Het laatste nog openstaande project rondom mijn nieuwe huis, was de tuin.
Een overkapping leek me wel fijn, zodat je droog kunt zitten als er per ongeluk wat druppels vallen tijdens een bbq, of als je schilderwerk wil laten drogen. Verder vond ik de grijze stoeptegels die het terras vormden lelijk, de border te diep om makkelijk te onderhouden, en het looppad veel te smal. Dat pad was bovendien niet te maaien, omdat het strak naast de border lag, en bovendien bleef daar altijd regenwater staan zodat ik regelmatig natte voeten had als ik naar de schuur wilde lopen:
Van de-buurvrouw-die-alles-van-iedereen-weet begreep ik dat de vorige eigenaren, die hier meer dan 20 jaar hebben gewoond, amper iets aan de tuin veranderd hadden. Deze indeling dateert waarschijnlijk nog uit de tijd dat het een huurhuis was. Hoog tijd dus voor vernieuwing!
Eigenlijk wilde ik de boel afgelopen lente gelijk gaan aanpakken. Maar ja, in mei ging ik naar Peru. Daarna kon ik aan de slag, maar er ging veel meer tijd zitten dan ik verwachtte in het maken van een ontwerp en het uitkiezen van de stenen.
Schoonbroer Jurgen heeft veel ervaring met werken met hout en was gelukkig bereid me te helpen bij het maken van de overkapping. Het ontwerp van die overkapping bleek alleen nog best wat voeten in de aarde te hebben, want het ding moet natuurlijk stevig zijn, maar bv. gewoon vier palen ter ondersteuning ging niet werken omdat dan de schuttingdeur niet meer open zou kunnen, aangezien die precies op de plek van de geplande paal zat.
En wat is het moeilijk om stenen uit te kiezen! Sowieso is het heel lastig om je voor te stellen hoe het uiteindelijk gaat worden, want je ziet maximaal 1,5 m2 liggen in de showtuin en dat is heel wat anders dan een compleet terras. En dat is weer anders dan wanneer je de stenen voor een border of looppad gebruikt. En de manier waarop je ze legt maakt ook heel veel uit. Bovendien wil ik enerzijds iets dat weinig onderhoud vergt (onkruid wieden is niet mijn forte), maar ik vind grote strakke tegels niet mooi, ik wil per se van die sfeervolle getrommelde cobblestones. En dan in ronde vormen gelegd, zodat er nog meer kieren tussen komen. Argh!!
Uiteindelijk ben ik toch maar vooral voor ‘mooi’ in plaatst van ‘praktisch’ gegaan wat betreft steenkeuze, want ik kwam er anders echt niet uit.
Nadat dan ook nog eens alle offertes en bouwmaterialen binnen waren, kon er dan eindelijk van start worden gegaan.
Vorige week zaterdag kwamen mijn lieve familieleden langs om te helpen bouwen. Het plan was om de overkapping in 1 dag af te maken, maar uiteraard zit je altijd met wat onverwachte probleempjes, waardoor aan het eind van de dag de dakbedekking nog niet gelijmd was en de regenpijp nog niet was gemonteerd. Dat moest dan later maar alsnog gebeuren.
De dag erna mocht ik in mijn eentje aan de slag met het verwijderen van zo veel mogelijk planten uit de tuin. Gelukkig had ma de dag ervoor al een begin gemaakt, want het was nog een behoorlijke klus om alles uit te graven en tijdelijk in de voortuin te zetten (die inmiddels een beetje op een oerwoud lijkt).
Weer een dag later, maandagochtend half 8, stond de bestrater voor de deur. Ze hadden me geadviseerd om de tegels door hen te laten verwijderen, in plaats van het zelf te gaan doen om kosten te besparen. Want ze konden dat zo snel doen dat de extra kosten niet de moeite waard zouden zijn van het besparen. En inderdaad: met 3 man was de boel in amper 10 minuten volledig leeggehaald! En met het bulldozertje werd korte metten gemaakt met de rest van de tuin. Toch maar even het kattenluikje dichtgemaakt….
Ze zijn 3 dagen bezig geweest, dus iedere dag was er progressie te zien. En iedere keer was het weer even slikken: argh, is dit wel wat ik wilde? Wat had ik nou weer voor iets raars ontworpen? Ik ook altijd met mijn briljante ideeën… het was toch wel even wennen.
Uiteraard constateerde ik iedere keer als ik thuiskwam, ook wel iets waar ik het de volgende ochtend even met ze over moest hebben. De ene keer hadden ze verkeerd gemeten en zat er een rare spleet in het terras tegen de muur van de buren, waar precies het wieltje van mijn afvalcontainer in ging vallen. Maar dat hebben ze gelukkig mooi opgelost.
Een groter probleem was dat de linkerborder dermate hoog bleek, dat ze een extra opstaand randje achter de ingegraven stenen moesten maken om de grond tegen te houden. Op zich mooi, alleen niet op het punt waar de border op het achterste terras aansluit. Je had daardoor aan de ene kant van het looppad een opstaand randje en aan de andere kant niet, wat heel raar uitzag. Toen ik thuiskwam was het helaas al in specie gelegd, en het enige wat ze konden doen was de opstaande stenen naar benen laten aflopen tot aan pad-niveau. Liever had ik gehad dat ze de borderrand hadden verlegd, en op het einde van de schuurmuur in plaats van het looppad hadden laten aansluiten, maar helaas.
Aan het eind van dag 3 was er nog een teleurstelling: ik had bij thuiskomst een kant-en-klare tuin verwacht, behalve de borders, die ik aan pa zou overlaten. Maar wat bleek: het gras was niet gelegd. Ik had het vooraf wel met ze besproken, maar bij nader inzien hadden ze het niet in de offerte opgenomen. Shit, dat had ik compleet over het hoofd gezien. En bij navraag werd me verteld dat ze uberhaupt geen gras leggen; daarvoor verwezen ze me naar een hovenier. Zucht. Kan ik nog zelf gaan zaaien, en gaat het even duren voordat er wat meer groen in de tuin te zien is.
Zoals je kunt zien is het echt een Lenny-ontwerp geworden… er zit geen rechte hoek in. 
Ik vrees dat niet iedereen het zal kunnen waarderen, maar het gaat er uiteindelijk om wat ik mooi vind. De volgende eigenaren van het huis moeten het er te zijner tijd dan maar gewoon weer uit halen. 
Bij nader inzien had ik nog kleinere steentjes nog mooier gevonden. Maar ja, het was een bewuste afweging tussen mooi en niet te veel onkruidkieren. Verder zijn de terrassen twee rijen dieper geworden dan ik in mijn hoofd had, waardoor de verhouding gras / steen niet helemaal optimaal is. Wel heb ik ter compensatie twee infiltratiekratten laten ingraven, dus het regenwater wordt nu via het putje in het terras, en straks ook via de regenpijp van de overkapping, de grond in geleid in plaats van het riool in.
Uiteindelijk denk ik wel dat ik er blij mee ga zijn. Het ziet er nu natuurlijk niet uit, omdat er nog allemaal aarde ligt, maar als er eenmaal gras groeit en de borders gevuld zijn, komt alles waarschijnlijk veel beter tot zijn recht. De borders zijn nu in ieder geval een stuk praktischer, want je kunt makkelijker gras maaien als de border wordt gevormd door stenen die in de grond liggen, omdat je daar gewoon overheen kunt met je machine.
En wat heb ik een fantastische familie! Die, na die ene dag al keihard te hebben gewerkt, nog een tweede dag wil terugkomen om te helpen de overkapping af te maken, mijn borders te vullen en het gras te zaaien. Zo heerlijk, om lieve, behulpzame én bekwame familieleden te hebben! Ik voel me gezegend met zo veel hulp. <3
Eigenlijk hadden we dat afmaken voor vandaag gepland. Maar ja, kijk maar eens naar buiten. Dakbedekking lijmen in de regen is geen strak plan en het is voor niemand leuk om kletsnat in een zompige tuin te moeten werken. Dus helaas moeten we een nieuwe datum gaan prikken. Maar het komt wel goed. Uiteindelijk wordt het mooi!
