Vrijdag is mijn administratiedag. Dat betekent onder andere alle shit die in de loop der week is ontstaan, aanpakken. En een hoop shit was het.
Wat ik gisteren heb gedaan:
1. Boos geworden op telefoonproviders
Nadat ik al eerder boos was geworden op Vodafone vanwege slechte service op diverse fronten, zegde ik mijn contract op, ging ik een nieuw contract aan met Hollands Nieuwe, en vroeg ik nummerbehoud aan. Bij de nieuwe provider liep dat aanvraagproces vast, moest ik herhaaldelijk contact opnemen om het op te lossen, en hebben ze uiteindelijk handmatig de nummerbehoudaanvraag doorgezet. Het resultaat van het proces: mijn oude telefoonnummer zou 7 dagen na afloop van mijn oude contract worden overgezet. Wut?? Volgens Hollands Nieuwe gaf Vodafone het nummer niet eerder vrij. Vodafone noemde vervolgens 3 oorzaken die allemaal niet klopten.
Na een dikke vette klacht ingediend te hebben, werd ik teruggebeld door iemand die slechts 2 verkeerde uitleggen gaf, voordat we er uiteindelijk achter kwamen dat, door het 3 dagen later aanvragen van het nummerbehoud door Hollands Nieuwe vanwege het systeemprobleem, de einddatum van mijn contract ook drie dagen was verzet, omdat die aanvraag ook werd gezien als een opzegging. Wat?? Tsja, dat had de medewerkster bij afdeling Opzeggingen blijkbaar verzuimd mij te vertellen, toen ze mijn opzegging verwerkte en me adviseerde vooral op tijd nummerbehoud aan te vragen bij de andere provider. 
En omdat de nieuwe opzegdatum in het paasweekend zou vallen, was de opzegdatum nog verder vooruitgezet naar de eerstvolgende werkdag. Uiteindelijk was dat dus een week na mijn oorspronkelijke opzegdatum.
Niks aan te doen, al ga ik op mijn kop staan. Computer says no. Dus zit ik een week langer aan ze vast dan ik wilde. Maar ik zit in ieder geval niet een week zonder mijn bij iedereen bekende nummer, waar het eerst op leek.
2. Boos geworden op het ziekenhuis
De huisarts had me doorverwezen naar het ziekenhuis voor een onderzoekje (vast niets ergs, maak je geen zorgen). Volgens hem en het document dat ik kreeg, zou ik diezelfde dag nog teruggebeld worden door het ziekenhuis om een afspraak te plannen. Uiteraard gebeurde dat niet. Na het weekend ook niet. Een week later heb ik zelf maar gebeld.
“Oh, wat gek dat niemand u gebeld heeft. U staat wel in het systeem hoor. Half april.”
Dus… er is al een datum geprikt, zonder overleg? Zonder dat iemand het nodig vond mij dit te melden? En ik kan pas over anderhalve maand terecht?? 
3. Boos geworden op de garage
Die ochtend toog ik ook naar de garage waar ik mijn nieuwe auto kocht, voor een stevig gesprek met de manager. In praktijk was er namelijk iets anders gebeurd dan wat ze me vooraf hadden voorgespiegeld, waardoor het leek alsof ze me nogal genaaid hadden. Want er zou volgens hen na aanschaf direct een grote beurt nodig zijn, waar ik hen voor had betaald als onderdeel van de aankoopsom, terwijl ik bij ontvangst van de auto in het onderhoudsboekje een kersverse stempel van de dealer vond – de beurt was dus al gedaan!
Het was gelukkig een positief gesprek en ik geloofde dat de kerel te goeder trouw was en dat hij echt niet wist dat de dealer de beurt ook zou uitvoeren. Toen ik daarna de dealer belde (toch even fact checken…), bleken die de beurt per ongeluk te hebben uitgevoerd. Oeps, dat was inderdaad niet nodig geweest. (“Mevrouw, belt u nou om te klagen dat u een gratis beurt heeft gehad?” “Euh… nee, laat maar. It’s complicated. Dankjewel.”)
4. Boos geworden op de ‘wijkadviseur’
*Ding dong*
Er staat een man in pak voor de deur. Okee, ook al ben ik inmiddels strontchagrijnig van al het geregel, ik moet iemand aan de deur wel vriendelijk te woord staan. “Hallo?”
“Dag mevrouw, ik zag uw briefje en was me even aan het afvragen of ik wel mocht aanbellen.”
“Als je er over twijfelt, is het antwoord waarschijnlijk ‘nee’…”
“Nou, ik ben geen verkoper, ik ben een wijkadviseur. Ik was hier woensdag ook al, maar toen was u niet thuis.”
“Oh? Waar komt u dan voor?”
“Heeft u al korting op uw gas en licht?”
“U komt toch iets verkopen…”
“Nee, ik ben wijkadviseur. Ik kom nagaan of u al korting is aangeboden. Mag ik vragen bij wie u momenteel uw energie afneemt?”
“Voor wie werkt u dan precies?”
“Nou, ik ben ingehuurd door <bedrijf> en wij werken voor <energiebedrijf>, en…”
“Goeiedag, meneer.” *Gooit deur dicht*
Stelletje… [censuur]
5. Boos geworden op de Kwantum
Half december koos ik vinyl uit bij de Kwantum, voor op de overloop en in het washok op zolder. Helaas, volgens de medewerker was deze variant nét tijdelijk niet meer leverbaar. Dat werd wachten en hopen dat het gauw weer beschikbaar zou zijn, want ik had de oude vloerbedekking en het oude zeil inmiddels al verwijderd.
Eind december kon ik het eindelijk bestellen. Ik toonde mijn plattegrondje met afmetingen aan de medewerker en die voerde mijn bestelling in. Maar ja: feestdagendrukte, dus het vinyl kon pas eind januari worden gelegd.
Heel handig plannen was het niet, want ze konden alleen een dag aangeven. Het tijdstip waarop de leggers zouden komen, kreeg je pas de avond tevoren via sms te horen. Niet heel handig, maar ik had weinig keus. Dus ik plande het maar op mijn vrije vrijdag.
De avond ervoor sleepte ik in mijn eentje vast mijn wasmachine naar een andere ruimte en kreeg ik vervolgens inderdaad een ‘tijdsspecificatie’ via sms: ”tussen 13.00 en 18.00 uur”. Euh, da’s ten eerste nog steeds niet specifiek, en ten tweede: ze kunnen ook pas om 6 uur arriveren en dus ‘s avonds doorwerken?? Dáár had ik niet op gerekend! Ik had een LARP!
Afspraak verzetten dan maar. De medewerkster snapte totaal niet dat ik nogal boos hierover was. Ik had toch getekend voor deze opdracht? Ja, maar het was wel netjes geweest als ze vermeld hadden dat ze geen standaard werktijden hanteerden… Niet gezegd, stond niet op de bon, stond niet op de site.
De volgende poging was half februari. Maar twee dagen van tevoren werd ik gebeld door de Kwantum: helaas, de legger had een privé-afspraak en moest afzeggen. Grom.
Derde poging: 2 maart. Wéér een vrijdag waarop ik he-le-maal niks kon plannen, niet eens ‘s avonds.
De avond ervoor versleepte ik wederom zelf mijn wasmachine. Maar ontving ik geen beloofde sms. Stoom…. Dus moest ik de volgende dag, gisteren dus, voor de zekerheid vroeg op, en kon ik weer gaan bellen met de Kwantum.
De leggers zouden wederom ‘s middags / ‘s avonds komen, werd me verteld. En jawel: ditmaal arriveerden er daadwerkelijk twee mannen met een hele grote rol vinyl!
Maar eenmaal boven gekomen, keken ze niet blij. Nee mevrouw, dit was niet volgens afspraak. Zij hadden doorgekregen dat het om één rechthoekige ruimte ging. Dit waren er twee, en bovendien smal, L-vormig. Voor een extra ruimte moest er bijbetaald worden. En voor deze oppervlakte hadden ze twee smalle rollen vinyl moeten meenemen, niet één brede. En ze begonnen hun spullen alweer in te pakken. Neeeee!!
Gelukkig zagen de leggers dat ik de wanhoop nabij was en besloten ze het toch maar gewoon te proberen met het materiaal wat er was, en zouden ze de extra kosten gewoon aan Kwantum doorberekenen. En jawel, deze helden kregen het voor elkaar, waardoor ik gisteren, nadat ik ‘slechts’ tweeënhalve maand tegen kaal beton had aangekeken, eindelijk weer een mooie vloer had!
De Kwantum heeft uiteraard wel een klachtenbrief ontvangen, want daar mag nog wel wat verbeteren in het proces…
Dit was de voor-situatie: oubollig grijs tapijt en vies wit zeil. (Het lijkt op de foto wat mooier dan het was, want dit zijn foto’s van de makelaarsbrochure)
En dit is het nu:
(Sorry voor de was, daar liep ik uiteraard mee achter, dus die moest direct er in.)
En nu… is alles geregeld (hoewel niet alles geheel naar tevredenheid) en ben ik weer rustig!
En voor de avond erna regelden ze gelijk een nachtje bij de kerel in kwestie, zodat ik het geleerde direct in praktijk kon brengen. Nee hoor, ik voelde me helemáál niet ongemakkelijk. XD
