Vanwege de bruiloft van Dave en Marieke afgelopen vrijdagavond, konden we pas op zaterdagochtend aankomen op Charm. Vooraf was ik een beetje bang dat ik daardoor weinig leuk spel zou hebben, aangezien de meeste vaste NPC-rollen al op vrijdagavond het spel in moeten kunnen en ik op zaterdag ook al deels voor een andere rol was geclaimd. Daardoor bleven voornamelijk de butsrollen waar extreem veel schmink voor nodig was, over. En ik had stiekem niet zo veel zin om me driemaaldaags te moeten douchen om vervolgens nógmaals pimpelpaars gebodypaint te worden.

Maar mijn zorgen bleken onterecht. En er waren gelukkig veel superenthousiaste nieuwe NPC’s die zich zowat verdrongen voor die schminkrollen, dus voelde ik me niet bezwaard om mijn zaterdagpersonage wat uit te bouwen om het de hele dag door te kunnen blijven spelen.

Roland’s personage zou namelijk gaan trouwen, en op zaterdag zou de bruiloft worden gehouden. Omdat het leuk is als er dan feest met muziek en dans is, had hij Willem, Rinske en mij gevraagd om muziek te komen maken, vooraf gegaan aan balfolklessen van Jolanda, zodat iedereen die wilde dansen, ook de pasjes kende.

Superleuk om te doen, maar het vergde uiteraard wel wat voorbereiding. Dus zijn we voorafgaand aan het evenement driemaal bij elkaar gekomen om muziek uit te zoeken, arrangementen te bedenken en te repeteren. Gelukkig spelen we alledrie meerdere instrumenten en waren we dus redelijk flexibel.

Uiteraard ging het op het moment zelf totaal niet vlekkeloos, maar ach – volgens mij viel het niet heel erg op. Veel mensen lieten achteraf weten het erg sfeervol te hebben gevonden dat er muziek was en er hebben behoorlijk veel spelers gedanst, dus het was zeker een succes!

De verhaalschrijvers hadden ons een klein plotje meegegeven voor enkele spelers en hadden bedacht dat we Bloedelfen zouden spelen. Dat vond ik wel lastig, want hoewel we een briefing kregen met de geschiedenis en politieke samenstelling van hun maatschappij, stond er nergens op papier hoe een Bloedelf zich in het algemeen gedraagt en hoe ze qua cultuur en persoonlijkheid precies verschillen van andere elfenrassen. En ik vind het lullig als de spelers die het ras hebben bedacht, vinden dat ik het niet goed neerzet. Maar goed, ik heb geprobeerd dat los te laten en maar gewoon te doen wat op dat moment in me opkwam.

We hadden verder ook geen uitgewerkte achtergrond ontvangen van de verhaalschrijvers. Ik wist mijn naam, leeftijd, ras, en dat ik muziek kon maken. De rest lieten de verhaalschrijvers aan onszelf over, erop vertrouwend dat we ervaren genoeg waren om er iets leuks van te maken. Dat is een compliment, maar eerlijk gezegd ben ik beter in kostuums bedenken dan in achtergronden verzinnen.  Zeker als NPC zijnde wil je niet alleen iets dat leuk is voor jezelf, maar ook iets waar je de spelers in kunt betrekken. En wat was dan iets waar ik ze bezig mee kon houden?

Uiteindelijk bedacht ik dat ik een terugkerende droom had, waarin ik prachtige muziek hoorde die ik heel graag wilde kunnen naspelen, zodat ik een betere muzikant zou worden. Maar steeds wanneer ik wakker werd, was ik de melodie compleet vergeten. Aangezien het hoofdplot van het evenement draaide om problemen met de Droomwereld, had ik besloten ervoor te zorgen dat ik werd uitgekozen als muzikant voor de bruiloft, zodat ik naar deze locatie kon reizen waar men hopelijk beter wist wat ik met deze droom moest.

Ik had geen voorgeschreven oplossing in mijn hoofd. Het kon zijn dat ze me mee wilden nemen naar de Droomwereld om daar muziek te zoeken, of wellicht bedacht iemand dat ze mijn droom met een dromenvanger konden opvangen.

Diverse spelers hebben het gelukkig superleuk opgepakt! Ik ben onder andere onder hypnose gebracht in een poging de melodie terug te halen. Uiteindelijk is iemand samen met mij in ons hoofd mijn droom binnengegaan om het te koppelen aan associaties zoals geur, zodat die bij wakker worden de herinnering konden triggeren. Dat vond ik een leuke oplossing en de spelleider die we erbij hadden gehaald maakte vervolgens de supergave call dat de muziek die ik hoorde, een slaapliedje was dat mijn overleden moeder vroeger voor me zong. Die herinnering leverde uiteraard lekker veel drama op. Ik heb heerlijk een potje zitten grienen met de spelers. (En shit, toen werd me gevraagd de melodie daadwerkelijk te zingen. Euh… fuck… ken ik nog een mooi elfenachtig liedje?? Note to self: beter de details voorbereiden. :-P)

En als muzikant zijnde kon ik later op de avond uiteraard geheel verantwoord met mijn liederenbundel bij het kampvuur gaan zitten om liedjes te zingen.

Toch heb ik ook nog een paar andere rolletjes gespeeld. Zoals een ‘Doebdoeb’: een harig droomwezen op vier poten. Dat pak is echt hilarisch, maar ook loeiwarm, en continu op handen en voeten lopen is behoorlijk vermoeiend. Ook zie je geen klap omdat er een masker op je voorhoofd zit en je alleen naar de grond kunt kijken. Ik ben dan ook tot driemaal toe bijna tegen een boom aangelopen. XD

Ook op dat rolletje werd superleuk gereageerd. Het was namelijk de bedoeling dat ze me terug de Droomwereld in kregen en omdat ik geen onaardig monster was, hebben ze me gelokt door me te aaien en te knuffelen.

Voor mijn rolletje als ‘butsboerin’ kreeg ik instructies voor linievechten van een mede-NPC, wat ook erg leuk was! Volgens mij was onze schildmuur behoorlijk indrukwekkend. En dermate effectief, dat we bewust wat moesten inhouden en domme dingen doen om niet te winnen van de spelers.

Op zondag mocht ik “de Stille Wind” spelen. Ik kan niet uitleggen wat dat voor rol was, want het is nog geheim voor de spelers. Bovendien heb ik zelf ook alleen ‘need to know’-informatie gekregen van de verhaalschrijvers, dus feitelijk wist ik zelf amper wat en wie ik was! En da’s best lastig spelen. To be continued…

Al met al was het een supergaaf evenement. Niet alleen door het spel, maar ook vanwege alle prachtige requisieten en hoe goed alle droomwezens waren geschminkt. Er waren onder andere latexhoorns en -klauwen, fladdervleugels, lichtgevende kwallen (paraplu’s met slierten organza en kerstlichtjes) en meer. En 35 roze onderbroeken – waarover meer in een volgend blogje.