Collecte-belevenissen 2023

Deze week was dierendag, dus ook weer de collecteweek van de Dierenbescherming! En natuurlijk deed ik weer mee.

De afgelopen jaren was ik wijkcoördinator voor mijn eigen wijk en een aangrenzende wijk, maar dit jaar heb ik er nog een wijk bijgenomen, want de Dierenbescherming had mensen tekort. Er bleek maar één collectant zich te hebben aangemeld in die wijk, dus dat was toch nauwelijks extra werk.

Extra werk werd wel veroorzaakt door PostNL. Die vonden het namelijk niet nodig om mij te verwittigen wanneer ze de door mij bestelde collectematerialen kwamen afleveren. Waardoor ze me niet thuis troffen tijdens die levering. Aangezien ze het ook niet nodig vonden om mij daarvan op de hoogte te stellen, noch van het feit dat ze daarna het pakket op een afhaalpunt voor me hadden neergelegd, ging het pakket een week later retour afzender. Toen ik daar eindelijk achter kwam, omdat ik me afvroeg waar de spullen bleven, en toch maar even contact opnam met de Dierenbescherming, beloofde de Dierenbescherming de spullen opnieuw naar me te versturen.
Wederom kwam er niets. Na herhaaldelijk contact opnemen en steeds gerustgesteld te worden dat het er echt uiterlijk de zaterdag voor de collecteweek zou zijn, had ik bij de start van de collecte nog steeds niets. Waardoor ik mijn collectanten zonder ID-bewijs, zonder persoonlijke QR-code en zelfs met enkele onverzegelde collectebussen de straat op heb moeten sturen. Gelukkig had ik wel nog nét genoeg bussen in huis, want die bewaar ik zelf het hele jaar door. Wat bleek: het bedrijf dat de pakketten namens de Dierenbescherming verstuurde, was vergeten mijn pakket opnieuw op de post te doen. Grom… Donderdag arriveerde het alsnog via een spoedzending, waarna ik weer bij iedereen langs kon gaan om alsnog de resterende spullen af te geven, zodat ze in ieder geval de laatste paar dagen goed voorzien op pad konden. Je moet iets over hebben voor het goede doel…

Maar goed, het is ook wel weer heel dankbaar werk. En ik houd er ieder jaar leuk voer voor een blogpost aan over! Dus ook ditmaal kun je meelezen met mijn belevenissen tijdens de collecteweek.

Uiteraard begon ik in mijn eigen straat, want die mensen ken ik.
Buurman van een paar deuren verder: “Normaal geef ik niet aan collectes…”
Ik: “Nee, maar vandaag is dierendag, en ik ken jou!”
Buurman: *schiet in de lach en geeft geld*

Als marketeer vind ik het ook gewoon leuk om te proberen mensen te overtuigen geld te geven. Niet door slinkse trucjes, maar gewoon door vriendelijk te zijn en een extra lieve glimlach op te zetten. Daar kom ik persoonlijk het verst mee.
Op een gegeven moment deed een man de deur open en ik zag al gelijk aan zijn gezicht dat hij niets ging geven. En inderdaad. Dus wenste ik hem zeer vriendelijk een goede avond en liep ik verder. Toen ik klaar was bij het volgende huis aan de overkant van de straat, draaide ik me om en zag ik hem ineens op de stoep op me staan te wachten: “Ik heb me bedacht… Als mensen de moeite doen om langs te gaan met een bus, dan…” Waarop hij een briefje van 5 euro in mijn bus stopte.  :D

Helaas is er soms een te grote taalbarrière, waardoor iemand overhalen niet lukt.
Ik: “Goeieavond, ik kom collecteren voor de Dierenbescherming!”
Buitenlandse man: “…”
Ik: “Euh…. collecte? Voor de Dierenbescherming?”
Buitenlandse man: “Ja, iek heb dieren.”
Ik: “…. Wilt u iets doneren?”
Buitenlandse man: “Nee.”

En er was een vrouw die vroeg of ik Spaans sprak? Want Engels was ook geen optie. Helaas werd ik er iets te veel door verrast en kwam ik niet verder dan “Dinero… por los animales…”, maar toen ze verder vroeg kwam ik er echt niet meer uit. Tijd om Duolingo weer eens aan te zwengelen, want dat lukte me vroeger toch beter!

Maar ook oer-Nederlandse mensen zijn soms onbegrijpelijk hoor. Een man begon spontaan te lachen toen ik zei dat ik kwam collecteren voor de Dierenbescherming. “In het kader van de gevaarlijke honden”, vroeg hij?
Ik: “Pardon?”
Man: “Ja, er is toch zo’n discussie dat gevaarlijke honden niet meer gefokt mogen worden? Dus grappig, dat je dan langskomt voor de Dierenbescherming.”
Ik: …
(Nee, ik snap nog steeds niet wat daar nu precies grappig aan was. :| )

En toen ik bij een ander huis aanbelde en meldde dat ik kwam collecteren voor de Dierenbescherming, vroeg de jongen die open deed: “Euh, wat moet ik doen?” en moest ik hem uitleggen dat hij, als hij wilde, geld in het gleufje kon gooien of digitaal geld kon doneren. Alsof hij nog nooit een collectant had ontmoet…?

Onduidelijke deurbel-aanwijzingen – een bloemlezing.

Hoewel er best wel wat mensen zijn die overduidelijk thuis zijn en gewoon niet open doen, blijven ook de meeste mensen die niet willen geven best vriendelijk.
Een mevrouw meldde me: “Nee, ik wacht op Jantje Beton. Of op KIKA. Sorry. Ik heb ook niks met dieren eigenlijk. Tsja, ik verontschuldig me er wel voor, hoor!”  :o

Een mijnheer die bozig was omdat ik aanbelde tijdens zijn avondeten, wist ik toch te kalmeren.
Man: “Ik zat te eten! Doen jullie dat bewust, rond deze tijd komen??”
Ik, eerlijk: “Ja. Dan zijn de meeste mensen thuis.”
Man: “Als je weet dat mensen dan eten, zou je dat juist niet moeten doen!”
Ik leg uit dat het erg varieert hoe laat mensen eten. Sommigen om half 6, anderen pas om 7 uur. En dat het na half 8 helaas al donker is en dat mensen dan helemaal niet meer de deur open willen doen.
De man lijkt verrast over dat antwoord en bijzonder genoeg accepteerde hij mijn uitleg, want hij gaf me alsnog geld – en nog met een glimlach ook!  :D

Zelfs toen ik een keer zonder aanbellen omkeerde en weer richting straat liep omdat er een ‘geen collectes’-bordje bij de bel hing, ging ineens spontaan de voordeur open. Ik begon uit te leggen dat ik al was omgedraaid omdat ik het bordje had gelezen, maar de vrouw wilde er niets van weten: “Nee, je staat er nu, kom maar!” Huh? “Ja”, zegt ze: “zonder dat bordje heb ik iedere dag mensen aan de deur. Maar ik heb twee katten van de Dierenbescherming.” En ik kreeg toch een donatie in mijn bus!  :D

Er was slechts één seniore man die echt lomp was en naar me schreeuwde: “Ik blijf niet aan de gang! Gisteren ook al geweest!!”, waarna hij de deur dichtsloeg. Mja, mijnheer was vast een beetje seniel, want er liep deze week echt niemand anders in mijn straten te collecteren hoor…

Ah ja, de hink-stap-sprong-hindernisbaan, oftewel “het tuinpad”.
Hoeveel voorgangers zouden zich hun hoofd hieraan hebben gestoten, voordat de bewoners besloten deze lintjes op te hangen?
Praktisch, je snoeischaar opbergen op de plek waar je ‘m het vaakst nodig hebt!

Gelukkig zijn er ook mensen die oprecht blij worden van geld doneren. Die legen enthousiast hun volledige portemonnee boven je bus en roepen je na: “Ik hoop dat je héééééél veel ophaalt!” <3
Ook zijn veel mensen zijn opgelucht dat ik nog ‘gewoon’ met een collectebus kom in plaats van een abonnement ofzo kom aanbieden.
Vrouw: “Wat fijn dat je met een bus komt! Hier.” *geeft geld* “Wacht, ik heb nog meer voor je, omdat je de enige bent die zo komt.” *Haalt nog meer geld ergens vandaan*
Ik: “Dankuwel!”
Vrouw: “Nee, JIJ bedankt!!”

De QR-code waarmee kleingeldloze mensen kunnen doneren wordt niet heel vaak gebruikt, maar is toch voor enkele mensen een uitkomst.
Ik: “Goeieavond, ik kom collecteren voor de Dierenbescherming!”
Man: “Oh, da’s jammer.”
Ik: …
Man: “Ik bedoel, ik heb geen kleingeld in huis!”
Ik wijs hem op de mogelijkheid om via QR-code te doneren, en hij zegt: “Eigenlijk geef ik nooit aan goede doelen, maar ik hou wel van dieren”, waarna hij digitaal doneert. Mooi toch?

Da’s ook een manier om je brievenbus permanent af te sluiten.

Kinderen blijven bijzonder. De meeste vinden het leuk om voor pappa of mamma muntjes in mijn bus te gooien. Ik probeer dan ook altijd een gesprekje met ze aan te gaan, terwijl de ouders geld aan het zoeken zijn en zij bij de deur blijven drentelen (al was het alleen maar om ongemakkelijke stiltes te voorkomen). Maar af en toe verrassen ze me.
Ik tegen een jongetje van een jaar of negen: “Hebben jullie ook dieren?”
Jongetje: “Nee.”
Ik grap: “Misschien wel wat spinnen of muggen, haha!”
Jongetje: “Er was blijkbaar een muggenplaag.”
Ik, nog steeds grappend: “Oh jee, en dan staan we hier, met de deur open en het licht aan….”
Jongetje: “Muggen komen niet af op licht, ze komen af op CO2 en zweet. Ze komen dus ook op jou af als je ‘s avonds buiten loopt.”
Ik: “…”

Nadat een man weer naar binnen was gelopen om geld voor me te halen, hoorde ik hem vanuit de woonkamer wat mompelen, en daarna: “Dacht het niet, muts!!”
Eenmaal terug bij mij: “Ik had het niet tegen jou hoor, ik had het tegen de hond.”
Gelukkig maar.  :lol:

Duidelijk.

Er was ook nog wat oponthoud onderweg. Uiteraard aai ik ieder kat die ik tegenkom en zich laat aaien, maar ditmaal trof ik een zeer vriendelijk maar wel zéér mager scharminkeltje aan. Dermate mager dat ik me flinke zorgen maakte. Zou het een zwervertje zijn? Dan kon ik haar niet zomaar aan haar lot overlaten! Maar ik kon haar ook niet zomaar mee naar huis nemen – stel dat ze wel van iemand in de buurt was?
Aangezien ik toch al bij iedereen aan het aanbellen was, vroeg ik niet alleen om geld, maar ook om informatie over de kat. Wellicht wist iemand wel waar ze thuishoorde.
Bewoner A: “Oh, die kat! Ja, die zat gisteren ineens voor onze deur. Nou, ik moet er niets van hebben, ik ben allergisch voor katten! Mijn man wilde haar wat geven, maar ik dacht, mooi niet, dan zit het beest straks binnen en kan ik het hele huis schoonmaken! Bah!!”
Bewoner B was gelukkig een stuk invoelender en vertelde me dat hij het beestje ook al had gespot en wat te eten had gegeven omdat ook hij zich er zorgen over maakte. Hij had zelfs al de Dierenambulance gebeld en die waren het katje komen ophalen! Ze bleek gechipt te zijn, maar het gekoppelde adres was in Groningen. Vreemd genoeg had hij de kat de volgende dag weer zien lopen. Blijkbaar hadden ze haar opnieuw losgelaten? Hij snapte er niets van.
Ik vond het een vreemd verhaal en besloot gelijk zelf de Dierenambulance te bellen. Na het mailen van wat foto’s bevestigden ze dat het om dezelfde kat ging. Het beestje bleek wel degelijk een baasje te hebben, een paar straten verder, en ze was zo mager omdat ze een nierziekte had. Ach gut. Dus weer aangebeld bij bewoner B om het verhaal te delen en hem te waarschuwen dat hij wellicht beter niet meer kon voeren, aangezien ze misschien speciaal voer nodig had.
Van de ene kant een opluchting, van de andere kant is het nog steeds heel sneu voor het beestje… maar ik heb gedaan wat ik kon.

Opvallend is overigens dat het aantal video-deurbellen zowat verdrievoudigd was ten opzichte van vorig jaar. Blijkbaar is het hip om zo’n ding te hebben. Maar ik vind ze vooral irritant: je hebt geen idee waar je moet kijken: naar de deur of naar de lens op dat ding? En is iemand naar jou aan het kijken of kun je best nog even aan je gezicht krabben? Vaak zijn ze ook helemaal niet goed opgehangen – op zo’n plek dat ze helemaal niet naar de bezoeker zijn gericht, dus wat heb je er dan aan? Of er komt na een tijdje een keiharde automatische stem uit, die in het Engels meldt dat je een bericht kunt achterlaten omdat er blijkbaar niemand thuis is (doorgaans precies wanneer iemand de deur open doet, waardoor je geen gesprek kunt beginnen). Als mensen wel thuis zijn, doen ze namelijk nog steeds gewoon de deur open om te kijken wie er staat, dat doen ze nauwelijks via die camera lijkt het.
Er was slechts één bewoner die op afstand communiceerde: “We zijn niet thuis, lieve mevrouw. We zitten in Spanje!” Tsja, heeft het nou echt meerwaarde om op zo’n moment te kunnen zien wie er voor je deur staat…?  :|

Ondanks al mijn andere drukke bezigheden heb ik deze week 3 avonden langs de deuren kunnen gaan en dus zitten mijn bussen (twee, want eentje wordt op een gegeven moment veel te zwaar om omhoog te houden) inmiddels lekker vol. Volgende week komen mijn collectanten langs om hun opbrengsten met me te tellen. Ik ben heel benieuwd hoeveel er is opgehaald, want ik heb dit jaar meer collectanten dan vorige jaren, omdat twee collectanten met hun partner samen zijn gaan collecteren!

Oh, en mocht je nou ook wat willen doneren, maar is er niemand bij jouw deur geweest: dat kan! Je kunt via deze link heel makkelijk wat in mijn digitale collectebus gooien: https://qr3.ideal.nl/73031e16-ff3f-447a-b0ba-2c5c4144ce47
Alvast bedankt!!  ^_^

Gerelateerde posts

One comment

  1. Karin says:

    Slim, dat linkje op het eind, het heeft mij in ieder geval over gehaald om een kleine donatie te doen :-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.