Zoals gezegd had ik voor de babyshower van mijn Zwusje, een gepersonaliseerd kwartetspel gemaakt. Dat was een hoop voorpret: eerst brainstormde ik over leuke categorieën en onderwerpen en daarna zwengelde ik Photoshop aan.

Stiekem was het ook nog best wat werk om alle foto’s bij elkaar te zoeken… en om ze te bewerken, aangezien ze soms te smal/hoog waren om mooi in het vakje te passen. Maar ik ben erg tevreden over het resultaat.

Een paar van de kaartjes:

Er zitten er ook een heleboel tussen die vooral voor Zwusje grappig zijn, maar die jullie niet zullen snappen als ik ze hier post. Maar in crowd-humor mag best.

Bij gebrek aan lamineerapparaat keek ik Mark lief aan. Die had gelukkig inderdaad nog een hoop ongebruikte hoesjes voor zijn Magic-kaartjes liggen die ik mocht gebruiken. Alleen jammer van het glimmende bolletje links onderin, maar goed.

Het resultaat is een kwartetspel van 13 sets. Vershoudbakje beplakken, kaartjes erin en klaar!

Gelukkig viel het spel erg in de smaak, al was het alleen maar om gekke babyfoto’s van Zwusje en haar man te kunnen bekijken.

En uiteraard heeft ze het spel achteraf als cadeau mee naar huis gekregen.

Ik houd regelmatig wat restjes stof over nadat ik kleding heb genaaid. Als het ‘gewone’ stof is, mik ik het meestal weg want het neemt alleen maar ruimte in mijn kast in beslag en doorgaans kun je er weinig meer mee.

Dat ligt anders bij linnen en wol. Want dat kan ik bijvoorbeeld hergebruiken bij het maken/appliqueren van vaandels voor LARP of re-enactment. Of, zoals in dit geval, middeleeuwse tasjes.

De buitenkant is van wol en de voering is van linnen.

In de draagband en trekkoordjes (geweven met een lucet) en de kwastjes samen gaat behoorlijk wat garen zitten, dus daar kun je geen restjes voor gebruiken. Dus heb ik er wol- en zijdegaren voor gebruikt dat ik niet kan gebruiken voor kaartweven. De wol (blauw) breekt namelijk te gemakkelijk over en het zijdegaren (grijs) kan ik niet combineren met mijn andere zijdegarens omdat het veel dikker is. Zo komt ook dat nog goed van pas!

Ik heb er al eens eentje voor mezelf gemaakt, en ik heb inmiddels ook een demonstratiemodel voor kaartweven, dus deze heb ik gemaakt voor de verkoop op re-enactmentevenementen. Leuk om de marktkraam wat meer mee te vullen en zo krijg je ook nog iets terug voor je materialen.

Afgelopen Charm speelde ik dus een Bloedelf. Leuk, maar toen ik dat hoorde was mijn eerste gedachte: “Wat moet ik aan??”
Uiteraard volgde het standaardantwoord direct: “Zo min mogelijk! :-P”
Bloedelfen worden binnen onze vereniging namelijk ook wel gekscherend ‘blootelfen’ genoemd, aangezien de spelers die dit ras hebben bedacht, nogal korte en blote kleding droegen. Fijn…

Na het bestuderen van diverse spelerskostuums kwam ik tot de conclusie dat de meest voorkomende kleur in de kleding zwart met paars of rood was. Ik wist dat in de kostuumvoorraad van Charm weinig ging zitten dat hiervoor (en voor mij) geschikt was, dus uiteraard besloot ik maar weer eens zelf wat te maken. Nu ik niet meer in de kostuumcommissie zit, heb ik daar immers weer tijd voor? (*zucht*)

Ik had alleen niet de behoefte om veel geld of tijd te besteden aan een figurantenkostuum dat ik maar één dag ging dragen, dus ik sprak met mezelf af dat het wel echt goedkoop en snel klaar moest zijn (en dat ik me ditmaal daar ook echt aan zou gaan houden).

Dus scoorde ik twee lappen goedkope stof en een stukje veloursband en zette ik de boel in elkaar.

Bestede tijd: 8 uur
Kosten: €12,50

De bestede tijd is toch nog langer dan gepland. Ik wist dat het patroon dat ik had liggen, niet helemaal goed was en dat ik in de loop der tijd een paar kilootjes erbij heb gekregen. Dus had ik de boel een paar centimeter ruimer geknipt. Waarna het een ongelooflijke aardappelzak bleek geworden, en ik de boel weer kon innemen. Zucht.

De vleermuismouwtjes waren eigenlijk de enige uitdaging, aangezien ik die nog nooit eerder had gemaakt en er geen patroon voor had. Maar een normaal mouwpatroon blijkt heel makkelijk aan te passen tot een vleermuismouw. Les voor de volgende keer: nog wat wijder maken dan je denkt nodig te hebben.

Wat je op de foto overigens niet zo goed ziet, is dat de achterkant iets langer uitloopt. Want aan de voorkant is hij toch echt behoorlijk kort voor mijn smaak en ik had niet zo’n zin om na te denken bij iedere keer dat ik buk. Bovendien staat zo’n vloeiende lijn net wat eleganter.

Ja, het is velours de panne. Ja, het is met de locker in elkaar geragd. En ja, het model is superstandaard Gothic/Fantasy-jurk, dus geen credits daarvoor. Bite me. Ik had een outfit.

Zoals ik al eerder blogde, gaf ik Mark een kostuum cadeau voor zijn verjaardag. Het was toen alleen nog in de conceptfase.  Maar inmiddels is het af!

Bestede tijd: 14 uur (Voor het shirt, de broek, mantel, buikband en tulband in totaal)
Kosten: €44,75 –  (Zo ongeveer. Stof voor het shirt had ik nog liggen, de rest heb ik gekocht. Maar ik had me totaal verkocht op de stof voor de tulband. Ik dacht dat die gewoon 1.50m. breed was, maar hij bleek bij thuiskomst dubbele breedte te zijn. Dus zat ik met een lap van 3×6 meter, terwijl ik maar 1×6 meter nodig had… Weer vulling voor de stoffenkast dus.)

Het is niet een kostuum waar ik supertrots op ben, moet ik bekennen. Ik vond het erg lastig om iets te ontwerpen, want Mark wilde geen ‘Mr. Fancypants’-outfit, omdat hij geen type rijke sjeik, maar type straatschoffie speelt. Het moest dus vooral eenvoudig blijven. Hm. Dus geen mooie shiny versierinkjes en glimmende zijden stofjes? Nope.

Omdat ik het anders echt te saai vond worden, heb ik er hier en daar toch wat opleukinkjes in verwerkt, zoals de sierrand om de hals en de zijden kwastjes aan de (stiekem toch glimmende) band:

Dat sierbandje lijkt eenvoudig, maar was hel om erop te naaien! Want als de band een beetje rond moet lopen langs de neklijn, heb je aan de buitenkant iets meer lengte nodig dan aan de binnenkant (binnenbocht vs. buitenbocht). Dat lukt als de band wat stretcht, of als de band heel smal is, maar deze was geen van beide… dus hij zit er niet 100% netjes op.

De broek die ik maakte is model harembroek, dus met een laag hangend kruis. Niet regio-/periodecorrect, nee, maar het is LARP dus mag het.

Ik twijfel over de stof die ik voor de jas heb gebruikt. Hij is eigenlijk te synthetisch en glimt wat te veel. Ik heb hem vooral gekozen omdat hij qua kleur zo mooi matchte met de broek, aangezien het niet puur bruin is, maar er ook een tintje rood (Mark’s lievelingskleur) in zit. Achteraf gezien had ik misschien toch voor katoen of linnen moeten gaan?

De buikband vind ik wel erg mooi geworden. Ik heb er vlieseline in gestreken zodat hij beter rechtop blijft staan. Op de foto is hij misschien iets té recht, maar dat komt zeker weten goed als Mark er een paar keer mee is gaan zitten…
Ik weet inmiddels hoe Mark met kostuums omgaat, dus de te nieuwe look van de outfit in totaal zal er sowieso snel af zijn. Hij zal er gegarandeerd vanzelf steeds meer als een straatschoffie uit gaan zien. Scheelt mij ook weer verstelwerk na ieder evenement.

Helaas zie je op de foto niet goed hoe de stof van de tulband eruit ziet. Die is in het echt doorschijnend en iets glimmend, met gele en paarsige tinten. Dat geeft een mooi effect.

Dan rest nu enkel het oefenen met het wikkelen van die (6 meter lange!!) tulband!

Naast het Cut the Rope-kussentje, dat ik Zwusje als verjaardagscadeau wilde geven, had ik als aanvullend cadeautje een Cut the Rope-knuffeltje gekocht. In Nijmegen zit zo’n game merchandise-winkel en toevallig hadden ze daar zo’n beestje liggen. Het leek me gewoon leuk om die erbij te geven. Knuffels passen immers altijd in een babykamer.

Maar toch knaagde het een beetje. Eigenlijk moest ik er ook iets mee doen.

Idee!

Ik haalde een tweede knuffeltje, die net iets anders was. En via Marktplaats.nl kocht ik een mobiel in de juiste kleur, waar ik de originele hangers (zeebeestjes) van af sloopte.

Na enige studie op screenshots van het spelletje, bedacht ik aanvullende hangertjes voor aan de mobiel: het snoepje, sterretjes en een spin.

Voor de sterretjes gebruikte ik badstof en dat werkte gelukkig goed. Ook het spinnenlijfje maakte ik van badstof en voor de poten gebruikte ik pijpenragertjes.

Het snoepje was een behoorlijke uitdaging, omdat er zo veel verschillende kleuren in voorkomen. Ik had geen badstof in de juiste tinten liggen, dus gebruikte ik katoen en linnen. Donkerrood had ik helemaal niet, dus werden het 4 kleuren in plaats van 5.

De losse stukjes heb ik met de hand tegen de ondergrond gestikt. Bij nader inzien vind ik het niet zo mooi geworden, want de steekjes zijn erg zichtbaar. Bij badstof vallen de steekjes weg tussen de lusjes, maar bij katoen en linnen niet. Zigzaggen met de naaimachine was ook niet mooi geworden.

Misschien was het beter geweest om het te patchworken. Maar ja, ik heb pas 1x in mijn leven een quilt gemaakt en dat waren rechte lappen. Ik vermoed dat dit ook te veel gepriegel was geweest om het mooi te krijgen. Tsja, het zij zo.

Dit is het eindresultaat geworden:

Uiteraard had ik het ophangding ook zelf kunnen maken, maar dan was de mobiel alleen maar decoratief geweest. In deze zit een opwindmechanisme, dus nu kan hij ook nog draaien én muziek produceren. Ik hou er nu eenmaal van als dingen zowel mooi als functioneel tegelijk zijn.

En als de baby te groot wordt voor de mobiel, kan Zwusje er altijd de knuffeltjes vanaf knippen en die hergebruiken.

Nu maar hopen dat baby geen natuurlijke angst voor spinnen heeft…

Ken je dat gevoel, dat je een cadeautje voor iemand hebt liggen en bijna niet kunt wachten totdat je het kunt geven? Dit verjaarscadeautje moest ik maar liefst anderhalve maand stil houden…

Een tijdje geleden was ik namelijk bij mijn Zwusje op bezoek en hadden we het over haar babykamer. Die krijgt een Cut the Rope-thema.

“Jammer,” zei ze toen: “Jelle had ooit een Cut the Rope-t-shirt, maar dat hebben we helaas niet meer. Anders had ik daar een kussentje van kunnen maken.”

Hm. Ik dacht gelijk twee dingen.

1. Zwusje wil een kussentje voor in de babykamer.
2. Waarom heb je daar een voorbedrukt t-shirt voor nodig…?

Trouwe lezertjes van dit blog weten waar dit heen leidt. Precies: zelf maken!

Ik had nog wel stofrestjes liggen in ongeveer de juiste kleuren: wat wit van mammie’s mouwendeken, wat blauw van Marcel’s doedelzakhoes, en wat groen van mijn vestje. Een papieren printje van Omnom was snel gemaakt, zodat ik het als mal kon gebruiken.

De uitdaging zat in de randjes van de applicatie. Meestal zigzag ik stoffen vast in dezelfde kleur als de stof, zodat het subtiel wegvalt en je de ‘foutjes’ niet ziet. Je zigzagsteek overal precies even dicht krijgen is namelijk heel lastig, dus regelmatig piept de stof er tussendoor. Maar ja, zo’n cartoonfiguurtje moet natuurlijk gewoon een zwarte rand krijgen. Dus waagde ik me er toch maar aan.

Ik moet zeggen, het resultaat viel me helemaal niet tegen! Hier en daar wijkt de zigzagsteek wel wat, maar van een afstandje ziet het er prima uit. Het enige mindere is, dat de applicatie een beetje is gaan bobbelen. Dat groene velours is namelijk behoorlijk stretchy en dus lastig mooi strak te krijgen. Gelukkig valt het na verwerken niet zo op, aangezien kussens nou eenmaal ook bobbelen.

Ik had me er natuurlijk makkelijk vanaf kunnen maken en gewoon direct een tweede lap stof als achterkant tegen deze aan kunnen naaien. Maar dan zou je een naadje langs de randen zien lopen. En decoratieve kussentjes moeten eigenlijk wel zo’n mooi sierrandje hebben. Zeker als het een cadeautje voor Zwusje is – die verdienen het beste!

Gelukkig had ik al eens eerder zelf paspelband gemaakt, dus was het niet moeilijk om dat sierrandje zelf te maken.

De boel er recht tegenaan stikken was wat tricky – vooral het mooi krijgen van de hoekjes was wat gedoe. Maar ook dat lukte.

(Voor de oplettende kijker: ja, het labeltje zit aan de verkeerde kant. Daar kwam ik nog net op tijd achter. Lang leve het tornmesje. )

Toen alsnog de achterkant er tegenaan genaaid, de boel binnenstebuiten gedraaid en het geheel opgevuld.

Het resultaat:

De volgende keer moet ik iets meer marge laten tussen de rand van het kussen en de applicatie. Een wat kleinere applicatie was net wat mooier geweest denk ik, want de sierrand heeft meer ruimte ingenomen dan gepland. Maar Zwusje was gelukkig erg blij met haar verjaardagscadeau!

Als je aan het shoppen bent voor stof voor een kostuum voor je man, en je komt toevallig een heel leuk stofje tegen voor een shirtje, dan mag je daar best ook een metertje van meenemen, toch?

En als je dan even niet verder kunt met dat kostuum omdat je vent eerst moet passen, dan kun je tussendoor best effe dat shirtje naaien, toch?

(Mjah, dutsige tegen-het-licht-in-kijk-blik, maar het gaat om het shirt laten we maar zeggen.)