Jawel, vandaag hebben Ernic en ik opnames gemaakt voor de allereerste cd van Tweedledum & Tweedledee!!

Niet in een dure professionele studio. Ernic heeft namelijk een behoorlijke hoeveelheid opname-apparatuur in zijn bezit én hij heeft ervaring met het bewerken van opnames tot cd-waardige kwaliteit. Hoezee! Maar thuis muziek opnemen is ook niks. Dus huurde hij voor ons een dagje de Byzantijnse Kapel in Nijmegen af.

Wat een prachtige akoestiek! Mooie galm, maar zonder gigantische echo. Het voelde wel een klein beetje als heiligschennis, maar Ernic verzekerde me dat niemand er bezwaar tegen had als ik doedelzak ging spelen in dit religieuze gebouw…

Met maar liefst 10(!) microfoons om ons heen (drie richting mijn speelpijp, drie richting Ernic’s draailier, eentje aan elk van mijn twee bourdonpijpen, plus nog eens 2 microfoons verderop in de ruimte voor het omgevingsgeluid) gingen we aan de slag.

Vooraf vreesde ik het ergste. Ik had Ernic al herhaaldelijk gewaarschuwd voor mijn perfectionisme en hem voorbereid op het minimaal 10x moeten herhalen van alle nummers voordat het mijns inziens in de buurt zou komen van ‘goed genoeg’. Maar dat viel heel erg mee! Uiteraard waren er diverse stukken die we meerdere keren opnieuw hebben moeten opnemen, maar er waren zelfs een paar nummers die er in één keer op stonden! Wauw!
Ik moet zeggen: als je zo’n mooie akoestiek hebt, dan speelt het ook veel fijner. Je hebt al snel het idee dat het mooi klinkt en daardoor ben je wellicht minder gespannen?
Ik moet natuurlijk nog wel maar afwachten hoe het uiteindelijk op de cd gaat klinken.

Doordat het allemaal redelijk vlotjes ging, hebben we maar liefst 18 instrumentale nummers op kunnen nemen. Te veel voor op de cd, maar dan kunnen we altijd de mindere versies weglaten. We hebben ook enkele nummers met zang opgenomen, maar ik heb de optie onderhandeld om die alsnog van de tracklist te schrappen als ik er niet tevreden over ben

Inmiddels hebben we ook al een beslissing gemaakt over het type hoesje en de titel van de cd. Dat deel ga ik oppakken. Ernic is zeg maar ons muzikale brein en opnametechnicus, ik ben onze styliste en promo-girl. Prima taakverdeling  En gelukkig wil mijn lieve getalenteerde Zwusje het ontwerp van de hoes gaan verzorgen.

Het doel van de cd is overigens niet om er geld mee te verdienen. We weten niet eens of er daadwerkelijk vraag naar zal zijn. Maar het is gewoon erg leuk om te doen en eens meegemaakt te hebben. Ik vind het in ieder geval heel spannend en ben superbenieuwd naar het uiteindelijke resultaat!

Na afloop van de bruiloft van Mike en Yvonne besloot ik om een mailtje te sturen naar de beheerders van de locatie, Kloster Graefenthal. Ik was er al eerder geweest op een kerstmarkt met middeleeuws thema en aangezien ze vaker middeleeuws gethematiseerde evenementen organiseerden, was er wellicht ruimte voor The Basic Elements en/of Tweedledum & Tweedledee.

Lange tijd hoorde ik helemaal niets en ik had de hoop eigenlijk al opgegeven. Totdat ik tweeeënhalve week geleden ineens een antwoord kreeg. Hartstikke leuk dat we wilden komen! En het was wat kort dag, maar konden we wellicht aanwezig zijn tijdens hun ‘mittelalterfest’?

Er was helaas te weinig tijd om de complete reënactmentgroep op te trommelen, maar met Tweedledum & Tweedledee konden we wel komen. Eigenlijk stond de Elf Fantasy Fair op het programma, maar dit leek ons ten eerste veel leuker en bovendien zouden we bij de EFF gewoon bezoeker zijn (ondanks herhaalde pogingen om in contact te komen met de organisatie, die gewoon domweg niet reageerde…). Kloster Graefenthal zette ons officieel op het programma en, ondanks dat er vanwege het last-minute inhuren geen budget meer over was voor een nette vergoeding, konden we wel gratis eten en drinken op het terrein. Prima!

De zaterdag was helaas wat minder leuk dan we gehoopt hadden. Dat kwam voornamelijk door het weer. Het donderde al een tijdje in de verte en ‘s middags barstten de hoosbuien daadwerkelijk los. Meh, alwéér een verregend evenement… De bezoekersaantallen vielen dan ook drastisch tegen en iedereen liep er een beetje sip bij.

We hebben wel ons steentje kunnen bijdragen door te gaan spelen onder het afdak waar een grote meute was gaan schuilen. Zo hadden ze toch nog wat amusement.

Rond etenstijd zijn we naar huis gegaan, hoewel het programma tot ‘s avonds doorliep, aangezien er in Nijmegen een folkbal was dat ik niet wilde missen.
Het was misschien wat heftig om vanuit het festival snel thuis te gaan eten, om te kleden en gelijk weer door te gaan om tot midden in de nacht te gaan dansen… Ik lag om kwart voor 2 in bed en Ernic stond de volgende dag alweer om kwart over 9 op de stoep. *kreun* Maar hee, ik had het bal niet willen missen

De zondag was gelukkig veel beter: slechts enkele spatjes regen en véél meer bezoekers. Zo kwam het prachtige terrein bovendien veel beter tot zijn recht. Fantastisch dat er bijna geen aankleding nodig is om een middeleeuwse sfeer te krijgen, want het kloosterterrein is op zichzelf al sfeervol genoeg!

We hebben ook nog veel lol gehad met de andere muziekgroepen die waren ingehuurd. Vooral met ‘Duo Obscurum’ – Duitse entertainers die o.a. trommel en doedelzak bespeelden. Wat een stelletje mafkezen! Ze zorgden wel steeds voor  flink applaus vanuit de bar als wij optraden (“Jubel!!!“), inclusief wave

Op muzikaal vlak stellen ze wat minder voor (ze spelen op zich goed, maar de hele tijd dezelfde typen deuntjes met hetzelfde tromgeroffel gaat al snel vervelen), maar ze waren wel heel goed in de presentatie. Daar kunnen wij dan weer een hoop van leren! Zij slaagden er bijvoorbeeld in om flink wat publiek om zich heen te verzamelen door eerst een hoop verhaal op te hangen voordat ze gingen spelen en hielden de aandacht vast door allerlei onzin en grapjes tussendoor te maken. Niet iets dat bij ons past, maar we kunnen zeker wel meer gaan doen met aankondigingen enzo.

Aan het eind van de dag deden we nog een soort eindpresentatie met alle muziekgroepen bij elkaar. Heel leuk om met iedereen kennis te maken! Alleen jammer dat het allemaal ad hoc was en er totaal geen afstemming was geweest over het te spelen repertoire. Je zou denken dat het assortiment aan middeleeuwse nummers niet zo groot is en dat je veel overlap hebt, maar dat valt dus tegen. En dan blijkt bovendien dat de ander in C speelt en wij alleen G-instrumenten hebben. Mjah, dan maar gewoon allemaal achter elkaar iets spelen en wat meetrommelen bij de rest.
We hoorden vanuit de organisatie dat het wel erg gewaardeerd werd dat alle muziekgroepen weer net anders waren, zodat er voor ieder wat wils bij zat.

Het opgehaalde geld in ons visitekaartjesbakje (we hebben gelukkig ook flink wat kaartjes weggegeven, wat eigenlijk de bedoeling is :-)) werd gelijk ingezet voor aankopen. Want op die Duitse markten is er geweldig reënactmentspul te koop!
De loot bestaat dan ook uit diverse strengen wol voor kaartweven, een tinnen embleem om op een tasje of kleding te naaien, en een gesp en uiteinde om aan een nog te kaartweven riem te bevestigen:

Hopelijk worden we voor een volgend evenement weer uitgenodigd. Want het is niet alleen leuk en sfeervol, maar ook slechts een half uurtje rijden van Nijmegen!

Okee, voordat ik verder iets vertel over ons optreden met Tweedledum & Tweedledee tijdens de Keltische Middag in Alkmaar, moet eerst dit er even uit:

HET WAS DROOG!!! DROOOOOOOOOOOOG!!!!! \o/

De hele middag hebben we geen spatje regen gehad! Wat een verademing na de in het water gevallen Belegering van Teylingen… We hadden dan ook niets te klagen over de opkomst.

Zo, en nu de rest

Dit was voor mijn gevoel ons eerste echte officiële optreden met Tweedledum & Tweedledee, want er waren 4 nieuwe elementen aanwezig:
1) We zijn gevraagd door de organisatie (in plaats van onszelf op te dringen aan te melden)
2) We stonden voor het eerst op een podium. Versterkt.
3) We waren opgenomen in het officiële programma en in het promotiemateriaal
4) We hebben betaald gekregen

Vooraf scheet ik wel een paar kleuren stront hoor… vooral vanwege dat versterkt spelen op het podium. Waarbij het ook nog eens de bedoeling was dat ik ging zingen!

Ik ben namelijk best wel onzeker over mijn zang – ik weet dat ik een betere stem heb dan de gemiddelde Nederlander en dat hij alleraardigst klinkt om bij een kampvuurtje te gebruiken, maar stiekem vind ik me niet getalenteerd genoeg om mezelf ermee op een podium te plaatsen.

Tot nu toe kwamen onze zangnummers ook nooit goed uit de verf als ik met Ernic ergens optrad. Ik kom namelijk niet boven zijn draailier uit, dus moet versterkt worden. Dat is nogal een gehannes met draagbare microfoontjes en verstopte versterkers, die nog nooit optimaal gewerkt hebben (batterijproblemen, raar gezoem, etc) en we hebben ook niemand die een soundcheck voor ons kan doen. Dat zorgt dan bij mij alleen maar voor meer onzekerheid.

Aangezien dit een festival was dat draait op vrijwilligers, vreesde ik bovendien dat de soundcheck hier ook door een hobbyist met wat gammele apparatuur gedaan zou worden. Maar niets was minder waar – er was een professioneel team ingehuurd. Compleet met clipmicrofoontjes voor op mijn bourdonpijp.

Mijn doedelzakdocent had me vooraf verteld dat het juist veel fijner is om versterkt te spelen, maar dat kon ik moeilijk geloven. Dan zou ik mezelf extra goed op de monitor horen! En jezelf horen zingen is raar!
Bovendien zou ik veel meer stil moeten blijven staan en mijn speelpijp meer vooruit moeten steken dan ik gewend ben, omdat ik in de microfoon moet blijven spelen. Dat kost concentratie, wat ten koste gaat van onthouden van wat ik ook alweer moet spelen!

Maar ik moet hem achteraf gezien gelijk geven. Wat is het heerlijk om alle geluiden in balans te horen! Geen weggewaaide bourdontoon, geen moeite moeten doen om Ernic te kunnen blijven volgen, niet mijn stem forceren om maar hoorbaar te zijn… gewoon op mijn gemakje zingen.

En het ging dan ook goed!!

We hebben niet foutloos gespeeld, maar de foutjes waren niet cruciaal en ik denk dat ze nauwelijks zijn opgevallen. Ik was ook niet op van de zenuwen. In het begin had ik wat trillende beentjes, maar het heeft me op geen enkele manier gehinderd bij het spelen of zingen. Zelfs geen zweethandjes! (Al zijn die lampen op het podium echt enorm heet, ook al sta je buiten…)

Wat erg hielp, was de relaxte sfeer op het evenement. Het was gewoon een vast buitenpodium in een klein parkje midden in Alkmaar. Het publiek bestond vooral uit lokale dagjesmensen. Die zich comfortabel met koelbox op een picknickkleedje, of een zelf meegenomen stoeltje, installeerden om de boel eens te bekijken. No pressure!

Achteraf gezien pasten we qua niveau ook uitstekend tussen de andere bands. Die van een heel ander type waren, maar waar we niet veel voor onder deden. Heel grappig: van de 4 bands speelden/zongen er maar liefst 3 het nummer ‘Fields of Athenry’! En ik vind dat wij de mooiste versie ten gehore hebben gebracht…
Dat ik dat over onszelf durf te zeggen, geeft al aan hoe tevreden ik ben over de dag.

En dan merk ik ook dat ik een heel eenzijdig beeld heb gekregen van festivals. Op een Keltfest, Castlefest of Elf Fantasy Fair is alles Grootsch, en loopt iedereen op en top verkleed rond en zijn wij amper iets speciaals. Hier waren we een van de weinigen die in themakleding rondliepen! Vooruit, er waren enkele heren in kilt en de Schotse doedelzakspeler die voor ons was geprogrammeerd, liep uiteraard in officieel tenue rond, maar eigenlijk was ik het meest opgedoft van iedereen. (Op Keltfest kon het destijds niet, maar dit was uiteraard de ideale gelegenheid om wél mijn Keltisch geïnspireerde jurk te dragen )

Ik heb dan ook veel complimentjes gehad over mijn outfit. En ben diverse keren aangesproken door mensen met vragen, omdat ze dachten dat ik van de organisatie was

De bezoekers waren ook ontzettend geïnteresseerd in onze instrumenten en muziek. We hebben minstens net zo veel vragen gehad als op een gemiddeld fantasyfestival. Wel spraken enkele mensen ons in het Engels aan. Want we waren Kelten, dus we spraken vast Engels? XD

Meest opmerkelijke vraag (die meer dan eens is gesteld): “Heb je hier nou een opleiding voor nodig?” (of: “Moet je hier noten voor kunnen lezen?”)
Nou… een doedelzak en een draailier zijn ook gewoon instrumenten, net als een piano of gitaar hoor… dus les nemen en oefenen is wel handig ja, maar er is geen universiteit voor

Ook erg bijzonder was de gozer die, naar aanleiding van onze naam, opmerkte dat hij een ontzéttende Alice in Wonderlandfan was, en me alle Alice-tattoos op zijn hele lichaam heeft laten zien (inclusief een complete Mad Tea Party op zijn rug).

Oh, en uiteraard lag er ook weer geld in ons visitekaartjesbakje nadat we na ons podiumoptreden in het veld waren gaan spelen – ditmaal haalden we €15,05 op.
(Ik heb de opbrengst direct nuttig besteed bij een van de kraampjes, waar ze ook wat reënactmentspulletjes verkochten, te weten aan een koperen naald.)

Het enige mindere aan de middag was, dat er continu lawaai van het hoofdpodium af kwam. Het was de bedoeling dat we na ons optreden in het veld zouden gaan spelen. Maar het veld was slechts een open plek tussen de bomen, dus overal hoorde je het podium. Was er geen optreden, dan was er een soundcheck, of draaiden ze gewoon muziek uit de boxen. Daar kunnen wij bijna niet tegenop spelen. Klein verbeterpuntje voor de volgende keer. Maar verder… als ze ons voor volgend jaar vragen, komen we graag weer!

Ernic en ik liepen al een tijdje met het plan rond om in het centrum van Nijmegen te gaan spelen. Gewoon omdat het leuk is, omdat het een goede oefening zou zijn en omdat we benieuwd waren hoe ‘gewone mensen’ op ons zouden reageren. Want festivalpubliek is uiteraard net iets specifieker geïnteresseerd in onze muziek en outfits.

Vanmiddag kwam het er eindelijk van en zochten we om te beginnen een plekje op Plein ’44.

We hadden de gemeentelijke regels netjes bestudeerd, dus we wisten dat we geen vergunning nodig hadden, maar ook niet langer dan een half uur achter elkaar op dezelfde locatie mochten spelen. En slechts 10 minuten als er terrasjes nabij waren. Begrijpelijk.

Plein ’44 was wat dat betreft ideaal: als je in het midden gaat staan, sta je niet direct bij een terrasje te tetteren, maar wel bij bankjes waar mensen kunnen komen zitten om te luisteren (of weggaan zonder te moeten wachten op de rekening…). En we trokken zo behoorlijk wat bekijks.

Uiteraard liepen de meeste mensen gewoon door, maar dat is logisch want die komen om te winkelen. Desondanks kwamen diverse mensen actief naar ons kijken en luisteren, soms ook meerdere nummers! En nog beter: we hebben geen enkele négatieve opmerking gehad, wat ik eigenlijk wel verwacht had. Niet iedereen houdt immers van harde doedelzakken. Van de andere kant kan ik me voorstellen dat mensen ons in ieder geval een grappig plaatje vinden, al waarderen ze niet specifiek ons soort muziek.

De meest memorabele opmerkingen die we te horen kregen:
– “Zijn jullie vader en dochter?”
– “Zijn jullie de mol?” (blijkbaar was er een spel bezig in het centrum en men dacht dat wij er onderdeel van waren)
– “Hee, die film heb ik gezien!” (door een klein meisje, wijzend naar ons bord met op Alice in Wonderland gebaseerde afbeelding)

Er zijn 4 of 5 mensen die een visitekaartje hebben meegenomen. Ben benieuwd of dat nog wat oplevert, al was het maar een like op Facebook.
Grappig genoeg kwamen we iemand tegen die ons een folder van het Gebroeders van Limburgfestival wilde overhandigen. Nee dankje, we zijn al ingepland

Voor het geld deden we het niet, maar uiteraard hadden we voor de vorm en uit nieuwsgierigheid wel een bakje voor ons neergezet. Vooral kinderen vonden het leuk om daar wat in te mogen gooien. Een groepje jongens gaf ons al geld voordat we klaar waren met opbouwen, gewoon omdat we er zo leuk uitzagen

Tot onze verbazing bleken we na een kleine 3 uur spelen, maar liefst €35,32 te hebben opgehaald! Er zaten enerzijds stuivers en centen in, maar ook munten van 1 of 2 euro. Dus na afloop zijn we lekker even op een terrasje gaan zitten

Dat doen we zeker nog een keer!

Twee weken geleden stond ik nog met The Basic Elements in de Biesbosch, tijdens Keltfest. Vandaag stond ik op exact hetzelfde terrein, maar dan met Tweedledum & Tweedledee, tijdens het Ridderspektakel!

En ook nu was het enorm leuk. Het weer was perfect: niet te warm en niet te koud in mijn wollen jurk. Er waren geen versterkte podia die ons overstemden en de omroepinstallaties voor de toernooien stonden zacht genoeg om aan de andere kant van het terrein gewoon door te kunnen spelen. De bezoekers reageerden zeer enthousiast: vele blije gezichten, applaus, geïnteresseerde vragen en bovendien zijn meerdere mensen een tijdje voor ons in het gras gaan liggen om te luisteren, in plaats van na één nummertje weer door te lopen.

Het evenement was erg gericht op kinderen. Nou is mijn ervaring dat die heel wisselend reageren op onze instrumenten. Maar waarempel: niemand hield zijn oren dicht (nou ja, behalve dat ene meisje, maar dat kwam door de kanonschoten) en er waren zelfs kinderen die hun ouders tegenhielden als die door wilden lopen!

Ook van de crew kregen we diverse complimenten. Dat het zo leuk was dat wij live muziek kwamen maken, want dat zorgde voor zo veel sfeer en extra interactie – toch wel een verbeterpunt voor het evenement.

Want wij waren de enige muzikanten op het terrein! Dit was namelijk een evenement zonder muziekpodia. En volgens mij was iedereen het er over eens dat we een goede aanvullig waren op de riddershows, ridderspelen, roofvogelshows, reënactmentgroepen en verkoopkraampjes.

We hebben ons zelf aangemeld, maar we waren gelukkig welkom en hebben het dus eindelijk voor elkaar dat we niet meer zelf ons toegangskaartje moeten betalen
Verder kregen we een medewerkersbandje en mochten we backstage komen om lunch te nuttigen, koffie en thee te halen en onze spullen te dumpen.
Toch weer een hele stap voorwaarts! We komen nog eens ergens

Ook muzikaal zijn we duidelijk weer vooruit gegaan. Ondanks dat we vanwege Ernic’s gezondheidsperikelen een tijdje stil hebben gelegen, speelden we veel foutlozer en als het mis ging, wisten we het meestal onopgemerkt op te vangen.

We hebben flink wat uren gespeeld en de korte pauzes waren dan ook broodnodig. Gelukkig had ik ook nog even tijd om te shoppen.
De loot: kersenmede en een mooi houten doosje om mijn middeleeuwse naaispulletjes in op te bergen.

Wat mij betreft mag ieder evenement waar we optreden zo zijn als deze!