is, hoef je geen je btw (omzetbelasting) op je factuur te zetten. Je moet dan de opdrachtgever vragen om zijn btw-nummer, dit controleren en dat nummer op je factuur vermelden met de opmerking ‘btw verlegd’. Je hoeft ook geen zogenaamde ‘opgaaf intracommunautaire prestaties’ in te vullen.

Als je opdrachtgever buiten de EU valt geldt weer wat anders.

Verder wordt er inkomstenbelasting ingehouden in het buitenland en moet je in Nederland nogmaals belasting betalen over je inkomen. Dat kun je soms dan weer met elkaar compenseren (maar alleen de inkomstenbelasting, niet de premie volksverzekeringen, behalve in België). In Duitsland en België hebben ze blijkbaar ook een soort van kleinevergoedingsregeling voor buitenlandse artiesten, waardoor bij een gage onder een bepaald bedrag, géén belasting wordt ingehouden.

Maar of je uberhaupt een factuur mag sturen als niet-zelfstandig ondernemer…? Mijn advies is: regel een accountant of verloningsbureau die deze administratieve hel voor je overneemt…

Middeleeuwse taveerne

Anderhalf jaar geleden mochten we spelen tijdens een middeleeuws evenement op klooster Graefenthal. Het is een supersfeervolle locatie en amper een half uurtje rijden vanaf Nijmegen, dus uiteraard willen we daar graag vaker spelen!

taveerneIk had al eens gemaild en ook gebeld of er nog mogelijkheden waren, maar het zag er niet heel positief uit. Maar van de week ging ineens mijn telefoon: het was een beetje last-minute, maar hadden we komende zaterdag wat te doen? Want ze organiseerden een middeleeuwse taveerne-avond en wat muziek zou eigenlijk wel leuk zijn.

Stomtoevallig hadden zowel Ernic als ik nog niets gepland, dus dat was een volmondig ja! (Gelukkig beheersen we ons repertoire inmiddels goed genoeg om op zo’n korte termijn speelklaar te kunnen zijn. ;-) )

We wisten niet helemaal wat we moesten verwachten, maar het bleek een soort café-avondje in middeleeuws thema te zijn. Je kon er lekker eten en drinken krijgen en idealiter kwam je zelf ook in middeleeuws kostuum. Verreweg de meeste bezoekers hadden zich inderdaad in stijl gekleed, al was het niet noodzakelijk historisch correct. Ik zag een hoop fantasy-elementen, plus renaissance-outfits er tussen zitten, en ook wat vikingen. Maar hee, sfeervol was het wel!

Het voordeel voor ons was dat we niet vastzaten aan een authentiek middeleeuws repertoire, maar we er ook wat traditionals tussendoor mochten gooien. Die spreken mensen toch altijd een stuk meer aan. Je ziet het gelijk aan de reacties en het meeswingen!

Foto door Jon Tom
Foto door Jon Tom

In het begin van de avond vonden we het moeilijk inschatten of de aanwezigen het wel leuk vonden dat we speelden. We hebben diverse pauzes ingelast tussen de nummers, omdat we een beetje bang waren dat mensen niet meer met elkaar konden praten als wij begonnen met spelen, en zo werd muziek en praten wat afgewisseld.

Maar halverwege de avond kwam iemand naar ons toe met de vraag of we bewust in zo’n donker hoekje waren geplaatst? Hij kon ons namelijk amper zien vanaf zijn plek. Of we niet halverwege de ruimte wilden komen staan? Euh, ja natuurlijk! En toen we daadwerkelijk tussen de mensen stonden (weliswaar ietwat krapjes, want ik heb achter me ruimte nodig voor mijn bourdonpijp – pas op, zwenkt uit!) merkten we ook veel beter dat het gewaardeerd werd! Er werd druk meegeklapt en geswingd. Superleuk!

We hopen dan ook dat we vaker gevraagd gaan worden. We gaan het zien.

Nieuwe Tweedledum & Tweedledee outfits!

Onze nieuwe outfits voor Tweedledum & Tweedledee zijn klaar!!

Voor ons duo hadden we al lang middeleeuwse kleding. En sinds vorig jaar ook een keltische kilt en jurk, voor op Schotse / Keltisch gethematiseerde evenementen. Maar wat we eigenlijk nog misten, was een outfit voor evenementen met fantasy-thema.

Zoals Castlefest. Daar lopen altijd zulke mooie mensen met zulke mooie kostuums langs, dat wij met onze middeleeuwse kleding altijd een beetje in het niet vallen. Terwijl je je op zo’n evenement helemaal niet aan regeltjes hoeft te houden en helemaal los kunt gaan met je outfit!

Nou ja, na een initiële brainstorm bleken er voor ons toch ook wel wat beperkingen aan de fantasy-outfits te zitten. Want je moet het wel een hele dag (of meerdere) volhouden om erin te staan en muziek te maken. En Ernic heeft bv. ook nog de specifieke eis dat zijn mouwen bij de polsen strak moeten zitten, anders hindert dat bij het spelen.

Verder wilde ik graag een kostuum dat aangepast kan worden aan de temperatuur. Iets in laagjes dus. Dat je bij heel heet weer mouwloos kan dragen. En waar je onzichtbaar thermokleding e.d. onder aan kunt, zonder dat het het plaatje verstoort, als het heel koud is.

Oftewel: het moest iets opvallends, fantasierijks én praktisch worden. En iets dat echt een setje is, zodat we duidelijk een duo zijn, met ook nog eens een knipoog naar de oorspronkelijke Tweedledum & Tweedledee-personages.

Dit is het resultaat:

ernic-alleen-kledinglenny-alleen-kleding

En dit is hoe het uitziet zonder de capejes. De gele longsleeves kun je er desgewenst dus ook onder uit laten, afhankelijk van de temperatuur.

outfit-lenny-capeloos outfit-ernic-capeloos

De rok en de pofbroek zijn van linnen, zodat ze in de zomer lekker luchtig zijn. En wijd genoeg om er vanalles onder aan te trekken bij minder goed weer.

Ik ben echt superblij met de stofjes! Dat blauwe linnen matcht perfect met de gestreepte stof en ik ben ook heel blij met het zachte, gebreide gele tricot.

Helaas was dat tricot een restant en kon ik niet genoeg meters kopen om er twee longsleeves uit te krijgen. Ik heb dus moeten improviseren door er bij Ernic’s shirt halverwege een naad in te maken en de onderkant van een gelijksoortige tricot met compleet andere kleur en patroon te maken. Gelukkig zie je dat niet, want de tuniek valt er altijd overheen.

Verder had ik geen patroon voor een mannenlongsleeve, dus die heb ik uit een Knipmode-tijdschrift moeten halen. Dat was blijkbaar een heel raar ding, want ondanks dat ik hem op Ernic’s maten had getekend, paste hij voor geen meter. Hij was overal te groot en de mouwgaten waren gigantisch! Die heb ik na de passessie dus voor een groot deel moeten lostornen en opnieuw moeten naaien. En een stretchsteek uithalen is géén leuk karweitje…. dat kost uren! :-(
Mjah, dat is het nadeel van niet een kant-en-klaar patroon uit de kast kunnen trekken, waarvan je weet dat het je past, zoals bij mijn eigen ondershirt.

Het patroon voor de jurk en tuniek heb ik min of meer uit de losse pols getekend. Het scheelt als er geen mouwen in hoeven. :-)

Het bevestigen van de kraaltjes aan de onderkant van de kleding kostte veel tijd, maar dat was het zeker waard! Het was even zoeken naar geschikte kraaltjes, maar deze met stof beklede kralen scoorde ik bij zo’n cheap-ass Eurowinkel – slechts €6,25 voor 5 zakjes van zo’n 20 tot 22 kralen!

kraaltjes

Het koord voor de sluiting in Ernic’s tuniek heb ik met de hand geweven, met behulp van een lucet. Want tsja, vind anders maar eens een veter in de juiste kleur! Wol in bijna de perfecte tint blauw had ik daarentegen nog gewoon in mijn voorraadkast liggen.

sluiting

De blauwe halsbiesjes zijn ook zelfgemaakt, van het linnen dat ik voor de rok en broek gebruikte. Het nadeel van biaisband van linnen maken: ook al knip je het schuin van draad, het rekt toch niet optimaal. Waardoor hij bij de halsopening van mijn jurk helaas iets is gaan lubberen.

Ik ben best wel trots op mijn borduurwerk op de capejes. Voor het eerst heb ik gewerkt met verschillende soorten steken, om verschil in dikte te creëren:

borduursel

Op mijn cape staat ‘Tweedle | Dum’ en op die van Ernic staat ‘Tweedle | Dee’. :-)

Uiteraard had ik de onderkant van de capes met de naaimachine kunnen zigzaggen. Maar dat zie je, en had ik minder mooi gevonden. Dus opteerde ik ervoor om helemaal met de hand de rode stof aan de grijze voering te stikken. (Met succes, want toen mijn naai-juf de randjes inspecteerde, vroeg ze of dit zo’n tweekleurige stof was. B-) )

De voeringstof heb ik ook gebruikt om de houdertjes voor de sluiting van te maken, want oorspronkelijk waren dat stukjes leer, maar die stonden niet mooi op de capejes. En nu heeft de sluiting ook nog eens dezelfde vorm als de decoraties aan de onderkant. (Ja ja, alles draait om de details!)

De capejes zijn een kruising tussen een middeleeuwse kaproen (vanwege de ‘dagging’ aan de onderkant) en een gewoon capeje (vanwege het gebrek aan capuchon aan de achterkant). Ze zijn bovendien een knipoog naar de boordjes van Tweedledum & Tweedledee in de originele illustratie, waar ook hun namen op staan:

tweedles

Kosten: €54,- per kostuum
Bestede tijd: 51 uur en 3 kwartier in totaal
– Pofbroek: 4 uur en een kwartier
– Rok: 2 uur
– Tuniek: 6 uur en een kwartier
– Jurk: 6 uur en een kwartier
– Longsleeves: 2 uur en drie kwartier (mijne) / 6 uur en drie kwartier (die van Ernic – argh!)
– Capes: 23,5 uur, dus zo’n 11 uur en drie kwartier per stuk

fb-duo-instrumenten-1

Nu moeten we er alleen nog hoedjes bij hebben. Mijn oorspronkelijke plan was om die door iemand te laten maken van vilt. Maar gezien mijn eerdere slechte ervaringen met het overbrengen van de ideeën in mijn hoofd aan iemand die het op maat voor me maakt, twijfel ik nog. Misschien moet ik ze ook maar zelf van stof gaan maken… Maar dat idee moet nog even rijpen.

Lustrumdiner in kasteel Radboud

Wat een superleuk optreden hadden we gisteren! Via mede-muzikant Flip Rodenburg waren we met Tweedledum & Tweedledee gevraagd om te komen spelen tijdens het tweede lustrumdiner van re-enactmentgroep Het Verbond van Christophorus (“Die strenge”, zoals onze gastvrouw zich aan me voorstelde – ja ja, verschil moet er zijn tussen de re-enactmentgroepen. Dus maar even snel mijn niet volledig historisch correcte capeje uit gedaan. ;-) ).

Het was in kasteel Radboud – een heel mooi kasteeltje, maar wel wat ver weg… Medemblik blijkt toch echt bijna 2 uur rijden van Nijmegen te liggen! :-S (Wisten jullie dat er zoiets bestaat als ‘West Friesland’ en dat dat nog boven Noord-Holland ligt? Ik niet…)

In mijn naïviteit was ik er verder vanuit gegaan dat het diner tot ongeveer 9 uur zou duren. Maar nee, het was een authentiek middeleeuws diner met adellijke gasten, dus dat betekende 5 à 6 gangen en het ging zeker tot een uur of 11 duren. Oh… Nou ja, dat werd dan maar ‘s nachts terugrijden.

kasteel-radboud
Waarom heeft mijn foto zo’n blauwe tint…?

Ze hadden de eetzaal helemaal in middeleeuwse stijl aangekleed, met lange tafels en kaarslicht in plaats van elektrische verlichting. Het waren ook allemaal authentieke middeleeuwse gerechten. Uiteraard werd de adel netjes officieel aangekondigd bij binnenkomst en kregen zij als eerste te eten.

Omdat er nogal wat tijd tussen de gangen zat, mochten wij, Flip en de muziekgroep Wronghel en Wei, tussen het opdienen van de gerechten door de boel muzikaal opluisteren. En daarna mochten we gewoon aanschuiven om mee te eten!

eetzaal
Kijk! Ik ben erin geslaagd een heldere foto te nemen van een donkere ruimte! *trots*

Naast onze muziek waren er ook nog zingende pelgrims, een verhalenverteller en meer. Supersfeervol!

Het enige minpuntje van de avond was dat de boel ontzettend uitliep. Het diner begon anderhalf uur te laat en ook tussentijds liep het niet geheel volgens planning. Om 12 uur ‘s nachts waren we pas bij gang 4… De muzikanten van Wrongel en Wei waren al twee uur eerder vertrokken (die moesten ook zo lang in de auto zitten), maar inmiddels vonden wij het toch ook wel welletjes geweest. Jammer, maar veilig thuiskomen is ook belangrijk.

Tussen al die goede muzikanten voel ik me altijd een beetje geïntimideerd, en realiseer ik me hoe veel ik nog te leren heb, maar gelukkig kwamen wij ook goed uit de verf en vonden de aanwezigen het hartstikke leuk!

We hadden vooraf gevraagd of we alleen maar authentieke middeleeuwse nummers mochten spelen, maar het bleek geen probleem om er af en toe wat traditionals tussendoor te gooien. Met een nummer dat van een nog levende componist is, zaten we wel een beetje over het randje van het toelaatbare, maar grappig genoeg werd juist dat moderne nummer tot 2x toe opnieuw aangevraagd omdat mensen er een middeleeuws dansje op wilden doen! :-D

We hebben ons dus uitstekend vermaakt. En hopelijk heeft het ook nog wat handige contacten opgeleverd voor volgende optredens.

Kerstmarkt optreden in Nijmegen

Net als vorig jaar mochten we vandaag optreden tijdens de kerstmarkt in Nijmegen centrum.

Vorig jaar was de markt er voor het eerst. Het stelde toen niet heel veel voor, maar alle begin is moeilijk dus ik verwachtte dit jaar een iets grotere versie. Wat bleek: er stonden juist nóg minder kraampjes… :-X

Maar er was dan wel weer een podiumpje! Dat voelt toch meteen een stukje professioneler als je daarop staat te spelen. En nee, ik moet zeggen dat ik daar helemaal niet meer zenuwachtig van word.

optreden

Het was erg druk in het centrum, maar omdat het marktje nogal een afgesloten geheel vormt, druppelt maar een klein deel daarvan de kerstmarkt op. Vorig jaar speelden we aan het eind van de middag en toen merkten we dat de meeste mensen al naar huis waren, dus we hadden gevraagd om ditmaal wat eerder op de dag te mogen spelen. En dat hielp! Er zijn best wat mensen komen luisteren. Waaronder diverse personen die speciaal voor ons waren gekomen! Wat lief! Lang leve Facebook-marketing. ;-)

Hoewel ik onze cd’s meer voor de vorm had meegenomen, hebben we er daadwerkelijk twee verkocht. Het hadden er zelfs drie kunnen zijn, ware het niet dat we weigerden er korting op te geven. De meneer in kwestie zei namelijk dat hij er voor €4,50 wel eentje mee wilde nemen. Tsk… Onze cd kost namelijk maar €5,- en da’s amper meer dan de kostprijs. Je gaat toch geen vijftig cent afdingen op een cd?? Of ligt dat nou aan mij? :-/ Mjah, rare mensen houd je toch.

Komende zondag mogen we weer spelen. Zin in!

kerstmarkt-nijmegen-2015-a

Midwinter Fair 2015

Dat was een leuke en succesvolle Midwinter Fair, deze zaterdag en zondag!

Afgelopen jaren bezochten we dit evenement nog noodgedwongen als ‘guerillamuzikanten’ (oftewel als betalende bezoekers die hun instrument hebben meegenomen), maar dit jaar zijn we daadwerkelijk door het Archeon gevraagd om tegen vergoeding te komen spelen! Victorie! (Okee, het kostte een paar mailtjes uit eigen initiatief om de aandacht te trekken en om niet alleen voor gratis entree te hoeven spelen, maar mij hoor je niet klagen! Moving up in the world! ;-) )

programmaboekje
We staan zelfs eindelijk eens vermeld in het programmaboekje! Meestal worden alleen bands die op podia spelen daarin opgenomen namelijk. Wederom victorie!

En bezoekers herkennen ons steeds vaker. Al op de parkeerplaats werd ik aangesproken door iemand die vroeg: “Oh, komen jullie weer muziek maken? Jullie staan ook overal, hè?” :-)

Zaterdag was het weer wat minder, maar ondanks verkleumde vingers en regen aan het eind van de middag, hebben we het nog net tot 5 uur uit weten te houden. Mijn bourdonpijpen had ik al eerder moeten dichtstoppen vanwege een overdosis vocht, maar op onze eindtijd gaf ook mijn speelpijp de geest – er kwam geen zuivere noot meer uit!

Don Bakhuizen Event Photography
foto door Don Bakhuizen

Zondag ging het een stuk beter: het was warmer en is bijna de hele dag droog gebleven. We hadden dus ook veel meer plekjes om te spelen, want een afdakje was niet nodig. Het is namelijk altijd zoeken waar je kunt staan, zonder overlast te hebben van de versterkte podia (ook al zijn die binnen) en zonder op gehoorsafstand van andere rondlopende muziekgroepen te zitten. (Wat nog best lastig is als er ook bands zoals de Sassenachs rondlopen – die Schotse doedelzak en grote trommels hoor je bijna over het hele terrein!)

Supergrappig was ook de kosmische schildpad (het thema van het evenement was Discworld) – de gast die in het pak van die enorme schildpad was gehesen, is meerdere keren komen dansen op onze muziek. Hilarisch! Hopelijk heeft iemand er een filmpje van gemaakt.

Aangezien fotografen de neiging hebben om alleen ons tweeën op de gevoelige plaat te zetten, zonder omstanders, hebben we een hoop foto’s op onze site staan waar geen publiek op te zien is. Terwijl wij natuurlijk willen laten zien dat we niet voor de kat z’n k*t staan te spelen. Toen er toevallig een bekende in de buurt was, heb ik dus gevraagd of hij wat foto’s wilde maken op het moment dat er even wat mensen bleven staan om te luisteren. Uiteraard gebeurde dat toen niet… zul je net zien. Vervolgens besloten ze spontaan om toevallig langslopende mensen aan te spreken of ze even met ons op de foto wilden… Lief bedoeld, maar wel enigszins gênant! :-P

Het lijkt soms namelijk alsof bezoekers niet echt in onze muziek geïnteresseerd zijn, omdat er inderdaad nauwelijks mensen blijven staan om te luisteren. Ze glimlachen bij het langslopen maar lopen dan gewoon net zo hard verder. Pas achteraf krijgen we terloops te horen dat ze het wel heel erg leuk vonden.

Zo werden we bij het naar de parkeerplaats teruglopen aangesproken door twee dames die zeiden dat ze ons zo fantastisch hadden vinden spelen en dat we zo’n leuke sfeer creëerden. Een ander sprak ons aan en zei: “Ik vind het zó leuk hoe jullie altijd gewoon jullie ding hier staan te doen, als ik langsloop!” En weer iemand anders vertelde dat ze ons al vaker had gezien op andere evenementen, maar nooit de tijd had genomen om even te blijven luisteren omdat ze altijd net onderweg naar iets was. Stom, vond ze zelf, maar ze wilde nu toch wel een cd’tje kopen.

We hebben dit weekend in totaal 7 cd’s kunnen verkopen, dus da’s ook een goed teken. En we zijn onwijs vaak op de foto gezet. En nog veel belangrijker: we hebben zelf heel veel lol gehad in het muziek maken!

Aangezien we op zaterdag twee uur eerder arriveerden dan we ingepland waren, heb ik ook zelf even kunnen shoppen. De buit: een haarspeld met dreads en een leren tasje met blad-flapje voor een nieuw LARP-personage.

wp-1449994128702.jpeg

En een cd van Datura, dankzij een cd-swap met die van ons. Waar ik me enigszins ongemakkelijk bij voel (ook al stelden ze het zelf voor) want niet alleen heeft hun cd een hogere kostprijs, maar hij is kwalitatief uiteraard een stuk beter dan onze eigen huis-tuin-en-keuken-opnames. Het is natuurlijk stom om onszelf te vergelijken met beroepsmusici… maar toch. Ik schaam me stiekem een beetje voor onze cd en vind het iedere keer weer raar als mensen achteraf tegen ons zeggen dat ze het zo’n leuke cd vonden. Dan denk ik: “Heb je wel goed geluisterd dan??” :’-)

Mjah, ik weet niet of ik ooit tevreden ga zijn over mijn muzikale kwaliteiten…

Maar we hopen hoe dan ook dat we volgend jaar weer mogen komen optreden!

Tweedledum & Tweedledee op pad

Inmiddels zijn we zowat de middeleeuwse huisband van de universiteit. :-P Na tijdens de kerstlunch en bij het crowdfunding evenement voor het gebedenboek van Maria van Gelre te hebben gespeeld, mochten we vandaag de opening van het Marsilius van Inghen-pad op de campus muzikaal opluisteren. Dat pad is namelijk vernoemd naar een middeleeuwse Nijmeegse filosoof, dus muziek uit die periode daarbij leek hen wel leuk.

Het was uiteraard niet superstrak gepland: de manier waarop we ingezet zouden worden, wijzigde enkele malen. En op de dag zelf bleek het toch weer iets anders te worden: in plaats van te spelen terwijl de geïnteresseerden de zaal in liepen, was het ineens de bedoeling dat we, nadat iedereen was gaan zitten, in stoet met enkele mensen van het Gebroeders van Limburg festival (ook in kostuum) naar binnen paradeerden.

Ach, wij zijn flexibel (iedereen gaat er altijd maar vanuit dat muzikanten alles kunnen tijdens het spelen: lopen, gesprekken voeren… dus uiteindelijk moet je dat dan ook maar leren :-S), dus schrapten we ons volledige intro-repertoire en kozen we nog snel een nummer dat we lopend konden uitvoeren.

Toen we buiten de zaal nog even onze instrumenten stemden, kwam er een bezorgd kijkende man de trap op gerend. We gingen toch niet hier muziek maken…? Want er was beneden een promotie aan de gang, en doedelzakmuziek daar doorheen was niet echt gewenst. Ai…

En dus werden de plannen weer omgegooid. We zouden nog steeds in stoet de zaal binnen lopen, maar alleen Ernic mocht spelen; ik mocht pas beginnen te spelen zodra de deuren van de zaal dicht waren. En als we na afloop van de speeches in stoet (met alle aanwezigen achter ons aan) de zaal weer verlieten, en al muziek makend naar het te openen pad liepen, mocht ik pas meedoen nadat we het gebouw uit waren… :-(

Dat was wel een beetje jammer natuurlijk. En al lopend halverwege een nummer invallen, dat Ernic al was gestart met tweede stem, hadden we niet geoefend en is best lastig om te doen – zeker als iedereen naar je kijkt. Dat ging dan ook niet bepaald vlekkeloos.

Buiten ging het gelukkig wel goed (en bonuspunten voor Ernic, die er in slaagde om al spelend, zonder fouten in de melodie te maken én zonder te struikelen, de grote trap af is gelopen!). Supergrappig ook, om een pad op en neer te lopen terwijl er allemaal net geklede mensen achter je aan hobbelen. :-)

Anyway, het pad is feestelijk geopend en de aanwezigen en organisatoren konden het middeleeuwse sfeertje en bijbehorende muziek erg waarderen!
En we hebben eenmaal achter de schermen nog 3 cd’s verkocht ook. :-)

marsiliuspad.2-joeri-borst
Foto door Joeri Borst