Pfff… enigszins bont en blauw en met overal spierpijn ben ik aan het bijkomen van afgelopen LARP-weekend. Want als NPC (figurant) word je behoorlijk door de mangel gehaald…

Ik mocht dan ook diverse rolletjes spelen. Lekker afwisselend!

Mijn hoofdrol was Sascha, moederoverste van een klooster van Aurora (de godin van de schoonheid en liefde). In het klooster was er echter een fanatisme toegeslagen, waardoor alleen het aspect ‘schoonheid’ uitgelicht werd in de verering en iedereen extreem met zijn uiterlijk bezig was. Erg leuk, al die discussies over of we wel of niet goed bezig waren. Wij kloosterlingen probeerden uiteraard de spelers ervan te overtuigen om ook meer ‘bling’ te gaan dragen, terwijl de spelers op ons inpraatten om ons tot inkeer te doen komen. Oftewel: ik ben behoorlijk sufgeluld.

Ons klooster was gebouwd rondom het feit dat er een roos was die eeuwig bloeide. Nou ja, totdat de spelers hun opwachting maakten. Toen begonnen er ineens blaadjes vanaf te vallen, totdat het arme ding volledig verwelkt was. Nou, bedankt hè… we ontvangen jullie nogmaals met open armen… Tsk.

Daarnaast mocht mijn geïmproviseerde personage van vorig evenement nogmaals haar opwachting maken: de reclasseringsambtenaar. Volgens mij scoort die hoog in de ranglijst van ‘meest gehate Charm-personages’.
Wederom moesten alle papieren van spelers worden gecontroleerd en bleek er weer veel niet te kloppen aan de administratie. Ditmaal was ik een stuk minder coulant: klopte het niet, dan per omgaande melden bij de betreffende instanties, of in hechtenis meegenomen worden.
De levensverwachting van mijn personage was vorig evenement al niet hoog, maar ditmaal konden er in het NPC-hok zelfs weddenschappen gesloten worden over hoe lang ik het zou uithouden. Uiteindelijk heeft het nog best lang geduurd voordat ik levenloos in de bosjes werd gedumpt, waarna mijn administratie met negatieve aantekeningen spoorloos is verdwenen.

Superleuk om te spelen was ook een van de ‘dansschimmen’, samen met enkele andere balfolkers en stijldansers in onze NPC-crew. De spelers moesten door diverse dungeonkamers heen en in een van die kamers waren de lichten gedempt en zagen ze een aantal dansparen walsen. De taak: bereik de overkant. En dat kon alleen door met een van ons een dansje te doen – uiteraard pas na zelf ook een masker opgezet te hebben en de danspartner netjes gevraagd te hebben. Probeerde je zomaar naar de andere kant te lopen, dan walsten wij je van de dansvloer.

Dit was natuurlijk de ultieme gelegenheid om uit te pakken met fancy kostuums, dus zat ik al dagen van tevoren te stuiteren dat ik weer mijn jonkvrouwenjurk aan kon trekken. Het was even de vraag of walsen met een hoepelrok goed zou gaan, want dat kostuum had ik niet gemaakt met de gedachte dat erin gedanst moest kunnen worden (dus ook niet dat ik mijn armen hoog op moest kunnen tillen…) maar gelukkig ging alles goed.

Nou ja… WARM!!! Voordat alle spelers eindelijk de overkant hadden bereikt, waren we uiteraard wel 5 walsjes verder. Plus het oefenen en gewoon voor de leuk vast dansen vooraf. Volgens mij is dit het plot waarbij ik tot nu toe de meeste calorieën heb verbrand. Maar het was fantastisch om te doen! Het sfeertje dat we konden neerzetten was dan ook geweldig en we kregen na afloop zelfs applaus van de spelers.

En dan waren er natuurlijk nog de butsrollen. Lekker als groepje elven met een wapen het spel in en op de spelers slaan. Stiekem word ik steeds beter in vechten en ik begin het zelfs leuk te vinden! Dat hangt natuurlijk ook met elkaar samen – als je steeds na twee tikken al neerligt, is dat zowel voor jezelf als voor de spelers niet zo leuk. Nu wel een beetje bont en blauw dus… maar dat heb ik er graag voor over.

Hopelijk volgen er snel foto’s! (En filmpjes, want het walsen is ook opgenomen!)

[edit]Foto’s!!! Met dank aan Polychromical voor de eerste twee, en Dani’el voor de laatste.