Ik krijg wel eens gratis spul toegestuurd vanwege mijn website. Meestal gaat het om boeken die uitgevers sturen in de hoop op een positieve recensie, zoals deze, die ik vorige week las en beoordeelde. (Handig joh, ik kreeg hem nét binnen voordat ik lange treinreizen naar Amsterdam moest maken vanwege mijn conferentie!)

Maar vandaag kreeg ik wat ‘artwork’ opgestuurd van iemand die hoopte voor zijn bedrijfje te kunnen adverteren via mijn site, maar die ik daarvoor had verwezen naar mijn forum. Blijkbaar was hij toch dankbaar genoeg (of hoopte hij op alsnog een blogpost ofzo), want hij bood zomaar aan een exemplaar uit zijn webshop naar me op te sturen!

Het is geen hoogdravende kunst; gewoon een (deel van een) illustratie uit het boek gedrukt op een pagina uit het boek, maar toch is hij erg leuk, of niet?

Twee jaar gelden werd het Nederlandse Lewis Carroll Genootschap opnieuw leven ingeblazen. Dus was het vandaag tijd voor de derde bijeenkomst, ditmaal in Deventer.

Dankzij de natte sneeuw arriveerde ik niet alleen in mijn Cheshire Cat-jurkje, maar kon ik ook weer eens mijn Alice in Wonderland-paraplu uit de kast halen. Ben benieuwd hoeveel mensen het is opgevallen.

De nadruk van de presentaties tijdens de bijeenkomsten ligt doorgaans op vertalingen, illustraties en andere kunstvormen rondom de werken van Lewis Carroll (de auteur van o.a. Alice’s Adventures in Wonderland, voor wie het nog niet had geraden). Nou moet ik bekennen dat mijn interesse op geen enkele van die vlakken ligt – ik verdiep me vooral in de historische achtergrond van zijn bekendste boeken. Maar ja, daar valt nu eenmaal niet vaak iets nieuws over te vertellen. En mede-enthousiastelingen ontmoeten is toch altijd leuk.

Desondanks was ik, net als enkele andere ‘vrienden van’ het genootschap, door de organisatie gevraagd of ik kort iets wilde vertellen over mijn favoriete illustratie. Maximaal 5 minuten. Ik voelde me al schuldig dat ik er twéé had gekozen, maar omdat er weinig over de achtergrond ervan te vertellen was en ik dus ruim onder de 5 minuten zou blijven, leek me dat niet zo’n groot probleem. De andere sprekers bleken echter te denken op de gekke theevisite te zijn beland, waar de tijd stil stond, of ze hadden het verzoek tegen een spiegel gehouden en ‘minimaal 5 minuten’ gelezen ofzo… er kwamen zowat complete boeken en stripverhalen voorbij!

Na afloop van het eerste symposium had ik geblogd dat de gemiddelde leeftijd binnen de stichting nogal hoog lag (ik zal de gebruikte term niet meer herhalen). In het blog over het tweede moest ik daarvoor op mijn knietjes van meneer Koksma (*zwaait weer vriendelijk*). Dus ditmaal zal ik dat niet zeggen. Ik houd het erop dat er veel mensen binnen de stichting niet zo handig zijn met techniek. En voorkeuren hebben voor andere media-kanalen dan ik.

Oftewel: ik heb maar een beetje ondersteund bij het hanteren van de presentatieapparatuur, omdat mensen oververhit van frustratie dreigden te raken, diverse sprekers geen idee hadden hoe je van de huidige naar de volgende Powerpoint-slide kunt gaan, en ik geen zin had om het tweede filmpje óók zonder geluid uit te zitten. Toch moest ik nog steeds een presentatie van een uur doorkomen (het verzoek was ‘maximaal 3 kwartier’), over een onderwerp dat me al niet bijster interesseerde, terwijl alle afbeeldingen ook nog eens te donker waren om ze te kunnen zien. :-S

Wat betreft de communicatiekanalen: één van de oudgedienden vond dat er niet genoeg actuele nieuwtjes werden verspreid en kwam met een eigen initiatief om een circulaire op te starten. Op papier. Geïnteresseerden mochten 10 euro neertellen en dan zou er een nieuwsbrief per post worden verstuurd. Voorzichtig suggereerde ik dat er misschien ook mensen waren die nieuws liever digitaal wilden – bijvoorbeeld via onze reeds bestaande Facebookgroep. Of het wellicht mogelijk was om de nieuwtjes ook aan de beheerder daarvan door te geven, zodat het niet alleen via papieren post te krijgen was? Nou, dat zou misschien moeilijk gaan worden, want als hij het op de typemachine maakte en knipte en plakte, was er geen digitale versie van. :-X

Ach ja, we zijn me ook een bijzonder stelletje bij elkaar. Ik wil eigenlijk ook niet weten wat mensen van mij denken als ze me met een van de deelnemers een conversatie horen voeren over de vraag op welke momenten Victoriaanse vrouwen en kinderen van verschillende sociale klasses al dan niet schortjes hoorden te dragen, of in welke tijdsperiode pony’s als haardracht in waren. Ieder zijn niche.

Uiteraard werd ook nog de tweede editie van het tijdschrift van het genootschap (met de wonderbaarlijke naam ‘dodo / no dodo’) gepresenteerd. Het duurde even voordat de versgedrukte exemplaren uit de doos mochten, waardoor het op Schrödingers dodo (dode dodo – no dodo?) begon te lijken. Maar uiteindelijk ontvingen we dan toch allemaal ons exemplaar, was de bijeenkomst weer ten einde en konden we tevreden naar huis.

Voor mijn werk zet ik regelmatig mensen uit de doelgroep achter een pc, en laat ik ze een van onze websites testen aan de hand van realistische opdrachten. Dat levert altijd supernuttige resultaten op! Het is soms wel frustrerend om te zien hoe veel er mis gaat en hoeveel werk er nog te verzetten is om de site gebruiksvriendelijk te maken, want mensen lopen vast op dingen waar je écht niet aan had gedacht.

Nou zegt men wel dat de deuren bij de timmerman thuis kraken, maar ik wil natuurlijk dat mijn eigen Alice in Wonderland-website ook gebruiksvriendelijk is. De juiste doelgroep vinden om te testen is alleen een uitdaging. In het verleden heb ik maar gewoon wat vrienden gevraagd. Maar ja, het grootste deel van mijn doelgroep zit toch in de VS en UK.

Tijdens de User Experience conference van de Nielsen Norman Group, waar ik in juni weer heen ging, kreeg ik een reclamefoldertje van een bedrijf dat aan online gebruikerstesten doet. Hun testers, uit o.a. de US en de UK, zitten gewoon thuis en de test wordt via speciale software op hun pc opgenomen. De opdrachten geef je vooraf door. Je kunt dus niet zelf de test aansturen, maar wel achteraf een videofilmpje bekijken. En via de promolink in die folder, kon ik 3 gratis testen laten uitvoeren om hun service uit te proberen. Hmm…. interessant!

Natuurlijk gebruikte ik de aanbieding netjes om de Engelstalige content voor buitenlandse potentiële studenten op onze universiteitswebsite te testen. Maar wat weerhield mij ervan om nog een tweede account op mijn eigen e-mailadres aan te maken? Niks. Dus hop, sneaky ook even mijn eigen site gratis getest. B-)

Ik had verwacht huilend achter de pc te zitten terwijl ik de filmpjes terugkeek, maar niets was minder waar! Natuurlijk, ook bij mij kwamen wat problemen boven water, maar niets dat niet makkelijk op te lossen was. Wat me verbaasde: mensen bleken oprécht enthousiast over de site!

Ik had alleen kunnen selecteren uit welk land de respondenten moesten komen en in welke leeftijdsklasse ze moesten vallen, niet dat ze daadwerkelijk geïnteresseerd moesten zijn in Alice in Wonderland. Dus die kans was natuurlijk erg klein. Maar blijkbaar slaagt mijn site ook in het doel om mensen erover te enthousiasmeren. Niet alleen kreeg ik veel positieve reacties over het design van de site (zelf twijfelde ik of dat niet te druk is), maar ook de inhoud werd interessant gevonden.

Een van de respondenten die als opdracht kreeg om de pagina met tips over het organiseren van een feestje in Alice in Wonderland-thema te bekijken, werd spontaan helemaal enthousiast. Fantastisch idee om je feestje in dat thema te doen, vond ze! En ik kon observeren hoe ze minuten lang door de pagina scrollde en iedere tip die ze leuk en bruikbaar vond, helemaal blij opnoemde, vergezeld van ‘oeh’-tjes en ‘ah’-tjes.

Een andere respondente moest achtergrondinformatie over het personage van de Mad Hatter opzoeken. Op die pagina had ik ook een linkje staan naar tips om je te verkleden als de Mad Hatter. Oh, die vond ze oprecht interessant, al was het helemaal niet de opdracht om die te bekijken! “I’ll just open this page in a new tab, so I can look at it after this test is done”, zei ze. Wauw, als mensen zoiets ongevraagd doen, dan is dat wel het grootste compliment.

Het commentaar van een derde tester: “I absolutely loved [this website]! Thank you for allowing me to test it! :)” Als je testers je bedanken dat ze op je site mochten zijn, dan doe je blijkbaar ook iets goed…

Mooi, ik hoef dus geen andere carrière te gaan overwegen.

Vijf jaar geleden juichte ik op dit blog al over het 15-jarig bestaan van mijn Alice in Wonderland-website. Deze maand mag ik het 20-jarig jubileum ervan vieren… Holy crap! Ik heb die site al twíntig jaar!! :-O

Je mag de ontstaansgeschiedenis in mijn vorige blogpost teruglezen als je wil, die ga ik hier niet herhalen. Maar ik kan wel even terugkijken naar de laatste 5 jaar.

Na 2012 ging het qua bezoekersaantallen steeds verder bergafwaarts – de gigantische populariteit van Alice in Wonderland, die dankzij Burton’s/Disney’s film in 2010 een boost had gekregen, begon namelijk weer af te nemen. En ik kreeg steeds meer technische problemen met mijn webshopsysteem, waardoor ook de inkomsten terugliepen. Mijn host begon te klagen over excessief resourcegebruik, en haalde mij soms zelfs even offline. Dat was niet bevorderlijk voor mijn posities in Google’s zoekresultaten.

Halverwege 2015 ging daarom het hele design op de schop en ben ik overgestapt naar een WordPress site met een op Woocommerce gebaseerde plugin voor de webshop. Ik merkte gelijk dat de bezoekersaantallen weer toe begonnen te nemen.

In mei 2016 was er wederom een mooie piek dankzij Disney’s vervolg op de film uit 2010, maar die was lang niet zo succesvol, waardoor mijn bezoek en webshopinkomsten rond Halloween minder hoog waren dan ik had gehoopt.

Inmiddels kreeg ik steeds vaker ruzie met mijn zeer klantontvriendelijke host die supervaak downtime had, en besloot ik in januari 2017 over te stappen naar een andere partij. Die is veel beter, maar bleek wel serversoftware te gebruiken die niet altijd lekker samenwerkt met ingeplande taken van WordPress. In combinatie met diverse ontzettend buggy updates van mijn webshopplugin, ontstond er vanaf april doffe ellende. Resourcegebruik was belachelijk hoog, met lange laadtijden tot gevolg, en het synchroniseren van mijn prijzen en productinfo met Amazon was heel lang technisch onmogelijk. Waardoor Google me een tijdje flink omlaag heeft gezet in de zoekresultaten en mijn webshopinkomsten om te huilen waren.

Inmiddels is er e.e.a. opgelost, maar nog lang niet alles. Heel frustrerend, als je afhankelijk bent van andere partijen die geen hol om je problemen geven.   Het afgelopen jaar behoort zeker niet tot de meest succesvolle periode in de bestaansgeschiedenis van mijn website.

Maar goed, er lijkt inmiddels weer een stijgende lijn in te zitten. Laten we hopen dat 2018 een meer succesvol jaar wordt. Op naar het 25-jarig jubileum!

Ik moest vanmiddag zo hard lachen… Soms vergeet je dat wat voor jou vanzelfsprekend is, voor anderen geen bekende informatie is.

Ik ontving deze mail:

Dear John,

I’m researching a program on the history of Tea and we are using all facets that relate to tea including Alice in Wonderland.  Our program has been on PBS for 16 years, called <programmanaam>.  We would like to use a few of your art pieces on the portion we mention Alice in Wonderland with a credit on our program.  Can you please grant us permission to do so?  I look forward to hearing from you.

Euh, ‘Dear John’? En ik ben toch echt geen kunstenaar…

Ik nam aan dat deze dame meerdere personen aan het aanschrijven was in haar zoektocht naar materiaal voor het tv-programma, en dat ze per ongeluk twee e-mailadressen had omgewisseld. Dat mailde ik terug en ik vertelde dat ik de beheerder was van Alice-in-wonderland.net.

Niet veel later ontving ik haar reactie:

On this website is artwork by John Tenniel.  Can you tell me how to reach him?

En toen viel het kwartje pas. Het arme mens had blijkbaar geen idee hoe oud ‘Alice’s Adventures in Wonderland’ is, en dacht dat de illustraties die ik online had gezet, van een nog levende illustrator waren!

Dus mailde ik maar weer terug…

Oh, I see.
I am sorry to inform you that mr. Tenniel has died. In 1914.

The good news is, that his illustrations are therefore no longer copyright protected and are free to use. See http://www.alice-in-wonderland.net/resources/faq/#copyright for more information.

Mijn middag was weer goed.

Pff… wat een stress over mijn website de afgelopen tijd. Het is ook echt Murphey’s Law: áls er iets mis gaat, dan is het altijd vlak voor Halloween, oftewel in mijn hoogseizoen.

Het begon begin augustus. Van de ene op de andere dag had ik nog maar éénderde van mijn normale aantal bezoekers. Huh?

De volgende dag herstelde het zich. Mjah, glitch in the matrix. Of een tijdelijk probleempje met de server ofzo. Niks aan te doen.

Maar die dalingen bleven herhalen:

En ik zag het ook terug in dramatisch lage verkoopaantallen. Terwijl ik zelf geen downtime van de site kon constateren.

Ik kon het niet met zekerheid zeggen, maar het begon er op te lijken dat Google me gewoon af en toe uit zijn resultaten had gegooid! Raar, want ook bij het directe bezoek was er een mega-daling gemeten. Maar volgens Search Analytics in Webmastertools (voor de insiders) was er ook een flink dal in de zoekopdrachten.

Zou er een Google update geweest zijn? Maar waarom kelderde ik dan, ik heb toch een nette site? Zou het aan de bereikbaarheid van mijn server liggen? Die wil nogal eens traag zijn en dat wordt tegenwoordig steeds meer bestraft…

Volgens mijn host was er niks geks aan de hand met de server. Misschien veroorzaakte een andere site op die shared server incidenteel wat problemen, maar dat konden ze zo niet zeggen.

Ik upgrade voor de zekerheid naar een cloud hosting pakket. Ik heb twee maanden om het uit te proberen en kan altijd weer terug naar het goedkopere pakket (na Halloween…).

Een paar dagen later leken de bezoekersaantallen weer gestabiliseerd. Wat een opluchting! Maar lag het nou aan een stabielere server of niet…?

 

Helaas leken de verkopen niet echt aan te trekken.

Ineens kreeg ik een mailtje van een bezoeker: nadat ze producten in de winkelwagen had gelegd en op ‘check out’ klikte, werd ze (zoals het hoort) naar Amazon gestuurd, maar daar kreeg ze de melding dat haar winkelwagen leeg was.

Huh?? Na even proberen constateerde ik hetzelfde probleem. En na wat googlen bleek ik niet de enige te zijn die hier last van had: blijkbaar had een update van een andere plugin, de webshopplugin stuk gemaakt. Er was alleen nog geen update met bugfix beschikbaar. Argh!!

 

Rond diezelfde tijd merkte ik dat Amazon via de API extreem uitgebreide kortingsinfo met de productinfo mee aan het sturen was. Waar mijn paginalayout niet tegen kon, waardoor bepaalde productpagina’s ineens een heel vreemde lay-out kregen. Noez!!

 

En alsof dat nog niet erg genoeg was: vanochtend wilde ik mijn forum even checken op spammers. 404 Error. Wut…? Ook mijn site gaf een 404. En mijn weblog. En de Tweedledum & Tweedledee site. WTF??

Na inloggen op de FTP-server, bleken alle bestanden weg te zijn. ALLE BESTANDEN WAREN WEG! De databases waren er nog, maar de public_html-directory was leeg.

Gelukkig kon mijn host snel een backup van de vorige dag terugzetten, maar ze konden me niet vertellen wat er die nacht precies was gebeurd. Zij hielden het op een hacker.

Maar daar geloof ik niks van. Volgens de logs was de laatste entry voor de crash, die van een cron job. En er was ineens een restore-directory op mijn server verschenen. Een hacker maakt die niet aan.

Ook had ik twee dagen geleden de php-versie geupdated, want die liep wat achter. Daarna werkte alles gewoon goed. Maar nu zag ik dat die php-versie ineens weer wat teruggezet naar de vorige versie… en volgens de host hadden zij dat niet gedaan.

Hmm…

Een wilde theorie is, dat mijn backup-plugin de nieuwe php-versie niet aankon en in plaats van de boel te backuppen, alles heeft verwijderd. Een heel wilde theorie die nog steeds niet het terugzetten van de oude php-versie verklaart, maar ik heb anders echt geen idee. Voor de zekerheid heb ik mijn wachtwoord toch maar weer gewijzigd.

Het heeft me in ieder geval de hele ochtend gekost om alles weer werkend te krijgen en de boel te analyseren. Vanavond heb ik alle updates weer geinstalleerd én een nieuwe versie van mijn shop geinstalleerd, die toevallig vanavond was uitgekomen. En nu werkt het weer, inclusief de shopping cart.

Maar omdat ik niet weet wat er is gebeurd, is het fingers crossed houden in de hoop dat het niet ineens nogmaals gebeurd. Ik ben al een hoop inkomsten misgelopen en heb hier heel wat grijze haren door erbij gekregen. Flink veel werk hoor, een website runnen…

Ik ben weer eens ergens ingerold hoor…

Het begon allemaal met een onschuldig mailtje. Ik krijg regelmatig vragen van bezoekers van mijn Alice in Wonderland-website over een oude editie van het boek dat ik hun bezit is, maar waarvan ze het jaar van publicatie niet weten. Ik kan die vraag helaas ook niet beantwoorden. Ik heb geen overzicht van alle edities die ooit zijn uitgebracht.

Jaren geleden heb ik wel meegewerkt aan de inventarisatie van alle vertalingen van de boeken die wereldwijd zijn gepubliceerd, wat resulteerde in een dikke pil genaamd ‘Alice in a World of Wonderlands‘, die ik vorig jaar, als co-auteur zijnde, aan mijn boekenkast mocht toevoegen. Maar of er ook ooit zo’n lijst was gemaakt van Engelstalige edities…?

Ik besloot eens een balletje op te gooien en mailde Jon, destijds initiatiefnemer van bovengenoemd project, met deze vraag.

Nou moet je weten dat Jon erg goed is in zaken uit de hand laten lopen. Nu ook weer. In plaats van gewoon “Nee, zo’n lijst is er niet” te antwoorden, stelde hij voor om er gelijk eentje te gaan samenstellen. Er waren diverse mensen in zijn netwerk die databases hadden met edities, en er waren al eerder wat boeken uitgegeven met lijsten, dus misschien konden we de boel combineren tot een nieuwe, complete uitgave! Dit moest allemaal best makkelijk kunnen, want dit was veel kleinschaliger dan het project m.b.t. de vertalingen.

Dat klonk erg nuttig, dus bood ik aan daar wel mee te willen helpen. Ik heb geen verstand van bibliografieën samenstellen, maar ik stelde voor dat ik wel de huidige databases wilde omzetten naar een Word-formaat waar de uitgever wat mee kon.

Ik begon wat mensen te mailen met de vraag of ze hun databases konden opsturen.

Jon bleef ook andere mensen mailen, met mij in CC, en ineens las ik: “Lenny is in the lead”.

Wait… wut?? Ik had alleen aangeboden om te herformatteren en nu ben ik ineens de trekker van het project??

Jon snapte wel dat dit nogal een ding was, en stelde voor dat hij, met zijn ervaring en inmiddels opgebouwde wereldwijde netwerk, het project zou trekken. Nou, mooi.

Vervolgens kreeg ik een projectvoorstel via de mail binnen. Daaruit bleek dat we helemaal niet alleen een paar databases in privébezit gingen omzetten, maar dat we zelf alle info bijelkaar gingen zoeken via bibliotheekcatalogi zoals WorldCat. Oh.
En dat we niet alleen gingen kijken naar edities uitgegeven in Engelstalige landen, maar naar alle Engelstalige edities in de hele wereld. Oh.
En als we toch bezig waren, dan gingen we niet alleen kijken naar edities van “Alice’s Adventures in Wonderland” en “Through the Looking Glass”, maar ook “Alice’s Adventures Under Ground” en “Nursery Alice”. Ho! Stop! Dit loopt weer uit de hand!!

Gelukkig was een van de voorwaarden dat meertalige edities (bijvoorbeeld een uitgave met de oorspronkelijke tekst én een vertaling ervan), niet hoefden, aangezien die al in de eerdere publicatie waren opgenomen.

Na nog wat heen en weer mailen bedacht Jon zich. Want in “Alice in a World of Wonderlands” waren alleen vertalingen van “Alice’s Adventures in Wonderland” en “Through the Looking Glass” opgenomen, maar niet van die twee andere boeken. Dus meertalige edities daarvan moeten er nu ook bij!

Argh…

Gelukkig hebben we twee jaar voor dit project, en ga ik hulp krijgen van degene die voor het eerdere project de Nederlandstalige bibliografie met vertalingen heeft samengesteld. En is mijn taak beperkt tot het zoeken van ‘alleen maar’ edities van “Alice’s Adventures in Wonderland” en “Through the Looking Glass” in ‘de rest van de wereld’. Anderen doen de boeken in de UK, US, Ierland, Canada, Australië en Nieuw Zeeland. Nou, dat scheelt… :-S Dat het er niet zo veel zullen zijn, betekent natuurlijk niet dat het minder werk is om ze allemaal boven water te krijgen!

Toch ga ik er aan beginnen, want ik vind het wel een eer om weer aan zo’n belangrijke publicatie mee te werken. Bovendien valt mijn naam zo wat vaker binnen de ‘Alice’-community en dat is ook weer goed voor mijn website!

Eens kijken hoe ik hier nou weer tijd voor kan vinden…

Al jaren erger ik me aan de onmogelijkheid om door Amazon op fatsoenlijke wijze uitbetaald te worden. Zoals jullie wellicht weten, heb ik een affiliate webshop – ik link naar Alice in Wonderland gerelateerde spulletjes op Amazon.com en als mensen daar dan wat bestellen, krijg ik een percentage van de opbrengst.

Een leuk zakcentje, ware het niet dat:

• Amazon.com buitenlandse affiliates alléén per cheque wil betalen (die op papier, per post, naar ons wordt verzonden…)
• Nederlandse banken achterlijke bedragen vragen voor het innen van buitenlandse cheques (de ING vraagt tegenwoordig maar liefst €25,- per cheque!!)

Amazon.com beweert dat het vanwege Amerikaanse wetgeving nu eenmaal niet mogelijk is om op een andere manier te betalen, en verder is Paypal van de concurrent dus daar weigeren ze zaken mee te doen. Lekker dan.

Inmiddels laat ik me dus maar maximaal 3x per jaar uitbetalen in plaats van iedere maand, omdat ik anders te veel geld kwijt ben aan bankkosten. Maar €75 weggeven aan de bank voelt nog steeds suboptimaal.

Maar! Via een forum las ik vandaag eindelijk over een mogelijke oplossing! Via Payoneer blijk je een soort online betaalaccount aan te kunnen maken, net zoals bij Paypal, alleen krijg je dan ook de beschikking over een bankrekeningnummer in de US! Dus zo kan ik doen alsof ik een inwoner van de US ben en op die manier alsnog gewoon het geld op mijn rekening bij laten schrijven.

En je krijg ook een bankrekening in de UK – dus ook handig voor mijn inkomsten via Amazon.co.uk! Want ook al is dat een SEPA-land en doet Amazon.co.uk wél aan zogenaamde ‘direct deposits’ op je eigen rekening, Amazon.co.uk betaalt in ponden uit in plaats van in euro, en dus voelt de bank zich bevoegd om ook daarvoor geld te vragen. Te weten €5,- per transactie. Niet zo veel als voor een cheque, maar via Amazon.co.uk verdien ik lang niet zo veel, dus op het totale bedrag tikt dat nog best aan.

Uiteraard zijn er wel kosten verbonden aan het gebruik van Payoneer – 1% van het bedrag dat je int en een 2% hogere wisselkoers dan gemiddeld – maar dat weegt zeker op tegen het bedrag dat ik normaal kwijt ben!

Het is alleen wel een beetje eng om mijn geld zomaar via een onbekende partij te laten lopen. Uiteraard heb ik gegoogled om te checken met wie ik te maken heb, maar de beoordelingen zijn heel wisselend. De ene roept dat het de beste oplossing ooit is, de ander noemt ze oplichters omdat hun account gesloten is en ze hun geld niet terugkrijgen. De meest voorkomende klacht lijkt een slechte klantenservice te zijn – nou, daar kan ik mee leven.

Is er toevallig iemand van jullie die ervaring heeft met Payoneer?